Begrip 4 – R van ratelen in het brein

hjernen

‘het is niet verwonderlijk dat jij het gevoel hebt dat je hoofd vol zit…’

‘je zal wel regelmatig een vol hoofd hebben…’

ik zat bij Indigo bij mij therapeut en had het over mijn vol hoofd.

normaal! zie ze, je bent voor twee aan ‘het sorteren’.

450725817_0_0

zo is het, sorteren, altijd alles sorteren, omdat gewoon niks gefilterd is als het ‘binnen’ komt…

en hier doen we dat met twee, alleen onze zoon heeft een kleine kast en weet het echt nog niet hoe hij die kast echt goed moet gebruiken, en mama heeft te veel kasten en weet hoe ze aan het sorteren kan beginnen maar heeft er de tijd vaak niet voor…

mama geraakt niet verder dan ‘de basis’ sorteren in het basis bakje – nog geen tijd om in de kast te steken…

0091419

en dat is nodig.

wat is het antwoord als je aan een Ass’er vraagt wat ze nodig hebben dan is het antwoord – tijd – en het volgende – rust –

anders ratelen onze hersenen door, en ons lichaam is er gewoon moe van…

ratelen met alle fysieke en innerlijke radars en verbindingsschroefjes die er maar te vinden zijn in het ‘zijn’…

ja rust om een prachtig geklasseerde kast te kunnen bekomen!

maar dan komt de kunst!

depositphotos_138271680-stockafbeelding-gevouwen-papier-in-een-vuilnisbak

wat mag weg? en wat is belangrijk om bij te houden?

omdat ALLES ongefilterd binnen komt is dat een grote uitdaging!

en dat is wat ik als mama doe, uitmaken wat onze zoon mag weggooien en dat voor hem eigenlijk doen. liefde hé

en ik leer  Mindfulness oefeningen, en leer mezelf mediteren, visualiseren en imagineren…

en natuurlijk heb ik mijn projecten waar ik mijn ei in kwijt kan.

maar het ratelen is wel behoorlijk wat werk, dat altijd instant begint wat we ook meemaken, plezier of … het is er!

ik ben het gewoon, ik stel nu meer mijn grenzen, vrije dagen inlassen, niets plannen in het week end en gewoon even doen waar je energie van krijgt !

ja het is voor ons echt een must!

anders zijn we dit… knipoog!

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

Foto bron; https://pixel.in.ua/13-%D1%84%D0%BE%D1%82%D0%BE-%D0%B4%D0%B8%D0%BA%D0%B8%D1%85-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8B%D1%85-%D0%BA%D0%BE%D1%82%D0%BE%D1%80%D1%8B%D0%B5-%D0%B7%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D1%82/

 

 

wat een dag

onwaarschijnlijke dag vandaag.

ik heb enorm veel gevoeld, beleefd en ondernomen

ik zal het even allemaal moeten laten bezinken…

ik heb zelf een sessie begeleid en een sessie gehad.

iets wat ik heb geleerd vandaag is dat waar je talent zit ook je valkuil zit…

ja mannekes het was een spiegel voor de ziel.

sparrow-2615761__340

morgen een andere dag, nu even rust…

dringen opzoek naar sandelhout wierook…

schitterend artikel !

https://shivatje.wordpress.com/2018/01/08/onderzoek-naar-uitspraken-kinderen-en-reincarnatie/

familiegeschiedenis, stamboom en geboortebomen

het is een beetje bijzonder als je met iemand in een spiritueel gesprek even nagaat wanneer er iemand is gestorven en wanneer iemand is geboren…

ik heb een paar jaar geleden 9 maanden gewerkt om een zielenkind in een moeders’tak’ te ‘gaan halen’, het was een bijzondere gebeurtenis…

het is bijzonder met een familieboom te werken in deze context

dat is wat ik doe, om het verhaal rond te krijgen en een beeld te krijgen van de bovenstroom en de onderstroom met het universum als tool…

dit is een schitterend art hierover

https://shivatje.wordpress.com/2018/01/08/onderzoek-naar-uitspraken-kinderen-en-reincarnatie/

https://shivatje.wordpress.com/2018/01/09/onderzoek-naar-uitspraken-kinderen-en-reincarnatie-2/

dankjewel shivatje

Namasté 1718

in 2018

25660369_1878399952471869_213776588101844301_n

het is maar dat je het al weet…

om eerlijk te zijn

ik ben nooit een meisje van deze dagen geweest.

nooit, ik doorzie bepaalde ‘dingen’ te goed, nooit heb ik het echt fijn gevonden, ik heb er wel mee leren omgaan, het heeft 10 talen levensjaren geduurd.

ik was er de afgelopen dagen en nu gaan we weer een nieuwe fase in…

mijn hoofd heeft ‘zee’ nodig, mijn lijf nog steeds de zetel…

ik ga zeker bepaalde lessen leren de komende jaren, sterker worden is misschien niet het beste woord…

en toch,

ik moet er voor bepaalde familie dingen zeker heel erg gaan staan, in 2018 ga ik nog heel heel sterk in mijn schoenen moeten gaan staan… Oma gaat zeker verhuizen, want haar levensmoeheid op dit moment is niet te harden voor ons… (het knijpt mijn keel toe op het moment).

dat brengt wat met zich mee, we weten niet dat verhuizen werkelijk een verbetering gaat zijn? al is één ding zeker, ze woont dan dichter bij ons, en ik kan wat meer ‘in de gaten houden’…

in 2018 gaan we leren omgaan met dat wat nog wel gaat en wat nog niet gaat, even door de realiteit van het leven van onze omgeving…

en natuurlijk is 2018 ook het eerste jaar zonder de broer. ook dit pakt me dezer dagen bij de keel. het gaat nog veel herdenken worden vanaf de vroege zomer, toen is M ziek geworden.

op dit moment weet ik niet hoe ik me daartegen moet wapenen, ik ben dezer dagen er niet zo best uitgekomen… ik probeer het vertrouwen vast te nemen en verder te kijken, het blijkt moeilijker dan gedacht…

alles heeft zijn tijd nodig, ik zal de tijd dik nodig hebben!

flow

ik heb een aantal dagen in een flow gezeten, helemaal gebeten, ook dit weekend…

het is een wonder-rijke flow geweest, ik heb geschreven, gedroomd, gelezen, … zonder enige vorm van invloeden van buitenaf, geen radio overdag…

wel tv om het nieuws te zien, om dan meteen in slaap te vallen in de zetel.

iets is me opgevallen, als ik de neiging heb om te veel ‘naar boven te gaan’ gaat mijn lichaam me hier houden.

of dat van mij, of dat van onze zoon…

en dat is nu het geval, onze zoon leert zwemmen en blijkbaar staat dit in verband met oorontsteking na oorontsteking. net als bij mama en papa in der tijd…

dus we zijn thuis, en we hoesten er allebei bij…

we zijn weer gestart, even deze week rusten voor maandag hier in huis kerstmis tafel gedekt is.

voor de eerste  keer hier in huis. alles is nieuw dit jaar. de vele veranderingen hebben ervoor gezorgd dat we ook deze feesten bij ons thuis doorbrengen. oudjaar gewoon gezellig in de zetel, nieuwjaar idem.

ik heb het er wal wat moeilijk mee, maar goed het leven gaat zo gewoon zijn gangetje, en ook dat is goed zoals het is.

deze week is ook nog bijzonder. donderdag krijg ik mijn diagnose vanuit Indigo. het traject is al even gedaan, de besprekingen vol op bezig en donderdag weet ik welke vorm van ass ik heb.

net voor kerst, nog veel nieuwe dingen!

ik had een wens, en ook dat is gelukt, ik mag deze week nog mijn eerste sessie over zielenkinderen begeleiden… ja ja zoveel jaren na mijn onderzoek is het zover…

om dan de engelen niet te vergeten!

gisteren trok ik de kaart van Athena. de boodschap was dat ik met mijn sterkte een meerwaarde kon bieden aan andere als ik er voor ga staan…

ok dat is wel heel kort door de bocht, maar ja het werkt ook zo, een sterkte hebben is niet altijd zichtbaar  voor andere, het is een hele levensles om dit werkelijk ‘aan de wereld te laten zien’. ook voor mij, al heb ik deze maand een bijzondere stap gezet, het is en blijft een levensles in hoe je dat gaat doen?

en natuurlijk, ik schrijf veel de laatste dagen, gisteren nog een blog geschreven voor de endometriose vereniging over endo en de feestdagen…

deze blog ga je kunnen lezen op

” Wij, van EndoHome, willen jou als vaste blogger hiervoor graag bedanken! Jullie zullen Esther Cuyvers haar blogbericht, en uiteraard ook andere berichten, binnenkort kunnen lezen op www.endohome.be

ik ben zeer vereerd dat ik dit mag doen voor EndoHome, een nieuw begin, is altijd spannend.

en nu, vandaag heeft onze zoon nieuwe schoenen nodig, dus ik naar Turnhout vandaag voor nieuwe schoenen…

en nu aan de slag!

tot morgen!

22310354_1840362166275648_8517032754189432031_n

de zetel

ik maak plaats

hoe het nu verder gaat, dat kan ik nog niet vertellen, maar iets kan ik al wel vertellen.

je neemt dikwijls beslissingen die je al lang had “moeten” nemen als je een diagnose krijgt en een vervolg daarop.

zoals gisteren.

ik neem steeds beslissingen die al lang genomen hadden moeten worden wanneer ik op gezondheidsvlak met een vervolg diagnose te maken krijg.

ik stel mezelf de vraag, wat kan er verbeteren aan mijn leven, wat is frustratie en wat kan ik eraan doen, hoe kan ik iets verbeteren waarvan in last heb en een meerwaarde is voor heel het gezin…

ik zelf kan veel doen op gezondheidsvlak nog steeds voor mezelf. dat doe nu even minder goed dan een maand geleden, ik heb even time – out gekregen van mijn diëtiste omdat de stress zich had opgehoopt en zich helaas nog verder ontwikkeld in ons leven. (de feestdagen zijn totaal anders als vorig jaar, en ik heb het daar persoonlijk moeilijk mee, maar ook binnen het gezin is het extra lastig dit jaar).

ik heb in het groot wel een doel opgeschreven bij mijn diëtiste – volgend jaar geen suiker meer in de week – wel als het moet gecontroleerd in het weekend, en anders helemaal niets meer punt.

vorig jaar is me dat gelukt met de alcohol, het is me gelukt te stoppen met koffie te drinken vanaf maart, en nu dus de suiker onder handen nemen.

misschien nog eens – 9 kilo volgend jaar wie weet?

dat ga ik dus doen, voor mezelf met een onrechtstreekse meerwaarde voor het gezin.

en gisteren hakte ik een andere knoop door die al een jaar op onze schouders, rug en hals woog, de zetel waar we een jaar in zitten ZIT niet goed. hij is gekregen, een jaar geleden hadden we hem nooit naar hier mogen halen, toen hadden we al in gedachten van een nieuwe gezinszetel te kopen, maar neen wij wenste op reis te gaan…

ik kreeg een chronische hals – rug verbinding ontsteking die me een aantal beurten kine koste het afgelopen jaar. en gisteren was ik het moe! kots moe ! geen extra pijn meer voor mij !

gedaan, het is gedaan met de zetel waar ook mijn man van mening is dat hij niet goed zit…

ik ploos al een aantal keren afgelopen maanden de website van Ikea uit, hmmm niet echt iets naar mijn zin en de meerwaarde voor onze zit houdingen en zetelgebruik…

ik verloor me zelf een paar keer helemaal in zetels zoeken binnen ons budget en gebruik. het web niet de oplossing.

gisteren had ik er genoeg van, ik reed de kinderen naar een verjaardagsfeestje, en stopte hier bij Odrada, een meubelzaak vlakbij huis. ik kocht binnen het uur een zetel, iets boven het budget dat wel maar helemaal binnen het gebruik van ons gezin!

ik maak plaats

deze dus, met opbergruimte en uitschuifbare slaapbank, verstelbare hoofdsteunen, in een ruwe gespikkelde donkergrijze stof die warm aanvoelt, voor een mooi bedrag (1499€) dat we kunnen uitgeven aan een zetel voor dagdagelijks gebruik.

gratis thuis geleverd ! ik moet dus niet opzoek naar een huur camionette voor de zetel gaan te halen en in elkaar te steken en zo verder…

wel is waar…

geen vakantie dus dit jaar… voor mij geeft het niet, mijn man mag gerust gaan… ik blijf thuis, lekker liggen met de zoon en de hond in de zetel…

met een goed boek in mijn hand

All-focus

en meer moet dat niet meer voor me zijn…

  • al ben ik wel met een heel klein hartje naar huis gereden om het te vertellen tegen mijn man.
  • dat gaat dan altijd in een wervelwind verhaal met weinig woorden terwijl in mijn schoenen aan het uitdoen ben en mijn jas aan de kapstok hang
  • ik heb een zetel gekocht! zeg ik dan. waarop hij zegt – WAT !!!
  • en daarna verder gaat met – hoeveel heeft die gekost?! –
  • ik dan weer in een wervelwind het bedrag zeg en hij reageert
  • ZOVEEL?!
  • ik verder ga met mezelf klaarmaken om het eten te maken en zeg
  • het was de tweede goedkoopste van heel de winkel !!!!
  • en hij perplex staat te kijken of het echt waar is…
  • en daarna even de foto’s bekijkt en zegt dat het idd een meerwaarde is voor ons gezin.
  • eindigt met – wanneer hebben we hem?-
  • en ik dan zeg – ik weet het niet –
  • waarop hij zegt – hoe kan dàt nu dat je dat niet weet? –
  • en ik zeg, ik heb op de bestelbon laten zetten SPOED !
  • en hij dan vraagt – hoeveel heb je al betaald? –
  • ik dan vertel 999€
  • en er dan een stilte valt waarbij je een speldenprik kan horen vallen
  • ik dan maar stop, en zeg
  • het eten is klaar !

en nu als ik vandaag bericht krijg dat ik een kijkoperatie nodig heb, dan weet ik dat ik kan herstellen in een goeie zetel en dat is zoveel waard…

ook als hij wat te veel snurkt, kan ik beneden slapen, of als ik ziek ben kan ik ook benden komen slapen, wat nu allemaal niet kan…

ja hoor, een meerwaarde !

vandaag en morgen

door ja door wat eigenlijk?

ga ik even met blogverlof.

vandaag opvang van een super energiek zoontje.

morgen het nieuwe begin als vrijwillig bestuurslid van vzw

http://www.rodelabyrint.be/

en morgen voor de laatste testen bij Indigo vzw

(gisteren 2 uur aan een stuk intelligentie testen afgelegd, en dan nog naar huis, een tripje van 2 uur)

tot vrijdag!

garfield_vakantie2

 

wel…

wel,

gisteren heb ik een aantal uren in de auto gezeten, ik heb heel de uitleg gehoord van het dodelijk auto ongeluk gisteren morgen dat het land in twee deelde (of toch bijna). ook gehoord dat er naast het spoor mensen liepen en een baby daarbij zijn leven verloor, misschien?, een verder onderzoek zal moeten uitwijzen …

wel,

wees gerust, ik ga het niet herhalen het nieuws van gisteren, vandaag is er immers ander nieuws, dat hoor ik straks

wel,

het is me opgevallen dat bijna elke geïnterviewde die gisteren in de morgen en in de avond op radio 1 zijn antwoord begon met WEL…

ik kon het gewoon op voorhand voorspellen, wel wel wel…

stel je nu eens voor dat mijn intelligentie test -afneemster bij elke test tegen me zei,

wel nu gaat het een pittige hersenconcentratie neurotransmitterende gestimuleerde test worden, (knipoog), dan had ik welzeker opgestapt en nooit meer terug gekeerd.

maar dat deed ze gelukkig niet. ik ben gisteren naar Mechelen gereden om bij Indigo vzw* testen af te leggen. het testen en de eventuele officiële diagnose krijgen, hoort bij het hele proces. 3 testen van ongeveer 1 uur en half, full options tests horen er gewoon bij.

Wel,

gisteren was het de eerste, en het was fijn ! alhoewel ik behoorlijk sterk op mijn zwaktes en mijn sterke ben gebotst – oh ja hoor bevestiging van wat ik al wist – was het fijn.

want zeg nu zelf, leg het woord,

  • roekeloos
  • existentieel
  • alinea

eens uit?

daar ben ik wel van verschoten, woorden uitleggen, dat is wel pittig…

en dit is maar een greep van de zovele vragen sessies.

wel,

ik ben klaar voor de volgende volgende week dinsdag en donderdag, om pas voor kerstmis te weten hoe mijn ‘verstand’ in elkaar zit.

wel,

ik verwacht geen harmonie die de trommetten met een mooi ritme doet toeteren…

(ik heb met me daarna wel eens goed gelachen, een heerlijke les in zelfs -be – spiegeling )

woman-2534582__340

* http://www.indigovzw.be/Home

verlangens

ik heb een lieve man.

vrijdag zijn we 10 jaar getrouwd. vrijdag is het 17 jaar geleden dat we samen iets gingen drinken.

we hebben natuurlijk verschillen, één van de belangrijkste verschillen is, hij is een ‘reiziger’ en voor mij hoeft het niet echt het reizen…

we schillen in leeftijd wel wat, ik ben veel jonger dan hij, dus hij heeft veel kunnen reizen voor we elkaar kende, en het zit in zijn opvoeding dat reizen.

en soms komt er een verlangen opsteken na ontmoetingen met andere reizigers…

Sri – Lanka, Ijsland, Noorwegen, de Bosporus… vele landen en streken zijn dit weekend weer gepasseerd door mijn wanderlander .

het verlangen groeit dan enorm bij hem om te gaan reizen, reizen die ver boven ons gezinsbudget liggen en dus daar een oplossing zoeken…

ik weet heel goed wanneer een verlangen komt opborrelen, wanneer ‘de rest’ uit evenwicht geraakt… dan leeft het verlangen op om het op een andere plaats te gaan zoeken wat je thuis, op je werk en voor jezelf nodig hebt.

natuurlijk is het ook gewoon fijn om ergens anders te zijn. dat kan ik echt goed begrijpen. even ertussen uit, dat kan ook echt deugt doen. maar dikwijls zit in een groot verlangen ‘iets’ dat niet echt meer klopt…

daarom schreef ik gisteren een korte mijmering over verlangens op mijn fb

een verlangen hebben, naar iets. het is me wat.
hoe groot het verlangen is, zo groot is de teleurstelling als het in de realiteit niet past…

verlangens worden haast nooit ingevuld zonder er iets ‘voor te doen’ .

er gaat steeds een proces aan vooraf van loslaten en werken om een verlangen in te vullen.

de weg dat het verlangen aflegt is heel dikwijls à la minute, maar de verwezenlijking zeker niet.

dikwijls is het verlangen dat je hebt een weerspiegeling van dat wat je DENKT nodig te hebben om jezelf goed te voelen.
en dat is een boeiend proces…

je denkt dat je dat nodig hebt – dat verlangen – je bent er zelfs door verblind, en toch is het een heel anders proces dat je best eerst in gang zet om tot een constructief resultaat te komen.
een verlangen ontstaat als de dag dagelijkse beslommeringen, 
– werk, gezin, financiën, emotioneel evenwicht – uit evenwicht zijn gekomen.

dan krijgen we verlangens die in de realiteit van elke dag niet haalbaar zijn…

soms is het te verwarren met een droom hebben. dromen van een verlangen kan natuurlijk, al is een droom hebben en een verlangen hebben en deze nastreven het begin van een in –
zichtrijk proces waarbij je zeker de blinde vlekken tegenkomt !

ik ben er al lang mee klaar met mijn verlangens, die nastreven was een gegeven, ik heb het geprobeerd met wisselend succes. nu weet ik na 10 jaar proberen, ik heb geen verlangens meer die niet realistisch zijn.

alleen dat beseffen & de kleine dingen van de dag leren apprecieer daar ga ik elke dag voor.

en verder zijn de kleinste stapjes – in de droom die ik toch nog heb – een bonus in mijn leven.

@ leven in het hier en nu !

yes yes yes

images

natuurlijk gun ik het mijn man om alleen te gaan reizen. meestal zijn dat georganiseerde natuurreizen gespecialiseerd in vogels spotten. een hele dag met de verrekijker en de telescoop rondlopen en turen naar een zeldzame vogel.

ik doe het ook graag hoor.

al blijf ik liever in Europa, daar waar het warm is het liefst en doe ik ook graag iets anders…

ik heb dit verlangen zo niet, voor mij is thuis en de buurlanden meer dan goed genoeg. en eerlijk, mijn verlangen is heel éénvoudig, beter worden in de dagdagelijkse dingen en soms een plusje.

wij verschillen hier enorm, het mag, het kan als het realisme blijft en het reizen haalbaar is…

toch spannend en een altijd terugkerend issue in onze relatie, al doe ik met het gezinsbudget wat ik kan om aan zijn wensen ook tegemoet te komen, het is water bij de wijn doen zoals het hoort…

en wij doen verder, beter dan vorig jaar, beter dan dit jaar. dat proberen we althans…

5104226627001_5222667804001_5219436382001-vs (1)

genadeloos

man-2933984_960_720

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2017/11/10/psychiater-dirk-de-wachter-wil-meer-bedachtzaamheid-in-zaak-de-p/

ik heb gisteren ook gegruweld op de manier waarop iemand aangepakt wordt door een journaliste, zeker in de morgen rond 9 uur kregen mijn borrelende darmen een knoop erbij.

ik ben gisteren ver weg gebleven van het verhaal van een zeer creatieve geest in tv land.

al kijk ik al een hele tijd niet meer naar zijn quiz programma toch blijft hij en andere voor me één van de weinige uiterst creatieve mensen in tv land.

het mocht allemaal wat intelligenter ja hoor, zelf van de baas en de specialisten en ter zaken, ja het was wat té veel té…

ik vroeg me af of iedereen nu het leuk vindt dat er iemand anders op de schandpaal naar boven geheven mag worden waar iedereen zich misschien wel eens schuldig aan gemaakt heeft?!

waar ligt er een grens, waar is de nuance gebleven, waar is de inleving en de sereniteit…

ik hoor dat wel eens in een wandeling, wat mensen mensen aandoen is niet niks, er schuilt een hele zwarte kant in ons.Ja ik geloof het wanneer iemand een kronkel in zijn brein en gevoel krijgt kan dit wel eens fataal aflopen .

ik kan echter niet geloven dat we zoveel plezier kunnen hebben in ‘iemand aan de schandpaal’ te nagelen zonder we eigenlijk de genuanceerde informatie hebben die we nodig zouden kunnen hebben om hem/zij echt aan ‘de sociale media en nieuws media’ schandpaal te nagelen.

wat als het uw ‘kop’ is die daar hangt?

de meeto# is inderdaad even uit de slinger geschoten, ik had dit eigenlijk wel verwacht, ik heb heel lang met de vraag rondgelopen  – door eigen ervaringen en gedrag  –  het is maar hoe je ‘iets’ opneemt – en heel belangrijk – op welk moment van de dag en moment in je leven – 

waarmee ik niet wil zeggen dat de meeto# niet nodig is! laat dit even duidelijk zijn !

je kan geen controle hebben op iemands emotionele gemoedstoestand waarop een ‘actie van buitenaf’ binnenkomt bij deze persoon.

wanneer het grensoverschrijdend gedrag is, moet dit goed onderzocht worden, genuanceerd gebracht worden, met recht op verdediging. en liefs niet te veel uitgesmeerd in de sociale media.

wel in een veilig kader waarbij beide partijen zicht in kunnen uiten.

ik heb dit gemist gisteren, al spreek ik me niet uit wat hij of zei werkelijk heeft gedaan of niet heeft gedaan. ik heb het moeilijk met de heisa waardoor iemand moet gaan en zijn gezin…

ik merk veel ‘scherpte’ waarmee mensen met mensen omgaan. het is opvallend dat – wat die heeft ik ook moet hebben – niet meer echt van tel is maar wel – wij willen en zullen meer hebben dan de andere, en daar gaan we alles voor doen – de scherpte waarmee we gewoon ongenuanceerd reageren, daar schrik ik zelfs van in een ‘liefdes relatie’. ik heb daar minder en minder woorden voor innerlijk, terwijl ik uiterlijk wel een inzicht kan bekomen bij mijn mede – wandelaars om die scherpte wat te nuanceren en er inzicht in krijgen waarom er die scherpte er is.

waar het eigenlijk om gaat is – waar gaat de liefde over – in tijden van pc sociale relaties…

niets is wat het lijkt, en neem het nooit als vanzelfsprekend…

imagine – dat liefde gewoon de liefde is vanuit hart naar hart –

ja ik weet het ik ben ‘ouderwets’ op dit vlak, liefde vanuit het hart bij de eerste ‘indruk’ en ontmoeting blijft voor mij het hoogste goed, omdat dan je lichaam-, en emotionele systemen hun werk doen waarvoor ze zijn gemaakt.

maar goed ik ben daar in geslaagd, ik gun het iedereen van harte !

en ja ook kan ik best even nuanceren ook de pc en swipe realisaties kunnen heel goed uitdraaien. het is maar waarvoor je wil gaan…

en ja ik ben ver – uitgewaaid – met het begin van deze blog.

het gaat om inleving, hoe we met elkaar omgaan, hoe we met onszelf omgaan, en dit graag met respect, inleving en wederzijdse evenredigheid doen.

en hoe voel jij je vandaag? wat heb jij te vertellen?