mijn lang leven?

met mijn gezin de natuur in trekken en wilde orchideeën zien!

een gewone zelfgemaakte picknic eten op een bank of op een heel gewoon stoeltje…

in de verte kunnen kijken …

https://www.staatsbosbeheer.nl/natuurgebieden/zuid-limburg/bezienswaardigheden/orchideeentuin-gerendal

in de morgen opstaan en toch doorgaan met een pittig stukje ‘boek’…

er even doorgaan, even aan denken en weer loslaten!

en dan

soep koken en weer verder gaan!

Advertenties

gelachen met mezelf!

ja ja ik heb eens goed gelachen met mezelf deze morgen, ik die mezelf helemaal kan vergeten wanneer ik met iets bezig ben dat ik graag doe en er mezelf helemaal in kan verliezen…

dus ik jawel gisteren verder gedaan met grondlagen en de canvassen in een kleur zetten…

de kleuren van de 5 elementen, de chakra’s, de kleuren van mijn labyrint, want dat gaat het worden, mijn labyrint, een werk van lange adem, wanneer ik zin heb ga ik eraan werken…

ik ben ook eens op de weegschaal gaan staan en heb daarna meteen ‘Leentje’ gecontacteerd voor een afspraak, al weet ik heel goed wat ik heb gedaan hoor, te veel, zonder grens, wel gecompenseerd door fruit en groenten en het vlees eten sterk verminderd maar ik die echt moest lachen vanop de weegschaal vandaag met een onderrug die stram is en zeurend laat weten dat het er gisteren toch wat ….

van mij mogen ze echt zeggen dat ik ‘ living-life-to-the-fullest’ op geheel mijn eigen manier, ik die er nu echt mee kan lachen omdat we gisteren ook afscheid hebben moeten nemen van een vrouw die maar iets over halverwege was …

een vrouw die 1 jaar ouder was dan mijn man…

dan sta je weer eens stil hoeveel waarde je leven heeft, een leven waarin jij alleen maar de betekenis aan kan geven die jij eraan wenst te geven.

ja hoor ook ik ken de diepste dalen, ik ken mijn gekkigheden, gebreken en mijn schommelingen, mijn twijfels en mijn perfectionisme, mijn futiliteiten en mijn grenzen die steeds duidelijker worden met ouder te worden.

mijn lichaam geeft aan wat goed is en wat niet, mijn intuïtie geeft aan wat goed is en wat niet, mijn innerlijke rijkdom en kennis geven me de richtingen aan waar gaan en waar stappen en ja zelfs ook stoppen…

mijn dromen geven de diepte van mijn ziel aan, mijn ziel geeft me de zon in de liefde van het leven, en mijn omgeving geven me het leven dat zichtbaar is en waarin ik beweeg, mezelf leer kennen en waarin ik kan leven…

je gaat nadenken over de essentie van het leven, je gaat meer kwaliteit installeren voor je leven, je gaat de kwantiteit minder en minder toelaten in het leven, je gaat de mensen omarmen, misschien wel iets te stevig vastpakken om hen te verwelkomen in het leven van elke dag, je zit in mijn hart, ik geef je de liefde van het leven door…

straks ga ik met rode armen en een krakkemikkige rug, paars en grasgroen kopen om de 5 elementen in mijn boek en mijn levenskunst te verwerken, ga ik groenten en brood halen, om straks mijn en ons leven te omarmen en te zeggen…

laten we leven!

dat is waar ik betekenis aan geef! LEEF !

*@ Bie tot in het leven van toen en nu… vaarwel in de liefde van boven en hier, ik stuur je liefde van hier naar daar…

@ Sander mijn therapeut, je bent nog steeds bij mij, dankjewel voor deze mooie ontmoeting, ik geniet nog steeds na, en LEEF lieve Sander… knipoog –

mama dag!

het was mama dag op school!

een super moment, we moesten een matje, handdoeken, en een teiltje meegeven.

onze zoon die maandag niet naar school is geweest wegens – een dagje rust – toen wist ik nog niet wat er aan de hand was, nu wel…

had dinsdag het materiaal niet mee, ook omdat ik het vergeten was, hij zit niet echt goed in zijn vel de laatste weken – net na de paasvakantie is het begonnen…

hij is hier thuis dus wat onrustig en sluit zich meer en meer in zijn hoofd af waardoor ik en mijn man er minder grip op heb.

moeilijk, maar ik heb geleerd om hem dan goed te observeren en hem eigenlijk wat meer ruimte te geven maar hem wel op de gevolgen te wijzen van zijn niet toelaatbaar gedrag.

zo heeft hij vorige week vrijdag een heel moeilijk moment gehad, waarbij ik ook het noorden ben kwijt geraakt en iets deed waar hij toch moest over nadenken…

hij smeet vrijdag na een woorden wisseling zijn gsm stuk – schatje wil je nu meekomen – en het niet deed, en me daarna even fysiek liet weten hoe hij zich voelde, en ik ook even tijd nodig had en aangekondigd – mama stapt in de auto en wacht daar op u – de auto ben ingestapt daar op hem gewacht maar hij van onmacht en woede gewoon voor mijn ogen terwijl de buurvrouw erop stond te kijken, zijn gsm op de grond kapot smeet…

hij krijste het uit – ik wil een nieuwe! – en ik deed iets na een paar ritjes rond het blokje om er echt zeker van te zijn – iets wat hij niet verwachte.

ik reed naar de winkel waar ik die smartphone jaar geleden had gekocht en ik keek naar – zijn eerste tablet – ik kocht meteen een tablet voor hem met een aantal voorwaarden voor hem – ik kwam binnen en ging naar zijn spaarpot, deed hem open en begon zijn spaargeld te tellen…

daar was hij toch even stil van, hij die nog vertelde tegen de mevrouw van de winkel – dat hij dat nu uit zijn eigen spaarpot moest betalen – lachte nog naar hem en zei, oh ja, en kreeg meteen het verhaal waarom hij …

er stond alweer iemand achter ons te wachten en glimlachte bij het verhaal… hmmm dacht ik waarom toch die mensen die mee horen, ik voel me dan echt zo kwetsbaar omdat ik zelf nog niet bekomen ben van de situatie, maar ook omdat de zoon nog steeds in overdrive is en ik niet weet of hij ten volle beseft wat ik hier aan het doen ben en waarom ik dat doe…

ok goed die mijnheer stond gewoon te wachten, hij wist ook niet dat hij in zo een verhaal terecht ging komen…

ik kreeg van mijn man de opmerking; waarom nu en waarom zoveel geld voor een tablet? ja idd die 300 euro konden we wel voor iets anders gebruiken op het moment, dat is zo…

ik kreeg van mijn vader – nadat onze zoon het moest vertellen wat hij heeft gedaan – te horen dat hij mijn gedachten gang niet echt kon volgen, hij is stout en hij krijgt ervoor een tablet, die hij van zijn eigen spaarcentjes aan mama en papa terug moet betalen…

dan als ik die opmerkingen hoor van mijn zo dierbare liefdevolle mensen, dan ben ik zoals een pudding die in elkaar zakt en heb ik wel even tijd nodig om die innerlijke pudding weer terug in een normale menselijke vorm weer aan te kunnen nemen…

het heeft meer dan een weekend geduurd, ook maandag nog omdat de zoon en de man thuis waren en dat was echt onvoorzien…

dinsdag ben ik wat kunnen indalen en heb een beetje adem kunnen halen. maar toen ik hem dinsdag ging halen na de school wist ik het al meteen!

als hij niet in zijn doen is dan weten eerst de knopjes van de nieuwe auto het te verduren, dan gaat het van warm naar koud en als hij echt slechte zin heeft zet hij de temperatuur zo dat het echt niet past bij het weer dat we hebben…

dinsdag was het zo een avond, en dan ben ik wel op mijn hoede, maar blijf ik stil en zeg alleen maar stilletjes – ja schatje ik zie het, als je zin hebt mag je het vertellen…

dan hebben we een ietwat moeilijke maar wel ok avond gehad, hij is wel niet komen eten en er was niks goed maar het ging.

en toen in zijn bedje kwam het eruit – mama ik mis… – hij mist een klasgenootje dat hij wel nog had gezien voor de paasvakantie en er nog mee had gespeeld de laatste dag school voor de paasvakantie en erna niet meer had gezien…

ja een map blijft open staan …

mama ik mis echt mijn vriendje op school hoor! ik ga erbij zitten en zeg dat we het niet altijd weten wanneer mensen een besluit nemen om gewoon te verhuizen. want de juf had gezegd dat … was verhuisd in de paasvakantie, en dat heeft hem zo bezig gehouden, waar, wie, wat, hoe waarom?… en – ik heb er nog zo leuk mee gespeeld mama!

ja dat was duidelijk, dus gisteren was het mama dag – hij is super begaan met mama – mama nu gaat er dat gebeuren, mama we staan achter – mama nu moet ik nog wat blazen om het bubbelbadje voor je handen, voeten, mama je moet nu wel je ogen dichtdoen he, ja mama nu moet ik zo wrijven, en dan zo… massage op de rug ging veel sneller dan ik had gezien van de juffen die het zoals een
stewardess aan het voordoen waren voor de kinderen…

ik heb er mee gelachen, hij ook, en heb me helemaal overgegeven aan zijn liefdevolle – mama het is heerlijk hé, mama het ruikt zo goed hé, mama het is zo zacht he, voel is aan mijn handen, mama die komkommers zijn niet om op te eten hé, mama, voel je die bubbeltjes – terwijl hij met een rietje in het hele kleine beetje water aan het blazen was… mama, ik zie je graag hé!…

en toen kwam er een gedichtje op het einde, de andere kinderen stonden zo stil het voor te zeggen en hij stond het perfect gedichtje te springen! ja dan zie ik ook wat er is, het was zo spannend geweest dat beweging de enige methode was om alles te gaan verwerken…

mama, vertel het nu! zei hij, en toen vertelde ik aan zijn juf hoe hij zijn klasgenootje mist…

ja het zijn lastige dagen geweest ook in de klas, en nu zit ik hier te schrijven, omdat ik niet goed weet hoe je een kind van 6.5 moet gaan vertellen waarom mensen doen wat ze doen en waarom hij dat uit zijn hoofdje mag halen en weer verder mag gaan…

mama zei hij, ik heb er een foto van gemaakt met mijn ogen en heb het in mijn hersenen gestoken DAT KAN NIET MEER WEG GAAN !

ja, dat is zo schatje, en nu moeten we eigenlijk gewoon doorgaan schatje, dat is wat het leven doet schatje…

ja maar dat is voor hem niet zo…

en dus hij is niet makkelijk deze dagen…

het zit in zijn hoofd, hij heeft er en ‘foto’ = herinnering – van gemaakt en dus zal hij dat nooit vergeten…

en ik weet heel goed dat dit iets is dat zijn hele leven hem parten gaat spelen, ik kan er dus ook niet tegen en ik kan het evenmin aanvaarden want geen afscheid nemen is niet te begrijpen…

dat zijn levenslessen die noodzakelijk zijn om weer verder te kunnen gaan…

en toen vroeg hij – juf mag ik het bekertje crème meenemen naar huis om mijn en mama’s handen nog in te smeren?

en nu staat dàt bekertje crème in zijn kast naast zijn bed, omdat ik dat ook heb om mijn handen – zacht te maken –

en zo gaan we verder, vandaag is een andere dag…

de nieuwe school

het is geen gemakkelijke beslissing geweest, maar nu is de start er…

dossier is opgestart om de zoon naar een autiklasje te laten gaan.

de moeilijkste beslissing aller tijden voelt het voor mij aan, ik heb met verschillende mensen gesproken, de voor en de nadelen besproken en mijn gevoel gevolgd.

onze zoon met normaal verstandelijke vermogens naar een autiklasje sturen, ja het is toch een grote stap.

voor mama een logische stap,

omdat we goed weten hoe divers een klas in het gewoon onderwijs kan zijn en ook met een blik op de toekomst vanuit het eerste leerjaar, toch een beslissend leerjaar…

een klas vol kinderen met verschillende noden en verschillende …

dat vraagt wel wat van een leerkracht…

dat is zoals het gaat in het ‘normaal’ onderwijs…

wij kiezen heel bewust voor aangepast onderwijs, ook al is onze zoon ‘onzichtbaar’ autistisch – in de school merken ze het nu pas aan ‘kleine’ dingen, maar thuis is het een uitbarsting…

een kwestie om het evenwicht in heel ons leven te bevorderen en kansen open te laten voor verder groei mogelijkheden.

onze zoon gaat naar een nieuwe school in Tielen.

3 kwartier van onze woonplaats vandaan…

ik ben blij met de beslissing, het is proces van maanden geweest en heel intens geweest, eigenlijk al vanaf de eerste kleuterklas…

volgende week mogen we gaan kijken in de klas, spannend al weet ik al goed hoe ze werken, mijn man weet dat nog iets minder goed dan ik, dus het is de voorlaatste stap voor hem, want ja wij doen dat ook samen…

nog 3 maanden school ongeveer en dan vakantie, we zijn er aan toe!

5662_product_detail

Begrip 6 – PsychoLOGISCH

fairtrade_en_handgemaakte_blokken-_en_blokkendoos_van_lanka_lamai_2

ik heb het beloofd, ik ga het eens even hebben over ASS versus hooggevoelig zijn.

laat ik even zo kort als kan even schetsen wat ik weet over hooggevoeligheid en weet over onze ervaringen met en over ASS

ik keer even terug naar mijn eerste blog over begrip

https://wordpress.com/view/liefdeuitdehemel.blog

daar leg ik in het kort uit welk brein een ASS’er heeft volgens het  ‘De Brain Blocks’ spel

laat ik het zo stellen: een ASS’er heeft een blokjesbrein…

ik leg ook in de blog uit dat een ‘gewoon brein’ eruit ziet als een Smartmax spel

SMX501_SmartMax_magnetic_discovery_Basic_42_1_grande

de staafjes zijn de gebeurtenissen en bolletjes – die magnetisch zijn- kunnen gemakkelijk verbindingen leggen.

en nu hoe ga ik nu de verwerking uitleggen? het ratelen van het ‘zijn’ in mijn ASS brein

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/05/begrip-4-r-van-ratelen-in-het-brein/

het ratelen is het verwerkingssysteem…

ja dit is wel echt kort door de bocht natuurlijk…

ik heb nog niets geschreven over de psycho – LOGISCHE deel. hierin spits ik me toe op hooggevoeligheid en ASS en ASS met hypersensitiviteit.

mijn zoon heeft ASS en is hooggevoelig; wat wil dat zeggen? hij heeft een blokjesbrein en een reageert ‘overdreven’ op gebeurtenissen van emotionele aard.

mama heeft ASS en is hypersensitief; wat wil dit zeggen? ik heb een blokjesbrein en reageer altijd hyper sensitief op gebeurtenissen van emotionele aard.

papa heeft een ‘gewoon brein’ langs de intelligente kant en is hooggevoelig; wat wil dit zeggen? hij heeft een flexibel Smartmax brein, reageert ‘overdreven maar flexibel’ op gebeurtenissen van emotionele aard.

zo nu heb ik ons gezin even geschetst. tot zover de privacy.

wat is hooggevoeligheid?

Hooggevoeligheid is een (over-)emotionele reactie.*

wat is dan HSP – hoog sensitieve persoon?

Bij hoogsensitieve personen (HSP’s) heeft de thalamus, het schakelcentrum van de hersenen, een verlaagde drempel waardoor ze meer prikkels binnen krijgen.*

Ze merken dingen op die minder sensitieve personen ontgaan en hebben tijd nodig om al die info diepgaand te verwerken.*

Hoogsensitiviteit is aangeboren, je hebt het voor het leven, net zoals de kleur van je ogen of je huidtype.*

ok nu hebben we een informaties rondje gedaan, en nu de verwerking van een ASS’er

waarneming van een gevoel bij hooggevoeligheid – klasgenootje weent en onze zoon is helemaal van slag omdat hij dit niet graag heeft. hij gaat zijn klasgenootje troosten met knuffels. zijn klasgenootje moet van zijn knuffels niet weten. onze zoon helemaal ondersteboven en machteloos omdat hij nu niet meer weet hoe hij zijn vriend moet helpen, want hij leerde bij verdriet gaan we knuffelen om te troosten…

het blokjesbrein neemt waar;

  • vriendje
  • wenen
  • troosten
  • gaat niet
  • oei

en blokkeerde in het verwerken

het blokjes brein ziet er dan zo uit, en gaat verder in ratelen en druk druk werken in het denken – welke blokjes moet ik nu waar leggen en blokkeert omdat de tijd daarvoor niet aanwezig is want de juf staat er al voor een schilder opdracht…

dus die blokjes blijven een rommeltje en dat is heel onaangenaamenwordenheelsneleensoepvanemotiesdienietmeerkunnenwordengesorteerdindetijddiehijniet heeft.

550x550

hij komt dus thuis als ‘leeuwtje zonder stem’ omdat hij innerlijk aan het ‘brullen’ is geweest…

er is hierin totaal geen filtering, alles komt binnen, alles wat er rondom hem gebeurd, alles wat naast hun gebeurd, boven en onder hem komt binnen…

GRRRRRRRRRRRRRRRRRommmmmmmm… veilig bij mama kan dat wel…

volgende dagen wil onze zoon niet meer naar school omdat hij zijn torens van blokjes nog steeds niet terug gesorteerd heeft…

hij denkt dat de komende dagen zijn vriend nog steeds wenend binnen komt en wil het niet meer meemaken.

mama moet zeggen dat het niet zo is, wenen maar voor even is.

de basis emoties kent hij, herkent hij, maar de reactie is anders

ok en nu een normaal brein dat dit meemaakt die neemt dit waar

  • oei wenen, ja ik krijg de tranen in de ogen
  • nu ga ik proberen te troosten en langzamer te ademen
  • ja het troosten werkt niet met knuffels
  • ik ga proberen te praten, eerst zachtjes en hem een handje geven
  • ja het lukt
  • ja zijn gezichtje klaart op
  • hij gaat mee in de klas

je merkt het al, er zijn veel meer stappen genomen die flexibel na elkaar volgen, gewoon soepeler van het ene komt het andere.

er is hier ook zeker wel een filtering – van wat is nu nodig en wat is nu niet nodig – en wat niet nodig is, dat gebruik je gewoon niet…

empathie is er zeker aanwezig, alleen de reactie en de verwerking is totaal anders…

bij mama die hypersensitief is geworden doorheen het leven is de reactie één van beide voorbeelden, omdat ze heeft geleerd om zich flexibel te gedragen maar de waarneming is in blokjes stappen en details waarnemingen van het geheel.

en dat is dus echt wel een verschil.

ik heb veel moeten ‘leren’. de sociale codes heb ik geleerd te gebruiken door kopiëren en bestuderen waarom mensen dat doen…

onze zoon werkt nog als kleuter vanuit zijn ervaring, hij zal ook bepaalde dingen moeten leren.

het verwerken van die hoop emotionele en gedachten volle rommel van blokken dat is iets wat wij gemeen hebben, wij hebben veel sorteer tijd nodig, want anders ja blijven we door ratelen…

autisme

iemand die hoog sensitief is neemt ook een emotionele stress waar bij het waarnemen van een gebeurtenis met een emotionele lading en kan wel met een normaal brein – Smartmax brein – gaan verwerken

smartmax-voorbeeld3

hmmm toch wel een groot verschil, al gaan hoogsensitiviteit – hooggevoeligheid en ASS kenmerken op het eerste gezicht – hand in hand – er is een duidelijk verschil!

al moet ik persoonlijk ook zeggen het is door boeken over hoogsensitiviteit te lezen dat ik het gevoel bleef hebben dat ik ‘het ook had’ maar dat de boeken – niet klopte! hihihi –

natuurlijk klopten al die boeken niet naar mijn gevoel ik ben geen hoogsensitieve persoon ik ben een autistische vrouw met hypersensitiviteit…

(mijn diagnose is bij Indigo vzw gebeurd en onze zoon bij De kronkel in Lille).

erg is dit niet, er valt goed zeer goed mee te leven, als je er bewust van bent.

en dat ben ik, al is de reis, het waarnemen, het verwerken, bestuderen en het kopiëren altijd bezig, altijd bezig…

het is een kunst ermee te leven, en dat maakt het zo boeiend…

yes yes yes…steve-jobs-quote-720x308px

* bron via de site

https://www.happywork.be/verschil-hooggevoelig-hoogsensitief-hsp/

dit is persoonlijk het laatste deel van de campagne BEGRIP van wereld Autisme dag – week –  https://mezelfzijn.be/vva/wereld-autisme-dag/

wie vragen heeft kan steeds bij mij terecht of op mijn fb pagina HA ASS

https://www.facebook.com/ahaautisme/

 

 

 

 

 

Begrip 5 I van puntjes op de I

letra_i_1_g

even de puntjes op de i zetten,

ja hoeveel puntjes moet je hebben?

ik deel even een link met zeer goede puntjes

http://www.tishiergeenhotel.nl/25-dingen-die-je-beter-niet-zegt-tegen-een-moeder-met-een-autistisch-kind-en-25-dingen-die-ze-graag-hoort/

in het reclame spotje dat nu op de Vlaamse radio en tv is te zien, kan je horen dat ASS’ers altijd eerlijk zijn.

het is zo heel eerlijk, en heel soms zo eerlijk pijnlijk voor de ontvanger van die eerlijke woorden…

dat zijn de puntjes op de i zetten…

en dan zijn de ontvangers zo verschoten, dat het gaat om vrienden blijven of niet meer…

ik heb geleerd om die puntjes te vermijden, alleen als ik zelf verward blijf – de lichaamstaal klopt niet met de verbale taal – ben ik wel een puntjes zetter.

een letterzetter ben ik wel, omdat het soms zo is…

de link die ik heb gedeeld is van een Nederlandse website, hier in Vlaanderen is het delen dat je ASS hebt niet altijd zo ‘open en vrij van interpretatie’ .

ik heb sinds ik het heb gezegd tegen bepaalde mensen al gevoeld dat het contact niet meer het contact is zoals het voordien was.

ja je ziet het niet hé, ook niet aan de zoon!

hier hebben we eerder een gesloten ‘wereld’ ….

ook goed, al is het wel een stuk moeilijker.

en ja hoor hoe dikwijls heb ik al gehoord ‘je ziet er niets aan!’ , ‘je merkt het niet echt’…

tot als de zoon thuis komt natuurlijk, veilig en heel dicht bij mama, dan barst er een bommetje…

ik zal het als ASS mama gewoon moeten worden, ik zeg al niets meer over ‘je ziet er niets aan’, ‘je merkt het niet’, en als het echt nodig is dan zeg ik ‘het is er wel, straks…’

idem bij mama hoor, al ben ik geen hyper type in sensorische prikkels extra opzoeken zoals mijn zoon. ik kruip achter de pc, of ga piekeren…

de puntjes op de i zijn dus echt belangrijk, zowel in de opvoeding, als in de zelfzorg en in de sorteertijd…

begrip daarvoor is echt belangrijk!

383499_269854663101123_235905443162712_593900_1275532354_n_large

 

Begrip 4 – R van ratelen in het brein

hjernen

‘het is niet verwonderlijk dat jij het gevoel hebt dat je hoofd vol zit…’

‘je zal wel regelmatig een vol hoofd hebben…’

ik zat bij Indigo bij mij therapeut en had het over mijn vol hoofd.

normaal! zie ze, je bent voor twee aan ‘het sorteren’.

450725817_0_0

zo is het, sorteren, altijd alles sorteren, omdat gewoon niks gefilterd is als het ‘binnen’ komt…

en hier doen we dat met twee, alleen onze zoon heeft een kleine kast en weet het echt nog niet hoe hij die kast echt goed moet gebruiken, en mama heeft te veel kasten en weet hoe ze aan het sorteren kan beginnen maar heeft er de tijd vaak niet voor…

mama geraakt niet verder dan ‘de basis’ sorteren in het basis bakje – nog geen tijd om in de kast te steken…

0091419

en dat is nodig.

wat is het antwoord als je aan een Ass’er vraagt wat ze nodig hebben dan is het antwoord – tijd – en het volgende – rust –

anders ratelen onze hersenen door, en ons lichaam is er gewoon moe van…

ratelen met alle fysieke en innerlijke radars en verbindingsschroefjes die er maar te vinden zijn in het ‘zijn’…

ja rust om een prachtig geklasseerde kast te kunnen bekomen!

maar dan komt de kunst!

depositphotos_138271680-stockafbeelding-gevouwen-papier-in-een-vuilnisbak

wat mag weg? en wat is belangrijk om bij te houden?

omdat ALLES ongefilterd binnen komt is dat een grote uitdaging!

en dat is wat ik als mama doe, uitmaken wat onze zoon mag weggooien en dat voor hem eigenlijk doen. liefde hé

en ik leer  Mindfulness oefeningen, en leer mezelf mediteren, visualiseren en imagineren…

en natuurlijk heb ik mijn projecten waar ik mijn ei in kwijt kan.

maar het ratelen is wel behoorlijk wat werk, dat altijd instant begint wat we ook meemaken, plezier of … het is er!

ik ben het gewoon, ik stel nu meer mijn grenzen, vrije dagen inlassen, niets plannen in het week end en gewoon even doen waar je energie van krijgt !

ja het is voor ons echt een must!

anders zijn we dit… knipoog!

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

Foto bron; https://pixel.in.ua/13-%D1%84%D0%BE%D1%82%D0%BE-%D0%B4%D0%B8%D0%BA%D0%B8%D1%85-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8B%D1%85-%D0%BA%D0%BE%D1%82%D0%BE%D1%80%D1%8B%D0%B5-%D0%B7%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D1%82/

 

 

de laatste schrijfsels

het is zo leuk om vandaag en zeker morgen de laatste ‘hand’ te leggen aan de 3de cursus.

het is een bijzonder onderwerp – intuïtie –

maar toch ben ik nu even stil geworden, gisteren was het herdenkingsdag van de aanslagen in Brussel.

ik heb veel radio gehoord gisteren en de aflevering van Pano gezien…

nog steeds ben ik stil, ook omdat we nog zoveel moeten leren over ‘de aanpak van wie zich slachtoffer voelt’

veel mensen zijn er rechtstreeks en onrechtstreeks bij betrokken, en voelen wat ze voelen…

de wachtlijsten en de andere lijsten lopen ver over het humane…

geen centen, geen complimenten het kan echt zo letterlijk genomen worden…

ik heb gezien, gedroomd en gewenst, veel gewenst…

maar zoals altijd gaat de dag voorbij, en vandaag heb ik een techniek toegepast die ik heb geleerd uit de cursus en heb geen totaal geen zenuwen gehad voor de tandarts.

ik viel bijna in slaap…

het werkt!

imagineren en visualiseren yes het werkt !

brain_169895798

subjectieve communicatie

misschien is je eerste reactie nu
WAT IS DAT?
ik zal het je even verduidelijken
  • Subjectieve informatie vindt plaats in je rechterhersenhelft, het alphaniveau. Ze word ook wel het ‘meditatie’ genoemd.
door naar binnen te keren, de fysieke wereld buiten te sluiten, richt je je aandacht op het niet – stoffelijke wereld.
meditatie wordt veelal gebruikt om je gedachtenwereld stil te leggen, totaal tot rust te komen en daardoor in contact te komen met je ware zelf.
met je intuïtie samenwerken tussen je innerlijke zintuigen, kun je enerzijds informatie ontvangen en anderzijds informatie uitzenden.
zo gemakkelijk is dat dus, van je objectieve manier van dag dagelijks communiceren nu leren dat je ware zelf zit in je subjectieve communicatie met een energie veld waar de meeste mensen hun alphaniveau hebben op ‘ingeschakeld’.
zo gemakkelijk is het om om vanuit de linkerhersenhelft – het objectieve – naar de rechterhersenhelft – het subjectieve te communiceren.
natuurlijk weet ik uit ervaring dat vanuit de linker naar de rechter – je ware zelf informatie – te gaan een oefening is, soms een levenslange…
en toch doen we het massaal!
je rechterhersenhelft geeft constant info aan jezelf, alleen luisteren is nodig om je eigen ware zelf te leren kennen…
het is maar hoe je bent ‘ingeplugd’, zo simpel is dat in mijn cursus van ongeveer 100 blz met oefeningen en inzichten!
het is echt simpel, en door de technieken die ik beheers en je kan aanleren is het ook echt simpel, maar het is wel een reis, een prachtige reis …
iedereen weet dat er in zichzelf een prachtige roos zit, om helemaal tot bloei te komen!
in de 1ste cursus – de nieuwe wereld – intuïtie – je weet meer dan je denkt – gaan we niet alleen opzoek naar die roos, maar laten ze ook tot bloei komen.
in de 2de cursus – de nieuwe wereld – intuïtie – je gebruikt meer dan je denkt – gaan we de bloei kleuren met chakra’s en aura …
hoe mooi kan een roos zijn!
nu de geur hier nog bij bedenken, en dàt gevoel kan je dan nu ruiken en ken je na de eerste cursus intuïtie…
IMG_20171021_174501_781

wat is geluk?

vandaag is het geluksdag!

je moet er een soort aanleg hebben om gelukkig te zijn en te worden…

laat dat nu net iets zijn waarmee ik al een week bezig ben, intuïtie.

intuïtie!

het is mijn wereld, mijn hart en ziel, alweer zal je denken… ja hoor deze cursus is “my cup of tea

ik ben nu een week aan het schrijven aan de cursus, het is alweer een verandering in mij, het heeft effect ja zeker, al kende ik al heel wat van mijn –  roadbook – dat ik gebruik als handboek, maar nu door het onderstrepen en op papier schrijven (en straks via mijn nieuwe word programma inschrijven) is het weer een innerlijke reis in gelukzaligheid!

en nu de pc helemaal weer ok is, tjonge die draait weer zo fijn, is het helemaal goed!

vandaag is het een geluksdagje voor mij, na een week zonder pc is het toch weer feest met pc!

ik wens jullie een heel fijne geluksdag!

en steve-jobs-quote-720x308px