Een gepaste sport kiezen – voor kinderen met autisme – en andere beperkingen.

https://shivatje.wordpress.com/2019/07/10/zo-help-jij-je-kind-de-juiste-sport-te-kiezen/

Een gepaste sport kiezen voor kinderen?

Hoe doe je dat?

Ik nodig je alvast uit om het artikel van een blogmaatje eerst eens even te lezen, zie link hierboven.

Hier ga ik verder op – een sport voor kinderen met een beperking – ik ga me alleen op (HF* = hoog functionerend ) autisme focussen –

In ons Vlaanderen heb je G SPORT. Om het in het heel kort te zeggen, het is een gespecialiseerde sport educatie en uitvoeringsplatform voor mensen voor mensen met een handicap ontstaan vanuit een Vlaams decreet. G sport heeft heel veel verschillende takken van sporten en er komen er elk jaar bij. Je hebt hierin ook groeimogelijkheden en de beste sporters met een fysische en psychische aangeboren en/of niet aangeboren beperking, die mogen mee doen aan de Special Olympics waar Vlaanderen / België trouwens heel sterk is.

G SPORT heb je dus, en ja je kan hier gebruik van maken als je ervoor kiest en als er een aanbod is voor de sport die je kind wenst te beoefenen.

Nu terug naar het kiezen van een sport, voor kinderen met HF* autisme.

Wat belangrijk is om te onthouden zijn inderdaad de voorkeuren van het kind zelf. Welke lichaamsbouw heeft je kind?… (zie art link)

Wat heel belangrijk is in de ontwikkeling van een kind met autisme is – het lichaamsbesef -.

Het lichaamsbesef is door het autisme wat minder ‘flexibel’ , dat heeft met deze zintuigen te maken ; het vestibulair systeem en de propriocepsis.

Iets wat je toch ergens in het achterhoofd moet houden, bij autisme is sport niet zo vanzelfsprekend.

Ik heb hier dus al meteen de ‘zintuigen’ aan geraakt, en dit speelt een grote rol in het sporten met autisme.Alle zintuigen komen gewenst of niet gewenst aan bod bij sporten. Het is een kwestie om je kind er ‘leren mee om te gaan’ of zelf leren te hanteren.

Nu bij kinderen met autisme kan je snel zien waar ze hyper of hypo voor zijn. Dat is natuurlijk ook belangrijk als je een sport gaat kiezen. Als iemand gevoelig is is een aanrakingssport misschien minder ideaal… Als iemand onder gevoelig is, is klimmen misschien ook niet ideaal – kwestie van het niet meteen voelen van pijn bij een val -Je merkt het, sporten is toch wel iets bijzonders, en dus kan je bij kinderen die gevoelig zijn en onder gevoelig zijn toch beter ‘op je hoede’ zijn voor het welzijn van je kinderen tijdens het beoefenen van het sporten.

Dan heb je nog de sociale interacties. HF autisme hebben een op eerste gezicht een normale sociale interactie – door compensatie en kopiëren – dus kunnen ze ogenschijnlijk gewoon meedoen met kinderen zonder autisme, er is alleen een verschil dat de info die ze binnen krijgen ook wat langer de tijd moet krijgen om het te verwerken, alleen zo ontstaat er automatisatie en alleen zo kunnen ze de sport die ze beoefenen ook vanzelf en correct gaan beoefenen. – niet correct is meestal kans op blessures – .

Dus even op een rijtje;

  • de zintuiglijke waarnemingen spelen een rol.
  • de informatie verwerking speelt een rol – bij een sport komt het soms op neer dat je snel moet reageren, dat kan als er een goed automatisering is, en de sport correct is uitgevoerd.
  • de sociale interactie speelt een rol, is er een klik met de sport en met de begeleiders? dan is het ok! Anders is er een voorspelbaarheidsprocedure nodig.

Nu we weten, het ene kind en volwassenen met autisme is het andere kind niet met autisme. Dat is tijdens het sporten wel van belang, en maakt het soms ook wel wat moeilijk. Als begeleider hoef je niet ‘bang’ te zijn om iets verkeerds te doen als je iemand met HF autisme hebt in je groepje, er zijn bepaalde regeltjes waar je je aan kan houden, en verder is het gewoon even wat meer aandacht besteden aan het automatiseren van de technische kant van je sport tak. * meer informatie voor de begeleiders in een aankomende workshop.

Nu wat is voor de ouders belangrijk?

Wanneer je beslist om je kind te laten sporten kan je een aantal tips volgen;

  • laat je kind eerst – proeven – van vele sport takken. – niet meteen laten meedoen, maar wel gaan kijken, ze met hun ‘ogen’ laten proeven…
  • laat je kind zelf beslissen wat hij graag wenst te doen na een aantal bezoeken en proefreeksjes.
  • laat je kind ook kennis maken met groepssporten – ja teamsporten kan zeker –
  • bij de keuze van een sport kan je best in je achterhoofd houden dat het ‘gemakkelijk en voorspelbaar is’ voor het kind en voor jezelf.

Over de kostprijs ga ik niet schrijven, dat maakt uiteindelijk iedereen voor zichzelf uit.

Kies je voor privé lessen of groepslessen?

Vele ouders met kinderen met autisme gaan voor privé lessen, die doorgaans duurder zijn en soms is dit niet nodig! Meestal is in het begin het wel nodig dat je even individueel de aandacht volledig vrij hebt voor je kinderen, om idd de automatisering en het gevoel bij de gekozen sport, de feeling voor de sport te krijgen.

Maar dan kan het goed zijn dat je kind goed kan functioneren in groep! Heeft het kind vertrouwen in de begeleiders, de omgeving en is de sport gekend bij het kind dan kan je overschakelen naar – in groep – de sport beoefenen.

Dit stukje is een hele goeie insteek om het sociaal aspect en het zelfvertrouwen van het kind op te krikken – de ik vorming – een hele goeie basis te geven in het verder leven.

Ook in een prestatie gerichte sport kan iemand met autisme heel sterk zijn, meestal zijn het net die kinderen die technisch heel goed weten hoe ze hun ploeg moeten laten winnen!

Waar ook best aandacht aan besteden is dat we onze kinderen niet dwingen om te gaan maar wel een liefdevol motiverend duwtje geven om toch te gaan. En dat duwtje is niet duwen maar eerder in kleine stapjes het – ernaar toe gaan – onderverdelen – want uit ervaring weet ik dat; als ze eenmaal er zijn het dan wel plezierig is en voldaan zijn om wel te sporten.

Sporten is dus altijd zinvol.

Ook voor kinderen met autisme.

Het vraagt een gezonde portie discipline, gezond geduld, gezonde toewijding, en zeker een portie gezond enthousiasme … van beide kanten.Je krijgt er een evenwichtig ontwikkeld kind van dat zich kan evolueren naar een gezonde volwassen mens met voldoende – win en verlies ervaringen – en een goed portie veerkracht.

Heb je vragen dan kan je terecht op https://www.facebook.com/events/2486061531617799/

Meer info in de workshops over zintuigen en emotie regulatie van https://www.facebook.com/inzichtenuitzicht/

*Voor begeleiders korte info te vinden in brochures zie extra link onder de foto

en via workshops – Inzicht en uitzicht – https://www.facebook.com/inzichtenuitzicht/

https://www.participate-autisme.be/go/nl/mijn-kind-helpen-in-zijn-ontwikkeling/mijn-kind-helpen/vrijetijdsactiviteiten/meer-lezen/specifieke-activiteiten.cfm?fbclid=IwAR0fqFzNq0kAYeG1YUALzBAzRWPmf1xj4f_W9lp5Ak8z6LJCI2V6-Kq7LQ0

stroom, het stroomt

Working Hard

straf, het is straf,

plots stroomt het, alsof de bevers zijn gestopt met het bouwen van een dam daar waar de innerlijke stroming nog een gaatje heeft gevonden.

straf, het is straf

dat het knagen aan de innerlijke bomen, het afknagen van de lekkere schors en het sleuren van de boomstam naar de dam, plots niet meer hoeft.

want ik ben geen bever natuurlijk.

het is wel een leuk verhaal van de bevers en zijn beheerders, het is een zeer boeiende levensles. een les die bestaat erin om van bevers te leren houden, want ze metselen met veel precisie en ijverige nachtelijke werk alles wat water kan en mag doorlaten gewoon dicht.

ze willen een waterrijk stilstaand ‘meer’ creëren, ongeveer op de plaats waar de beheerders het willen… het willen natuurlijk – eigenlijk bepalen de bevers waar ze het meer het liefste willen – zo is dat met deze wonderlijke knagers die niet omgaan voor een grove den, maar toch het liefste een wilg hebben om over te knabbelen…

bever2

het is straf, heel straf

ze maken het de beheerders soms moeilijk als er water komt staan daar waar ze het liever niet hebben, de bevers hebben ook een groot territorium en gaan elke stromend geluidje in hun territorium na om er eens deftig werk van te maken.

wel die levensles, die heb ik geleerd, ik was een bever, met een burcht ingang onder water, slapend in mijn nest boven water bedenkt met een berg takken en stammen.

het kan eigenlijk niet mooier, we hebben een houtskelettenhuis, met cederplanken afgewerkt naar buiten toe. een echt nest van hout boven de grond, een innerlijke ondergelopen ingang.

ja ik heb iets met bevers, otters en die speelse waterbeesten. al ben ik helemaal geen waterrat. maar goed dat hoeft nu dus niet meer…

waarschijnlijk hebben die bevers die in De maat leven het perfect naar hun zijn nu dat de beheerders er wel wat werk mee hebben, want laat ons eerlijk zijn een beheerder wil wel wat nat worden tijdens het werk maar te nat is té nat.

zoals ik hebben ze ook grotere machines aangekocht om de boomstammen weg te slepen die de bever daar met bevergemak naartoe heeft gesleept om net daar het water weer te laten stromen…

mijn groot machine dat ben ik, ik heb er de laatste maanden voor gezorgd dat mijn water weer kan stromen…

de beheerders in mij hebben de bever in mij geleerd om te blijven knabbelen, maar niet extra werk te maken om alles dicht te metselen.

het is een proces, een prachtig proces van innerlijke kennis en zelfbewustzijn. mijn instinkt is in transformatie. ik neem afscheid van mijn beverbestaan.

op 8 december kom ik naar buiten, door de dag!

voor een transformerende bever een wereld van verschil !

op naar de vogel die zijn vleugels mag openslaan …

Vervelende vogels poep

knipoog !!!!

 

 

de boot komt aan

23559453_10214696573476839_5043954038651111423_n

vandaag komt sinterklaas aan in Antwerpen.

voor ons hier in huis de start om er wat dieper op in te gaan. nu komt hij misschien ook hier in huis eens langs voor het 6 december is.

natuurlijk hebben we in huis gehaald wat er moest in huis gehaald worden, mijn ouders zijn vroege vogels, dus ik ben met mijn zoon de winkel in gedoken (de nieuwe grote droom speelgoed winkel in Mol) om foto’s te trekken voor mijn vader en sinterklaas natuurlijk!

hoe kan anders sinterklaas weten wat onze zoon wenst??? – nee mama dat kan hij niet weten, hij moet het zien hé –  we moesten ook een oplossing verzinnen omdat wij geen reclame krijgen en we toch een brief willen schrijven.

– mama? – ja schatje – leest sinterklaas facebook? – ja schatje dat denk ik wel –

hij had dus een oplossing en de foto’s heeft mama gewoon op fb gezet.

– mama – ja schatje – jij kan schrijven hé, wil jij een brief naar sinterklaas schrijven op je blog? –

met veel plezier schatje!

hier komt hij

Beste sinterklaas en zwarte pieten

ik ben 5 jaar en wil graag speelgoed van de brandweer, de politie en liefst ook een politie drone. ik heb die gezien en die kan flikkeren en vliegen, alstublieft sinterklaas!

mijn mama zegt dat jullie de zak niet kunnen dragen als jullie alles wat op de foto’s staat in de zak moeten steken, ik kan niet komen helpen want ik ben aan het spelen, maar je hoeft niet alles te brengen, een beetje is ook goed.

en ik ga stoppen met Fien te plagen, ons Florijn achterna te lopen en papa te plagen. ik ga elke dag mijn tanden poetsen, oh ja sinterklaas ik ga mijn tutje ook afgeven dan kan jij het bij de appelsienen hangen in jullie bomen!

oh ja sinterklaas, er staat ook een tandje vanboven los, heel los, als hij loskomt krijg je deze ook!

ik heb wel een beetje schrik dat de pieten veel lawaai maken, en soms stinken je kleren en je baard sinterklaas, is het goed dat ik alleen maar naar je wuif?

mijn schoenen staan aan de achterdeur en sommige ook op de verwarming, ik heb er veel !!!

&

van mama moet ik ander speelgoed wegdoen naar de kinderen die ook maar een klein beetje krijgen van sinterklaas, maar dat wil ik eigenlijk niet sinterklaas !

ik zal al een zak klaarzetten, dan kan jij het aan die kindjes afgeven, is dat goed?

smiley smiley smiley smiley

Joris

 

toen we samen in die winkel stonden, en ik onze zoon rustig begeleide naar daar wat we in onze gedachten hadden, waren er grootouders die ons volgde wat we aan het doen waren. ze glimlachte regelmatig en hadden duidelijk plezier in wat wij aan het doen waren en hoe ik zeer subtiel zonder onze Joris iets in de gaten had hem liet aanwijzen waarop ik een foto trok.

ze wisten plots ook wat ze moesten kopen zag ik !

het is voor mij een waardevolle en zalige beleving geweest, ik heb er enorm van genoten…

sinterklaas, je bent er nog niet, maar heel erg dankjewel voor deze gebeurtenis !

de mama van mijn zoon

verlangens

ik heb een lieve man.

vrijdag zijn we 10 jaar getrouwd. vrijdag is het 17 jaar geleden dat we samen iets gingen drinken.

we hebben natuurlijk verschillen, één van de belangrijkste verschillen is, hij is een ‘reiziger’ en voor mij hoeft het niet echt het reizen…

we schillen in leeftijd wel wat, ik ben veel jonger dan hij, dus hij heeft veel kunnen reizen voor we elkaar kende, en het zit in zijn opvoeding dat reizen.

en soms komt er een verlangen opsteken na ontmoetingen met andere reizigers…

Sri – Lanka, Ijsland, Noorwegen, de Bosporus… vele landen en streken zijn dit weekend weer gepasseerd door mijn wanderlander .

het verlangen groeit dan enorm bij hem om te gaan reizen, reizen die ver boven ons gezinsbudget liggen en dus daar een oplossing zoeken…

ik weet heel goed wanneer een verlangen komt opborrelen, wanneer ‘de rest’ uit evenwicht geraakt… dan leeft het verlangen op om het op een andere plaats te gaan zoeken wat je thuis, op je werk en voor jezelf nodig hebt.

natuurlijk is het ook gewoon fijn om ergens anders te zijn. dat kan ik echt goed begrijpen. even ertussen uit, dat kan ook echt deugt doen. maar dikwijls zit in een groot verlangen ‘iets’ dat niet echt meer klopt…

daarom schreef ik gisteren een korte mijmering over verlangens op mijn fb

een verlangen hebben, naar iets. het is me wat.
hoe groot het verlangen is, zo groot is de teleurstelling als het in de realiteit niet past…

verlangens worden haast nooit ingevuld zonder er iets ‘voor te doen’ .

er gaat steeds een proces aan vooraf van loslaten en werken om een verlangen in te vullen.

de weg dat het verlangen aflegt is heel dikwijls à la minute, maar de verwezenlijking zeker niet.

dikwijls is het verlangen dat je hebt een weerspiegeling van dat wat je DENKT nodig te hebben om jezelf goed te voelen.
en dat is een boeiend proces…

je denkt dat je dat nodig hebt – dat verlangen – je bent er zelfs door verblind, en toch is het een heel anders proces dat je best eerst in gang zet om tot een constructief resultaat te komen.
een verlangen ontstaat als de dag dagelijkse beslommeringen, 
– werk, gezin, financiën, emotioneel evenwicht – uit evenwicht zijn gekomen.

dan krijgen we verlangens die in de realiteit van elke dag niet haalbaar zijn…

soms is het te verwarren met een droom hebben. dromen van een verlangen kan natuurlijk, al is een droom hebben en een verlangen hebben en deze nastreven het begin van een in –
zichtrijk proces waarbij je zeker de blinde vlekken tegenkomt !

ik ben er al lang mee klaar met mijn verlangens, die nastreven was een gegeven, ik heb het geprobeerd met wisselend succes. nu weet ik na 10 jaar proberen, ik heb geen verlangens meer die niet realistisch zijn.

alleen dat beseffen & de kleine dingen van de dag leren apprecieer daar ga ik elke dag voor.

en verder zijn de kleinste stapjes – in de droom die ik toch nog heb – een bonus in mijn leven.

@ leven in het hier en nu !

yes yes yes

images

natuurlijk gun ik het mijn man om alleen te gaan reizen. meestal zijn dat georganiseerde natuurreizen gespecialiseerd in vogels spotten. een hele dag met de verrekijker en de telescoop rondlopen en turen naar een zeldzame vogel.

ik doe het ook graag hoor.

al blijf ik liever in Europa, daar waar het warm is het liefst en doe ik ook graag iets anders…

ik heb dit verlangen zo niet, voor mij is thuis en de buurlanden meer dan goed genoeg. en eerlijk, mijn verlangen is heel éénvoudig, beter worden in de dagdagelijkse dingen en soms een plusje.

wij verschillen hier enorm, het mag, het kan als het realisme blijft en het reizen haalbaar is…

toch spannend en een altijd terugkerend issue in onze relatie, al doe ik met het gezinsbudget wat ik kan om aan zijn wensen ook tegemoet te komen, het is water bij de wijn doen zoals het hoort…

en wij doen verder, beter dan vorig jaar, beter dan dit jaar. dat proberen we althans…

5104226627001_5222667804001_5219436382001-vs (1)

goud vinden in jezelf

gisteren hoorde ik bij Thomas speelt het hard een geweldige uitspraak van een bekende pianist
– ik ga het even vrij vertalen –

– oefenen en blijven oefenen. geloven dat er goud in jezelf te vinden is, er naar graven door te oefenen, te blijven oefenen. zo herinneren je vingers en je brein de wegen naar je gouden opslagplaats. en plots ontdek je een klein plekje goud, blijf dan oefenen om je hele voorraad goud te vinden om het later te laten zien, horen, voelen, proeven, ruiken… –

blijven oefenen en geloven in je goud dat je gewoon vanzelf hebt…

ga ervoor, ik ga er ook voor !

of het verhaal van de roos…

maar dit verhaal is voor later…

_______________________________________________________

https://www.canvas.be/thomas-speelt-het-hard

trouwens een kijkers tip voor coachen en andere begeleiders, het is niet alleen een programma, het is een heus project met jongelingen en goud in hun hart…

een topper op tv joepie !

 

creatief – tijd

Creativiteit-bron-Dembozaak

van wonder rijk naar wonder zijn

creativiteit – het is een manier waarop je denken is aangesloten op je gevoelswereld en je uitingsmogelijkheden.

het proces daarvan is belangrijk, het duurt even en het kost tijd. het resultaat van de creatie in het proces is dikwijls onzichtbaar, wel voelbaar en soms ook hoorbaar. dikwijls is het kunnen uiten ven creativiteit een zeer boeiend proces, omdat het uiten kwetsbaar is.

dat maakt dat creativiteit vanuit het hart komt, waar je je technische oplossingen zeer sterk voor worden aangesproken.

een rijke wisselwerking voor een wonderlijk proces dat helemaal vanuit je ‘zijn’ komt.

i love it !

_______________________________________________________________________

schrijfuitdaging van Doldriest

Zeswoordverhaal: Creativiteit

________________________________________________________________________

fotobron http://experiencemarketing.nl/trends/creativiteit-is-key/

klaar maken

kleding inzamelactie week

in de school van onze zoon…

ik heb er zin in, veel zin, om alles wat we in jaren niet aangehad hebben – de kast van de man – want die doet altijd het zelfde aan… en die van mij onder handen nemen.

yes ik huppel weer, ik mag weer opruimen en dan ook nog de school steunen van onze zoon…

ik merk dat ik heel veel zin heb om aan de slag te gaan met de kleuren die ik heb en die niet meer passen in mijn beleving…

wie wil er nu nog konings-, en zeeblauw? knipoog…

ik dus niet meer blijkbaar, of laat ik het even anders zeggen – de chakra kleur blauw – keel – heb ik niet echt meer nodig…

rood, alle tinten daarop met de bijpassende kleuren ok, even geen blauw meer…

de fleecezekes gaan eruit, geen wolvenpootafdrukken meer op de truien… ook in het blauw… en neen ook niet voor mee in de tuin te werken, want zo vullen we weer kasten…

allé het is niet het enige wat ik ga doen vandaag, ook wel wat uren in de auto zitten, omdat onze tweede kleinste 4 wieler stil staat met een platte batterij.

startkabels zoeken dat moet ik dus doen, want we weten ze niet meer zitten na de grote opruim in de tuinberging! hihihi…

en dus moet ik er dus invliegen, nu !

maar eigenlijk ben ik me al aan het ‘klaarmaken’ ik ben stilaan in de schrijfmodus aan het komen. ik ben naar de kapper gegaan en heb mezelf een nonchalante pony laten knippen. heerlijk zo ééntje waarmee je gewoon uit de douche stapt je vingers in zet en klaar is de pony… yes yes yes !

mijn haar mag dus los en vrij bij het schrijven. geen haargordijnen meer… geen extra spanning op mijn spieren door het vasthouden van mijn dik en veel haar. – waarvoor veel dank moeder natuur ! –

ik ben dus vandaag weer op een ‘punt’ gekomen dat ik me al huppelend klaar maak voor de volgende fase !

lets go !

IMG_20171107_101944