Over de beginnende volwassenheid schrijven doet mijn ogen openen!

Ik heb vanmorgen weer een goed stukje kunnen schrijven, HEERLIJK !

Toch een pittig stukje geschreven – de eerste fase van de jong volwassenheid.

Nu de komende dagen begin ik aan het vervolg van de jong volwassenheid – nog 20 jaar life events – beschrijven !

En dan komen de creatieve stukken nog!
Oplossingsgericht schrijven hé!

Maar wat heel fijn is om terug in mijn boeken van vroeger te duiken, filosofie vandaag, en ik heb dit gevonden…

en ik ga binnen kort proeflezers nodig hebben, nu al kunnen de mensen die ik al ken en nog niet ken zich aanmelden!

één van de voorwaarden is wel dat we regelmatig contact hebben en zich heel goed aan de privacy regels houden…

via skype, whatsapp en gewoon via de telefoon.

een officiële uitnodiging komt nog wanneer het boek bijna is afgeschreven…

en wie me nu al aan Nederlandse uitgevers wil voorstellen, doe gerust!

Oh ja er zit meteen ook al een tweede boek aan te komen, meer een handboek – ervaringsboek waarin ik nog dieper inga op de dingen…

Het vervolg is…

vandaag mijn abonnement hier vernieuwd, nu kan ik alles doen wat ik met een blog wens te doen…

een trapje hoger schakelen dus…

waarom eigenlijk?

zo schrijven een boek kruipt toch wel onder je vel, het is toch intenser voor mij dan het vertellen, zwart op wit de woorden lezen die uit jezelf komen is confronterend zeker voor iemand als ik!

zo ben ik dus opnieuw bezig met wat ik noem – de gedachten en de gevoelens aan de feiten te toetsen –

hier naast me ligt een verslag van 1999, mijn psychologisch onderzoeksverslag

ja, als je dit verslag gaat lezen – ik heb het opgevraagd bij mijn psychiater afgelopen week en heb een week de brievenbus niet open gemaakt – dan zie je ook zwart op wit dat daar al instaat wat ik heb meegemaakt, en dat daar niet instaat wie ik nu ben geworden!

het is gek, die weerstand, het durven onder woorden zien door de ogen en het kader – onderzoek – wat er uit dit onderzoek komt en dat dit ook klopt met wie ik toen was…

ik ben wie ik ben, ik schrijf helder de herinneringen op, sommige komen mee op geplopt – ja idd ploperdeplop – en die schrijf ik niet mee op. de selectie gebeurd doorheen de uren die ik aan de pc zit, naar de wc ga en een koffie zet.

ja soms kan ik het niet meer stoppen, en ben ik er echt van onder de voet, zoals gisteren.

de radiopresentator die is gestorven met maar 3 jaar verschil van mij, en het jonge meisje dat is vermoord terug gevonden.

ja dan breek ik even…

ja, het is te veel geweest voor me – zoon en man thuis op een dag dat het niet was afgesproken, de zoon te moe – ja hij is weer lastiger op het moment – mijn man thuis vanwege de vervelende allergie van de bomen die hier vlakbij staan en in huis ronddwaalt – en ik die om 6 uur begonnen was na een onderbroken nacht omdat we de zoon nu echt volledig willen droog krijgen in de nacht…

TUUUUUUUUT zegt mijn hoofd dan even…

en die tuuuut brengt me dikwijls in draai cirkels – twijfels – perfectionisme – waarom vragen rond de meerwaarde van mijn werk en de privacy van mijn gezin en familie rond mijn boek…

tjonge een herhaling van toen ik in de basis school zat, ik durfde toen ook niet te antwoorden als ik het antwoord toch wist – faalangst – staat er ook in het onderzoek, telkens opnieuw controleren, en opnieuw herlezen…

het is nog steeds het geval, ja een gevolg van een vervolg…

dat heb ik mezelf even in mijn gezicht gesmeten door aan mijn boek te beginnen, en dat zal ook wel mijn les zijn – loslaten – niet bijhouden en wegsmijten –

ik weet ook verdomd goed hoe het is gekomen dat constant opnieuw controleren gedrag en die faalangst…

toen had ik er ‘tijd’ voor, nu niet meer en dat kost stress, ja de wereld draait verder ik kan niet blijven dit gedrag tentoon te stellen…

het komt over dat ik heel onzeker ben, maar eigenlijk zit het meer in – heb ik het wel verstaan wat ze zeggen en is mijn antwoord wel gepast? – het is een gedrag dat voort gekomen is uit zelfbescherming omdat ik te dikwijls ben afgerekend op mijn – niet aangepaste reactie – en dat komt wel door mijn autisme…

ja, ik kom nog steeds over als vrouw met veel zelfbeklag en dan wil ik dus eigenlijk niet, ik schrijf omdat ik alleen via mijn levenslessen en mijn leven kan schrijven, en dit is de taal die ik kan beschrijven…

heel lastig heb ik het soms met het inschatten wat mijn lezer nu wenst te lezen.

mijn lezer is voor mij duidelijk –

  • de ouders met een vermoeden en de ouders met een ass kind – tiener
  • volwassen mensen met autisme
  • begeleiders en hulpverleners die willen kennis maken met autisme

ik weet al waar de meeste mensen in geïnteresseerd zijn – hoe is, het leven van iemand met autisme!

ja – meer van dat en minder van het andere hé…

soms wil ik een hele tijd F*ck schrijven – hahahaha –

maar dat komt in elk boek van het leven voor niet!

allé ja, waar was ik, oh ja, je kent me hé, altijd met een paar dingen tegelijkertijd bezig – een normaal mens die aan een boek schrijf en niet echt en schrijver is gaat ook werken hé – ben ik dus bezig met een online training voor te bereiden.

mijn nieuwe pc heeft een ingebouwde camera, joepie ik kan aan de slag met filmpjes die de online training body moeten geven!

Yes!

maar natuurlijk dat is niet genoeg voor mij, ge weet ondertussen wel waarom hé? niet… – knipoog –

alle onderwerpen die ik in mijn schrijfproces tegen kom die ik niet meteen in het eerste boek wil proppen wil ik dus niet verliezen en dus ben ik elke dag sinds 1 mei bezig om ze kort en bondig te beschrijven in canva….

dan gaan we er maar iets mee doen hé!

Vertrouwen in de wereld =

  • we weten wat we kennen
  • we weten alleen nog niet wat het gaat worden…

het plan is;

zal ik me dan toch maar laten testen op adhd? hahahaha…

https://www.tijd.be/cultuur/literatuur/dirk-de-wachter-wat-patienten-vertellen-is-belangrijk-voor-de-wereld/10118941?fbclid=IwAR0Byw5r-AMbGQqQU4d2pwweIgMIgPBdw3u-dSpWEZYwy_65TFYX2Vnk-NE

ik ga even…

in vakantie !

ik ga wel mijn dankbaarheid tekstjes schrijven !

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/08/05/dankbaarheids-challenge/

ik ga ook nog verder met blogjes voorbereiden voor Wolfsvrouw

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/08/06/het-trouwe-hart/

ik zie het ook aan mijn lezers, die zijn ook in vakantie !

deze week me voorbereiden om de echte vakantie volgende twee weken.

koken , strijken, en poetsen…

en dan rust, actie

20170602_112458

volgende maand

blog ik 1 jaar op Esther Cuyvers

ik ben vandaag bezig geweest om inspiratie op te doen. heb veel blogs gezien en heb er maar een paar onthouden.

er zijn er die eruit springen, grote foto’s doen het altijd goed.

ik zit een beetje af te wegen, die sociale media toestanden weg langs rechts, en niets anders in de plaats…

maar ik ben een fb fan, al jaren, selectief wel, ik volg en ontvolg om de 3 maanden, de gene die blijven blijven meestal heel erg lang. ik ben een liefhebber van zinvolle korte fb berichtjes en soms vallen de pareltjes van het fb scherm.

die deel ik dan op mijn fb pagina die ik net aanmaakte volgers te informeren – neen de vrienden krijgen iets anders te lezen –

al zeker alleen de blog tekst gaat primeren, dat staat vast…

nu nog zoeken naar een betaalde mooi ontwerp voor mijn blog, en sleutelen tot alles goed zit…

en ja hoor er is een verschil met ons landje en het buurland, de blogs uitzichten zijn anders ! bijvoorbeeld de VOLG knop is in hier in ons taalgebied veel gezien en over de grens veel minder…

hmmm…

is (s)tof om over na te denken !!!

mijn vraag aan jullie is

WAT TREKT U AAN IN EEN BLOG op eerste aanklik?

5-tips-voor-krachtige-gesprekken

wie tips heeft, ze zijn welkom !

 

wonderlijk besef

Ik heb blijkbaar veel tijd nodig in mijn cocon – die ik cavetime noem –
het ervan bewust zijn van dit proces is een wonderlijk besef.
op dit punt – en zeker na gisteren de gebeurtenis van een overname – heb ik geleerd dat loslaten een werk van rouwen is en het opbouwen van zelfrealisatie.
een goed rouwproces door beleven is goud waard.
geen twijfel mogelijk, ik ben nu een eitje dat gisteren gelegd is door de koninginnenpage op wortelloof.

beesjes insect libel blanco

maar als ik heel eerlijk ben zegt de metamorfose van een libel me meer. Grote libel soorten leven enkele jaren in het water. de larven zijn groot en echte rooflarve om dan in metamorfose te gaan bij het uitsluipen…

ik ben een grote libellen fan, mijn man doet het onderzoek en ik geniet van hun schoonheid en hun absolute vliegkunsten…

prachtige insecten, heel bevlogen…

deze is een prachtige link om de insecten te leren kennen

http://www.bbc.co.uk/blogs/natureuk/entries/eb3ae61d-8105-4282-8420-3bf832898578

geniet van deze dag!

veel liefs Esther

____________________________________________________________________________________________

fotobron http://www.freewebs.com/belevenissen-van-een-tuinkabouter/beesjesinsectlibel.htm

vandaag een maand geleden…

6 weken herstel

nooit heb ik ooit 6 weken herstel genomen. ik kan me dat gewoon niet permitteren, ja zelfs niet als voltijds mama zijnde.

vorige maand ben ik geopereerd, ik ben vanaf dag 1 moeten meedraaien met een buikgriep kleine en een zieke man.

wie wist wat er nog te gebeuren stond

op 1 maand tijd,

  • is de familie in stukken gevallen, waar we nu nog de zware stukken van dragen. rouwen voor de familie… ik heb nog geprobeerd te bemiddelen, het is me niet gelukt.
  • heb ik een groot innerlijk proces doorgemaakt, ja ook dat is een nieuw begin maar ook rouwen
  • is de vzw overgenomen
  • is M ernstig ziek geworden, onverwacht en heel intens
  • en gestorven

en eigenlijk gaat alles goed ! het herstel is ok, M is ingeslapen in zijn slaap en heeft niet afgezien, en nu komt het vervolg van alle bovenstaande dingen.

ze hebben 1 inhoud – moedig zijn – een nieuw begin.

en dat vraagt wel wat tijd, ook in mijn hersteltijd.

het belang van familie uitvergroot, en ja ook daar een nieuw begin met hele moeilijke en belangrijke beslissingen.

toen ik in het begin van het jaar de boodschap kreeg

  • wij wensen u een gezond en vreugdevol nieuw jaar

had ik nooit gedacht dat op 1 half jaar alles zou gebeuren wat we nooit hadden gedacht.

vandaag besef ik meer dan ooit hoe belangrijk het is om te leven van dag tot dag, maar ik besef nog meer om niet te blijven stilstaan en ook te denken aan de toekomst…

want morgen is vandaag!

totmorgen18

 

slaap – zes woord verhaal

lang-slapen-de-slaapkamer-en-bed

ik droomde

al slapend

over slapen

_________________________________________________________________________________

soms is de nacht voor mij hemels,

rust en echte toewijding kan ik in de nacht aan de dag leggen. zeker wanneer ik ‘een werk’ moet afkrijgen, dan is er alleen gezoem van mijn laptop (ja ik heb nog een goeie ouwe) mijn boeken en mijn dagboek.

schriften vol geschreven en hier en daar een tekening. in de nacht is er voor mij leven.

het is het slapen dat me soms wakker maakt, ineens genoeg, om dan toch te proberen met ogen open aan inslapen te denken, dat is slapen soms nog voor mij…

ik mag niet klagen, sinds ik geen koffie meer drink en de alcohol laat slaap ik als Garfield, dromend over slapen…

Zoete dromen en slaap lekker vannacht !

___________________________________________________________________________________

meer over deze uitdaging https://doldriest.com/2017/07/12/zeswoordverhaal-slaap/

____________________________________________________________________________________

fotobron http://www.matras.info/slaapt-u-lekker-of-staat-u-vermoeid-op.php