de wijsheid in het lichaam

daarnet tijdens een gesprek met een vriendin en door mijn vorige blog van vanmorgen is me iets opgevallen…

namelijk – door alles wat ik heb meegemaakt op lichamelijk vlak heb ik veel geleerd over mezelf & over mijn lichaam.

ik sta er eigenlijk niet meer bij stil.

toen ik voor het eerst op jonge leeftijd in contact kwam met allergieën wisten mijn ouders na lange tijd zoeken wat die allergieën triggerde! die aanleidingen werden beperkt.

toen ik zelf later CVS kreeg hadden we na lang zoeken en onderzoeken een sleutel gevonden tussen aangepast eten en eten tot jezelf nemen & evenwichtig met de omgeving omspringen – de omgevingsfactoren onderzocht in het positieve en negatieve – en daar hebben we een evenwicht in gevonden en proberen te houden.

toen ik een doorbraak meemaakte door naar een arts te gaan die ook alternatief werkte gingen we nog dieper werken op het emotioneel welzijn, en lichaamssystemen op elkaar af te stemmen.

vragen waren niet meer nodig mijn lichaam vertelde het zelf waar er een blokkade zat. straf ik mocht geen appels meer eten en niet meer gaan wandelen als de berk in bloei stond, moest eerst even op streng dieet en wist heel goed dat mijn lichaam even uit zijn toenmalige comfortzone moest komen om te kunnen genezen…

ja ik neem even een draai. een lichaam dat uit het verleden moet gehaald worden door middel van diepere holistische zienswijze met aangepaste tincturen, voedingssupplementen en homeopathie.

en natuurlijk als het ene in actie schiet volgt het andere. de geest reageert op het lichaam en andersom. het zit dus ook tussen de twee oren… ja ja…

dikwijls zie ik het bij mezelf terug komen. te veel van het zelfde eten, plots het niet meer kunnen laten dat is altijd voor mij een ‘alarmpje’ een onderzoeksalarm en iets dat ik ga bevoelen – is het wel goed voor me?

als ik dat ‘alarmpje’ begin te onderzoeken kom ik dikwijls bij confronterende gedragsontwikkelingen & natuurlijk bij hardnekkige patronen uit. patronen die terug gaan in de tijd van ‘toen’ en hoe je bent opgevoed of wat je hebt gezien – hoe je dacht dat het moest – bij een levensgebeurtenis.

de cirkel is dan bijna rond – lichaam reageert – op gewoontes – door onderzoek antwoorden – aanpassing van gedrag – inzicht verwerven – uit de comfortzone – anders gaan eten – anders gaan leven…

ok goed zo simpel is het dus niet. het blijft een strijd tussen lichaam en geest als je je geest de emotie niet meer kan bewaken en een beetje sturen.

ook ik ben heel lang heel kwaad geweest op mijn lichaam, een lichaam dat voor mijn emotionele verbeelding me heel erg – in de steek liet – ik dacht dat ik er alle reden voor had om zo over mijn lichaam te denken, toen was het heel ‘echt’, mijn lichaam liet mij in de steek? ja, wie is ‘mij’ in dit verhaal? …

toen ik bij de neurochirurg op controle moest zei hij de wijze woorden – zie dat je iets aan je geestelijke en emotionele stress iets gaat doen ! – ik wist innerlijk meteen waarover hij het toen had, maar verstandelijk dacht ik alleen maar aan het vast gevezen plaatje dat mijn nieuwe – hals tussen wervels – vasthield.

in 2010 kreeg ik deze wijze woorden, ik had toen al heel wat achter de rug van lichamelijke ongemakken en pijnlijke periodes.

het is pas vanaf dit jaar dat ik plots doorheb dat mijn lichaam net als mijn inborst één zijn en zeer sensitief zijn en zo ook behandeld moeten worden in de éérste plaats door mezelf.

ik ben niet – hij en zij – of mij. we zijn één.

vandaag is het weer een mooie dag, ik heb de keuze om mijn lichaam vooruit te laten gaan of niet.

a) ik kan mijn pillen die de schildklierwerking moeten vervangen niet nemen…

b) ik kan niet natuurlijk mijn cyclus inleiden voor mijn eigen goed…

ik kan wel wat beïnvloeden met mijn verstand dat ‘wil of niet wil’.

ik wilde vroeger zo graag genezen!

ik genas niet omdat ik te veel ‘wilde’ genezen. ik respecteerde de tijd van mijn lichaam niet…

mijn vriendin zei me net de gevleugelde woorden ‘je staat daar niet bij stil als alles normaal gaat, maar als het niet normaal gaat zoals je dat gewoon bent, dat voelt niet normaal’ en ze trilde een beetje omdat ze ook iets ingrijpends heeft meegemaakt dit jaar.

ik heb dus zelf heel erg lang gedaan om te komen tot het inzicht dat mijn lichaam zijn eigen wijsheden heeft. ook al kan ik al lang mijn ‘onderzoeken’ doen, en reageer ik ook op dat wat ik kan zien en onderzoeken… er zijn nog steeds blinde vlekken en ja hoor ik heb ook soms terug vallen, maar steeds minder en minder, de stress die van buitenaf komt krijgt steeds meer een ‘glijbaan’ voor zijn neus, die stress schuift steeds meer van me af…

ik ben meer bewust.

ook als mama.

ik geef het met plezier door aan mijn zoon, maar hij heeft het gewoon in zich.

 

onze zoon heeft die wijsheid van nature, hij leert mij wat mijn wijsheid is…

heerlijk toch !

dcf1700d6c8ef82327a446ae640bce39ea6895c1

 

 

 

 

Advertenties

vecht en vlucht via Jan Bommerez

20993843_10154932145804537_4890333201531841608_n

Het sympathisch zenuwstelsel activeert de vecht en vlucht modus. Dat is bedoeld om een tijdelijke staat te zijn en dan neemt het parasymatisch systeem over met de relax en reparatie modus. Wanneer de stress chronisch wordt blijft het sympatische zenuwstelsel overactief en blijven de stresshormonen zoals cortisol en adrenaline in het bloed komen.Het is van vitaal belang om het sympatisch zenuwstelsel te leren deactiveren en om parasympatisch zenuwstelsel bewust te leren activeren. Leren loslaten is een zeer onderschatte life skill! http://lerenloslaten.com

___________________________________________________________________________________

ik blog dit even omdat ik geraakt ben door een blog van De gans

http://mooileven.org/chronisch-ziek/

één van de volgende dagen blog ik zeer waarschijnlijk hier een aantal blogs over. en ja die zullen heel persoonlijk zijn, dus eerst even goed navoelen wat ik ga schrijven want er zijn veel aspecten aan chronisch ziek zijn…

  • het beleven
  • het dagdagelijks ervaren
  • het belang van realistische denken
  • het belang van luisteren naar je lichaam
  • hoe inspelen op je omgeving
  • jezelf helpen door verschillende helende dingen te doen en te delen

dan hebben we het nog niet gehad over de nodige aandacht en discipline om te functioneren door een dag – in het leven van – en de nodige therapie die helend werkt voor het hart.

@ lieve de Gans van mooi leven, wat andere zeggen dat is echt iets dat je los kan laten, het is van hen en zeker niet van ‘de chronische ziekte’ die nu even in je leven is…

  • kanttekening – je bent fysiologisch altijd chronisch ziek, tot jij voelt dat het op een moment in het leven het tegendeel waar is…
  • noot – de ervaringen van chronisch ziek zijn is niet te beschrijven in 1 blog, zelf niet in 1 boek, omdat 1 het fysieke lichaam het tijdstip kiest om te doen en te laten en 2 het geheugen het niet toe laat om te schrijven wat er aanwezig is en of was…
  • quote – chronisch zieke vrouwen zijn bijzonder krachtig in het leven – met hun hart – ja ja !

over schrijven, hoe begin je aan?

old-letters-436501_960_720

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/07/24/hoe-begin-je-aan/

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/07/24/schrijven-voor-je-kindjes/

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/08/02/brieven-schrijven-naar-je-innerlijke-gedachten-hoe-doe-je-dat/

dit gaat een reeks worden, ik voel het.

Over schrijven. Hoe begin je aan?

volgende week in deze reeks

  • het plezier van een dagboek

$_35

Fotobron 1 PX

hoe doe je dat? schrijven van brieven.

straf, ik blokkeer ineens bij het schrijven van dit stuk.

paper-1143117_960_720

ik heb deze nacht een heldere duidelijke boodschap ontvangen door gisteren te schrijven over schrijven.

het werkt bij mij meteen, en dromen na brieven schrijven is zeer belangrijk en altijd een weerspiegeling van dat wat je innerlijk hebt meegemaakt tijdens het schrijven.

ik heb deze nacht een brief naar mezelf geschreven, ik heb eerst geschreven naar mezelf in het verleden.

  • wat wens ik nog te verwerken van het verleden?

ik kreeg kei hard mijn oplossing in de ogen geworpen.

iets waar over ik nooit meer ben op terug gekomen sinds het niet meer is gebeurd, maar ik heb er wel onder ‘geleden’.

ik ben gepest geweest vanaf kleuter – ze lieten me links liggen – tot en met 20 jaar. de ergste tijd is vanaf mijn kleuterleeftijd tot en met mijn 14 jaar geweest. ik voelde deze nacht hoe die dualiteit zich meteen manifesteerde in mijn droom.

heftig heel heftig.

drie dingen hebben me getriggerd van de week.

  • lieve woordjes tegen elkaar uitspreken via fb op het net van een vriendin
  • het besef dat niet iedereen een moeilijke tijd in zijn leven heeft gekend
  • de affiche aan de supermarkt met de slogan ‘help jij mij met mijn huiswerk’

ik moet meteen erbij zeggen dat ik weet wat die dualiteit betekend, in de omgeving was het voor mijn nooit veilig, binnen in huis was er een super over beschermde omgeving, dat is zo tot mijn 21ste gebleven, en dat ga ik dus nu aanpakken.

ik heb deze nacht ineens alle kleuters en adolescenten die in mijn droom naar mijn ‘opdracht’ kwamen luisteren de huid vol gescholden om ze te laten voelen wat het is om gepest te zijn geweest…

ik krijg nu nog steeds een lichamelijke reactie van deze droom….

er waren deze nacht geen mooie woordjes die met hartjes benadrukken wat je wenst te zeggen op sociale media. ik was uiteindelijk de brullende leeuw die mijn therapeut zo heeft gezocht en niet gevonden.

het ergste wat ik deze nacht opnieuw heb mogen meemaken dat is ‘het uitgelachen worden doordat ik boterhammen meenam voor een meisje waarvan ik had gezien dat ze het eten uit de vuilnisbak haalde. (de tranen lopen alweer over mijn wangen). ik heb dit zolang volgehouden tot dat ze is opgevangen samen met haar broertje (die leukemie had en bij mijn moeder in de kleuterklas zat) in een centrum en bij ons opnieuw naar school kon komen op normale basis. meer dan 2 jaar heb ik dit volgehouden.

nu weet ik natuurlijk als de beste dat je gedrag dat je uitstraalt een mikpunt is voor een pester(s). je verteld iets met je lichaamstaal, het is een actie reactie verhaal. ik heb een doorgedreven training in assertiviteit gehad en heb met mijn vader mogen oefenen en zo ben ik het meester geworden, anders was ik een rietstengeltje gebleven in onze maatschappij.

zo eentje die omver valt bij het minste harde woordje of zin dat er ergens is uitgesproken.

niet dat het nu niets meer met mij doet, maar ik kan het beter plaatsen en weer verder gaan.

maar zoals iedereen weet als je in je leven bent gepest geweest het maakt littekens op je ziel, en in je hart. het kerft in je energie en lichaamsbesef, het tast je energie niveau aan en vergalt je levenskwaliteit in die periode en erna.

je moet verdorie sterk in je schoenen staan om te weten dat jij er zelf veel aan kan doen. terwijl je het allemaal ondergaat ook nog eens kei hard aan jezelf gaan werken. ja dat vraagt kracht, en energie…

je leert er enorm veel door. ik heb aan mezelf in mijn droom gevraagd toen het brullen was gedaan, had je dit uit je leven willen schrappen?

het antwoord is wonderwel neen, want door dit gebeuren weet ik heel goed de innerlijke mens te zien, te leren horen en zijn lichaamstaal te observeren. ik ben een kei goede ‘observeerder’ en ‘analyseerder’ geworden van mensen die zich voordoen zoals ze niet zijn.

dit is mijn universiteit geweest, de unief van lichaamstaal, de unief van gedragsanalyse, de unief van luistervaardigheid, de unief van ….

en nu ga ik dus verder, ik heb mijn droom vannacht duidelijk gehad, ik heb vragen kunnen oplossen waarom ik dikwijls de ‘gordijnen dichttrek voor mensen die ik maar oppervlakkig ken en wil blijven kennen’ . ik heb de vraag kunnen oplossen waarom ik met bepaalde mensen extreem moeilijk kan communiceren, ik heb nog vragen, ze zullen wel opgelost geraken.

nu even bekomen, en later een brief schrijven naar mijn grootmoeder, want die moet ook nog even aan het woord komen in verband met mijn zelfbewustzijn en mijn gevoel van zelfvertrouwen.

ik heb nog steeds woede in mijn lijf, en door te rouwen komt ook naar boven waar ik nog niets mee heb gedaan, het rouwen is vergeven en aanvaarden, maar dit zijn wel de grote stukken uit mijn leven, klaar voor de kanteling!

ook daar hoort een blokkade bij, ik ken ze !

dankjewel voor de droom van deze nacht !

slaap wel en tot morgen.

 

hoe begin je aan…

schrijven om iets te verwerken?

computer-2242262_960_720

aanleiding voor deze blog is een blogje van Jasmien, eerder deze week. ze had een opdracht gekregen om een brief te schrijven.

een brief schrijven naar iemand waarvan je voelt dat je nog iets wil zeggen of helemaal niet meer wil zien, dat is een zeer goed opdracht om te zien met ‘wat’ je nog rondloopt.

in Jasmien haar geval is dat haar ex. in mijn geval is dit het niet meer zien van M, op dit moment.

er zijn een paar tips die je kan gebruiken als je een brief wil schrijven, of gewoon je gedachten wil opschrijven naar iemand toe.

als eerste is het niet vanzelfsprekend om meteen van verstand over te schakelen naar gevoel. daar het je een aanloop voor nodig, meestal een ‘koetjes kalfjes’ schrijfoefening.

  • beschrijven wat je ziet, beschrijf het weer, welke dag we vandaag zijn, en welk uur het is.

als je zo begint dan heb je al woorden op papier staan en is het papier niet meer wit, het brengt je wat vertrouwen in het schrijven.

  • zet een keukenwekkertje op 1 minuut, en schrijf die minuut vol waarvoor je bent gaan zitten om te schrijven.

de techniek van de minuut daagt je uit om in die minuut je verstand ‘buiten spel te zetten’. een effectieve techniek om je hart aan te spreken, zo kan je schrijven wat je hart wenst te zeggen. in deze fase komt er meestal verdriet, woede en ja ook soms liefde naar boven.

  • zet muziek, liefst instrumentaal, en schrijf door tot dat het nummer gedaan is.

Ik zelf zet en hele cd op als ik schrijf, maar dit is niet aan te raden als je deze techniek niet gewoon bent. de bedoeling van muziek is dat je ‘iets herkenbaars’ hebt in je omgeving dat van jou is, of herinneringen aanbrengt voor diegene waarvoor je een brief schrijft.

muziek en geuren brengen herinneringen naar boven die vanuit ‘de buik’ komen. als je van je ex bent gescheiden en er door middel van een brief afscheid van moet nemen, kies dan muziek die geen herinnering oproept voor jullie beide, maar wel muziek die jij versterkt. wil je een brief schrijven vol met herinneringen aan jullie beide, zet dan muziek op die dat oproept.

  • beperk het schrijven in tijd als het een onoverkomelijke opdracht lijkt in je gevoel

schrijven is heel ‘oplevend’ en ook veel mensen hebben ‘schrik om te beginnen te schrijven’. om dit soepeler te laten verlopen stel een beperkte tijd in, maximum 1 uur in het begin.

naar mate je meer heb geschreven weet je dat een uur zelfs een half uur schrijven heel intens is, en voor je gevoel zelfs overdadig kan overkomen.

  • regel, alles wat je hebt geschreven in de eerste brief is het beste innerlijk proces!

ook al is dat in een dikke 2 minuten geschreven, het is het beste wat je kon schrijven! die wijze woorden gooien veel mensen in de prullenbak omdat ze heel confronterend kunnen zijn en hard kunnen overkomen. het kan ook zijn dat je zeemzoet hebt geschreven en het ook dit niet was wat je wenst te lezen, het is wel dat wat je wenste te zeggen!

een ervaren schrijver weet dat schrijven veel innerlijk werk kan verzetten op een hele korte tijd.

als je begint aan een opdracht zoals Jasmien – schrijf 4 brieven naar je ex, met allemaal een andere boodschap – dan weet je dat je nadien iets leuks gaat doen met jezelf. iets met je handen, iets van beweging, iets lekkers eten?…

zo breng je je gevoel weer tot rust, en zeggen je dromen in de nacht welke oplossing je zelf hebt voor de situatie in je brief.

Jasmien schreef dat de tips haar wel hebben geholpen, dat de muziek haar rustig gemaakt hebben. ze beschreef ook het verdriet dat ze heeft gehad nadien…

ja dat brengt schrijven te weeg.

ik ben er grote voorstander van om om deze manier iets te verwerken, al is er een grote regel voor mezelf, als je het voor de eerste keer doet, zorg goed voor jezelf, plan het in je agenda en voorzie achteraf ‘zorgtijd’ voor jezelf.

veel schrijfgenot, en als je begint mag je ma altijd om tips vragen!

old-letters-436501_960_720

*fotobronnen PX

Respect

respect

zeepbellenrespect

heb je

respect krijg je !

______________________________________________________________________________________________

persoonlijk heb ik de afgelopen tijd veel in ziekenhuizen doorgebracht.

ik heb steeds een kamer ‘met twee’ gevraagd en gekregen.

ik heb veel gesprekken gehad over ‘het wel en wee’ van het leven voor de opname en tijdens de opname.

één ding viel me op, buiten het ziekenhuis was alles ‘onveilig’ in het ziekenhuisbed veilig.

‘we zijn in goeie handen’ ze behandelen ons niet meer als nummer maar als persoon…

je krijgt het respect dat je uitstraalt !

een bedankje voor een gewone daadkracht, is met de glimlach aangenomen.

mijn gezicht is dan herkenbaar… ik herken je stem, heel fijn het geeft vertrouwen.

dat is respect vanuit twee richtingen vanuit het hart.

voor mij is dat het respect dat het beste bij mij past.

de zeepbel die op de aarde lijkt heb ik gekozen voor de vorm waarmee ‘respect’ is ingevuld deze tijd…

zeepbellenrespect is echt iets van deze tijd, doorprikken en hopen dat niemand iets heeft gehoord gezien of gevoeld…

___________________________________________________________________________________________

blogster De gans schreef op 20/06/ een prachtige blog over mijn logje

http://mooileven.org/zeepbellenrespect-een-staartje-aan-een-zeswoordverhaal/

____________________________________________________________________________________________

fotobron http://www.flabber.nl/artikel/rustgevende-how-to-video-zo-fotografeer-je-zeepbellen-alsof-het-planeten-zijn-45302

____________________________________________________________________________________________

naar aanleiding van een uitdaging https://doldriest.com/2017/06/14/22376/

Beeld je eens in…

Vorige week hadden we een heel leuk feestje. Mijn nicht haar dochtertje vierde haar vrijzinnig ‘communie’ feestje. Een jong meisje in de fleur van haar leven ! een schoolcarrière in de toekomst.

Maar welke carrière?

Beeld je eens in…

Ik volg al een tijdje Philippe Bailleur en daarnaast ook  Jan Bommerez (onderaan de linken naar hun fb pagina’s)

“Wat een mens leert in zijn leven is weinig bepalend voor zijn toekomst….”

Philippe is een sterke organisatie coach, heeft boeken geschreven over een onderwerp waarin ik sterk ben geïnteresseerd.

Ik volg hem en dikwijls frons ik mijn wenkbrauwen en denk het kàn ook anders…

Mijn mening van een organisatie structuur is;

De organisatie van een bedrijf heeft van oudsher een structuur, evolueert niet of wel met met de mensen die ze aantrekt en afstoot. Elk individu heeft een meer of minderwaarde, afhankelijk wat zijn functie is.

Ongeacht welke beurs en winst het bedrijf nastreeft, de structuur blijft bij de intenties van de hoogbestuurders hangen.

Ja een meerwaarde en een minderwaarde !

Onze kenniseconomie heeft een gevoel van overschatting van diploma’s en kerntalenten. het inkleuren van persoonlijkheidstypes blijft maar verder duren, tot dat de legoblokjes en mannetjes verkleuren door een burn – out net voor het bedrijf naar de beurs gaat en de managers hun zakken vullen – het heeft een woord – cumul.

Wat is de meerwaarde?

De minderwaarde is, en daarom deze blog, dat de ‘centrumwerkers’ de vloer verlaten. 

Ik blog deze blog omdat ik geraakt ben, sterk geraakt ben door dit https://vara.nl/artikel/de-beste-columns-van-pieter-derks

Philippe Bailleur deelde deze topic en schreef iets over ‘het centrum van de organisaties’ op de werkvloer erbij. De mensen daar verdwijnen blijkbaar. En dat raakt me. Het zijn net de sterkste met hun handen, en handen – laat ons even heel eerlijk zijn – die zijn er bijna niet…

Geen probleem zeggen de quotes van Jan Bommerez want het loslaten is het beste wat ons kan overkomen, ja zelfs kennis loslaten! Met een voorwaarde, de voorwaarde is om jezelf te leren kennen!

Loslaten van kennis?

“Wat een mens leert in zijn leven is weinig bepalend voor zijn toekomst….”

Nu zijn we ergens halverwegen, in het centrum ergens van onze samenleving. We gaan naar een kruispunt van inzicht.

Vanmorgen las ik nog een artikel over filosofie, een prachtmens sprak – als ik kon sloot ik 95% van alle universiteiten – die mevrouw een hoogstaande filosoof die wist waarover het ging in de wereld – alles hangt samen, en samen hangen we aan elkaar –

Ok even samenvatten

  • welke carriere staat voor mijn nicht haar dochter te wachten?
  • wat als de mensen in het ‘centrum’ blijven op de plaats waar ze nodig zijn?
  • als we loslaten hoe kunnen we dan alles aan elkaar brijen en samen aan een oplossing werken?

Mijn reactie op Philippe Bailleur zijn delen van een topic

https://vara.nl/artikel/de-beste-columns-van-pieter-derks

“aha dit is iets waarvan ik al heel lang roep, wie het ‘laagopgeleide’ niet respecteert, niet kan aanvoelen en niet kan MEEVOELEN die kan gewoon niet managen. Als ‘laaggeschoolde’ heb ik me enorm geërgerd aan de ‘Oho plato’ theorie die wij moesten omzetten in gewone mensentaal – of beter als handenwerk van goed geschoolde laaggeschoolde niet herkend kan worden dan blijven ze hangen waar ze hangen!… Zeer zeer zeer spijtig!”

18813406_10154689105699537_6798493796519095264_n

Het kruispunt

Twee wegen die min of meer ver uit elkaar liggen komen hier bijeen.

Persoonlijk kijk ik nog steeds met argus ogen naar bestuurders die zich in bochten wroeten om een meerwaarde te creëren voor de winst in het bedrijf, een meerwaarde creëren voor de het ‘menselijk welzijn’ in het bedrijf, en als laatste zich in bochten wringen om zo veel als kan cumul te verzamelen.

Ergens moeten we iets loslaten? het centrum is al aan het loslaten volgens Philippe.

En daar heb ik altijd in gewerkt – het centrum en zelf lager dan het centrum – het respect van het ‘centrum’ mag zeker wat kracht bijgezet worden, soms zitten ook daar bollebozen en witte raven voor de bovenste lagen in! alleen we moeten ze leren zien!

Blijven kleuren en spelen met Lego is hierbij niet de oplossing, maar wel de vloer kennen, HEEL de vloer kennen! buiten het ego om.

“Ik zou jongeren aanraden land te bewerken of kippen te houden. Iets wezenlijks waarmee ze zichzelf kunnen onderhouden.”                                Sophie Bosede Oluwole

Wel laten we even uitstappen en elkaar de hand geven op het kruispunt in het centrum.

Een pint, een koffie of thee, gaan drinken en even met elkaar meelopen, zodat we meer respect krijgen voor elkaar intelligentie, intentie en handenwerk.

Want vele handen maken innovatie voor elke laag van de economie.

Het is maar wat je ervoor wil geven. Wel geef het met een hart! en laat je hart het centrum kleuren in talenten!

Lego mannen en vrouwen lopen ook in het echt rond op de werkvloer

  • een kwestie van even uit zoemen buiten de – inner – inspectie
  • een kwestie van levensechte centrum medewerkers meer kansen te geven
  • een kwestie om niet te blijven hangen waar iedereen nu hangt

Ik ga alvast er even vanuit dat een organisatie goed weet waar de witte raven zitten in hun bedrijven, ook bij de goed geschoolde laaggeschoolde.

Hun opleiding is even goed als die van een professor.

Het is maar wat JE ER VOOR GEEFT natuurlijk !

18740116_10154677412989537_3333657785426417928_n De zin van het leven is zin geven aan het leven. CG Jung

@ Lieve Itse, ga ervoor meid, maak er een prachtig feest van!

____________________________________________________________________________________________

https://www.facebook.com/pbailleur

https://vara.nl/artikel/de-beste-columns-van-pieter-derks

https://www.facebook.com/jan.bommerez

https://www.trouw.nl/religie-en-filosofie/-de-westerse-filosofie-loopt-al-eeuwen-achter-~a92ab8e9/

foto’s vanaf de fb pagina van https://www.facebook.com/jan.bommerez

met in mijn achterhoofd de nieuwe blog van

https://waarjewerkelijkademt.wordpress.com/