levenswaardig

wegwijs-in-beslissingen-rond-het-levenseinde.20170919124200

ik luister nu op het moment al even naar radio 1, ik huiver en sla regelmatig mijn handen tegen mijn hoofd.

een levenswaardiglevenseinde, het is het recht van iedereen die volwaardig de wens heeft uitgedrukt om het levenseinde zelf te bepalen.

ik heb twee palliatieve sedatie meegemaakt bij de familie van mijn man. het is inderdaad zoals ze zeggen een paar dagen afzien en ja ook wachten…

al ging het dit jaar bij M zeer snel, het ging een paar jaar geleden helemaal niet snel. al wisten we heel goed waaraan we aan toe waren, het is één van de ingrijpendste gebeurtenissen die ik heb meegemaakt in mijn leven. niet alleen het het ‘einde’ door het slaapmedicijn en pijnstillers te verhogen.

bij de eerste keer hebben we begeleiding gehad van Ispahan. we is de echtgenoot, en de zonen. zelf ben ik er minder bij betrokken, en mijn zoon zeker niet omdat hij te klein was.

maar hier gaat het niet over – het gaat over de wilsbeschikking voor een waardig levenseinde – euthanasie en hoe bepaalde artsen hiermee omgaan.

oh hemel, oh hemel, oh hemel !

het is de wet en het persoonlijk interpreteren van een menswaardig levenseinde is van levensbelang voor iemand die de wil bewust heeft genomen om zelf de regie in handen te houden om een volwaardig levenseinde te regisseren.

het is iets dat me al heel lang bezig houd, wat doe ik met mijn leven? ik ben geboren, ik doe mijn best om mijn leven in mijn handen te houden, ik ga dus ook mijn eigen levenseinde bepalen….

tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuttttt….

je moet er jezelf in verdiepen, of je kan dat zelfs niet bekomen. en daar raak je een zeer gevoelige snaar. waarschijnlijk omdat ik weet hoe het gaat in een ziekenhuis. je moet op voorhand veel vragen als je vragen hebt, nog meer vragen stellen.

en zeker als je op je zwakste bent zorgen dat die gene waarmee je in het begin mee gepraat hebt weet wat je wensen zijn.

ja Esther wees eens eerlijk, je kan het wel zeggen, maar zo werkt het niet altijd.

ja helaas zo werkt het niet, zelfs al heb je de ‘papieren in orde gebracht’ en dan komt een team zeggen wat ze beter kunnen doen, of erger, dat ze het niet meer weten wat ze moeten doen omdat ze palliatieve sedatie al hebben opgestart zonder dat daar een uitgesproken vraag naar was…

ik wil het maar een paar keer uitspreken, dus ik ga me voorbereiden, ik ga het nieuwe boek lezen van Wim Distelmans http://www.boek.be/boek/9789089246073

ik kan het niet laten om ook het levenseinde te zien als humane waarde. het is een levenswaarde, een recht, een juridische uitspraak, een wettelijke wil om je eigen leven in handen te nemen.

met veel respect voor alle mensen die hier anders over denken. het is zoals de man op de radio ook vertelde als jurist wist hij perfect uit te leggen wat hij als specialist en ervaringsdeskundige had meegemaakt bij zijn vrouw die een wilsbeschikking had en uiteindelijk er geen heeft gekregen. hij wist zeer goed de vinger op de pols te leggen van een zeer intiem onderwerp euthanasie.

de wil om menswaardig te sterven.

Wim Distelmans, ik heb voor u bewondering. altijd gehad!

en nu gaan lezen!

http://www.boek.be/boek/9789089246073

http://www.ispahan.be/

Advertenties