Begrip 4 – R van ratelen in het brein

hjernen

‘het is niet verwonderlijk dat jij het gevoel hebt dat je hoofd vol zit…’

‘je zal wel regelmatig een vol hoofd hebben…’

ik zat bij Indigo bij mij therapeut en had het over mijn vol hoofd.

normaal! zie ze, je bent voor twee aan ‘het sorteren’.

450725817_0_0

zo is het, sorteren, altijd alles sorteren, omdat gewoon niks gefilterd is als het ‘binnen’ komt…

en hier doen we dat met twee, alleen onze zoon heeft een kleine kast en weet het echt nog niet hoe hij die kast echt goed moet gebruiken, en mama heeft te veel kasten en weet hoe ze aan het sorteren kan beginnen maar heeft er de tijd vaak niet voor…

mama geraakt niet verder dan ‘de basis’ sorteren in het basis bakje – nog geen tijd om in de kast te steken…

0091419

en dat is nodig.

wat is het antwoord als je aan een Ass’er vraagt wat ze nodig hebben dan is het antwoord – tijd – en het volgende – rust –

anders ratelen onze hersenen door, en ons lichaam is er gewoon moe van…

ratelen met alle fysieke en innerlijke radars en verbindingsschroefjes die er maar te vinden zijn in het ‘zijn’…

ja rust om een prachtig geklasseerde kast te kunnen bekomen!

maar dan komt de kunst!

depositphotos_138271680-stockafbeelding-gevouwen-papier-in-een-vuilnisbak

wat mag weg? en wat is belangrijk om bij te houden?

omdat ALLES ongefilterd binnen komt is dat een grote uitdaging!

en dat is wat ik als mama doe, uitmaken wat onze zoon mag weggooien en dat voor hem eigenlijk doen. liefde hé

en ik leer  Mindfulness oefeningen, en leer mezelf mediteren, visualiseren en imagineren…

en natuurlijk heb ik mijn projecten waar ik mijn ei in kwijt kan.

maar het ratelen is wel behoorlijk wat werk, dat altijd instant begint wat we ook meemaken, plezier of … het is er!

ik ben het gewoon, ik stel nu meer mijn grenzen, vrije dagen inlassen, niets plannen in het week end en gewoon even doen waar je energie van krijgt !

ja het is voor ons echt een must!

anders zijn we dit… knipoog!

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

Foto bron; https://pixel.in.ua/13-%D1%84%D0%BE%D1%82%D0%BE-%D0%B4%D0%B8%D0%BA%D0%B8%D1%85-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8B%D1%85-%D0%BA%D0%BE%D1%82%D0%BE%D1%80%D1%8B%D0%B5-%D0%B7%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D1%82/

 

 

begrip 2 – de E van emotie en eindeloos

autisme

de E van emoties en eindeloos…

vanuit het spectrum van autisme kan ik alleen maar over mezelf een schets geven, en wat ik met mijn zoon doormaak.

maar zoals je weet elke ass’er is verschillend .

zoals bij onze zoon, die neemt een duidelijke emotie waar bij een vriendje in de morgen op school, en hij denkt 4 dagen lang dat zijn vriendje elke morgen die duidelijke emotie gaat tonen.

hij wil die dagen niet naar school, ik ben zeer verbaasd natuurlijk, waar komt dat weer vandaan?

ik sleur hem naar school en net voor we binnen stappen zegt hij ‘ik hoop dat Y nu niet meer zo erg weent !’

ja dat is het dus, 4 dagen sleuren naar school en dan valt mijne frank, hij denkt dat het niet overgaat… toen heb ik het gezegd tegen de juf dat hij nog steeds denkt dat Y wenend binnen gaat komen en hij niet weet hoe hij zijn dikke vriend moet troosten. (wij geven thuis een knuffel bij het wenen om te troosten en zijn vriend wenste niet geknuffeld te worden en dan weet hij het niet meer en voelt hij waarschijnlijk onmacht tegenover zijn gedrag).

dagenlang is hij ermee bezig geweest, ik ben zo erg verschoten, we moesten heel duidelijk zijn tegen een 5 jarige dat het maar éénmalig was dat zijn vriend zo een duidelijke emotie toonde…

toen ik even bij mezelf ging kijken, zag ik wat ik bij mijn zoon had opgemerkt ook bij mij verder leven.

maar ik heb er ‘mee leren leven’ al is het toch nog wel verwarrend en zeer vermoeiend.

ik laat het ook niet meer zien dat het ‘moeilijk’ is, zoals onze kleine fantastische kleine filosoof.

maar het is inderdaad eindeloos verder voelen, denken, sorteren, klasseren… en zo verder.

sorteertijd hebben we echt nodig om weer die blokjes te kunnen leggen zoals ze voor die gebeurtenis lagen, en dat vraagt tijd!

de slaap is daar belangrijk in, en natuurlijk hier thuis hebben we genoeg aan bepaalde uren omdat we de dag willen rekken en alles in een soort verlengde dag willen steken… (ADHD??? ) ze hebben ons daarop nog niet getest, maar ook hier zijn we allebei dikwijls bij over prikkeling, duracelletjes…

wel stilte, rust en een vertrouwde omgeving geven enorm veel rust…

sorteertijd om de emoties die we opvangen van onze omgeving, is echt echt nodig, anders blijft het EINDELOOS doorgaan in ons ‘zijn’…

28058680_1713615025325184_6355076394347598074_n

https://www.facebook.com/ahaautisme/