Muziek als therapie

ik ben vandaag begonnen met een goed gevuld gevoel van melancholie.

het kan me overvallen die gevoelens van melancholie, ik ken ze heel goed en meestal is er iets aan het broeden, zit ik in een overgang van loslaten, beslissingen nemen en weer verdergaan maar dan zonder al die ruis waarvan ik dacht dat het belangrijk was.

melancholie ik hou er ook van, het brengt me in een soort van ‘filosofische creatieve ruis’ in mijn bubbel van ‘zijn’…

vroeger wist ik niet wat dit betekende die melancholische buien die toen veel langer bleven duren als nu, ik heb ze altijd in mijn leven gekend.

meestal zit ik dan in een innerlijk stuk waar ik lessen en wijsheden uit kan halen, maar ik kan de vinger er nog niet op leggen…

maar nu weet ik, kijk extra naar binnen, waar zit je verdriet, je weemoedigheid en je lichaamswijsheid, luister naar je gefluister…

ik weet dan ook dat ik ‘in beweging’ moet komen maar wel altijd in mijn tempo! dus de man en zoon vertrokken, ik ruimde de ochtend op en was even buiten bij de kippen en dacht – ik ga gewoon wandelen even gewoon wandelen mijn zintuigen even de natuur laten beleven…

ons Fien helemaal blij, en ik in de regen het bos hierachter in…

mijn buurvrouw van de Weg naar A kom ik tegen en ze vroeg hoe het met me ging, ik zei dat ik verdriet voelde en dat ik…

ze gaf me een paar heel essentiële tools, ik kwam thuis en besliste dat het mag zijn nu, in de moeilijkheid van het gezin mag ik even gewoon zijn…

ja mijn hoofd zit boordevol en ja ik ben moe… heel moe

te moe om te schrijven om het onderwerp adolescentie eruit te persen, ja idd…

dus laat ik het even voor wat het is en kijk ik even heel diep naar het nu!

stilte, de regen valt zachtjes op de vers groene blaadjes…

ik herinner dat geluid en doe de mailbox open – een prachtige cadeau krijg ik – de pod cast – van interne keuken… over autisme…

naar aanleiding van mijn held…

ik luister ernaar, mijn hartje heelt zijn verdriet uit herkenbaarheid en ik geniet van een deskundige die aan het woord is en het niet heeft over de cliche’s van ass…

mijn brein springt in de lucht van herkenning, mijn ziel zegt DANKJEWEL op het einde van de pod cast toen ze een nummer van Jan Swerts laten horen.

ik ga hem op zoeken en nu na een uurtje tijd alleen zijn muziek te hebben gehoord ben ik weer wie ik ben!

de muziek heeft me geheeld en daardoor heb ik kunnen ordenen, de woorden van De weg naar A hebben zijn werk gedaan, en ik lach weer en voel me niet zo verloren, ik ben niet alleen!

ik weet wie ik ben en ook wat ik al allemaal weet…

ik lees de laatste dagen veel het woord – kwetsbaarheid – sensitiviteit – empathie en lees dat mensen zeggen dat ze het hebben en kunnen uiten en ik voel dat het niet altijd klopt bij de personen waar ik het lees.

ik heb me afgevraagd waar mijn empathie begint – bij het aanvoelen door de sensorische waarnemingen – en weer stopt.

ik heb me afgevraagd waar mijn sensitiviteit beging – bij het aanvoelen door de sensorische waarnemingen – en weer stopt bij duidelijke grenzen afbakeningen.

ik heb me afgevraagd of ik mijn kwetsbaarheid kan tonen en hoe ik dat dan doe – bij het vertellen ik ben vandaag verdrietig en het duurt al even – om dan te weten waarom en bij mezelf te gaan kijken waarom het is – heel veel intensiteit in huis en in de wereld rondom mezelf – ik ben echt kwetsbaar als ik een vol hoofd heb…

ik heb mezelf niets meer af te vragen, ik mag het voelen, ik kan het zeggen en weet ondertussen dat ik gewoon mag gaan wandelen en luisteren naar de muziek van de regen op de bladeren en de prachtige nieuwe ontdekking die mijn hartje vult en mijn ziel oplicht van Jan Swerts…

ik ben vandaag een hele grote stap dichter bij mezelf gekomen en dat dankzij mijn autisme, mijn vriendin van gisteren avond en de leuke babbel – esther je weet veel over de thema’s waar je mee bezig bent –

ons Fien omdat ze met me meewandelde en verbaast was omdat ik twee keer het zelfde pad opliep gewoon omdat daar de regen zo mooi op de bladeren van de eik tikte en neerviel…

ik dank de morgen, deze dag, gisteren avond en vandaag en morgen…

dankjewel

de nieuwe muziek in mijn leven!

De podcast kan je hier beluisteren

https://radio1.be/asperger-en-ik?fbclid=IwAR2JgI2UnqmHh3aeZ3tCv5OKdq-Z24jLGof0A2zclQgaMSUSJX7tBITHWjo

https://en.wikipedia.org/wiki/Chris_Packham

Advertenties

wat als?

wat als

als iedereen met
zijn spirit bezig is?

zouden we dan allemaal
‘zweven’
even met het hoofd in de wolken leven

wat als iedereen
met zijn zelfkennis bezig was?

zouden we dan allemaal
mis – content rondlopen?
even met het hoofd in het zand rondlopen?

was als iedereen
nu eens even
gewoon
heel gewoon

met spiritualiteit bezig was
met zelfkennis bezig was
met inzichten aan de slag gaat

dan krijgen we een wereld
waarin de liefde kan verder gedragen worden
verder dan de voordeur van je huis

wat als iedereen
nu eens heel even
bewust ging worden

van zijn eigen kracht
van zijn eigen gave
van zijn eigen zintuigen

zowel de fysieke
zowel de innerlijke

dan kregen we een wereld
waarin menselijkheid
het hoogste goed werd
dan werden de mensen
goedlachs

in de dagdagelijks realiteit

wat als
iedereen met…

dan…

vul zelf maar in, wat gaat er dan veranderen voor u en voor uw omgeving?

foto van Life Inspiriti.
0

Bereikte mensen
0

Betrokkenheidsacties

wat, wanneer, hoe en is het goed genoeg?

wanneer is het goed?
OK
het is een hele aardse vraag
waarom stel ik ze dan
als ik het ga hebben over

spiritualiteit

mijn bronnen zijn mijn bronnen
mijn helpers zijn mijn helpers
mijn kennis is mijn kennis

nu
morgen
en overmorgen

en toch
ga ik in het perfectionisme

de angst om iets ‘verkeerds’ te zeggen
dat niet helemaal beleefd
onderzocht
en ondergaan is

boezemde me angst in
gisteren, vandaag
maar morgen niet meer…

hoe is het toch mogelijk

de reis naar de lezing
over de spiritualiteit
die ik beleef

die ik heb beschreven
is iets dat heel diep
in mijn ziel leeft
in mijn hart leeft
in mijn zijn

liefde heeft

ik heb nu op het moment
alle boeken (- in totaal 6 bij me liggen)
en van daaruit komt er niks

NIKS vanuit die boeken

mijn stem zegt
– haal het uit je hart –
– haal het uit je ziel –
haal het uit de kosmos !

lieve schat
jij kent je eigen bron
geen boek is nu een meerwaarde…

ja ik ga het gewoon doen

zitten en schrijven
staan en vertellen
luisteren en beschrijven

en verder… – foto nummer 1
en dan…. – foto nummer 2

welkom op de lezing van 13 september
welkom op de lezing van 20 september

foto van Life Inspiriti.
foto van Life Inspiriti.
tjonge wat is dat toch, ik kan geen letter op papier krijgen wat een les, wat een levensles… ik weet wel dat deze twee lezingen KEI goe gaan worden als eerste voor mezelf – ha ha ha ! welke les haal ik eruit – het perfectionisme – het zelfvertrouwen – het zelfbeeld – angst om er te GAAN STAAN… niet te geloven! en dan weet ik heel goed dat wat ik heb geschreven, gebaseerd op boeken goed is, echt goed is…. straf straf straf…

waardevol

we zijn allemaal
waardevol

zo begint het
allemaal hetzelfde
allemaal waardevol
allemaal mooi

we zijn allemaal
liefdevol
hoopvol
vol
van het leven

we hebben allemaal
onszelf nodig
om te leven

om het leven te beleven
om het leven te ervaren
om het leven te ontmoeten

en dus
zorgen we voor onszelf

of
of of

misschien
ren je door het leven
ren je door de dag
ren je door de minuten

kom je steeds tijd te kort
kom je veel tijd te kort
kom je nog eens tijd te kort

en daarom
is het zo belangrijk
om even
te stoppen

STOP
en kijk eens naar jezelf
als het renkonijn?
als een zotte doos?
als een …

je wie ben je?
wat doe je?
wat zie je?
wat voel je?
wat zoek je?
wat wil je?
wat…

maar verder ben je…

foto van Life Inspiriti.

stel je eens voor…

stel je eens voor
wat ga jij doen als je de wereld kan veranderen?

stel je eens voor dat je dat kan
veranderen

&

stel je eens voor dat je er al mee bezig bent
met veranderen

stel je eens voor dat wat je aan het veranderen bent
ook echt gaat veranderen

stel je dan eens voor dat
als je terug kijkt

naar daar waar het nog niet was veranderd
het nu ineens wel is

stel je eens voor dat je je eigen wereld kan veranderen
zonder iets echt ‘te veranderen in het zicht van het oog’

geen nieuwe spullen, geen nieuwe dingen, geen…
verhuis…

stel je dat eens voor…

je kan de wereld veranderen, en die begint bij …

ja die begint altijd bij één iemand!

stel je toch eens voor…

foto van Life Inspiriti.

ik zei tegen onze westie Fien deze morgen
– stel je eens voor dat de muggen zouden kunnen verdwijnen…
– stel je eens voor dat je kan praten
– stel je eens voor…
en ik gaf haar een dikke knuffel, waarna ze zich prompt helemaal ging ‘uitschudden’ zoals alleen westies dat kunnen.
ze keek me aan met
– baasje stel je eens voor… blik –

goedemorgen
ik ben een beetje veranderd deze morgen om 5.30
dankjewel voor de wijze les Fien!

krachtdier

in het diepste
van jezelf
zit er

een krachtdier
verscholen

een kracht
een veerkracht
een leerkracht

iedereen heeft een krachtdier
iedereen heeft een totemdier
iedereen is een dier

brullen
rennen
graven

springen
duiken
zwemmen

elk krachtdier
heeft een eigenschap

een sterkte
een gave
een veerkracht

en dat allemaal
heb jij gewoon zelf
in je eigenste
diepte

vanuit het hart
vanuit je zintuigen
vanuit je ziel

leiderschap
bezorgdheid
eigenwijs

het zijn maar enkele
karaktereigenschappen
dat we herkennen

en erkennen
vanuit ons
innerlijk dier

ons wijs dier…

persoonlijk is dit voor mij de Wolf
mijn totem is de uil

ga eens opzoek naar de kracht in jezelf
en laat dat dier vrij!

https://www.facebook.com/groups/Purevrouwenkracht/

foto van Life Inspiriti.