Met de woorden ZELF – Zorg je leven veranderen?

Ik hoorde vorige week de woorden ‘ en wat doe je voor jezelf?’
‘Waar blijft de zelfzorg?’

Ik moest zo ineens heel zenuwachtig lachen, dat doe ik als ze me een immens grote spiegel voor me houden, lachen van herkenning in de negatieve zin.

Oei, ja daar zat ik dan, vermoeidheid doet me eten en eten laat me bij de diëtiste zitten ook al weet ik heel goed wat ik moet doen en wat zeker niet…

Daar zat ik dan en ze schreef op,
in de morgen gaat het goed, je kiest goed
in de middag sla je over, dat kan beter
om 16 uur ga je van de honger naar alles grijpen
en dan, puntje puntje puntje…

Ja idd, voor mij is de dag altijd te kort en als ik dan ineens in de auto zit om de zoon te gaan halen merk ik dat ik ‘de middag’ niet heb gegeten en krijg ik grote ‘honger’ en dan…

Ja ik dacht dat een boek schrijven aan zelfzorg doen was, ik dacht dat de uren waarop ik ‘op mijn gemakske’ wel is waar tegen de tijd van de schooluren eten maakte zelfzorg was, ik dacht…

Maar nee, ik hoorde andere dingen, daar was niets bij van hierboven, zelfs dat wat ik doe om 5 uur in de morgen opstaan schrijven tot 7 uur en dan beginnen aan het altijd blijven durende huishouden is voor mij toch wel echt belastend, ook omdat ‘het huishouden’ voor mij nog steeds een verschrikkelijk werk is, ik kan me er nog steeds niet in vinden en het kost me idd hopen energie…
– ik weet ook waarom hoor, en ja je zal nu zeggen bofkont dat je het mag doen, dan heb je misschien wel gelijk, in uw geval, ik kan dat begrijpen.

Wat is dan zelfzorg?
Vroeg ik me af?
Wat is dan zelfzorg?
Vroeg ik me nog eens af.

Ik heb een zeer intens en tijdrovend gezin, ja je kent dat wel mannen en hun sokken en onderbroeken, ja idd hier ook nog een zoon met extra zorgen en een man met een een verstrooid hoofd van hier tot in weet ik veel waar…

En ik heb autisme, en heel wat lichamelijke toestanden waar rekening moet mee gehouden worden, dat besef waarom de dingen soms moeilijk gaan is me aan het ‘binnenkomen’ met het boek te schrijven maar ook met mensen te praten die ook autisme hebben en veel te lezen over autisme, en dan alleen maar autisme…

Tjonge, hoe moet ik mijn zelfzorg dan plannen?

Ik begrijp het woord zelfzorg niet zo goed eigenlijk.
Gewoon door het feit dat ik enkele uren de tijd nodig heb om te wennen aan een nieuwe situatie maakt dat ik niet even ergens kan binnen springen en meteen kan ontspannen…

Als ik ga wandelen heb ik tijd nodig om in mijn ‘cadans’ te komen, ik doe dat dan en bij het thuiskomen ga ik ‘een sprintje trekken’ om alles wat in orde te hebben als de andere thuiskomen…

Ja ik weet het ZELF – ZORG hé, het woord zelf waarde, zelf respect, zelf liefde, zelf zorg, zelf vertrouwen, zelfregulatie, zelf bepalend, zelf oordelend, zelf opleggend, zelf doen, want het blijft anders toch liggen ook als je een aantal dagen er niet bent geweest is het huis een stort…

Ja die zelf zorg…

Ik doe het al jaren, en probeer elke week wat minder perfectionistisch te zijn, soms zijn er dagen dat het hier gewoon een ‘stort’ is in mijn ogen dan krijg ik van mijn man te horen – wat een chaos is dit hier?! – en dan geef ik meteen zijn rommel in zijn handen.

Zo opgekuist, en dan die van mij en die van de zoon en die van de kat en de hond er ook nog bij…

Ja die zelfzorg dus…

Maar weet je, ik krijg energie van respect te krijgen voor de kleinste dingen die je in het huishouden moet doen elke dag.
Dat is zelf zorg voor mij, en dat is waarom het huishouden doen zo een onzichtbare taak is geworden.
“het is normaal dat het gebeurd’
en verder denkt men niet meer na, dus daar gaan we dan…

Waar krijg jij energie van?

https://www.mother.ly/life/self-care-is-not-enough-to-fix-how-much-moms-are-burnt-out?fbclid=IwAR0m4h4E1j5n5AJBYLpvHZNVZmk1b5BRCZB8yaBPhqNET8OUTCzrV52x1lA

lateraal denken

hoe creatief denken
jezelf kan helen

en niet alleen jezelf
heel je omgeving

het heeft te maken
met je mind set

welke hoed je vandaag opzet
en in die hoed steek je een mooie intentie

vandaag ga ik tegen iedereen die ik tegenkom een glimlach geven
vandaag pluk ik een bloem voor mezelf
vandaag heb ik alleen positieve gedachten

je zet die hoed op vandaag

als je er één hebt, doe dat dan
als je er geen hebt visualiseer dat dan

het streelt je hart
het maakt je ziel blij
je gaat er op vooruit!

en als je het dikwijls doet
dan ga je vooruit!

in zelfkennis
in zelfrespect
in eigenwaarde

ongeacht welk masker je nu ook nog draagt
dat masker valt af

omdat jij gewoon vanuit jezelf
authentiek bent
zo overkomt
en nog beter kan evolueren

je bent jezelf

wees creatief in je mindset en je ziel maakt een sprongetje en je hart klopt het bloed waar jij het niet meer laat stoppen…

waar voel jij een blokkade?
kan je ze benoemen, of loop je altijd ertegen aan?

het is tijd om ze te herkennen, erkennen en weer verder te gaan!

een fijn weekend
en wees creatief voor jezelf!

foto van Life Inspiriti.

BEGRIP voor ASS – de bundel van blogs

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards
WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/02/begrip/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/03/begrip-2-de-e-van-emotie-en-eindeloos/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/04/begrip-3-g-van-grip-krijgen/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/05/begrip-4-r-van-ratelen-in-het-brein/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/06/begrip-5-i-van-puntjes-op-de-i/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/06/begrip-extra-ik-vraag-me-af/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/09/begrip-6-psychologisch/

https://www.facebook.com/ahaautisme/

https://www.facebook.com/liefdeuitdehemelblog/

Begrip 5 I van puntjes op de I

letra_i_1_g

even de puntjes op de i zetten,

ja hoeveel puntjes moet je hebben?

ik deel even een link met zeer goede puntjes

http://www.tishiergeenhotel.nl/25-dingen-die-je-beter-niet-zegt-tegen-een-moeder-met-een-autistisch-kind-en-25-dingen-die-ze-graag-hoort/

in het reclame spotje dat nu op de Vlaamse radio en tv is te zien, kan je horen dat ASS’ers altijd eerlijk zijn.

het is zo heel eerlijk, en heel soms zo eerlijk pijnlijk voor de ontvanger van die eerlijke woorden…

dat zijn de puntjes op de i zetten…

en dan zijn de ontvangers zo verschoten, dat het gaat om vrienden blijven of niet meer…

ik heb geleerd om die puntjes te vermijden, alleen als ik zelf verward blijf – de lichaamstaal klopt niet met de verbale taal – ben ik wel een puntjes zetter.

een letterzetter ben ik wel, omdat het soms zo is…

de link die ik heb gedeeld is van een Nederlandse website, hier in Vlaanderen is het delen dat je ASS hebt niet altijd zo ‘open en vrij van interpretatie’ .

ik heb sinds ik het heb gezegd tegen bepaalde mensen al gevoeld dat het contact niet meer het contact is zoals het voordien was.

ja je ziet het niet hé, ook niet aan de zoon!

hier hebben we eerder een gesloten ‘wereld’ ….

ook goed, al is het wel een stuk moeilijker.

en ja hoor hoe dikwijls heb ik al gehoord ‘je ziet er niets aan!’ , ‘je merkt het niet echt’…

tot als de zoon thuis komt natuurlijk, veilig en heel dicht bij mama, dan barst er een bommetje…

ik zal het als ASS mama gewoon moeten worden, ik zeg al niets meer over ‘je ziet er niets aan’, ‘je merkt het niet’, en als het echt nodig is dan zeg ik ‘het is er wel, straks…’

idem bij mama hoor, al ben ik geen hyper type in sensorische prikkels extra opzoeken zoals mijn zoon. ik kruip achter de pc, of ga piekeren…

de puntjes op de i zijn dus echt belangrijk, zowel in de opvoeding, als in de zelfzorg en in de sorteertijd…

begrip daarvoor is echt belangrijk!

383499_269854663101123_235905443162712_593900_1275532354_n_large

 

Begrip 4 – R van ratelen in het brein

hjernen

‘het is niet verwonderlijk dat jij het gevoel hebt dat je hoofd vol zit…’

‘je zal wel regelmatig een vol hoofd hebben…’

ik zat bij Indigo bij mij therapeut en had het over mijn vol hoofd.

normaal! zie ze, je bent voor twee aan ‘het sorteren’.

450725817_0_0

zo is het, sorteren, altijd alles sorteren, omdat gewoon niks gefilterd is als het ‘binnen’ komt…

en hier doen we dat met twee, alleen onze zoon heeft een kleine kast en weet het echt nog niet hoe hij die kast echt goed moet gebruiken, en mama heeft te veel kasten en weet hoe ze aan het sorteren kan beginnen maar heeft er de tijd vaak niet voor…

mama geraakt niet verder dan ‘de basis’ sorteren in het basis bakje – nog geen tijd om in de kast te steken…

0091419

en dat is nodig.

wat is het antwoord als je aan een Ass’er vraagt wat ze nodig hebben dan is het antwoord – tijd – en het volgende – rust –

anders ratelen onze hersenen door, en ons lichaam is er gewoon moe van…

ratelen met alle fysieke en innerlijke radars en verbindingsschroefjes die er maar te vinden zijn in het ‘zijn’…

ja rust om een prachtig geklasseerde kast te kunnen bekomen!

maar dan komt de kunst!

depositphotos_138271680-stockafbeelding-gevouwen-papier-in-een-vuilnisbak

wat mag weg? en wat is belangrijk om bij te houden?

omdat ALLES ongefilterd binnen komt is dat een grote uitdaging!

en dat is wat ik als mama doe, uitmaken wat onze zoon mag weggooien en dat voor hem eigenlijk doen. liefde hé

en ik leer  Mindfulness oefeningen, en leer mezelf mediteren, visualiseren en imagineren…

en natuurlijk heb ik mijn projecten waar ik mijn ei in kwijt kan.

maar het ratelen is wel behoorlijk wat werk, dat altijd instant begint wat we ook meemaken, plezier of … het is er!

ik ben het gewoon, ik stel nu meer mijn grenzen, vrije dagen inlassen, niets plannen in het week end en gewoon even doen waar je energie van krijgt !

ja het is voor ons echt een must!

anders zijn we dit… knipoog!

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

Foto bron; https://pixel.in.ua/13-%D1%84%D0%BE%D1%82%D0%BE-%D0%B4%D0%B8%D0%BA%D0%B8%D1%85-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8B%D1%85-%D0%BA%D0%BE%D1%82%D0%BE%D1%80%D1%8B%D0%B5-%D0%B7%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D1%82/

 

 

mijn vader was mee…

mijn vader is meegegaan gisteren!

en blij dat hij was achteraf…

heel de familie die dicht bij staan ‘geloven’ de diagnose niet van mijn zoon (van mij wel, heel herkenbaar zei mijn moeder die mee was bij mijn diagnose bespreking)

gisteren op het programma – bespreking schoolkeuze – voor onze zoon…

heel intens gesprek voor mij van anderhalf uur…

een bijzondere tijd waarin de brainblocks werden bovengehaald om ‘te laten zien dat je een autistische manier van denken en voelen niet kan zien aan de buitenkant (en dat het blokjesbrein van een autistisch iemand niet hetzelfde is als van een ‘gewoon’ iemand…)

het was voor mijn vader een heel goede tijd, ja hij herkende het en kan het sinds gisteren ook verstaan hoe het brein van een autistisch iemand werkt – waaronder zijn dochter en kleinzoon.

hij zei me in de auto, aan onze zoon zie je niets, maar bij jou zagen we wel dat ‘er iets niet klopte’ …

ja dat is zo – ik ben totaal anders ASS’er dan mijn zoon…

en toch her-, en erkenning bij mijn ouders voor ons beide…

ik ben er stil van, heel stil van…

ik heb deze nacht niet veel geslapen, dat is een feit, ik stond deze morgen op voor de vogels gingen zingen en mijmerde een beetje over gisteren, en plots – het leek uit het niets – een oplossing, ik ga voor het specialisten werk – een autiklasje –

ik ben er een beetje door verrast omdat dit iets is wat ik al heel lang aanvoel, maar niet durfde te voelen, laat staan uit te spreken!

maar zeg nu zelf – als ik antwoord op de vragen die me door verschillende professionals als zijn gevraag – heb jij niet veel problemen gehad op school? – dan kan ik zeggen in deze 44 heb ik niet anders geweten! ik ben eraan gewoon geraakt, en het verbaasd me nog dagelijks dat mensen vertellen dat ze ‘gewoon naar school gingen en een diploma hebben gehaald –

ook ik heb een diploma, maar het was een struggle for life ! zoals wel voor mij ALS voor mijn ouders, ik ben hun enig kind, stel je eens voor…

ze zijn toen 40 jaar in de tijd, ook zeker niet de enige geweest, daar ben ik wel heel zeker van, de tijden van toen waren toen zoals het ging, nu is het anders…

Pano maakte het weer eens duidelijk wat ik al maanden hoor van de juffen en de zorgleerkracht en sinds heel kort ook het zorgteam.

en weet je wat, ik kies nu voor de specialisten in hun vak, en ga de juf of de meester niet te erg laten verkleuren als een kameleon in hun diverse klas met pareltjes van ‘zorgkinderen’.

ik kies voor een autiklasje!

ik heb het op HA ASS gepost vandaag

Pano gezien?

het ging over de diversiteit in de klas…
stel je nu eens voor dat je daar als ASS kind in zit, met extra uren begeleiding en extra zorgmaatregelen… en dan is de juf/ meester een kameleon die alles moet managen.

ik persoonlijk als ASS mama van een prachtige zoon kiest voor het specialisten werk, de mensen die weten waar ze mee bezig zijn, altijd…

eerlijk, ik heb veel vertrouwen in de specialisten in dit Vlaanderen, ik ken er nu een paar en het is echt specialisten werk, ik kan me geen andere school bedenken dan daar waar specialisten zitten – zelfs voor een milde vorm van ASS !

dan is pas onze persoonlijke ‘investering’ zinvol en behapbaar !

https://www.een.be/pano

we komen er dichter bij door professioneel advies en coaching wat zinvol is, met zeer goede specialisten bespreken we al meer dan een jaar wat en hoe !

autisme is zo verschillend en steeds zijn we in evolutie.

wat het voor ons anders maakt, ik als opvoeder ben ook autistisch ! de manier van ordenen en opvoeden is heel anders in mijn brein…

en dat maakt dat de ondersteuning ook anders gaat verlopen en dan kies ik voor specialisten, die autisme kennen – erkennen en herkennen.

begrip voor hoe je hersenen werken en je gevoel verstaan is de essentie voor geluk!

nu hebben we dat na veel energie kunnen bereiken in de school, maar de volgende investering is toch die naar welzijn en geluk…

nature-670025_960_720

 

de laatste schrijfsels

het is zo leuk om vandaag en zeker morgen de laatste ‘hand’ te leggen aan de 3de cursus.

het is een bijzonder onderwerp – intuïtie –

maar toch ben ik nu even stil geworden, gisteren was het herdenkingsdag van de aanslagen in Brussel.

ik heb veel radio gehoord gisteren en de aflevering van Pano gezien…

nog steeds ben ik stil, ook omdat we nog zoveel moeten leren over ‘de aanpak van wie zich slachtoffer voelt’

veel mensen zijn er rechtstreeks en onrechtstreeks bij betrokken, en voelen wat ze voelen…

de wachtlijsten en de andere lijsten lopen ver over het humane…

geen centen, geen complimenten het kan echt zo letterlijk genomen worden…

ik heb gezien, gedroomd en gewenst, veel gewenst…

maar zoals altijd gaat de dag voorbij, en vandaag heb ik een techniek toegepast die ik heb geleerd uit de cursus en heb geen totaal geen zenuwen gehad voor de tandarts.

ik viel bijna in slaap…

het werkt!

imagineren en visualiseren yes het werkt !

brain_169895798