gelachen met mezelf!

ja ja ik heb eens goed gelachen met mezelf deze morgen, ik die mezelf helemaal kan vergeten wanneer ik met iets bezig ben dat ik graag doe en er mezelf helemaal in kan verliezen…

dus ik jawel gisteren verder gedaan met grondlagen en de canvassen in een kleur zetten…

de kleuren van de 5 elementen, de chakra’s, de kleuren van mijn labyrint, want dat gaat het worden, mijn labyrint, een werk van lange adem, wanneer ik zin heb ga ik eraan werken…

ik ben ook eens op de weegschaal gaan staan en heb daarna meteen ‘Leentje’ gecontacteerd voor een afspraak, al weet ik heel goed wat ik heb gedaan hoor, te veel, zonder grens, wel gecompenseerd door fruit en groenten en het vlees eten sterk verminderd maar ik die echt moest lachen vanop de weegschaal vandaag met een onderrug die stram is en zeurend laat weten dat het er gisteren toch wat ….

van mij mogen ze echt zeggen dat ik ‘ living-life-to-the-fullest’ op geheel mijn eigen manier, ik die er nu echt mee kan lachen omdat we gisteren ook afscheid hebben moeten nemen van een vrouw die maar iets over halverwege was …

een vrouw die 1 jaar ouder was dan mijn man…

dan sta je weer eens stil hoeveel waarde je leven heeft, een leven waarin jij alleen maar de betekenis aan kan geven die jij eraan wenst te geven.

ja hoor ook ik ken de diepste dalen, ik ken mijn gekkigheden, gebreken en mijn schommelingen, mijn twijfels en mijn perfectionisme, mijn futiliteiten en mijn grenzen die steeds duidelijker worden met ouder te worden.

mijn lichaam geeft aan wat goed is en wat niet, mijn intuïtie geeft aan wat goed is en wat niet, mijn innerlijke rijkdom en kennis geven me de richtingen aan waar gaan en waar stappen en ja zelfs ook stoppen…

mijn dromen geven de diepte van mijn ziel aan, mijn ziel geeft me de zon in de liefde van het leven, en mijn omgeving geven me het leven dat zichtbaar is en waarin ik beweeg, mezelf leer kennen en waarin ik kan leven…

je gaat nadenken over de essentie van het leven, je gaat meer kwaliteit installeren voor je leven, je gaat de kwantiteit minder en minder toelaten in het leven, je gaat de mensen omarmen, misschien wel iets te stevig vastpakken om hen te verwelkomen in het leven van elke dag, je zit in mijn hart, ik geef je de liefde van het leven door…

straks ga ik met rode armen en een krakkemikkige rug, paars en grasgroen kopen om de 5 elementen in mijn boek en mijn levenskunst te verwerken, ga ik groenten en brood halen, om straks mijn en ons leven te omarmen en te zeggen…

laten we leven!

dat is waar ik betekenis aan geef! LEEF !

*@ Bie tot in het leven van toen en nu… vaarwel in de liefde van boven en hier, ik stuur je liefde van hier naar daar…

@ Sander mijn therapeut, je bent nog steeds bij mij, dankjewel voor deze mooie ontmoeting, ik geniet nog steeds na, en LEEF lieve Sander… knipoog –

Advertenties

Muziek als therapie

ik ben vandaag begonnen met een goed gevuld gevoel van melancholie.

het kan me overvallen die gevoelens van melancholie, ik ken ze heel goed en meestal is er iets aan het broeden, zit ik in een overgang van loslaten, beslissingen nemen en weer verdergaan maar dan zonder al die ruis waarvan ik dacht dat het belangrijk was.

melancholie ik hou er ook van, het brengt me in een soort van ‘filosofische creatieve ruis’ in mijn bubbel van ‘zijn’…

vroeger wist ik niet wat dit betekende die melancholische buien die toen veel langer bleven duren als nu, ik heb ze altijd in mijn leven gekend.

meestal zit ik dan in een innerlijk stuk waar ik lessen en wijsheden uit kan halen, maar ik kan de vinger er nog niet op leggen…

maar nu weet ik, kijk extra naar binnen, waar zit je verdriet, je weemoedigheid en je lichaamswijsheid, luister naar je gefluister…

ik weet dan ook dat ik ‘in beweging’ moet komen maar wel altijd in mijn tempo! dus de man en zoon vertrokken, ik ruimde de ochtend op en was even buiten bij de kippen en dacht – ik ga gewoon wandelen even gewoon wandelen mijn zintuigen even de natuur laten beleven…

ons Fien helemaal blij, en ik in de regen het bos hierachter in…

mijn buurvrouw van de Weg naar A kom ik tegen en ze vroeg hoe het met me ging, ik zei dat ik verdriet voelde en dat ik…

ze gaf me een paar heel essentiële tools, ik kwam thuis en besliste dat het mag zijn nu, in de moeilijkheid van het gezin mag ik even gewoon zijn…

ja mijn hoofd zit boordevol en ja ik ben moe… heel moe

te moe om te schrijven om het onderwerp adolescentie eruit te persen, ja idd…

dus laat ik het even voor wat het is en kijk ik even heel diep naar het nu!

stilte, de regen valt zachtjes op de vers groene blaadjes…

ik herinner dat geluid en doe de mailbox open – een prachtige cadeau krijg ik – de pod cast – van interne keuken… over autisme…

naar aanleiding van mijn held…

ik luister ernaar, mijn hartje heelt zijn verdriet uit herkenbaarheid en ik geniet van een deskundige die aan het woord is en het niet heeft over de cliche’s van ass…

mijn brein springt in de lucht van herkenning, mijn ziel zegt DANKJEWEL op het einde van de pod cast toen ze een nummer van Jan Swerts laten horen.

ik ga hem op zoeken en nu na een uurtje tijd alleen zijn muziek te hebben gehoord ben ik weer wie ik ben!

de muziek heeft me geheeld en daardoor heb ik kunnen ordenen, de woorden van De weg naar A hebben zijn werk gedaan, en ik lach weer en voel me niet zo verloren, ik ben niet alleen!

ik weet wie ik ben en ook wat ik al allemaal weet…

ik lees de laatste dagen veel het woord – kwetsbaarheid – sensitiviteit – empathie en lees dat mensen zeggen dat ze het hebben en kunnen uiten en ik voel dat het niet altijd klopt bij de personen waar ik het lees.

ik heb me afgevraagd waar mijn empathie begint – bij het aanvoelen door de sensorische waarnemingen – en weer stopt.

ik heb me afgevraagd waar mijn sensitiviteit beging – bij het aanvoelen door de sensorische waarnemingen – en weer stopt bij duidelijke grenzen afbakeningen.

ik heb me afgevraagd of ik mijn kwetsbaarheid kan tonen en hoe ik dat dan doe – bij het vertellen ik ben vandaag verdrietig en het duurt al even – om dan te weten waarom en bij mezelf te gaan kijken waarom het is – heel veel intensiteit in huis en in de wereld rondom mezelf – ik ben echt kwetsbaar als ik een vol hoofd heb…

ik heb mezelf niets meer af te vragen, ik mag het voelen, ik kan het zeggen en weet ondertussen dat ik gewoon mag gaan wandelen en luisteren naar de muziek van de regen op de bladeren en de prachtige nieuwe ontdekking die mijn hartje vult en mijn ziel oplicht van Jan Swerts…

ik ben vandaag een hele grote stap dichter bij mezelf gekomen en dat dankzij mijn autisme, mijn vriendin van gisteren avond en de leuke babbel – esther je weet veel over de thema’s waar je mee bezig bent –

ons Fien omdat ze met me meewandelde en verbaast was omdat ik twee keer het zelfde pad opliep gewoon omdat daar de regen zo mooi op de bladeren van de eik tikte en neerviel…

ik dank de morgen, deze dag, gisteren avond en vandaag en morgen…

dankjewel

de nieuwe muziek in mijn leven!

De podcast kan je hier beluisteren

https://radio1.be/asperger-en-ik?fbclid=IwAR2JgI2UnqmHh3aeZ3tCv5OKdq-Z24jLGof0A2zclQgaMSUSJX7tBITHWjo

https://en.wikipedia.org/wiki/Chris_Packham

Begrip 5 I van puntjes op de I

letra_i_1_g

even de puntjes op de i zetten,

ja hoeveel puntjes moet je hebben?

ik deel even een link met zeer goede puntjes

http://www.tishiergeenhotel.nl/25-dingen-die-je-beter-niet-zegt-tegen-een-moeder-met-een-autistisch-kind-en-25-dingen-die-ze-graag-hoort/

in het reclame spotje dat nu op de Vlaamse radio en tv is te zien, kan je horen dat ASS’ers altijd eerlijk zijn.

het is zo heel eerlijk, en heel soms zo eerlijk pijnlijk voor de ontvanger van die eerlijke woorden…

dat zijn de puntjes op de i zetten…

en dan zijn de ontvangers zo verschoten, dat het gaat om vrienden blijven of niet meer…

ik heb geleerd om die puntjes te vermijden, alleen als ik zelf verward blijf – de lichaamstaal klopt niet met de verbale taal – ben ik wel een puntjes zetter.

een letterzetter ben ik wel, omdat het soms zo is…

de link die ik heb gedeeld is van een Nederlandse website, hier in Vlaanderen is het delen dat je ASS hebt niet altijd zo ‘open en vrij van interpretatie’ .

ik heb sinds ik het heb gezegd tegen bepaalde mensen al gevoeld dat het contact niet meer het contact is zoals het voordien was.

ja je ziet het niet hé, ook niet aan de zoon!

hier hebben we eerder een gesloten ‘wereld’ ….

ook goed, al is het wel een stuk moeilijker.

en ja hoor hoe dikwijls heb ik al gehoord ‘je ziet er niets aan!’ , ‘je merkt het niet echt’…

tot als de zoon thuis komt natuurlijk, veilig en heel dicht bij mama, dan barst er een bommetje…

ik zal het als ASS mama gewoon moeten worden, ik zeg al niets meer over ‘je ziet er niets aan’, ‘je merkt het niet’, en als het echt nodig is dan zeg ik ‘het is er wel, straks…’

idem bij mama hoor, al ben ik geen hyper type in sensorische prikkels extra opzoeken zoals mijn zoon. ik kruip achter de pc, of ga piekeren…

de puntjes op de i zijn dus echt belangrijk, zowel in de opvoeding, als in de zelfzorg en in de sorteertijd…

begrip daarvoor is echt belangrijk!

383499_269854663101123_235905443162712_593900_1275532354_n_large

 

Begrip 4 – R van ratelen in het brein

hjernen

‘het is niet verwonderlijk dat jij het gevoel hebt dat je hoofd vol zit…’

‘je zal wel regelmatig een vol hoofd hebben…’

ik zat bij Indigo bij mij therapeut en had het over mijn vol hoofd.

normaal! zie ze, je bent voor twee aan ‘het sorteren’.

450725817_0_0

zo is het, sorteren, altijd alles sorteren, omdat gewoon niks gefilterd is als het ‘binnen’ komt…

en hier doen we dat met twee, alleen onze zoon heeft een kleine kast en weet het echt nog niet hoe hij die kast echt goed moet gebruiken, en mama heeft te veel kasten en weet hoe ze aan het sorteren kan beginnen maar heeft er de tijd vaak niet voor…

mama geraakt niet verder dan ‘de basis’ sorteren in het basis bakje – nog geen tijd om in de kast te steken…

0091419

en dat is nodig.

wat is het antwoord als je aan een Ass’er vraagt wat ze nodig hebben dan is het antwoord – tijd – en het volgende – rust –

anders ratelen onze hersenen door, en ons lichaam is er gewoon moe van…

ratelen met alle fysieke en innerlijke radars en verbindingsschroefjes die er maar te vinden zijn in het ‘zijn’…

ja rust om een prachtig geklasseerde kast te kunnen bekomen!

maar dan komt de kunst!

depositphotos_138271680-stockafbeelding-gevouwen-papier-in-een-vuilnisbak

wat mag weg? en wat is belangrijk om bij te houden?

omdat ALLES ongefilterd binnen komt is dat een grote uitdaging!

en dat is wat ik als mama doe, uitmaken wat onze zoon mag weggooien en dat voor hem eigenlijk doen. liefde hé

en ik leer  Mindfulness oefeningen, en leer mezelf mediteren, visualiseren en imagineren…

en natuurlijk heb ik mijn projecten waar ik mijn ei in kwijt kan.

maar het ratelen is wel behoorlijk wat werk, dat altijd instant begint wat we ook meemaken, plezier of … het is er!

ik ben het gewoon, ik stel nu meer mijn grenzen, vrije dagen inlassen, niets plannen in het week end en gewoon even doen waar je energie van krijgt !

ja het is voor ons echt een must!

anders zijn we dit… knipoog!

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

Foto bron; https://pixel.in.ua/13-%D1%84%D0%BE%D1%82%D0%BE-%D0%B4%D0%B8%D0%BA%D0%B8%D1%85-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8B%D1%85-%D0%BA%D0%BE%D1%82%D0%BE%D1%80%D1%8B%D0%B5-%D0%B7%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D1%82/

 

 

de laatste schrijfsels

het is zo leuk om vandaag en zeker morgen de laatste ‘hand’ te leggen aan de 3de cursus.

het is een bijzonder onderwerp – intuïtie –

maar toch ben ik nu even stil geworden, gisteren was het herdenkingsdag van de aanslagen in Brussel.

ik heb veel radio gehoord gisteren en de aflevering van Pano gezien…

nog steeds ben ik stil, ook omdat we nog zoveel moeten leren over ‘de aanpak van wie zich slachtoffer voelt’

veel mensen zijn er rechtstreeks en onrechtstreeks bij betrokken, en voelen wat ze voelen…

de wachtlijsten en de andere lijsten lopen ver over het humane…

geen centen, geen complimenten het kan echt zo letterlijk genomen worden…

ik heb gezien, gedroomd en gewenst, veel gewenst…

maar zoals altijd gaat de dag voorbij, en vandaag heb ik een techniek toegepast die ik heb geleerd uit de cursus en heb geen totaal geen zenuwen gehad voor de tandarts.

ik viel bijna in slaap…

het werkt!

imagineren en visualiseren yes het werkt !

brain_169895798

wat is geluk?

vandaag is het geluksdag!

je moet er een soort aanleg hebben om gelukkig te zijn en te worden…

laat dat nu net iets zijn waarmee ik al een week bezig ben, intuïtie.

intuïtie!

het is mijn wereld, mijn hart en ziel, alweer zal je denken… ja hoor deze cursus is “my cup of tea

ik ben nu een week aan het schrijven aan de cursus, het is alweer een verandering in mij, het heeft effect ja zeker, al kende ik al heel wat van mijn –  roadbook – dat ik gebruik als handboek, maar nu door het onderstrepen en op papier schrijven (en straks via mijn nieuwe word programma inschrijven) is het weer een innerlijke reis in gelukzaligheid!

en nu de pc helemaal weer ok is, tjonge die draait weer zo fijn, is het helemaal goed!

vandaag is het een geluksdagje voor mij, na een week zonder pc is het toch weer feest met pc!

ik wens jullie een heel fijne geluksdag!

en steve-jobs-quote-720x308px

 

Wat is uw HOOP?

ik ben nu bezig aan het onderwerp – een boodschap van hoop – en kreeg van een bijzonder iemand een vraag;

” Wat je als eerste vraag kan stellen, wat is je HOOP?”

“Na wat men gezegd heeft kan je gelijk zeggen, je HOOP is NU nu in het leven”

dit is een prachtige vraag!

een vraag waarop je vanuit je hart en ziel een antwoord kan geven.

de eerste vraag beantwoorden is het begin, dan komt de bewustwording in het NU

het gaat heel diep als je een antwoord kan geven, probeer het even, je zal zien dat het doorwerkt!

ik ben heel erg benieuwd naar uw antwoord!

schrijf het zeker op hieronder deze blog!

monk-458491_960_720

mijn antwoord was

Oh mijn hoop is om altijd hoop te brengen voor iedereen die ik mag ontmoeten, met woorden, met beelden en met hartsverbinding.
ik hoop dat ik die hoop mag doorgeven
allereerst aan mijn geliefde natuurlijk…
 nature-670025_960_720
dankjewel shivatje voor deze prachtige vraag!

 

ergens halverwegen

ws_Cloudy_Sky_Field_&_Path_2560x1600

halverwegen kom ik mezelf tegen

half weg. ik heb er de leeftijd voor, over halfweg.

er is eigenlijk niet veel te vertellen over mijn leeftijd. alleen dat ik meer en meer hoor dat het de leeftijd is om ‘te ontwaken’.

ontwaken?

wat moet ik daar nu mee?

wanneer is het zinvol om te ‘ontwaken’?

wel ik ben gisteren op een blog gestoten waarin burnout een spirituele crisis titelde.

het heeft me aan het denken gezet…

burnout is een droogte in het zijn en het functioneren. alles is dan droog gevallen, minder dan het leven in een woestijn…

je kan veel ‘doen’ om de droogte weer te laten leven. de zon de wolken de regen de droogte weer te laten doorstromen, om later alle zaden tot bloei te laten komen.

maar eigenlijk ging het mij niet om het woord burnout, wel over de woorden – spirituele crisis –

wat is dat een spirituele crisis?

een crisis is een noodsituatie, spiritualiteit heeft met de geest te maken, transcendent, met religie, zegt Wikipedia.

dus even samenvatten

je hebt een crisis in het creëren van een zinvolle dagindeling waarin je eigen geest –  spiritualiteit –  veel functionerende zintuigen in blokkade laat gaan en je transcendente eigenschappen blokkeren zodat je als mens geen normale functionaliteit kan bereiken.

op het diepste van de crisis werkt meditatie ook niet meer…

het is wel een oplossing om te ‘ontwaken’.

de leeftijdsgroep waar ik in heb geleefd en nu helemaal in zit heeft veel te maken met vermoeidheids ziektes en aandoeningen. er zijn er honderden met verschillende benamingen en verschillende revalidatie technieken, ik ken ze niet allemaal maar ik ben er zelf door een aantal gereisd.

‘ontwaak’ je daar dan van?

vele van ons die te maken hebben met de leeftijd waarin het innerlijke roept, het lichamelijke hapert en de geest overactief is om jezelf tot je levens essentie te brengen…

ga je slapen – en dromen – ga je rusten – en herstellen – ga je opzoek – en beleef je – ga je proeven meestal eerst van de bekendste methodiek yoga.

ga je soms ook naar een therapeut, ga je soms naar 101 trainingen, ga je soms je eigen geest beluisteren…

je eigen geest beluisteren !

wat is ontwaken in het spirituele aanvoelen, beleven?

het is heel simpel, je eigen geest beluisteren, je innerlijke stem echt beluisteren, die geest zijn stem help je zonder uitzondering de beste hart’s verbonden beslissingen te maken.

wie durft daar naar te luisteren als bijna heel de wereld om je heen naar een andere zenders luistert?

het ontwaken hoort bij deze eerste stap, het ontwaken van je innerlijke wijsheden die je van je geboorte hebt meegekregen – door je eigen beschermengelen – helpen bij het ontwaken.

het ontwaken van je eigen intuitive kracht is een transformatie ten top !

dat hoeft helemaal geen transcendente transformatie te zijn…

maar meestal komen we in ‘ons ontwaken’ als we langdurig ‘ziek’ zijn geweest. meestal komen we tot een ontwaken als we iets ingrijpends hebben meegemaakt op lichamelijk als op fysiek vlak.

iets ingrijpends waarvan ons ZIJN zegt, stop, tot hier en nu stopt het hier….

de weg loopt niet verder meer. wel is die zichtbaar – we gaan hier door geraken – een uitzicht is meestal nog wel, al is het een verbinding met een dierbare in je omgeving.

het bewust worden van je ZIJN in die stop, dat crisis punt is het belangrijkste.

engelen-in-de-evolutie-light_w

ik sprak de eerste week van dit jaar met veel verschillende mensen over het spirituele en hun spirituele ervaringen.

ik kwam er achter dat de familie stamboom er veel mee te maken hebben, ik kwam er weer achter dat het punt waardoor we kunnen ontwaken wel wat levenservaring vereist die iets dieper in de geest een kras heeft gemaakt dan verwacht.

ik kwam erachter dat vele mensen op zoek zijn naar hun ‘ziel des levens’.

ze zijn opzoek???

opzoek naar hun eigen ziel !

dé ultieme bewustwording…

ik kwam er persoonlijk ook achter dat de ziel van jezelf ook met je een loopje kan nemen als je eigen kanaal nog met andere ‘stoorzenders’ – trauma en diep innerlijke onafgewerkte gekwetste delen – te maken krijgt.

het ontwaken is een prachtig cadeau als je het combineert met uitstekende diepe psychologie…

ik ben ervan overtuigd, als ik een goed medium wil worden, met mijn ervaring die ik nu al heb, dan heb ik nog veel werk, en dat ga ik dus altijd blijven houden, omdat het universum oneindig is.

het ontwaken van je innerlijke wijsheid is niet voor niets een cadeau van het leven.

ik wens het iedereen toe !

ergens halverwegen.

Vogezen-wandelen-04

 

als we het zuiver spiritueel gaan bekijken kan een burnout moeilijk gelinkt worden aan een spiritueel universum.

we hebben allemaal een spiritueel vermogen, allemaal zijn we geconnecteerd aan en in het universum.

we krijgen ja soms veel ‘prikkels en signalen’ zeker als je HSP’er bent of hyper sensitief bent geworden door omstandigheden. en daardoor raken we overbelast.

ook in het spiritueel ontwaken is het waakzaam zijn en het kaf van het koren kunnen filteren.

maar eigenlijk wil ik graag meegeven, in de universele wereld bestaan er geen ziektes.

er zijn genoeg engelen die je kunnen genezen, en jij kan je eigen genezen.

25446492_998957190261161_2663098421462459275_n

let op ! nu heb ik het hier over spirituele kracht vanuit je eigen intuïtieve wijsheid.

deze kan heel helend werken bij vermoeidheidsgerelateerde ziektes.

deze krachten in het werk stellen werkt ook bij een gecontroleerde medische revalidatie bij bv kanker en andere ernstige langdurige ziektes waarbij ingrijpende therapieën noodzakelijk zijn om het leven kwaliteitsvol te blijven houden en te beleven.

duurzame ondersteuningen zijn altijd nodig. ziek zijn hoort gewoon bij het aardse leven.

ontwaak en ontvang in liefde

Zonsopkomst-1024x640

DNA

ik kijk wel eens graag tv en ben dezer tijd zot van DNA Nys

https://www.een.be/dna-nys

ik ben een koersliefhebber, ik kijk terwijl ik het huishouden doe en ja ik dommel wel eens in wanneer de veldrijders op en af de heuvels door de bossen rijden.

ik kijk nu al uit naar het begin van het seizoen voor de wegrenners op tv. de veldrijders naderen hun hoogtepunt dit weekend, ik kijk mee…

maar waar ik nog meer weg van ben dat is van het realisme waarmee de ouders van Thibau en zijn entourage liefdevol omgaan met hun tienerzoon.

yes yes ik zie en voel met hen mee.

en dan heb ik het niet over hun talent. het druipt ervan af. wat niet wil zeggen dat ze het ‘voor niks hebben gekregen’ het blijft werken, “in het kopeke en in de benen”…

ik kijk dan graag naar onze zoon, hij heeft zijn talenten zeer waarschijnlijk echt wel ergens anders liggen. de fiets was niet het eerste waar hij aan dacht…

soms is het te zien aan de ogen – heeft elektriciteit een kleur papa?- vroeg hij deze morgen. hij heeft iets met verbindingen en deze iets te laten ‘doen’.

maar waar ik het meest van geniet is om de ouders in beweging te zien en te horen. ik krijg er een warm hart van !

yes, het fingerspitzengefühl waar ik zo van hou !

gisteren kreeg ik even heel veel kippenvel

ik riep in de auto – dit kan niet waar zijn ! – Lies – Lies Lefever – is dood gevonden in haar keuken door haar man.

12 uur nieuws ging door merg en been.

ook naar Lies keek ik graag, ze had net dat fingerspitzengefühl waardoor ik enorm kan beroerd worden.

ook Lies laat twee kinderen en een man achter, ik hoop met heel mijn hart dat ze boordevol talent zitten en de kinderen hun moeder in hun talent opnieuw kunnen laten zien…

zoals in het DNA van ieder van ons…

dna

flow

ik heb een aantal dagen in een flow gezeten, helemaal gebeten, ook dit weekend…

het is een wonder-rijke flow geweest, ik heb geschreven, gedroomd, gelezen, … zonder enige vorm van invloeden van buitenaf, geen radio overdag…

wel tv om het nieuws te zien, om dan meteen in slaap te vallen in de zetel.

iets is me opgevallen, als ik de neiging heb om te veel ‘naar boven te gaan’ gaat mijn lichaam me hier houden.

of dat van mij, of dat van onze zoon…

en dat is nu het geval, onze zoon leert zwemmen en blijkbaar staat dit in verband met oorontsteking na oorontsteking. net als bij mama en papa in der tijd…

dus we zijn thuis, en we hoesten er allebei bij…

we zijn weer gestart, even deze week rusten voor maandag hier in huis kerstmis tafel gedekt is.

voor de eerste  keer hier in huis. alles is nieuw dit jaar. de vele veranderingen hebben ervoor gezorgd dat we ook deze feesten bij ons thuis doorbrengen. oudjaar gewoon gezellig in de zetel, nieuwjaar idem.

ik heb het er wal wat moeilijk mee, maar goed het leven gaat zo gewoon zijn gangetje, en ook dat is goed zoals het is.

deze week is ook nog bijzonder. donderdag krijg ik mijn diagnose vanuit Indigo. het traject is al even gedaan, de besprekingen vol op bezig en donderdag weet ik welke vorm van ass ik heb.

net voor kerst, nog veel nieuwe dingen!

ik had een wens, en ook dat is gelukt, ik mag deze week nog mijn eerste sessie over zielenkinderen begeleiden… ja ja zoveel jaren na mijn onderzoek is het zover…

om dan de engelen niet te vergeten!

gisteren trok ik de kaart van Athena. de boodschap was dat ik met mijn sterkte een meerwaarde kon bieden aan andere als ik er voor ga staan…

ok dat is wel heel kort door de bocht, maar ja het werkt ook zo, een sterkte hebben is niet altijd zichtbaar  voor andere, het is een hele levensles om dit werkelijk ‘aan de wereld te laten zien’. ook voor mij, al heb ik deze maand een bijzondere stap gezet, het is en blijft een levensles in hoe je dat gaat doen?

en natuurlijk, ik schrijf veel de laatste dagen, gisteren nog een blog geschreven voor de endometriose vereniging over endo en de feestdagen…

deze blog ga je kunnen lezen op

” Wij, van EndoHome, willen jou als vaste blogger hiervoor graag bedanken! Jullie zullen Esther Cuyvers haar blogbericht, en uiteraard ook andere berichten, binnenkort kunnen lezen op www.endohome.be

ik ben zeer vereerd dat ik dit mag doen voor EndoHome, een nieuw begin, is altijd spannend.

en nu, vandaag heeft onze zoon nieuwe schoenen nodig, dus ik naar Turnhout vandaag voor nieuwe schoenen…

en nu aan de slag!

tot morgen!

22310354_1840362166275648_8517032754189432031_n