Over de beginnende volwassenheid schrijven doet mijn ogen openen!

Ik heb vanmorgen weer een goed stukje kunnen schrijven, HEERLIJK !

Toch een pittig stukje geschreven – de eerste fase van de jong volwassenheid.

Nu de komende dagen begin ik aan het vervolg van de jong volwassenheid – nog 20 jaar life events – beschrijven !

En dan komen de creatieve stukken nog!
Oplossingsgericht schrijven hé!

Maar wat heel fijn is om terug in mijn boeken van vroeger te duiken, filosofie vandaag, en ik heb dit gevonden…

en ik ga binnen kort proeflezers nodig hebben, nu al kunnen de mensen die ik al ken en nog niet ken zich aanmelden!

één van de voorwaarden is wel dat we regelmatig contact hebben en zich heel goed aan de privacy regels houden…

via skype, whatsapp en gewoon via de telefoon.

een officiële uitnodiging komt nog wanneer het boek bijna is afgeschreven…

en wie me nu al aan Nederlandse uitgevers wil voorstellen, doe gerust!

Oh ja er zit meteen ook al een tweede boek aan te komen, meer een handboek – ervaringsboek waarin ik nog dieper inga op de dingen…

Advertenties

Het vervolg is…

vandaag mijn abonnement hier vernieuwd, nu kan ik alles doen wat ik met een blog wens te doen…

een trapje hoger schakelen dus…

waarom eigenlijk?

zo schrijven een boek kruipt toch wel onder je vel, het is toch intenser voor mij dan het vertellen, zwart op wit de woorden lezen die uit jezelf komen is confronterend zeker voor iemand als ik!

zo ben ik dus opnieuw bezig met wat ik noem – de gedachten en de gevoelens aan de feiten te toetsen –

hier naast me ligt een verslag van 1999, mijn psychologisch onderzoeksverslag

ja, als je dit verslag gaat lezen – ik heb het opgevraagd bij mijn psychiater afgelopen week en heb een week de brievenbus niet open gemaakt – dan zie je ook zwart op wit dat daar al instaat wat ik heb meegemaakt, en dat daar niet instaat wie ik nu ben geworden!

het is gek, die weerstand, het durven onder woorden zien door de ogen en het kader – onderzoek – wat er uit dit onderzoek komt en dat dit ook klopt met wie ik toen was…

ik ben wie ik ben, ik schrijf helder de herinneringen op, sommige komen mee op geplopt – ja idd ploperdeplop – en die schrijf ik niet mee op. de selectie gebeurd doorheen de uren die ik aan de pc zit, naar de wc ga en een koffie zet.

ja soms kan ik het niet meer stoppen, en ben ik er echt van onder de voet, zoals gisteren.

de radiopresentator die is gestorven met maar 3 jaar verschil van mij, en het jonge meisje dat is vermoord terug gevonden.

ja dan breek ik even…

ja, het is te veel geweest voor me – zoon en man thuis op een dag dat het niet was afgesproken, de zoon te moe – ja hij is weer lastiger op het moment – mijn man thuis vanwege de vervelende allergie van de bomen die hier vlakbij staan en in huis ronddwaalt – en ik die om 6 uur begonnen was na een onderbroken nacht omdat we de zoon nu echt volledig willen droog krijgen in de nacht…

TUUUUUUUUT zegt mijn hoofd dan even…

en die tuuuut brengt me dikwijls in draai cirkels – twijfels – perfectionisme – waarom vragen rond de meerwaarde van mijn werk en de privacy van mijn gezin en familie rond mijn boek…

tjonge een herhaling van toen ik in de basis school zat, ik durfde toen ook niet te antwoorden als ik het antwoord toch wist – faalangst – staat er ook in het onderzoek, telkens opnieuw controleren, en opnieuw herlezen…

het is nog steeds het geval, ja een gevolg van een vervolg…

dat heb ik mezelf even in mijn gezicht gesmeten door aan mijn boek te beginnen, en dat zal ook wel mijn les zijn – loslaten – niet bijhouden en wegsmijten –

ik weet ook verdomd goed hoe het is gekomen dat constant opnieuw controleren gedrag en die faalangst…

toen had ik er ‘tijd’ voor, nu niet meer en dat kost stress, ja de wereld draait verder ik kan niet blijven dit gedrag tentoon te stellen…

het komt over dat ik heel onzeker ben, maar eigenlijk zit het meer in – heb ik het wel verstaan wat ze zeggen en is mijn antwoord wel gepast? – het is een gedrag dat voort gekomen is uit zelfbescherming omdat ik te dikwijls ben afgerekend op mijn – niet aangepaste reactie – en dat komt wel door mijn autisme…

ja, ik kom nog steeds over als vrouw met veel zelfbeklag en dan wil ik dus eigenlijk niet, ik schrijf omdat ik alleen via mijn levenslessen en mijn leven kan schrijven, en dit is de taal die ik kan beschrijven…

heel lastig heb ik het soms met het inschatten wat mijn lezer nu wenst te lezen.

mijn lezer is voor mij duidelijk –

  • de ouders met een vermoeden en de ouders met een ass kind – tiener
  • volwassen mensen met autisme
  • begeleiders en hulpverleners die willen kennis maken met autisme

ik weet al waar de meeste mensen in geïnteresseerd zijn – hoe is, het leven van iemand met autisme!

ja – meer van dat en minder van het andere hé…

soms wil ik een hele tijd F*ck schrijven – hahahaha –

maar dat komt in elk boek van het leven voor niet!

allé ja, waar was ik, oh ja, je kent me hé, altijd met een paar dingen tegelijkertijd bezig – een normaal mens die aan een boek schrijf en niet echt en schrijver is gaat ook werken hé – ben ik dus bezig met een online training voor te bereiden.

mijn nieuwe pc heeft een ingebouwde camera, joepie ik kan aan de slag met filmpjes die de online training body moeten geven!

Yes!

maar natuurlijk dat is niet genoeg voor mij, ge weet ondertussen wel waarom hé? niet… – knipoog –

alle onderwerpen die ik in mijn schrijfproces tegen kom die ik niet meteen in het eerste boek wil proppen wil ik dus niet verliezen en dus ben ik elke dag sinds 1 mei bezig om ze kort en bondig te beschrijven in canva….

dan gaan we er maar iets mee doen hé!

Vertrouwen in de wereld =

  • we weten wat we kennen
  • we weten alleen nog niet wat het gaat worden…

het plan is;

zal ik me dan toch maar laten testen op adhd? hahahaha…

https://www.tijd.be/cultuur/literatuur/dirk-de-wachter-wat-patienten-vertellen-is-belangrijk-voor-de-wereld/10118941?fbclid=IwAR0Byw5r-AMbGQqQU4d2pwweIgMIgPBdw3u-dSpWEZYwy_65TFYX2Vnk-NE

ik ga even…

in vakantie !

ik ga wel mijn dankbaarheid tekstjes schrijven !

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/08/05/dankbaarheids-challenge/

ik ga ook nog verder met blogjes voorbereiden voor Wolfsvrouw

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/08/06/het-trouwe-hart/

ik zie het ook aan mijn lezers, die zijn ook in vakantie !

deze week me voorbereiden om de echte vakantie volgende twee weken.

koken , strijken, en poetsen…

en dan rust, actie

20170602_112458

volgende maand

blog ik 1 jaar op Esther Cuyvers

ik ben vandaag bezig geweest om inspiratie op te doen. heb veel blogs gezien en heb er maar een paar onthouden.

er zijn er die eruit springen, grote foto’s doen het altijd goed.

ik zit een beetje af te wegen, die sociale media toestanden weg langs rechts, en niets anders in de plaats…

maar ik ben een fb fan, al jaren, selectief wel, ik volg en ontvolg om de 3 maanden, de gene die blijven blijven meestal heel erg lang. ik ben een liefhebber van zinvolle korte fb berichtjes en soms vallen de pareltjes van het fb scherm.

die deel ik dan op mijn fb pagina die ik net aanmaakte volgers te informeren – neen de vrienden krijgen iets anders te lezen –

al zeker alleen de blog tekst gaat primeren, dat staat vast…

nu nog zoeken naar een betaalde mooi ontwerp voor mijn blog, en sleutelen tot alles goed zit…

en ja hoor er is een verschil met ons landje en het buurland, de blogs uitzichten zijn anders ! bijvoorbeeld de VOLG knop is in hier in ons taalgebied veel gezien en over de grens veel minder…

hmmm…

is (s)tof om over na te denken !!!

mijn vraag aan jullie is

WAT TREKT U AAN IN EEN BLOG op eerste aanklik?

5-tips-voor-krachtige-gesprekken

wie tips heeft, ze zijn welkom !

 

wonderlijk besef

Ik heb blijkbaar veel tijd nodig in mijn cocon – die ik cavetime noem –
het ervan bewust zijn van dit proces is een wonderlijk besef.
op dit punt – en zeker na gisteren de gebeurtenis van een overname – heb ik geleerd dat loslaten een werk van rouwen is en het opbouwen van zelfrealisatie.
een goed rouwproces door beleven is goud waard.
geen twijfel mogelijk, ik ben nu een eitje dat gisteren gelegd is door de koninginnenpage op wortelloof.

beesjes insect libel blanco

maar als ik heel eerlijk ben zegt de metamorfose van een libel me meer. Grote libel soorten leven enkele jaren in het water. de larven zijn groot en echte rooflarve om dan in metamorfose te gaan bij het uitsluipen…

ik ben een grote libellen fan, mijn man doet het onderzoek en ik geniet van hun schoonheid en hun absolute vliegkunsten…

prachtige insecten, heel bevlogen…

deze is een prachtige link om de insecten te leren kennen

http://www.bbc.co.uk/blogs/natureuk/entries/eb3ae61d-8105-4282-8420-3bf832898578

geniet van deze dag!

veel liefs Esther

____________________________________________________________________________________________

fotobron http://www.freewebs.com/belevenissen-van-een-tuinkabouter/beesjesinsectlibel.htm

vandaag een maand geleden…

6 weken herstel

nooit heb ik ooit 6 weken herstel genomen. ik kan me dat gewoon niet permitteren, ja zelfs niet als voltijds mama zijnde.

vorige maand ben ik geopereerd, ik ben vanaf dag 1 moeten meedraaien met een buikgriep kleine en een zieke man.

wie wist wat er nog te gebeuren stond

op 1 maand tijd,

  • is de familie in stukken gevallen, waar we nu nog de zware stukken van dragen. rouwen voor de familie… ik heb nog geprobeerd te bemiddelen, het is me niet gelukt.
  • heb ik een groot innerlijk proces doorgemaakt, ja ook dat is een nieuw begin maar ook rouwen
  • is de vzw overgenomen
  • is M ernstig ziek geworden, onverwacht en heel intens
  • en gestorven

en eigenlijk gaat alles goed ! het herstel is ok, M is ingeslapen in zijn slaap en heeft niet afgezien, en nu komt het vervolg van alle bovenstaande dingen.

ze hebben 1 inhoud – moedig zijn – een nieuw begin.

en dat vraagt wel wat tijd, ook in mijn hersteltijd.

het belang van familie uitvergroot, en ja ook daar een nieuw begin met hele moeilijke en belangrijke beslissingen.

toen ik in het begin van het jaar de boodschap kreeg

  • wij wensen u een gezond en vreugdevol nieuw jaar

had ik nooit gedacht dat op 1 half jaar alles zou gebeuren wat we nooit hadden gedacht.

vandaag besef ik meer dan ooit hoe belangrijk het is om te leven van dag tot dag, maar ik besef nog meer om niet te blijven stilstaan en ook te denken aan de toekomst…

want morgen is vandaag!

totmorgen18

 

slaap – zes woord verhaal

lang-slapen-de-slaapkamer-en-bed

ik droomde

al slapend

over slapen

_________________________________________________________________________________

soms is de nacht voor mij hemels,

rust en echte toewijding kan ik in de nacht aan de dag leggen. zeker wanneer ik ‘een werk’ moet afkrijgen, dan is er alleen gezoem van mijn laptop (ja ik heb nog een goeie ouwe) mijn boeken en mijn dagboek.

schriften vol geschreven en hier en daar een tekening. in de nacht is er voor mij leven.

het is het slapen dat me soms wakker maakt, ineens genoeg, om dan toch te proberen met ogen open aan inslapen te denken, dat is slapen soms nog voor mij…

ik mag niet klagen, sinds ik geen koffie meer drink en de alcohol laat slaap ik als Garfield, dromend over slapen…

Zoete dromen en slaap lekker vannacht !

___________________________________________________________________________________

meer over deze uitdaging https://doldriest.com/2017/07/12/zeswoordverhaal-slaap/

____________________________________________________________________________________

fotobron http://www.matras.info/slaapt-u-lekker-of-staat-u-vermoeid-op.php

slaap zacht verder, mijn vriend

zo lag je daar, gewoon te slapen, in het bed waarin je lag, daarstraks…

je was helder, je keek heel bewust naar iedereen die rondom je bed stond en even kwam kijken.

de leefgroep bewoners wisten dat het niet goed ging. heel de leefgroep was rustig. er zat een vriend in de zetel en je maatje kwam heel regelmatig kijken of hij zijn plaats aan je bed nog niet ‘kon innemen’ om over je armen te strelen en zijn eigen verhaal een je te vertellen.

je abo D. was er en ik voelde dat jij daar blij mee was. je mama, je broers en onze zoon, het was ok dat die mensen daar op dat moment waren.

ook al vertelde je lichaamstaal verschillende dingen, ik zal nooit vergeten hoe je beide onderarmen met regelmaat naar boven stak, het voelde als een hulpgebaar, een gebaar van, ik kan niet meer…

heel heldere blauwe ogen keken ons regelmatig helder en bewust aan, even een blik en later sprekende ogen, naar je mama en ja abo D, heen en weer, zoals bij een gesprek, je wenste te vertellen dat…

je zag het zoals al eerder je papa het heeft gezien, je ogen spreken wat je mond niet kon zeggen. het spreken van je ogen, heel helder en bewust heeft bij je abo wel een een actie gegeven, ze handelde met veel liefde voor haar pupil.

ik zag jullie gesprek, het sprak me aan tot in het diepste van mijn ziel, mijn intuïtie zei meteen ‘hij is stervende’…

dit wil je nooit geloven, je wil het niet geloven, wij zaten daar allemaal in zijn leefgroep, onze zoon in contact met jou en de leefgroep bewoners die één voor één langzaam en rustig naar je kwamen kijken. sommige heel blij, er was een kindje in de leefgroep, andere blij dat het bezoek eens bleef zitten in de zetel, en vooral je maatje die het een beetje lastig vond dat mama op zijn stoel zat.

hij keek naar ons elke afzonderlijk, in onze ogen, een blik alsof hij je wenste ‘op te nemen’ met de bedoeling je nooit te vergeten!

ook naar onze zoon die heel rustig zat te spelen maar heel goed wist wat er gebeurde nam je helemaal in je op. bewust en heel helder !

ook al voelde ik al een hele dag onverklaarbare onrust, natuurlijk hadden we nooit kunnen denken dat jij ook die onrust in je lijf had. het was pas toen je abo de telefoon nam omdat ze het ook aanvoelde dat er een stroomversnelling kwam, naar mijn gevoel bij jou naar begrip.

je probeerde nog te slikken, je nam nog slokken van je beker als D je abo je het gaf, je wilde wel, absoluut, maar je lichaam kon het niet meer verwerken…

het was duidelijk toen de dokter binnen kwam, ze keek naar je en we zagen haar ietsje verschieten. in geen tijd had ze je taal begrepen, haar begrip en de bevestiging van je abo maakte je gezicht en je lichaam rustiger. hoe moe je ook was, je voelde ons afscheid, je keek ons met je heldere ogen aan…

volledig verdoofd ging ik naar buiten, niet gelovend in mijn intuïtie. wel vertraagd en opmerkelijk geen gevoel van onrust meer…

ik stond er niet meer bij stil, we aten en we praten na wat we gingen doen, we besliste om aan de familie nog een kans te geven om van hem afscheid te nemen…

in de auto op weg naar huis zagen we luchtballonnen zweven, we zochten verder in de lucht naar meer ballonnen…

er overviel een rust over ons, we werden moe… we maakte ons al klaar om extra vroeg te gaan slapen.

de gsm van mijn man gaat, ik hoor de woorden die we niet geloofde…

hij is gegaan, in zijn slaap, zachtjes, heel zachtjes…

Lieve M,

hartekind,

ik ga je lach nooit vergeten, het klappen in je handen wanneer je ons zag en wanneer je opnieuw in de leefgroep kwam. Egel 4 en zijn bewoners waren je leven, je opvoedsters je mama’s, dat wist ik al snel toen ik je leerde kennen.

ik ga nooit vergeten hoe je lag te genieten van het samenzijn vanuit je zetel in de living, van de wandelingen die we deden.

ik ga nooit vergeten hoe je ‘mamatjemamatje’ en je typische ‘woorden’ uit kon spreken die ‘wij’ alleen maar kende als je lekkers at. je wist heel goed dar er geen wandeling bestond zonder chocolade, je mama moest steeds snel genoeg zijn om het je te geven…

snoeper was je eerste klas!

ik ga je nooit vergeten hoe jij me leerde de schoonheid van het moment te leren zien, elk moment was een feestje voor jou. jij genoot in stilte observeerde alles in stilte en soms kwam er welgemeende handenklappen met een prachtige lach op je gezicht.

ik ga je nooit vergeten hoe je keek naar onze baby zoon…

ik ga je nooit vergeten!

hartendief

slaap zacht!

________________________________________________________________________________________

M.M gestorven 9 juli 2017 rond 21.00 in het bijzijn van al de bewoners van zijn leefgroep  in het Gielsbos.

met veel dank aan al zijn opvoedsters, D heel erg bedankt ik had je nog nooit eerder gezien, ik had wel meteen heel veel vertrouwen in jou!

een de dokter die geweldig is om de mensen die daar wonen meteen te ‘lezen’ en hun noden in te vullen. M is rustiger geworden nadat hij je zag.

aan het hele team dat we zagen als we deze nacht afscheid hebben genomen, heel sereen en zeer goede uitleg gekregen.

met veel dank aan zijn ‘maatje’ dat niet van M zijn zijde kon blijven en streelde over zijn armen als M erom vroeg…

Met veel dank aan iedereen die ik mocht ontmoeten de 17 jaar dat ik M kende in en rond zijn leefgroep.

ik ben heel dankbaar hiervoor.

Aan M

dankjewel voor de levenslessen die je mij hebt gegeven !

Tot ziens hartevriend…

elisabeth-kubler-ross-mistakes-blessings-coincidences-9q7m

 

 

 

schrijvend eitjes leggen

nu is het leuk aan het worden. 20170707_051823

ik schrijf sinds de laatste maanden wel eens voor iemand anders.

ik leg mijn schrijvende eitjes als het een meerwaarde is voor iemand anders boek, praktijk deskundigheid en voor lotgenoten.

vandaag verschijnt weer iets van mezelf online, vorige week voor een online magazine over miskraamverwerking en zwangerschapsverlies.

http://www.praktijkjanna.nl/1-op-de-4-esther-endometriose-miskraam-buitenbaarmoederlijke-zwangerschap-toch-spontaan-zwanger/
vandaag voor een lotgenoten groep over endometriose

https://www.facebook.com/femke.endohome

http://endohome.be/blog/2017/07/het-verhaal-van-esther
gedichten van mij zijn al gepubliceerd in een gedichtenbundel samen met andere.

https://www.facebook.com/kusjeindewind/

het is toch een mooi begin !

zelf heb ik al een aantal E books geschreven over mijn levensonderwerpen. die oefeningen komen nu heel erg van pas.

ik kreeg ooit de vraag op professioneel vlak ‘waar maak jij het verschil?’

ik maak een verschil door levenservaring te koppelen aan opleidingstheorie. ik maak het verschil door 10 talen jaren aan zelfstudie te doen. ik maak het verschil door zelfkennis in mijn reisrugzak te implementeren.

ik ben als het ware een journalist van mijn eigen leven, ik ben een onderzoeker van mijn eigen emoties en gedachten, ik ben een wetenschapper voor mijn eigen levenservaringen, ik ben een loodgieter van mijn brein.

ik ben vooral een bruggenbouwer van al mijn levenservaring naar buiten toe.

daarom schrijf ik !

ik schrijf dus ook graag voor u ! als ervaringsdeskundige met een +je

ik heb mijn eitjes al gelegd in mij leven ik schrijf over de onderwerpen waardoor ik ben gegaan uit eigen levenservaring.

mijn omeletten zijn

  • hoog sensitiviteit
  • EQ een onderschatte hoogbegaafdheid
  • CVS en revalidatie
  • identiteit onderzoek – kader van borderline diagnose begin de 20 –
  • zelfkennis en zelfonderzoek
  • therapie en uitvoering
  • rouwverwerking
  • spiritualiteit
  • creativiteit en inzicht – hoe zet je creativiteit in om tot inzicht te komen –

in de pan liggen ook te pakken…20160325_191338

chronische ziekte en vermoeidheid

  • endometriose
  • chronisch vermoeidheidssyndroom CVS/ME

therapie en zelfkennis

  • inzichten krijgen door zelfstudie
  • het implementeren van therapie
  • het uitvoeren van de therapie
  • EQ inzetten als intelligentie

vruchtbaarheid, onvruchtbaarheid en verlies van zwangerschappen

  • endometriose
  • vruchtbaarheidsbehandelingen
  • verlies – sterren kinderen
  • onverwacht toch mama worden – mirakels zijn de wereld nog niet uit –

mama die chronisch vermoeid is

  • hoe doe je dat
  • hoe krijg je het onder controle
  • hoe ga je om met lichamelijke tegenslagen
  • hoe stel je je grenzen

ondernemen bij ziekte

  • tips
  • tricks
  • verhalen

de zachtgekookte eitjes zijn

innerlijke scholingsweg door te schrijven

  • schrijf trainingen gedaan in binnen en buitenland
  • zelftraining

innerlijke scholingsweg door te wandelen

en natuurlijk ook mijn blogs waar ik dagdagelijks mee bezig ben

https://esthercuyvers.wordpress.com/

https://sterenhoopprenpostnatalekunst.wordpress.com/

en mijn gesloten blog voor en door vrouwen

https://wolfsvrouw.wordpress.com/

ben ik dan en schrijver?

ik ben een gepassioneerd schrijver!

vooral over het leven, het leven zoals het is en ook zoals het geweest is.

wil je graag dat ik even mee schrijf over een thema dat je hierover kan vinden laat het me weten!

mail me naar groenblauwrood@telenet.be