hard gelachen !

woman-2534582__340

ik besef vandaag ineens hoe het is om volledig – gestopt te zijn – na in 2007 me volledig te geven in een nieuw project.
het is nu 10 jaar dat ik me volledig heb gegeven, in verschillende dingen maar altijd de natuur als belangrijke factor.

vandaag in de herfst 10 jaar geleden, begon het, en nu is het gestopt.

ja het is wennen, heel erg wennen zelfs, ik moet niet meer &&&&&… nu is het het huishouden ! & mezelf, mijn gezin en vrienden.

toen ik daarnet een fictieve training verzon voor een blogoefening heb ik heel hartelijk zitten te lachen, want soms was het ja waanzinnig – hahahaha…

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/09/11/stel-je-voor-dat/

vandaag is het de eerste dag dat ik met het broeden ben begonnen, ik voel het en denk dat ik weet waarop, maar of dat zo is, dat weet ik nu nog niet, dat zal de tijd uitwijzen !

en dàt is helemaal prima. op naar de 44 – 8 met een mooie gezonde en rustgevende houding, nieuwe wel maar wel aangenaam gevoel van ZIJN…

20663683_1535619969794591_4066134020735461854_n

vecht en vlucht via Jan Bommerez

20993843_10154932145804537_4890333201531841608_n

Het sympathisch zenuwstelsel activeert de vecht en vlucht modus. Dat is bedoeld om een tijdelijke staat te zijn en dan neemt het parasymatisch systeem over met de relax en reparatie modus. Wanneer de stress chronisch wordt blijft het sympatische zenuwstelsel overactief en blijven de stresshormonen zoals cortisol en adrenaline in het bloed komen.Het is van vitaal belang om het sympatisch zenuwstelsel te leren deactiveren en om parasympatisch zenuwstelsel bewust te leren activeren. Leren loslaten is een zeer onderschatte life skill! http://lerenloslaten.com

___________________________________________________________________________________

ik blog dit even omdat ik geraakt ben door een blog van De gans

http://mooileven.org/chronisch-ziek/

één van de volgende dagen blog ik zeer waarschijnlijk hier een aantal blogs over. en ja die zullen heel persoonlijk zijn, dus eerst even goed navoelen wat ik ga schrijven want er zijn veel aspecten aan chronisch ziek zijn…

  • het beleven
  • het dagdagelijks ervaren
  • het belang van realistische denken
  • het belang van luisteren naar je lichaam
  • hoe inspelen op je omgeving
  • jezelf helpen door verschillende helende dingen te doen en te delen

dan hebben we het nog niet gehad over de nodige aandacht en discipline om te functioneren door een dag – in het leven van – en de nodige therapie die helend werkt voor het hart.

@ lieve de Gans van mooi leven, wat andere zeggen dat is echt iets dat je los kan laten, het is van hen en zeker niet van ‘de chronische ziekte’ die nu even in je leven is…

  • kanttekening – je bent fysiologisch altijd chronisch ziek, tot jij voelt dat het op een moment in het leven het tegendeel waar is…
  • noot – de ervaringen van chronisch ziek zijn is niet te beschrijven in 1 blog, zelf niet in 1 boek, omdat 1 het fysieke lichaam het tijdstip kiest om te doen en te laten en 2 het geheugen het niet toe laat om te schrijven wat er aanwezig is en of was…
  • quote – chronisch zieke vrouwen zijn bijzonder krachtig in het leven – met hun hart – ja ja !

My life blog

cropped-800px-hirundo_rustica_beentree1.jpg

ik moet eerlijk zeggen, het trok op niks mijn titel van mijn blog.

ik blog over het leven dat ik beleef – my life blog – zo simpel is het, meer moet dat niet zijn.

ik heb er dit onder geschreven – @ zwaluwen in de lucht – ja al heel mijn leven wandel ik in de natuur, als klein kind langs de Nete in Meerhout met mijn ‘moemoe’ en met mijn nonkel langs me.

in de lucht kwetterende en gierende zwaluwen. de acrobaten van de lucht, trekvogels en prachtige kwetterende vogels. altijd in beweging, in nesten broeden van modder…

ze hebben huizen, gebouwen en ja ook bruggen nodig, dicht bij de mens en hun dieren, je ziet ze elke lente, zomer en een klein deel van de herfst.

ze zijn mijn lieverds

het zijn mijn levensgevers uit het vogelrijk, ze zijn mijn blog onderwerp in – gevers, mijn innerlijke vreugde vliegers.

daardoor krijg ik inspiratie en daardoor kan ik bloggen.

daarom My life blog door zwaluwen in de lucht…

IMG_5563

 

gevoelig

yes we zijn er

straks beginnen we aan het traject voor onze zoon.

we hebben de vragenlijsten ingevuld, de juf van de vorige kleuterklas idem, waarvoor heel veel dank lieve deskundige juf, en nu start. 1.5 maand traject in onze agenda gezet…

voor mij als mama is het spannend. ik heb er heel erg goed over nagedacht, er zijn zeer diepe en gevoelige gesprekken geweest met mijn nichtje die het nog beter kent dan ik en het heeft meegemaakt met haar twee kinderen.

we hebben er zeer ernstig over nagedacht, ik heb de juffen een brief geschreven dat we heel voorzichtig zijn om hem een label te geven. mijn moeder die kleuterleidster is geweest zegt ‘dan gaan ze focussen en dan krijgt hij extra problemen’ waar het niet nodig is… oh lala, ja het is spannend. hij is klein en snel in zijn ontwikkeling dat is absoluut een zekerheid, zoals zoveel in zijn klas en zoveel 5 jarige.

we zijn hier thuis allemaal heel sensitief, mijn man is totaal anders sensitief dan ik, onze zoon en ik zijn heel sensitief we zijn druk als het te spannend is en gaat worden. hij uit dat, ik neem dat in mezelf en ben dan aan het oefenen om ‘af te gaan als een raket’. hihihi.

ja dus vandaag naar Lille naar de Kronkel, naar Isabelle. heel bijzonder is, ik heb deze keer GEEN voorstudie gedaan naar haar. ik heb mezelf kunnen inhouden en trainde het vertrouwen dat alles gewoon goed komt – dju toch Esther ze doen dat al jaren! – dus het sussen bracht wel wat zuchten met zich mee, maar het is me gelukt ! ja voor een assje is dit een grote stap !

‘neen ik wil niet naar Isabelle ! , neen ik wil geen ijsje !, neen ik wil niet naar speeltuin den bruul – euh – jawel ik wil wel naar speeltuin den bruul ! ja mama dat gaan we morgen doen !’

onwetendheid, ja we zijn er gevoelig voor…

en nu weet ik toch al dat het straks de binnenspeeltuin gaat worden, dan kan hij ‘in de auto’s gaan zitten om een race spelletje te spelen…

maar als het goed weer is gaan we wandelen, libellen kijken en hij sprinkhanen vangen!

op naar vandaag!

5-tips-voor-krachtige-gesprekken

ze zijn vertrokken !

mijn mannen, op kamp

voor het eerst slapen in een safari – tent ! de kleinste zag het helemaal zitten, de grootste ook maar toch met een beetje ‘euheuh’ gevoelens.

al is papa vroeger veel op kamp geweest met de Jeugdbond Voor Natuurstudie, nu gaat hij met zijn zoon op kamp in de natuur !

http://www.sensitief.be/welkom/vader–kindvakantie

ik heb hen ingeschreven in mei, ik zag dit op fb voorbij komen gelezen en boenk ingeschreven. zomaar heel plots en impulsief.

met knikkende knieën eerst de papa op de hoogte gebracht en daarna onze zoon.

ik had geen knikkende knieën moeten hebben, al is het wel spannend voor onze papa …

maar zeker ook voor mama! ik had graag een vogel willen zijn de komende dagen – neen geen vlieg want ze hebben sprays bij waar vliegen niet goed tegen kunnen – knipoog…

heel de dag ben ik bezig geweest met hun ‘dingen’ in te pakken, en nu is het stil…

en ja hoor ik heb een traantje weggepinkt toen de auto uit beeld verdween…

mijn mannen…

MAAR ik ga voor onze kleinste man een nieuwe kamer maken ! alles in het thema natuur schilderen ! en daar heb ik zin in!

ik heb vanaf nu tot en met zondag avond de tijd, dus ik moet nu beginnen !!!!

Creatieve-kinderkamers-2

het gaat nog anders worden, op mijn manier…

mee – werken

gisteren lag ik nog eens heel letterlijk met mijn voeten omhoog…

deze week was intenser dan ik dacht. nu weet ik weer waarom ik ben aan het loslaten en aan het afsluiten.

ik heb mezelf de voorbije dagen nog eens leren kennen als confronterend in mijn werk als begeleider naar mijn mee wandelaar toe. ik zelf verschoten hoe anders ik in mijn schoenen sta na de afgelopen 10 maanden.

een kracht die ik nu wel naar buiten durf te halen als ik iemand mag begeleiden. die kracht die komt echt van ‘het leven liefhebben vanuit je ZELF, de kracht van het hart’.

neen ik ben niet geschikt als je lieve woordjes wenst, ik ben een natuurcoach die met de natuur van u en de natuur rondom ons heen werkt, leven en afsterven zien we wel degelijk tijdens de wandeling, omdat er beheerswerken zijn gebeurd, wel ik doe ook ‘beheerwerk’ met mijn mee – wandelaar.

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/06/10/toekomst-bomen/

maar zoals altijd, je werkt ook een beetje mee… mijn nieuwe versie is een stuk krachtiger dan maanden geleden, en dat vraagt ook voor mij tijd om dit te begrijpen hoe het ‘nu zo is gekomen?’…

eigenlijk moet ik het niet ver gaan zoeken, ik doe gewoon mijn hobby verder en heb mijn tools nu in handen die ik graag gebruik en verder wil gebruiken. ikzelf heb er veel van geleerd de afgelopen 5 jaar, nu zet ik gewoon verder wat ik het liefste doe voor mezelf en ja dus soms heel soms ook nog voor andere.

een hobby, waarmee ik elke dag werk en het mee – werken heeft ook voor mezelf een spiegel voor gehouden. ik heb veel geleerd over waarom ik doe wat ik doe en hoe ik het verder wens te doen…

heel intens was het, in de regen wandelen, in de zon wandelen, en verder wandelen in mijn dromen (knipoog) mijn leerschool gaat ook daar verder.

het is me wat geweest, zodat ik gisteren heel vroeg naar bed ging en nu een dag rust neem, ook een platte rust, bij de motregen.

nature-670025_960_720

nood voor mezelf

@ mezelf, neen het is niet meer nodig om verder mee – te werken, schrijf je dromen op en je zult zien waar de volgende stap gaat genomen worden

@ Sander, ik heb VORM aangenomen! en daar ben ik zo super blij mee!!!!

@mezelf, ik open geen praktijk! mijn ZELF heeft alle tijd en ruimte nodig om verder te ontwikkelen nu ik met hele toffe ‘dingen’ bezig ben.

@mijn vriendin, ik besef nu ook wat mijn levensdoel was de afgelopen 44 jaar, nu op naar de volgende. dankjewel voor de wandeling gisteren!

@mijn mee wandelaar, dankjewel, ik ben je dankbaar dat je mij het vertrouwen geeft.

____________________________________________________________________________________________

fotobron PX

ik ga even…

in vakantie !

ik ga wel mijn dankbaarheid tekstjes schrijven !

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/08/05/dankbaarheids-challenge/

ik ga ook nog verder met blogjes voorbereiden voor Wolfsvrouw

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/08/06/het-trouwe-hart/

ik zie het ook aan mijn lezers, die zijn ook in vakantie !

deze week me voorbereiden om de echte vakantie volgende twee weken.

koken , strijken, en poetsen…

en dan rust, actie

20170602_112458

exit zenuwachtigheid

gisteren schreef ik in de morgen een blogje over mijn aankomende wandeling die ik sinds lang weer begeleide.

mijn mee – wandelaar had me dit gevraagd, en zo gingen we op stap.

ja de eerste stappen op zeer bekend terrein waren wel met een tikje verhoogde hartslag. ik stelde gewoon een vraag, en zo begon ik aan de begeleiding van de wandeling.

exit zenuwachtigheid…

ja het was straf, ik was ineens in mijn rol, maar wat is mijn rol?

ik ben klaar om op geoefend te worden, ik ben de schouder waar je even op kan steunen, ik ben een mee -wandelaar om je verhalen te ondersteunen, je raad geven, maar ook je even uit je comfortzone te laten stappen, om zo patronen te laten herkennen en er ook mee te laten werken…

ik heb gisteren geleerd dat het effectief zo is wat ik voelde en wat ik al lang geleden las in de gespecialiseerde boeken.

  • wanneer je over ‘rouwen’ begint te praten merk je snel dat de tijd voor het rouwen ingenomen wordt door de dagdagelijkse zorgen en beslommeringen
  • wanneer je dieper gaat vragen hoe jij als rouwend persoon verwachtingen hebt van je wederhelft, die wel of niet ingelost kunnen worden…
  • wanneer je vraagt wat je nodig hebt om te rouwen, dat de tranen lopen over de wangen en meestal het antwoord rust en tijd komt

het is inderdaad belangrijk om voor ‘het rouwen’ tijd voor vrij te maken. het is inderdaad belangrijk om voor ‘het rouwen’ ruimte vrij te houden om te rouwen.

tijd vrij maken, ruimte vrij te houden, grenzen stellen, argumenten duidelijk en helder communiceren…

in deze vluchtige maatschappij is het niet éénvoudig om aan een proces te beginnen waarvan je weet waar je begint, maar niet weer waar je gaat eindigen.

rouwen hoort niet echt meer bij het leven, het is in tijd beperkt – ben je nu nog niet beter? – gaat het nu nog niet? – …

rouwen is een zeer bijzondere perioden waar je inderdaad tijd, ruimte voor nodig hebt. dit leren communiceren naar diegene waar tegen je het het beste vertelt wat er in je omgaat en waaraan je bent begonnen dat is een belangrijke eerste stap.

bij de eerste wandeling hebben we het onderwerp grenzen bepalen en ruimte afbakenen bewandeld.

we gaan verder de natuur in, ik kijk er naar uit en ja hoor ook voor een begeleider nog een motiverende les geweest vandaag !

man-1225488__340

zenuwachtig…

ben iets of wat zenuwachtig vandaag…

lang geleden dat ik weer een begeleidingswandeling heb gedaan met iemand. vandaag is het dé dag dat ik het weer ga doen.

proberen te begeleiden in verband met rouwen om niet zichtbare kinderen. verwerkingsmogelijkheden en rituelen bespreken en uitzoeken, maar vooral weer afstemming vinden bij mijn mee- wandelaar…

ik kijk er wel naar uit eigenlijk, rouwen in de natuur met ons fien dicht bij ons, ja ik kijk er wel naar uit.

het is ook de eerste keer dat het onderwerp rouwen voor miskraam en misgelopen zwangerschap in de wandelingen komt. proeven hoe het gaat vandaag…

op naar een wandeling !

start !

man-1225488__340

fotobron PX

Pieter konijn – de achterflap –

http://www.bbc.com/earth/story/20160215-beatrix-potter-pioneering-scientist-or-passionate-amateur?ocid=twert

soms krijg je pareltjes te lezen, zoals deze link hierboven!

zoals Pieter konijn, piet konijn, ik ben er nu nog steeds ‘weg van’ en ja fan van Beatrix Potter.

ik kan niet anders als dit prachtig artikel delen, het spreekt boekdelen over hoe een zeer getalenteerde vrouw in haar tijd met haar intelligentie en passie’s omging !

vastbesloten en gedreven, in de tijd van alweer mannen aan de macht, toen nog meer dan nu op intellectueel machtsniveau.

het komt in mijn schoot geworpen, net nu ik bezig ben met de gedrevenheid en de vastberadenheid van vrouwen te beschrijven en onderzoeken.

ik kom ze tegen, ik zie het als ze ‘het’ in hun vingers hebben, het hart op de juiste plaats en de ziel in het midden van hun geloof.

ze tekende en schilderde uit overtuiging, ze sprak vanuit haar onderzoek…

voor mij een grootte inspiratie bron.

vanaf nu is niets meer hetzelfde als ik Piet konijn weer eens lees !

p03jn76b