inhalen

https://www.psychologiemagazine.nl/artikel/stilte-in-je-hoofd/?utm_source=social&utm_medium=facebook&utm_term=stilteinjehoofd_19042018#

images (4)

zin in een ritje?

ik ben deze week aan het ‘inhalen’ wat ik vorige week niet heb kunnen doen.

inhalen…

straf,

ik dacht dat ik niet meer zou inhalen in het huishouden, alleen gewoon verder doen op het ritme van elke dag?

neen, ik wil meer, ook nog de truien wassen en buiten laten drogen, een gezonde en voedzame maaltijd elke dag met veel verse groentjes nu de temperaturen stijgen…

overvloed aan werk en groentjes…

wassen, poetsen, regelen, psycholoog bezoek met de kleine om ons dossier in orde te krijgen, zelf aan het dossier werken, plannen voor het weekend, zorgen dat alles klaar is voor het weekend, en mezelf recht houden… kleding terug sturen, verkeerde maat besteld – dju en ik die alles dubbel controleer voor de kleine – naar de zorgjuf, een bespreking…

geen tijd meer voor iets anders… de tijd glipt uit mijn handen…

slapen in de zetel wanneer de kleine gaat slapen…

inhalen, opstarten, inhalen…

volgende week mijn schijfwerk terug opnemen, daarom werkte ik deze week extra hard, om volgende week het schrijfwerk te kunnen ‘inhalen’

mijn auto is nochtans niet groot hoor

achter-auto-modeljong-geitje-20765078

Advertenties

wel…

wel,

gisteren heb ik een aantal uren in de auto gezeten, ik heb heel de uitleg gehoord van het dodelijk auto ongeluk gisteren morgen dat het land in twee deelde (of toch bijna). ook gehoord dat er naast het spoor mensen liepen en een baby daarbij zijn leven verloor, misschien?, een verder onderzoek zal moeten uitwijzen …

wel,

wees gerust, ik ga het niet herhalen het nieuws van gisteren, vandaag is er immers ander nieuws, dat hoor ik straks

wel,

het is me opgevallen dat bijna elke geïnterviewde die gisteren in de morgen en in de avond op radio 1 zijn antwoord begon met WEL…

ik kon het gewoon op voorhand voorspellen, wel wel wel…

stel je nu eens voor dat mijn intelligentie test -afneemster bij elke test tegen me zei,

wel nu gaat het een pittige hersenconcentratie neurotransmitterende gestimuleerde test worden, (knipoog), dan had ik welzeker opgestapt en nooit meer terug gekeerd.

maar dat deed ze gelukkig niet. ik ben gisteren naar Mechelen gereden om bij Indigo vzw* testen af te leggen. het testen en de eventuele officiële diagnose krijgen, hoort bij het hele proces. 3 testen van ongeveer 1 uur en half, full options tests horen er gewoon bij.

Wel,

gisteren was het de eerste, en het was fijn ! alhoewel ik behoorlijk sterk op mijn zwaktes en mijn sterke ben gebotst – oh ja hoor bevestiging van wat ik al wist – was het fijn.

want zeg nu zelf, leg het woord,

  • roekeloos
  • existentieel
  • alinea

eens uit?

daar ben ik wel van verschoten, woorden uitleggen, dat is wel pittig…

en dit is maar een greep van de zovele vragen sessies.

wel,

ik ben klaar voor de volgende volgende week dinsdag en donderdag, om pas voor kerstmis te weten hoe mijn ‘verstand’ in elkaar zit.

wel,

ik verwacht geen harmonie die de trommetten met een mooi ritme doet toeteren…

(ik heb met me daarna wel eens goed gelachen, een heerlijke les in zelfs -be – spiegeling )

woman-2534582__340

* http://www.indigovzw.be/Home

verlangens

ik heb een lieve man.

vrijdag zijn we 10 jaar getrouwd. vrijdag is het 17 jaar geleden dat we samen iets gingen drinken.

we hebben natuurlijk verschillen, één van de belangrijkste verschillen is, hij is een ‘reiziger’ en voor mij hoeft het niet echt het reizen…

we schillen in leeftijd wel wat, ik ben veel jonger dan hij, dus hij heeft veel kunnen reizen voor we elkaar kende, en het zit in zijn opvoeding dat reizen.

en soms komt er een verlangen opsteken na ontmoetingen met andere reizigers…

Sri – Lanka, Ijsland, Noorwegen, de Bosporus… vele landen en streken zijn dit weekend weer gepasseerd door mijn wanderlander .

het verlangen groeit dan enorm bij hem om te gaan reizen, reizen die ver boven ons gezinsbudget liggen en dus daar een oplossing zoeken…

ik weet heel goed wanneer een verlangen komt opborrelen, wanneer ‘de rest’ uit evenwicht geraakt… dan leeft het verlangen op om het op een andere plaats te gaan zoeken wat je thuis, op je werk en voor jezelf nodig hebt.

natuurlijk is het ook gewoon fijn om ergens anders te zijn. dat kan ik echt goed begrijpen. even ertussen uit, dat kan ook echt deugt doen. maar dikwijls zit in een groot verlangen ‘iets’ dat niet echt meer klopt…

daarom schreef ik gisteren een korte mijmering over verlangens op mijn fb

een verlangen hebben, naar iets. het is me wat.
hoe groot het verlangen is, zo groot is de teleurstelling als het in de realiteit niet past…

verlangens worden haast nooit ingevuld zonder er iets ‘voor te doen’ .

er gaat steeds een proces aan vooraf van loslaten en werken om een verlangen in te vullen.

de weg dat het verlangen aflegt is heel dikwijls à la minute, maar de verwezenlijking zeker niet.

dikwijls is het verlangen dat je hebt een weerspiegeling van dat wat je DENKT nodig te hebben om jezelf goed te voelen.
en dat is een boeiend proces…

je denkt dat je dat nodig hebt – dat verlangen – je bent er zelfs door verblind, en toch is het een heel anders proces dat je best eerst in gang zet om tot een constructief resultaat te komen.
een verlangen ontstaat als de dag dagelijkse beslommeringen, 
– werk, gezin, financiën, emotioneel evenwicht – uit evenwicht zijn gekomen.

dan krijgen we verlangens die in de realiteit van elke dag niet haalbaar zijn…

soms is het te verwarren met een droom hebben. dromen van een verlangen kan natuurlijk, al is een droom hebben en een verlangen hebben en deze nastreven het begin van een in –
zichtrijk proces waarbij je zeker de blinde vlekken tegenkomt !

ik ben er al lang mee klaar met mijn verlangens, die nastreven was een gegeven, ik heb het geprobeerd met wisselend succes. nu weet ik na 10 jaar proberen, ik heb geen verlangens meer die niet realistisch zijn.

alleen dat beseffen & de kleine dingen van de dag leren apprecieer daar ga ik elke dag voor.

en verder zijn de kleinste stapjes – in de droom die ik toch nog heb – een bonus in mijn leven.

@ leven in het hier en nu !

yes yes yes

images

natuurlijk gun ik het mijn man om alleen te gaan reizen. meestal zijn dat georganiseerde natuurreizen gespecialiseerd in vogels spotten. een hele dag met de verrekijker en de telescoop rondlopen en turen naar een zeldzame vogel.

ik doe het ook graag hoor.

al blijf ik liever in Europa, daar waar het warm is het liefst en doe ik ook graag iets anders…

ik heb dit verlangen zo niet, voor mij is thuis en de buurlanden meer dan goed genoeg. en eerlijk, mijn verlangen is heel éénvoudig, beter worden in de dagdagelijkse dingen en soms een plusje.

wij verschillen hier enorm, het mag, het kan als het realisme blijft en het reizen haalbaar is…

toch spannend en een altijd terugkerend issue in onze relatie, al doe ik met het gezinsbudget wat ik kan om aan zijn wensen ook tegemoet te komen, het is water bij de wijn doen zoals het hoort…

en wij doen verder, beter dan vorig jaar, beter dan dit jaar. dat proberen we althans…

5104226627001_5222667804001_5219436382001-vs (1)

nog één uur

wouw de dag vliegt

gewoon als de zonneschijn

even voorbij

jetpack_straaljagers

nog één uur en onze zoon komt thuis van school. dan is het een ander ritme van werken hier in huis. bewust, want ook hij is zo snel groot…

was ik maar een ‘uitvinder’ om de tijd te rekken?…

vandaag was het handig geweest!

________________________________________________________

*fotobron https://www.bright.nl/nieuws/britse-uitvinder-vliegt-met-zelfgemaakt-iron-man-pak

goud vinden in jezelf

gisteren hoorde ik bij Thomas speelt het hard een geweldige uitspraak van een bekende pianist
– ik ga het even vrij vertalen –

– oefenen en blijven oefenen. geloven dat er goud in jezelf te vinden is, er naar graven door te oefenen, te blijven oefenen. zo herinneren je vingers en je brein de wegen naar je gouden opslagplaats. en plots ontdek je een klein plekje goud, blijf dan oefenen om je hele voorraad goud te vinden om het later te laten zien, horen, voelen, proeven, ruiken… –

blijven oefenen en geloven in je goud dat je gewoon vanzelf hebt…

ga ervoor, ik ga er ook voor !

of het verhaal van de roos…

maar dit verhaal is voor later…

_______________________________________________________

https://www.canvas.be/thomas-speelt-het-hard

trouwens een kijkers tip voor coachen en andere begeleiders, het is niet alleen een programma, het is een heus project met jongelingen en goud in hun hart…

een topper op tv joepie !

 

de wijsheid in het lichaam

daarnet tijdens een gesprek met een vriendin en door mijn vorige blog van vanmorgen is me iets opgevallen…

namelijk – door alles wat ik heb meegemaakt op lichamelijk vlak heb ik veel geleerd over mezelf & over mijn lichaam.

ik sta er eigenlijk niet meer bij stil.

toen ik voor het eerst op jonge leeftijd in contact kwam met allergieën wisten mijn ouders na lange tijd zoeken wat die allergieën triggerde! die aanleidingen werden beperkt.

toen ik zelf later CVS kreeg hadden we na lang zoeken en onderzoeken een sleutel gevonden tussen aangepast eten en eten tot jezelf nemen & evenwichtig met de omgeving omspringen – de omgevingsfactoren onderzocht in het positieve en negatieve – en daar hebben we een evenwicht in gevonden en proberen te houden.

toen ik een doorbraak meemaakte door naar een arts te gaan die ook alternatief werkte gingen we nog dieper werken op het emotioneel welzijn, en lichaamssystemen op elkaar af te stemmen.

vragen waren niet meer nodig mijn lichaam vertelde het zelf waar er een blokkade zat. straf ik mocht geen appels meer eten en niet meer gaan wandelen als de berk in bloei stond, moest eerst even op streng dieet en wist heel goed dat mijn lichaam even uit zijn toenmalige comfortzone moest komen om te kunnen genezen…

ja ik neem even een draai. een lichaam dat uit het verleden moet gehaald worden door middel van diepere holistische zienswijze met aangepaste tincturen, voedingssupplementen en homeopathie.

en natuurlijk als het ene in actie schiet volgt het andere. de geest reageert op het lichaam en andersom. het zit dus ook tussen de twee oren… ja ja…

dikwijls zie ik het bij mezelf terug komen. te veel van het zelfde eten, plots het niet meer kunnen laten dat is altijd voor mij een ‘alarmpje’ een onderzoeksalarm en iets dat ik ga bevoelen – is het wel goed voor me?

als ik dat ‘alarmpje’ begin te onderzoeken kom ik dikwijls bij confronterende gedragsontwikkelingen & natuurlijk bij hardnekkige patronen uit. patronen die terug gaan in de tijd van ‘toen’ en hoe je bent opgevoed of wat je hebt gezien – hoe je dacht dat het moest – bij een levensgebeurtenis.

de cirkel is dan bijna rond – lichaam reageert – op gewoontes – door onderzoek antwoorden – aanpassing van gedrag – inzicht verwerven – uit de comfortzone – anders gaan eten – anders gaan leven…

ok goed zo simpel is het dus niet. het blijft een strijd tussen lichaam en geest als je je geest de emotie niet meer kan bewaken en een beetje sturen.

ook ik ben heel lang heel kwaad geweest op mijn lichaam, een lichaam dat voor mijn emotionele verbeelding me heel erg – in de steek liet – ik dacht dat ik er alle reden voor had om zo over mijn lichaam te denken, toen was het heel ‘echt’, mijn lichaam liet mij in de steek? ja, wie is ‘mij’ in dit verhaal? …

toen ik bij de neurochirurg op controle moest zei hij de wijze woorden – zie dat je iets aan je geestelijke en emotionele stress iets gaat doen ! – ik wist innerlijk meteen waarover hij het toen had, maar verstandelijk dacht ik alleen maar aan het vast gevezen plaatje dat mijn nieuwe – hals tussen wervels – vasthield.

in 2010 kreeg ik deze wijze woorden, ik had toen al heel wat achter de rug van lichamelijke ongemakken en pijnlijke periodes.

het is pas vanaf dit jaar dat ik plots doorheb dat mijn lichaam net als mijn inborst één zijn en zeer sensitief zijn en zo ook behandeld moeten worden in de éérste plaats door mezelf.

ik ben niet – hij en zij – of mij. we zijn één.

vandaag is het weer een mooie dag, ik heb de keuze om mijn lichaam vooruit te laten gaan of niet.

a) ik kan mijn pillen die de schildklierwerking moeten vervangen niet nemen…

b) ik kan niet natuurlijk mijn cyclus inleiden voor mijn eigen goed…

ik kan wel wat beïnvloeden met mijn verstand dat ‘wil of niet wil’.

ik wilde vroeger zo graag genezen!

ik genas niet omdat ik te veel ‘wilde’ genezen. ik respecteerde de tijd van mijn lichaam niet…

mijn vriendin zei me net de gevleugelde woorden ‘je staat daar niet bij stil als alles normaal gaat, maar als het niet normaal gaat zoals je dat gewoon bent, dat voelt niet normaal’ en ze trilde een beetje omdat ze ook iets ingrijpends heeft meegemaakt dit jaar.

ik heb dus zelf heel erg lang gedaan om te komen tot het inzicht dat mijn lichaam zijn eigen wijsheden heeft. ook al kan ik al lang mijn ‘onderzoeken’ doen, en reageer ik ook op dat wat ik kan zien en onderzoeken… er zijn nog steeds blinde vlekken en ja hoor ik heb ook soms terug vallen, maar steeds minder en minder, de stress die van buitenaf komt krijgt steeds meer een ‘glijbaan’ voor zijn neus, die stress schuift steeds meer van me af…

ik ben meer bewust.

ook als mama.

ik geef het met plezier door aan mijn zoon, maar hij heeft het gewoon in zich.

 

onze zoon heeft die wijsheid van nature, hij leert mij wat mijn wijsheid is…

heerlijk toch !

dcf1700d6c8ef82327a446ae640bce39ea6895c1

 

 

 

 

tijdloos

1000x1000_Flierefluiters

tijdloos is de feesttijd ja ja !

tijdloos, ik heb dikwijls een gevoel van tijdloosheid als ik met fijne dingen bezig ben. dan gaat de tijd ineens snel en verschiet ik van de vervlogen tijd.

tijdloos is ook het feestgedruis dat ik kan voelen wanneer er een innerlijke of een uiterlijk feestje aan de gang is.

het is tijdloos binnen een wereldse tijd…

_________________________________________________

De nieuwe 6WMB-uitdaging: schrijf een verhaal over een TIJD in slechts zes woorden. Laat je inspireren door een foto of afbeelding en schrijf daar je verhaal bij. Of bedenk eerst zes woorden en maak/zoek dan een foto.

Zeswoordverhaal: Tijd