ervaringen ten top

de-bergbeklimmers-beklimmen-een-sneeuwpiek-op-achtergrond-beroemde-piekdent-du-geant-mont-blanc-massif-hoogste-europese-mounta-69519655

ik schreef eerder deze week een blog met deze titel, het verbaasde me dat deze blog hoog scoorde bij de zoektermen op mijn sociale mediakanalen…

ervaringen ten top is blijkbaar een goede blog titel. en ik vroeg me af waarom?

zijn mensen altijd opzoek naar ‘ervaringen’?

ten top?

mijn vorige blog gaat niet over de ervaringen- belevingen – die mensen zoeken denk ik, maar zeker iets om over na te denken vond ik…

ik begon er even over te filosoferen, dit thema is er ideaal voor.

het is zo, we zijn misschien wel opzoek naar de ‘grote ‘ dingen in ons leven, we zijn de kleine dingen des levens vergeten te bekijken, daar hebben we vele cursussen over en trainingen in meditatieve en zuiverende weekenden, die allemaal zijn nut hebben, daar ben ik van overtuigd.

al was het maar om weer dichter bij jezelf te komen en weer de kleine dingen des levens te zien die zeer belangrijk zijn.

(dat is toch wat ik ook in mijn cursussen schrijf, dus het heeft absoluut zijn waarde!)

maar er zijn ook een aantal ervaringen in mijn leven die mij ‘ten top’ hebben laten beleven…

ervaringen waaraan je een ‘puntje aan kan zuigen’ en heel wat inpakt hebben gehad in mijn leven.

ervaringen die als een littekenen van het leven op mijn ziel gegrift staan, ervaringen die diep in mijn hart zijn binnengekomen en er een plaats hebben gekregen, ervaringen die ik zelf me eigen heb gemaakt en hierin ben gegroeid, ervaringen van krijgen en nemen in het leven, van afgeven en van liefde…

zoals iedereen, iedereen heeft ervaringen of je moet ‘op een mooie zondag morgen geboren zijn met goud in de mond’ ik bedoel natuurlijk dat je een zondagskind bent in je leven nu…

ik ben dat niet, een zondagskind, het hoeft ook niet alle ervaringen hebben gemaakt wie ik nu ben, en dat is nog een ander punt in mijn filosofieverhaal…

autodidact ten top 

de ervaringen hebben me laten groeien, laten leren, laten beleven. en dit alles is mijn studie van het leven, niet alleen dat van mij, ook dat van mensen en omgevingen die in de zelfde situatie zaten als ik, toen nu en vandaag.

vele littekens op mijn ziel hebben ervoor gezorgd dat ik heb geleerd, gestudeerd als een autodidact, ik ken er dus wel wat van…

ik ken er niet alleen wel wat van, ik heb het ook beleefd…

ervaringsdeskundige (ten top)

het begon al vroeg in mijn leven, al heel vroeg in mijn leven, en dat draag je mee, gewoon, je hebt dat en zo is dat…

natuurlijk als je ervaringen gaat benoemen, bestuderen en beleven in je eigen leven dat is er altijd een meet and greet met andere ervaringsdeskundige (ten top).

en dat heb ik niet altijd opgezocht in groepen, maar wel – zoals het in mijn wereld gaat – virtueel en in de revalidatie groepen…

ervaringen ten top, beleven, bestuderen en belezen, dan ben je levenswijs misschien, in ieder geval ik heb veel in stilte geobserveerd, beleefd, gelezen, bestudeerd en er in stilte mee gewerkt…

werken met ervaringen?

ik begon verder te filosoferen in de autoritten tussen de boodschappen door van de boodschappen dag…

net toen ik voorbij de bloeiende acacia bomen reed en de heerlijke geur binnen in mijn auto kreeg, dacht ik;

ervaringen die ik door het leven, en door mezelf heb gekregen, minder leuke (en lang minder leuke ervaringen) en ook de kleine dingen in het leven….

die neem ik gewoon mee als ervaring!

toen ging ik even na wat ik allemaal wist, in stilte…

daar plopte alle littekens naar boven waar veel coachen mee werken…

alle thema’s die diep in een vrouwen ziel kunnen kerven, verschenen op de snelheidsmeter als innerlijk meetinstrument…

een belangrijk levens thema – autisme – verscheen aan de horizon met een liefdevolle warme boodschap, leef in liefde!

de auto gevuld met de heerlijke acacia bloemengeur deed me ineens beseffen;

Esther je hebt in je leven ervaringen ten top gehad, je gaat er zeker nog krijgen.

Esther je bent een autodidact ten top, je gaat zeker nog verder doen in deze methodiek (= trouwens eigen aan mijn autisme)

Esther, zei ineens mijn innerlijke stem, je hoeft er niet allemaal mee te werken!

Esther, ging mijn innerlijke stem verder, je weet wat je kent, je weet wat je kan, je weet wat je nog niet kan, en je weet waar je graag mee bezig bent…

neem deze ervaringen ten top gewoon mee in je levens ervaringen, neem je ervaringen des levens als ervaringsdeskundige gewoon mee…

ik stelde in stilte een vraag aan mijn ziel;

is mijn kennis dan niet belangrijk voor andere?

ik reed de supermarkt binnen met mijn winkelkar, een briefje in de hand…

en stond te kijken naar het grote rek met verschillende chocolade repen,

snoepjes, rollende argumenten, smeltende compromissen, harde noten, en zachte massages, overgoten met een heerlijke zoete geur van het zwarte goud voor de mond…

ik keek op mijn briefje, er stond geen chocolade op…

ik lachte, heel hard innerlijk, mijn innerlijke stem lachte mee en zei…

yes yes yes, chocolade is er, en verder hebben de andere rekken ook nog aandacht nodig in je leven! 

ik glimlachte heel de winkeltijd lang, en ging inderdaad langs alle rekken, mijn briefje afgewerkt en voor het plezier langs alles wat ik niet nodig had!

aan de kassa merkte ik, dju wc papier vergeten…

en toen ik thuis kwam, was ik een ervaring rijker.

een bijzondere ervaring ten top!

alles is belangrijk, hoe je je focus ook legt in je leven, als je gaat kijken in je ziel des levens, en luistert naar je innerlijke stem, leg je heel wat ‘ervaringen ten top’ rustig ‘opnieuw in het chocolade rek’…

en ik, ik heb graag pure chocolade die van 70% en zacht wc papier…

en verder, ga ik leven…

kortom

al mijn ervaringen ten top, al mijn littekens in mijn ziel, ik dacht ik doe er iets mee als toekomstige gediplomeerde coach…

coach in mijn ervaringen ten top..

als autodidact heb ik er een boodschappen kar vol van…

stop!

ik doe er ook iets mee, maar ik ga er niet de focus op leggen in mijn werk, ik neem ze mee.

en de rest zet ik terug in het rek!

supermarkt-2252x1266

Advertenties

wat deel jij op het net?

welke verhalen deel jij?

deze morgen via fb een verhaal van een vriendin…

“Stel: je staat in een lange rij aan de kassa aan te schuiven. Kassa 2 gaat open. Je volgt degene die voor je staat te wachten. Dan voel je een karretje achter je in versnelling gaan, tevens richting pas geopende kassa. Je gaat ook een stapje sneller want ook jij hebt geduldig staan wachten. Dan hoor je de dame van het karretje zeggen:”Loop mij anders omver!”….. Wat zou jij doen/voelen?”

dit is een heel klassiek voorbeeld, die iedereen van ons heeft meegemaakt. in min of meer de zelfde vorm.

meteen ging bij mij een belletje rinkelen, ook omdat ik haar daar al zie staan en ze zie reageren…

er zit heel veel in dit verhaal, ik volgde de hele resem reactie’s….

wat zou jij doen?

in dit voorbeeld zit een fantastische ‘les’ in…

ik kan het natuurlijk niet laten en reageer, eerst met een halve kwinkslag en een raad om te lachen…

het klopte niet volgens mijn gevoel, het ging dieper bij mezelf en ik krijg een inzicht. ooit heb ik een techniek geleerd en het inzicht door een therapeut in mijn gezicht geworpen.

het zijn niet alleen de woorden, het analyseren van de hele situatie begint van af het prille begin bij het stilstaan aan de kassa.

ik herhaalde ‘er zit een mooie les in, ontdek ze‘.

de kassa is altijd een prachtige metafoor voor ‘zelfbewustheid’ voor mij geweest. soms bleef ik expres treuzelen om het hele kassa gebeuren te observeren.

ik heb daar een aantal dingen uit geleerd

  • je kan – als je goed mensen kijkt – zien, wie zijn zelfvertrouwen goed zit
  • je kan zien wie een ego aanmeet en zelfvertrouwen imiteert (ik, ja ik speel soms een toneeltje daar)
  • je kan zien wie alleen aan zichzelf denkt
  • je kan zien wie braaf – onzichtbaar – staat te wezen

volgens mij zijn daar zeker studies van gemaakt, aan de kassa passeert de wereld bij manier van spreken.

mensen observeren aan de kassa, je leert er enorm veel van, en daarom was ik deze morgen blij om dit te lezen. ik deed een Fb reactie onderzoek…

op no time een overvloed aan reacties op haar pagina, allemaal mensen die verbaal of in de aanval gingen tegen die persoon die de woorden “Loop mij anders omver!” uitsprak. anders veel meeleven voor mijn vriendin, maar ook over de ziel van de andere en de slechte dag en frustratie die niet van mijn vriendin zijn maar van die ‘vervelende mevrouw met de harde woorden’.

“help me even op weg” in stuur je een Bptje  zei mijn vriendin omdat ik geen genoegen nam met haar uitleg – ik heb nog veel te leren – een kwestie om het ijzer te smeden terwijl het nog heet is…

achter de schermen stelde ik twee vragen

  • 1 wat deed je als je aankwam bij de kassa?
  • 2 hoe voelde je je?

vraag 1 is eigenlijk het belangrijkste, haar antwoord is heel typisch voor sensitieve mensen die respect voor een ander zeer hoog in het vaandel dragen en daardoor omver worden geblazen door de reactie van een persoon in kwestie met ‘harde woorden’…

ze stond eigenlijk te braaf te wezen, onzichtbaar voor de andere en natuurlijk als je dan in actie komt verschieten de andere zich een bult…

in het Jungiaanse kan je zeggen – je nam geen vorm aan en je bepaalde je plaats niet waar je recht op had.

  • geen vorm aannemen is onzichtbaar blijven en zijn
  • je plaats niet bepalen is even verwarrend voor de andere in die rij aan de kassa – niemand weet wat met je te doen en zal ook geen rekening houden met je –

dit laatste gedeelte verliep niet in het zichtbare gedeelte van fb. het ging via de chat…

haar pagina liep voller en voller, nog steeds focus op het verbale en veel te lieve woorden.

lieve en meelevende woorden voor beide partijen kloppen maar voor een deel.

je kan heel vriendelijk ‘je plaats bepalen’ door gewoon te spreken en oogcontact te maken.

  • ik zie dat ik voor je ben, klopt dat? zo kom je ook op voor jezelf en heb je die kassasituatie vermeden.

de mensen hebben dan het gevoel dat ze inbreng hebben gehad, en heb je van begin duidelijk je plaats benadrukt…

het spijtige is dat ze haar ‘les’ niet deelde op haar pagina, waarschijnlijk te kwetsbaar en schrik om als gekwetste te worden aangezien een hele tijd later.

het delen van een inzichtverhaal is ook voor mij nog steeds een klein innerlijk reisje.

MAAR gisteren kwam ik deze quote tegen

20139667_1112801428821894_8346663530292748861_n

ja ik blijf het doen !

en eigenlijk spoor ik andere aan om het ook te doen…

zeg en

wat deel jij op het net?