beroep – trimmer

ons fien gaat om de 8 weken naar Jo de trimmer.

helemaal plukken, tussen de tenen knippen en haar bolleke weer in een westie snoet knippen.

Jo kan dat als de beste. voor ons Fienemiene dag! een feestdagje voor baasje en hond.

in het prachtige Schimmert…

gisteren was het weer zover, de krulletjes staan dan in haar vacht en het is echt nodig dat die oude haar weg gaat. ze zijn het gewoon die westies en Jo weet van wanten, eens op de trimtafel 1 uur en 30 minuten zeker werk aan ons Fien.

ze ziet er altijd weer prima westie kwestie uit, Jo kent zijn vak als de beste.

zijn beroep was ingenieur op een technische dienst. hoofd van die dienst. tot op een bepaald moment, hij kreeg er genoeg van…

en ging door met hondjes kweken, zoals de familie al jaren deed.

zijn beroep trimmer en honden fokker. met een portie verstand, want zoals alleen Jo het kan zeggen – vermeerderen is geen probleem, maar fokken is een beroep –

ik ben nooit in mijn leven in contact geweest met hondenliefhebbers als Jo, zijn vrouw en ook zijn kinderen. ze wéten waar ze mee bezig zijn. ik zit om de acht weken bij Jo op één van zijn stoelen te wachten en gisteren hadden we het over genen en genenpoelen.

over de intelligentie van honden hebben we het al dikwijls gehad – ja de intelligentie komt door de moeder – en zo leer ik altijd weer iets bij als ik daar ben geweest.

niet iedereen weet dat Jo ingenieur is dat hij verschillende diploma’s heeft want dat zie je niet want zijn beroep is trimmer

d8a1960d72fdf1374ff1461c02aa8128

een ingenieur die honden trimt voor tentoonstellingen en wedstrijden. die zijn kennis meer dan 100% inzet om zijn genenpoel optimaal in te zetten en uit te breiden door onderzoek van jaren.

Jo gebruikt alles wat hij heeft geleerd en alles wat hij heeft ondervonden, met de juiste mensen rondom hem is dit een succes.

en daar wil ik het in deze blog graag over hebben.

Je ziet niet aan Jo dat hij verschillende diploma’s heeft, je ziet het wel aan zijn hondjes en aan het trimmen van westies.

mensen die hem alleen maar kennen van het trimmen die kunnen heel anders oordelen over zijn ‘achter de schermen’ kwaliteiten…

zoals Jo zijn er zoveel mensen, die kwaliteiten hebben die achter de schermen pas duidelijk worden. wie dat ziet merkt meteen talent op…

ons beoordelingssysteem is nogal snel in conclusies trekken. je hebt een beroep en dikwijls plakken de mensen daar een intelligentie niveau aan.

oh en dan heb je het echt mis!

ik neem in deze blog Jo, maar ik ken ook een schoonmaakster die me van mijn sokken blaast van wijsheid… en ik ken ook een, en ook een, ….

voor mij zijn dat de witte raven die in onze maatschappij achter de schermen prachtig werk leveren en die de meeste onder ons niet zien…

ergens heb ik het ook over mezelf, de aanleiding was ook iemand van zijn klanten die in hemelsnaam niet wist waarover mijn blogs gingen ‘waar heeft ze het over’.

ja het is heel simpel voor mij, in de eerste plaats komt het door mijn manier van ‘anders denken’, Jo nam een woord in de mond waar ik vroeger nauwelijks mee in contact kwam.

en ja dan heb ik de boodschap wel begrepen, ik leer nu om me daar niets van aan te trekken, zoals Jo het zich al lang niet meer aantrekt dat ze hem zien als ‘Trimmer en fokker’ en niet als ingenieur .

maar soms is het heerlijk om met iemand te praten die op het zelfde niveau kan praten, daar gaat mijn lichtje van branden, en dat mocht ik vandaag weer meemaken, ik over het gedrag van zijn westie meisjes die ik heb mogen be – knuffelen en anders om, en over het kweken van honden en het onderzoek naar de juiste genen bij de geselecteerde genen.

ik had een heerlijke voormiddag gisteren, ik heb jong talent gesproken over zijn passie en ook zijn zorgen in zijn beroep – honden trimmen – en heb mogen meeliften op de wetenschappelijke benadering van honden kweken.

Yes i love it !

dankjewel 8 weken collega’s -, en dankjewel westie wandelmaatjes ik heb veel van jullie geleerd!

om af te sluiten twee talentvolle fotografen die westies fotograferen, neen de westies komen niet van Jo, dat is niet belangrijk wel wil ik laten zien hoe de liefde voor een hond wijsheid en talent naar voren kan brengen !

923269_573484009341530_167793674_n

17861891_1407133582643231_8802891859524348516_n

twee bovenste van Benny Schoenaers – hij heeft nog mooie hoor !

Westies Witse en Tommy – Tommy is gered van een verschrikkelijke verdrinkingsdood en nu is het een prachtige westie

19642431_712260898977616_7500580649151253118_n

19959153_716340448569661_8963824758515979967_n

deze twee zijn van Eric Compernolle van zijn Natan, hij is een echte fotowestie…

____________________________________________________________________________________________

fotobron bovenste foto https://www.pinterest.com/source/groomersreference.com/

 

slaap zacht verder, mijn vriend

zo lag je daar, gewoon te slapen, in het bed waarin je lag, daarstraks…

je was helder, je keek heel bewust naar iedereen die rondom je bed stond en even kwam kijken.

de leefgroep bewoners wisten dat het niet goed ging. heel de leefgroep was rustig. er zat een vriend in de zetel en je maatje kwam heel regelmatig kijken of hij zijn plaats aan je bed nog niet ‘kon innemen’ om over je armen te strelen en zijn eigen verhaal een je te vertellen.

je abo D. was er en ik voelde dat jij daar blij mee was. je mama, je broers en onze zoon, het was ok dat die mensen daar op dat moment waren.

ook al vertelde je lichaamstaal verschillende dingen, ik zal nooit vergeten hoe je beide onderarmen met regelmaat naar boven stak, het voelde als een hulpgebaar, een gebaar van, ik kan niet meer…

heel heldere blauwe ogen keken ons regelmatig helder en bewust aan, even een blik en later sprekende ogen, naar je mama en ja abo D, heen en weer, zoals bij een gesprek, je wenste te vertellen dat…

je zag het zoals al eerder je papa het heeft gezien, je ogen spreken wat je mond niet kon zeggen. het spreken van je ogen, heel helder en bewust heeft bij je abo wel een een actie gegeven, ze handelde met veel liefde voor haar pupil.

ik zag jullie gesprek, het sprak me aan tot in het diepste van mijn ziel, mijn intuïtie zei meteen ‘hij is stervende’…

dit wil je nooit geloven, je wil het niet geloven, wij zaten daar allemaal in zijn leefgroep, onze zoon in contact met jou en de leefgroep bewoners die één voor één langzaam en rustig naar je kwamen kijken. sommige heel blij, er was een kindje in de leefgroep, andere blij dat het bezoek eens bleef zitten in de zetel, en vooral je maatje die het een beetje lastig vond dat mama op zijn stoel zat.

hij keek naar ons elke afzonderlijk, in onze ogen, een blik alsof hij je wenste ‘op te nemen’ met de bedoeling je nooit te vergeten!

ook naar onze zoon die heel rustig zat te spelen maar heel goed wist wat er gebeurde nam je helemaal in je op. bewust en heel helder !

ook al voelde ik al een hele dag onverklaarbare onrust, natuurlijk hadden we nooit kunnen denken dat jij ook die onrust in je lijf had. het was pas toen je abo de telefoon nam omdat ze het ook aanvoelde dat er een stroomversnelling kwam, naar mijn gevoel bij jou naar begrip.

je probeerde nog te slikken, je nam nog slokken van je beker als D je abo je het gaf, je wilde wel, absoluut, maar je lichaam kon het niet meer verwerken…

het was duidelijk toen de dokter binnen kwam, ze keek naar je en we zagen haar ietsje verschieten. in geen tijd had ze je taal begrepen, haar begrip en de bevestiging van je abo maakte je gezicht en je lichaam rustiger. hoe moe je ook was, je voelde ons afscheid, je keek ons met je heldere ogen aan…

volledig verdoofd ging ik naar buiten, niet gelovend in mijn intuïtie. wel vertraagd en opmerkelijk geen gevoel van onrust meer…

ik stond er niet meer bij stil, we aten en we praten na wat we gingen doen, we besliste om aan de familie nog een kans te geven om van hem afscheid te nemen…

in de auto op weg naar huis zagen we luchtballonnen zweven, we zochten verder in de lucht naar meer ballonnen…

er overviel een rust over ons, we werden moe… we maakte ons al klaar om extra vroeg te gaan slapen.

de gsm van mijn man gaat, ik hoor de woorden die we niet geloofde…

hij is gegaan, in zijn slaap, zachtjes, heel zachtjes…

Lieve M,

hartekind,

ik ga je lach nooit vergeten, het klappen in je handen wanneer je ons zag en wanneer je opnieuw in de leefgroep kwam. Egel 4 en zijn bewoners waren je leven, je opvoedsters je mama’s, dat wist ik al snel toen ik je leerde kennen.

ik ga nooit vergeten hoe je lag te genieten van het samenzijn vanuit je zetel in de living, van de wandelingen die we deden.

ik ga nooit vergeten hoe je ‘mamatjemamatje’ en je typische ‘woorden’ uit kon spreken die ‘wij’ alleen maar kende als je lekkers at. je wist heel goed dar er geen wandeling bestond zonder chocolade, je mama moest steeds snel genoeg zijn om het je te geven…

snoeper was je eerste klas!

ik ga je nooit vergeten hoe jij me leerde de schoonheid van het moment te leren zien, elk moment was een feestje voor jou. jij genoot in stilte observeerde alles in stilte en soms kwam er welgemeende handenklappen met een prachtige lach op je gezicht.

ik ga je nooit vergeten hoe je keek naar onze baby zoon…

ik ga je nooit vergeten!

hartendief

slaap zacht!

________________________________________________________________________________________

M.M gestorven 9 juli 2017 rond 21.00 in het bijzijn van al de bewoners van zijn leefgroep  in het Gielsbos.

met veel dank aan al zijn opvoedsters, D heel erg bedankt ik had je nog nooit eerder gezien, ik had wel meteen heel veel vertrouwen in jou!

een de dokter die geweldig is om de mensen die daar wonen meteen te ‘lezen’ en hun noden in te vullen. M is rustiger geworden nadat hij je zag.

aan het hele team dat we zagen als we deze nacht afscheid hebben genomen, heel sereen en zeer goede uitleg gekregen.

met veel dank aan zijn ‘maatje’ dat niet van M zijn zijde kon blijven en streelde over zijn armen als M erom vroeg…

Met veel dank aan iedereen die ik mocht ontmoeten de 17 jaar dat ik M kende in en rond zijn leefgroep.

ik ben heel dankbaar hiervoor.

Aan M

dankjewel voor de levenslessen die je mij hebt gegeven !

Tot ziens hartevriend…

elisabeth-kubler-ross-mistakes-blessings-coincidences-9q7m

 

 

 

Het is …

in ons diepste wezen kennen we haar, verlangen we naar haar, we weten dat ze bij ons hoort en wij bij haar…

het is deze fundamentele, elementaire en essentiële relatie waarmee we geboren zijn en waaruit we naar ons wezen ook voortgekomen zijn.

het is zo het einde is in zicht…

elk leven dat dat in levensgevaar komt is een leven waar in de dood een stempel heeft gedrukt op de ziekte die het in gang heeft gezet.

toen ik mijn zwaar auto ongeval kreeg (in december op een koude regendag) heb ik letterlijk even ‘de dood’ in de ogen gekeken.ik heb de vraag gekregen toen ik bewusteloos was, ‘wil je of wil je niet?’ een engel heeft me terug doen ademen, met een mond vol glas was ik zo terug bij bewustzijn. de adrenaline heeft ervoor gezorgd dat ik zelf de ambulance dienst heb opgebeld om te vragen ‘of ik het glas dat in mijn mond zat mocht doorslikken?!’

ik weet niet of het toen een ‘engel’ was, maar wat ik wel weet is dat iedereen die de laatste fase van zijn leven ingaat, het weet dat het de laatste fase is.

of je nu door een flits het leven verliest, of door een ziekte het leven verliest, je weet het. het is alchemie… (geen magie).

sinds 20 mei wist ik in een flits dat een duidelijke intuïtieve stem me zei ‘we gaan hem verliezen’ . het is steeds in die zelfde fractie van een seconde als toen ik het meemaakte wanneer mijn lichaam in een onbewaakte staat was in mijn auto, dat die stem praat.

ja nu ! en weer weg.

overal, elke moment, elk ogenblik, elke fractie van een seconde…

een innerlijke intuïtieve stem praat en verteld onmiddellijk de waarheid…

zo is de dood ook. ze praat meteen, het lichaam reageert en jij vecht of vecht niet meer…

het hang er echt vanaf hoeveel kracht vanuit de oerbron aanwezig is, hoever je je innerlijke stem kent…

eigenlijk ben ik het niet die dat hier mag schrijven, mensen die een bijna dood ervaring hebben gehad weten dat ‘de overstap’ naar ‘anderland’ wel eens een aangename plaats kan zijn…

in het boek dat ik aan het lezen lees ik ‘ze zijn plots genezen, blinden kunnen weer zien en mensen met een beperking zijn weer zonder die beperkingen’. wie ben ik om Elisabeth Kübler-Ross te verbeteren, ook ik had dat gevoel als ik even helemaal boven mijn autowrak zweefde, even buiten mijn lichaam was.

mijn tijd was het toen, dit jaar 19 j. gelden, nog niet.

hier ben ik dus, samen met mijn man en mijn zoon zaten we gisteren in de auto toen mijn man vertelde over de gezondheidstoestand van zijn broer.

zijn broer met beperkingen die in een gespecialiseerde instelling woont is op 7 weken terminaal geworden. een zeldzame ziekte heeft hij gekregen door een orgaan ontsteking.

iedereen dacht aan een auto -immuunziekte, neen dus, een orgaan ontsteking en ‘nog iets’. zeldzaam. op 7 weken terminaal…

ik heb de auto aan de kant moeten zetten, heel rustig heeft mijn man het gesprek van die namiddag met het ‘team’ van de instelling, herhaald. alsof even de wereld verstilde. stilstaand.

ook al wist ik wat ‘de waarheid was’ van mijn intuïtie. het blijft afschuwelijk nieuws. 44 jaar in wording, hij gaat zijn verjaardag ,volgende maand, nog halen, hij haalt die van mij niet op het einde van het jaar.

nog maar een paar maanden…

en dan is ook mijn man zijn broer kwijt. 3 jaar gelden na een strijd tegen kanker heeft hij zijn vader moeten afgeven…

onze zoon heeft op zijn 5 jarige leeftijd al wat meegemaakt op dat vlak. hij is geboren om het leven echt te leren begrijpen, want hoe je het ook draait of keert

geboorte en dood horen bij het leven…

de beendervrouw zingt

om het gefluister van de ziel te horen of de klanken van hun innerlijk ritme waar te nemen, zingt ze de kennis van de ziel.

het leven is kort, shine !

* quotes – zijn zinnen uit de wolfsvrouw van Clarissa Pinkola Estés

door mij geschreven aangepast voor deze blog.

tijd

vandaag

heb ik geen

tijd meer

om te

schrijven

over dat

waarvan ik dacht

‘moet ik hier wel iets…’

dus

vandaag

ga ik even

genieten

van het goede

gesprek

van daarnet !

_________________________________________________________________________

5-tips-voor-krachtige-gesprekken

ik heb daarnet een prachtig gesprek gehad over anima en animus in de maatschappij !

heerlijk en ja ook inzicht vol !

  • de waarheid vertellen
  • anima als oermoeder
  • anima in de maatschappij
  • de toekomst
  • beginnen bij jezelf

HEERLIJK – eerlijk !

____________________________________________________________________________________

op wolfsvrouw kan je het gesprek lezen…

https://wolfsvrouw.wordpress.com/2017/07/06/een-vraag/

______________________________________________________________________________________

  • fotobron http://courius.com/2015/05/18/5-tips-voor-krachtige-gesprekken/