Over de beginnende volwassenheid schrijven doet mijn ogen openen!

Ik heb vanmorgen weer een goed stukje kunnen schrijven, HEERLIJK !

Toch een pittig stukje geschreven – de eerste fase van de jong volwassenheid.

Nu de komende dagen begin ik aan het vervolg van de jong volwassenheid – nog 20 jaar life events – beschrijven !

En dan komen de creatieve stukken nog!
Oplossingsgericht schrijven hé!

Maar wat heel fijn is om terug in mijn boeken van vroeger te duiken, filosofie vandaag, en ik heb dit gevonden…

en ik ga binnen kort proeflezers nodig hebben, nu al kunnen de mensen die ik al ken en nog niet ken zich aanmelden!

één van de voorwaarden is wel dat we regelmatig contact hebben en zich heel goed aan de privacy regels houden…

via skype, whatsapp en gewoon via de telefoon.

een officiële uitnodiging komt nog wanneer het boek bijna is afgeschreven…

en wie me nu al aan Nederlandse uitgevers wil voorstellen, doe gerust!

Oh ja er zit meteen ook al een tweede boek aan te komen, meer een handboek – ervaringsboek waarin ik nog dieper inga op de dingen…

Advertenties

mama dag!

het was mama dag op school!

een super moment, we moesten een matje, handdoeken, en een teiltje meegeven.

onze zoon die maandag niet naar school is geweest wegens – een dagje rust – toen wist ik nog niet wat er aan de hand was, nu wel…

had dinsdag het materiaal niet mee, ook omdat ik het vergeten was, hij zit niet echt goed in zijn vel de laatste weken – net na de paasvakantie is het begonnen…

hij is hier thuis dus wat onrustig en sluit zich meer en meer in zijn hoofd af waardoor ik en mijn man er minder grip op heb.

moeilijk, maar ik heb geleerd om hem dan goed te observeren en hem eigenlijk wat meer ruimte te geven maar hem wel op de gevolgen te wijzen van zijn niet toelaatbaar gedrag.

zo heeft hij vorige week vrijdag een heel moeilijk moment gehad, waarbij ik ook het noorden ben kwijt geraakt en iets deed waar hij toch moest over nadenken…

hij smeet vrijdag na een woorden wisseling zijn gsm stuk – schatje wil je nu meekomen – en het niet deed, en me daarna even fysiek liet weten hoe hij zich voelde, en ik ook even tijd nodig had en aangekondigd – mama stapt in de auto en wacht daar op u – de auto ben ingestapt daar op hem gewacht maar hij van onmacht en woede gewoon voor mijn ogen terwijl de buurvrouw erop stond te kijken, zijn gsm op de grond kapot smeet…

hij krijste het uit – ik wil een nieuwe! – en ik deed iets na een paar ritjes rond het blokje om er echt zeker van te zijn – iets wat hij niet verwachte.

ik reed naar de winkel waar ik die smartphone jaar geleden had gekocht en ik keek naar – zijn eerste tablet – ik kocht meteen een tablet voor hem met een aantal voorwaarden voor hem – ik kwam binnen en ging naar zijn spaarpot, deed hem open en begon zijn spaargeld te tellen…

daar was hij toch even stil van, hij die nog vertelde tegen de mevrouw van de winkel – dat hij dat nu uit zijn eigen spaarpot moest betalen – lachte nog naar hem en zei, oh ja, en kreeg meteen het verhaal waarom hij …

er stond alweer iemand achter ons te wachten en glimlachte bij het verhaal… hmmm dacht ik waarom toch die mensen die mee horen, ik voel me dan echt zo kwetsbaar omdat ik zelf nog niet bekomen ben van de situatie, maar ook omdat de zoon nog steeds in overdrive is en ik niet weet of hij ten volle beseft wat ik hier aan het doen ben en waarom ik dat doe…

ok goed die mijnheer stond gewoon te wachten, hij wist ook niet dat hij in zo een verhaal terecht ging komen…

ik kreeg van mijn man de opmerking; waarom nu en waarom zoveel geld voor een tablet? ja idd die 300 euro konden we wel voor iets anders gebruiken op het moment, dat is zo…

ik kreeg van mijn vader – nadat onze zoon het moest vertellen wat hij heeft gedaan – te horen dat hij mijn gedachten gang niet echt kon volgen, hij is stout en hij krijgt ervoor een tablet, die hij van zijn eigen spaarcentjes aan mama en papa terug moet betalen…

dan als ik die opmerkingen hoor van mijn zo dierbare liefdevolle mensen, dan ben ik zoals een pudding die in elkaar zakt en heb ik wel even tijd nodig om die innerlijke pudding weer terug in een normale menselijke vorm weer aan te kunnen nemen…

het heeft meer dan een weekend geduurd, ook maandag nog omdat de zoon en de man thuis waren en dat was echt onvoorzien…

dinsdag ben ik wat kunnen indalen en heb een beetje adem kunnen halen. maar toen ik hem dinsdag ging halen na de school wist ik het al meteen!

als hij niet in zijn doen is dan weten eerst de knopjes van de nieuwe auto het te verduren, dan gaat het van warm naar koud en als hij echt slechte zin heeft zet hij de temperatuur zo dat het echt niet past bij het weer dat we hebben…

dinsdag was het zo een avond, en dan ben ik wel op mijn hoede, maar blijf ik stil en zeg alleen maar stilletjes – ja schatje ik zie het, als je zin hebt mag je het vertellen…

dan hebben we een ietwat moeilijke maar wel ok avond gehad, hij is wel niet komen eten en er was niks goed maar het ging.

en toen in zijn bedje kwam het eruit – mama ik mis… – hij mist een klasgenootje dat hij wel nog had gezien voor de paasvakantie en er nog mee had gespeeld de laatste dag school voor de paasvakantie en erna niet meer had gezien…

ja een map blijft open staan …

mama ik mis echt mijn vriendje op school hoor! ik ga erbij zitten en zeg dat we het niet altijd weten wanneer mensen een besluit nemen om gewoon te verhuizen. want de juf had gezegd dat … was verhuisd in de paasvakantie, en dat heeft hem zo bezig gehouden, waar, wie, wat, hoe waarom?… en – ik heb er nog zo leuk mee gespeeld mama!

ja dat was duidelijk, dus gisteren was het mama dag – hij is super begaan met mama – mama nu gaat er dat gebeuren, mama we staan achter – mama nu moet ik nog wat blazen om het bubbelbadje voor je handen, voeten, mama je moet nu wel je ogen dichtdoen he, ja mama nu moet ik zo wrijven, en dan zo… massage op de rug ging veel sneller dan ik had gezien van de juffen die het zoals een
stewardess aan het voordoen waren voor de kinderen…

ik heb er mee gelachen, hij ook, en heb me helemaal overgegeven aan zijn liefdevolle – mama het is heerlijk hé, mama het ruikt zo goed hé, mama het is zo zacht he, voel is aan mijn handen, mama die komkommers zijn niet om op te eten hé, mama, voel je die bubbeltjes – terwijl hij met een rietje in het hele kleine beetje water aan het blazen was… mama, ik zie je graag hé!…

en toen kwam er een gedichtje op het einde, de andere kinderen stonden zo stil het voor te zeggen en hij stond het perfect gedichtje te springen! ja dan zie ik ook wat er is, het was zo spannend geweest dat beweging de enige methode was om alles te gaan verwerken…

mama, vertel het nu! zei hij, en toen vertelde ik aan zijn juf hoe hij zijn klasgenootje mist…

ja het zijn lastige dagen geweest ook in de klas, en nu zit ik hier te schrijven, omdat ik niet goed weet hoe je een kind van 6.5 moet gaan vertellen waarom mensen doen wat ze doen en waarom hij dat uit zijn hoofdje mag halen en weer verder mag gaan…

mama zei hij, ik heb er een foto van gemaakt met mijn ogen en heb het in mijn hersenen gestoken DAT KAN NIET MEER WEG GAAN !

ja, dat is zo schatje, en nu moeten we eigenlijk gewoon doorgaan schatje, dat is wat het leven doet schatje…

ja maar dat is voor hem niet zo…

en dus hij is niet makkelijk deze dagen…

het zit in zijn hoofd, hij heeft er en ‘foto’ = herinnering – van gemaakt en dus zal hij dat nooit vergeten…

en ik weet heel goed dat dit iets is dat zijn hele leven hem parten gaat spelen, ik kan er dus ook niet tegen en ik kan het evenmin aanvaarden want geen afscheid nemen is niet te begrijpen…

dat zijn levenslessen die noodzakelijk zijn om weer verder te kunnen gaan…

en toen vroeg hij – juf mag ik het bekertje crème meenemen naar huis om mijn en mama’s handen nog in te smeren?

en nu staat dàt bekertje crème in zijn kast naast zijn bed, omdat ik dat ook heb om mijn handen – zacht te maken –

en zo gaan we verder, vandaag is een andere dag…

Het vervolg is…

vandaag mijn abonnement hier vernieuwd, nu kan ik alles doen wat ik met een blog wens te doen…

een trapje hoger schakelen dus…

waarom eigenlijk?

zo schrijven een boek kruipt toch wel onder je vel, het is toch intenser voor mij dan het vertellen, zwart op wit de woorden lezen die uit jezelf komen is confronterend zeker voor iemand als ik!

zo ben ik dus opnieuw bezig met wat ik noem – de gedachten en de gevoelens aan de feiten te toetsen –

hier naast me ligt een verslag van 1999, mijn psychologisch onderzoeksverslag

ja, als je dit verslag gaat lezen – ik heb het opgevraagd bij mijn psychiater afgelopen week en heb een week de brievenbus niet open gemaakt – dan zie je ook zwart op wit dat daar al instaat wat ik heb meegemaakt, en dat daar niet instaat wie ik nu ben geworden!

het is gek, die weerstand, het durven onder woorden zien door de ogen en het kader – onderzoek – wat er uit dit onderzoek komt en dat dit ook klopt met wie ik toen was…

ik ben wie ik ben, ik schrijf helder de herinneringen op, sommige komen mee op geplopt – ja idd ploperdeplop – en die schrijf ik niet mee op. de selectie gebeurd doorheen de uren die ik aan de pc zit, naar de wc ga en een koffie zet.

ja soms kan ik het niet meer stoppen, en ben ik er echt van onder de voet, zoals gisteren.

de radiopresentator die is gestorven met maar 3 jaar verschil van mij, en het jonge meisje dat is vermoord terug gevonden.

ja dan breek ik even…

ja, het is te veel geweest voor me – zoon en man thuis op een dag dat het niet was afgesproken, de zoon te moe – ja hij is weer lastiger op het moment – mijn man thuis vanwege de vervelende allergie van de bomen die hier vlakbij staan en in huis ronddwaalt – en ik die om 6 uur begonnen was na een onderbroken nacht omdat we de zoon nu echt volledig willen droog krijgen in de nacht…

TUUUUUUUUT zegt mijn hoofd dan even…

en die tuuuut brengt me dikwijls in draai cirkels – twijfels – perfectionisme – waarom vragen rond de meerwaarde van mijn werk en de privacy van mijn gezin en familie rond mijn boek…

tjonge een herhaling van toen ik in de basis school zat, ik durfde toen ook niet te antwoorden als ik het antwoord toch wist – faalangst – staat er ook in het onderzoek, telkens opnieuw controleren, en opnieuw herlezen…

het is nog steeds het geval, ja een gevolg van een vervolg…

dat heb ik mezelf even in mijn gezicht gesmeten door aan mijn boek te beginnen, en dat zal ook wel mijn les zijn – loslaten – niet bijhouden en wegsmijten –

ik weet ook verdomd goed hoe het is gekomen dat constant opnieuw controleren gedrag en die faalangst…

toen had ik er ‘tijd’ voor, nu niet meer en dat kost stress, ja de wereld draait verder ik kan niet blijven dit gedrag tentoon te stellen…

het komt over dat ik heel onzeker ben, maar eigenlijk zit het meer in – heb ik het wel verstaan wat ze zeggen en is mijn antwoord wel gepast? – het is een gedrag dat voort gekomen is uit zelfbescherming omdat ik te dikwijls ben afgerekend op mijn – niet aangepaste reactie – en dat komt wel door mijn autisme…

ja, ik kom nog steeds over als vrouw met veel zelfbeklag en dan wil ik dus eigenlijk niet, ik schrijf omdat ik alleen via mijn levenslessen en mijn leven kan schrijven, en dit is de taal die ik kan beschrijven…

heel lastig heb ik het soms met het inschatten wat mijn lezer nu wenst te lezen.

mijn lezer is voor mij duidelijk –

  • de ouders met een vermoeden en de ouders met een ass kind – tiener
  • volwassen mensen met autisme
  • begeleiders en hulpverleners die willen kennis maken met autisme

ik weet al waar de meeste mensen in geïnteresseerd zijn – hoe is, het leven van iemand met autisme!

ja – meer van dat en minder van het andere hé…

soms wil ik een hele tijd F*ck schrijven – hahahaha –

maar dat komt in elk boek van het leven voor niet!

allé ja, waar was ik, oh ja, je kent me hé, altijd met een paar dingen tegelijkertijd bezig – een normaal mens die aan een boek schrijf en niet echt en schrijver is gaat ook werken hé – ben ik dus bezig met een online training voor te bereiden.

mijn nieuwe pc heeft een ingebouwde camera, joepie ik kan aan de slag met filmpjes die de online training body moeten geven!

Yes!

maar natuurlijk dat is niet genoeg voor mij, ge weet ondertussen wel waarom hé? niet… – knipoog –

alle onderwerpen die ik in mijn schrijfproces tegen kom die ik niet meteen in het eerste boek wil proppen wil ik dus niet verliezen en dus ben ik elke dag sinds 1 mei bezig om ze kort en bondig te beschrijven in canva….

dan gaan we er maar iets mee doen hé!

Vertrouwen in de wereld =

  • we weten wat we kennen
  • we weten alleen nog niet wat het gaat worden…

het plan is;

zal ik me dan toch maar laten testen op adhd? hahahaha…

https://www.tijd.be/cultuur/literatuur/dirk-de-wachter-wat-patienten-vertellen-is-belangrijk-voor-de-wereld/10118941?fbclid=IwAR0Byw5r-AMbGQqQU4d2pwweIgMIgPBdw3u-dSpWEZYwy_65TFYX2Vnk-NE

BEGRIP voor ASS – de bundel van blogs

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards
WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/02/begrip/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/03/begrip-2-de-e-van-emotie-en-eindeloos/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/04/begrip-3-g-van-grip-krijgen/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/05/begrip-4-r-van-ratelen-in-het-brein/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/06/begrip-5-i-van-puntjes-op-de-i/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/06/begrip-extra-ik-vraag-me-af/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/09/begrip-6-psychologisch/

https://www.facebook.com/ahaautisme/

https://www.facebook.com/liefdeuitdehemelblog/

Begrip 6 – PsychoLOGISCH

fairtrade_en_handgemaakte_blokken-_en_blokkendoos_van_lanka_lamai_2

ik heb het beloofd, ik ga het eens even hebben over ASS versus hooggevoelig zijn.

laat ik even zo kort als kan even schetsen wat ik weet over hooggevoeligheid en weet over onze ervaringen met en over ASS

ik keer even terug naar mijn eerste blog over begrip

https://wordpress.com/view/liefdeuitdehemel.blog

daar leg ik in het kort uit welk brein een ASS’er heeft volgens het  ‘De Brain Blocks’ spel

laat ik het zo stellen: een ASS’er heeft een blokjesbrein…

ik leg ook in de blog uit dat een ‘gewoon brein’ eruit ziet als een Smartmax spel

SMX501_SmartMax_magnetic_discovery_Basic_42_1_grande

de staafjes zijn de gebeurtenissen en bolletjes – die magnetisch zijn- kunnen gemakkelijk verbindingen leggen.

en nu hoe ga ik nu de verwerking uitleggen? het ratelen van het ‘zijn’ in mijn ASS brein

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/05/begrip-4-r-van-ratelen-in-het-brein/

het ratelen is het verwerkingssysteem…

ja dit is wel echt kort door de bocht natuurlijk…

ik heb nog niets geschreven over de psycho – LOGISCHE deel. hierin spits ik me toe op hooggevoeligheid en ASS en ASS met hypersensitiviteit.

mijn zoon heeft ASS en is hooggevoelig; wat wil dat zeggen? hij heeft een blokjesbrein en een reageert ‘overdreven’ op gebeurtenissen van emotionele aard.

mama heeft ASS en is hypersensitief; wat wil dit zeggen? ik heb een blokjesbrein en reageer altijd hyper sensitief op gebeurtenissen van emotionele aard.

papa heeft een ‘gewoon brein’ langs de intelligente kant en is hooggevoelig; wat wil dit zeggen? hij heeft een flexibel Smartmax brein, reageert ‘overdreven maar flexibel’ op gebeurtenissen van emotionele aard.

zo nu heb ik ons gezin even geschetst. tot zover de privacy.

wat is hooggevoeligheid?

Hooggevoeligheid is een (over-)emotionele reactie.*

wat is dan HSP – hoog sensitieve persoon?

Bij hoogsensitieve personen (HSP’s) heeft de thalamus, het schakelcentrum van de hersenen, een verlaagde drempel waardoor ze meer prikkels binnen krijgen.*

Ze merken dingen op die minder sensitieve personen ontgaan en hebben tijd nodig om al die info diepgaand te verwerken.*

Hoogsensitiviteit is aangeboren, je hebt het voor het leven, net zoals de kleur van je ogen of je huidtype.*

ok nu hebben we een informaties rondje gedaan, en nu de verwerking van een ASS’er

waarneming van een gevoel bij hooggevoeligheid – klasgenootje weent en onze zoon is helemaal van slag omdat hij dit niet graag heeft. hij gaat zijn klasgenootje troosten met knuffels. zijn klasgenootje moet van zijn knuffels niet weten. onze zoon helemaal ondersteboven en machteloos omdat hij nu niet meer weet hoe hij zijn vriend moet helpen, want hij leerde bij verdriet gaan we knuffelen om te troosten…

het blokjesbrein neemt waar;

  • vriendje
  • wenen
  • troosten
  • gaat niet
  • oei

en blokkeerde in het verwerken

het blokjes brein ziet er dan zo uit, en gaat verder in ratelen en druk druk werken in het denken – welke blokjes moet ik nu waar leggen en blokkeert omdat de tijd daarvoor niet aanwezig is want de juf staat er al voor een schilder opdracht…

dus die blokjes blijven een rommeltje en dat is heel onaangenaamenwordenheelsneleensoepvanemotiesdienietmeerkunnenwordengesorteerdindetijddiehijniet heeft.

550x550

hij komt dus thuis als ‘leeuwtje zonder stem’ omdat hij innerlijk aan het ‘brullen’ is geweest…

er is hierin totaal geen filtering, alles komt binnen, alles wat er rondom hem gebeurd, alles wat naast hun gebeurd, boven en onder hem komt binnen…

GRRRRRRRRRRRRRRRRRommmmmmmm… veilig bij mama kan dat wel…

volgende dagen wil onze zoon niet meer naar school omdat hij zijn torens van blokjes nog steeds niet terug gesorteerd heeft…

hij denkt dat de komende dagen zijn vriend nog steeds wenend binnen komt en wil het niet meer meemaken.

mama moet zeggen dat het niet zo is, wenen maar voor even is.

de basis emoties kent hij, herkent hij, maar de reactie is anders

ok en nu een normaal brein dat dit meemaakt die neemt dit waar

  • oei wenen, ja ik krijg de tranen in de ogen
  • nu ga ik proberen te troosten en langzamer te ademen
  • ja het troosten werkt niet met knuffels
  • ik ga proberen te praten, eerst zachtjes en hem een handje geven
  • ja het lukt
  • ja zijn gezichtje klaart op
  • hij gaat mee in de klas

je merkt het al, er zijn veel meer stappen genomen die flexibel na elkaar volgen, gewoon soepeler van het ene komt het andere.

er is hier ook zeker wel een filtering – van wat is nu nodig en wat is nu niet nodig – en wat niet nodig is, dat gebruik je gewoon niet…

empathie is er zeker aanwezig, alleen de reactie en de verwerking is totaal anders…

bij mama die hypersensitief is geworden doorheen het leven is de reactie één van beide voorbeelden, omdat ze heeft geleerd om zich flexibel te gedragen maar de waarneming is in blokjes stappen en details waarnemingen van het geheel.

en dat is dus echt wel een verschil.

ik heb veel moeten ‘leren’. de sociale codes heb ik geleerd te gebruiken door kopiëren en bestuderen waarom mensen dat doen…

onze zoon werkt nog als kleuter vanuit zijn ervaring, hij zal ook bepaalde dingen moeten leren.

het verwerken van die hoop emotionele en gedachten volle rommel van blokken dat is iets wat wij gemeen hebben, wij hebben veel sorteer tijd nodig, want anders ja blijven we door ratelen…

autisme

iemand die hoog sensitief is neemt ook een emotionele stress waar bij het waarnemen van een gebeurtenis met een emotionele lading en kan wel met een normaal brein – Smartmax brein – gaan verwerken

smartmax-voorbeeld3

hmmm toch wel een groot verschil, al gaan hoogsensitiviteit – hooggevoeligheid en ASS kenmerken op het eerste gezicht – hand in hand – er is een duidelijk verschil!

al moet ik persoonlijk ook zeggen het is door boeken over hoogsensitiviteit te lezen dat ik het gevoel bleef hebben dat ik ‘het ook had’ maar dat de boeken – niet klopte! hihihi –

natuurlijk klopten al die boeken niet naar mijn gevoel ik ben geen hoogsensitieve persoon ik ben een autistische vrouw met hypersensitiviteit…

(mijn diagnose is bij Indigo vzw gebeurd en onze zoon bij De kronkel in Lille).

erg is dit niet, er valt goed zeer goed mee te leven, als je er bewust van bent.

en dat ben ik, al is de reis, het waarnemen, het verwerken, bestuderen en het kopiëren altijd bezig, altijd bezig…

het is een kunst ermee te leven, en dat maakt het zo boeiend…

yes yes yes…steve-jobs-quote-720x308px

* bron via de site

https://www.happywork.be/verschil-hooggevoelig-hoogsensitief-hsp/

dit is persoonlijk het laatste deel van de campagne BEGRIP van wereld Autisme dag – week –  https://mezelfzijn.be/vva/wereld-autisme-dag/

wie vragen heeft kan steeds bij mij terecht of op mijn fb pagina HA ASS

https://www.facebook.com/ahaautisme/

 

 

 

 

 

Begrip 4 – R van ratelen in het brein

hjernen

‘het is niet verwonderlijk dat jij het gevoel hebt dat je hoofd vol zit…’

‘je zal wel regelmatig een vol hoofd hebben…’

ik zat bij Indigo bij mij therapeut en had het over mijn vol hoofd.

normaal! zie ze, je bent voor twee aan ‘het sorteren’.

450725817_0_0

zo is het, sorteren, altijd alles sorteren, omdat gewoon niks gefilterd is als het ‘binnen’ komt…

en hier doen we dat met twee, alleen onze zoon heeft een kleine kast en weet het echt nog niet hoe hij die kast echt goed moet gebruiken, en mama heeft te veel kasten en weet hoe ze aan het sorteren kan beginnen maar heeft er de tijd vaak niet voor…

mama geraakt niet verder dan ‘de basis’ sorteren in het basis bakje – nog geen tijd om in de kast te steken…

0091419

en dat is nodig.

wat is het antwoord als je aan een Ass’er vraagt wat ze nodig hebben dan is het antwoord – tijd – en het volgende – rust –

anders ratelen onze hersenen door, en ons lichaam is er gewoon moe van…

ratelen met alle fysieke en innerlijke radars en verbindingsschroefjes die er maar te vinden zijn in het ‘zijn’…

ja rust om een prachtig geklasseerde kast te kunnen bekomen!

maar dan komt de kunst!

depositphotos_138271680-stockafbeelding-gevouwen-papier-in-een-vuilnisbak

wat mag weg? en wat is belangrijk om bij te houden?

omdat ALLES ongefilterd binnen komt is dat een grote uitdaging!

en dat is wat ik als mama doe, uitmaken wat onze zoon mag weggooien en dat voor hem eigenlijk doen. liefde hé

en ik leer  Mindfulness oefeningen, en leer mezelf mediteren, visualiseren en imagineren…

en natuurlijk heb ik mijn projecten waar ik mijn ei in kwijt kan.

maar het ratelen is wel behoorlijk wat werk, dat altijd instant begint wat we ook meemaken, plezier of … het is er!

ik ben het gewoon, ik stel nu meer mijn grenzen, vrije dagen inlassen, niets plannen in het week end en gewoon even doen waar je energie van krijgt !

ja het is voor ons echt een must!

anders zijn we dit… knipoog!

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

Foto bron; https://pixel.in.ua/13-%D1%84%D0%BE%D1%82%D0%BE-%D0%B4%D0%B8%D0%BA%D0%B8%D1%85-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8B%D1%85-%D0%BA%D0%BE%D1%82%D0%BE%D1%80%D1%8B%D0%B5-%D0%B7%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D1%82/

 

 

Begrip 3 – G van grip krijgen

Grip krijgen.

ik zie

kinderen, volwassenen, op de speelplaats ‘spelen’, het uitleggen en woorden uitspreken, ik versta ze niet, ik zit onopvallend bijna onzichtbaar te observeren.

altijd weer, bij elke omgevingsfactor die veranderd telkens observeren, observeren om GRIP erover te krijgen. wat moet ik in deze situatie doen? wat gaat er verwacht worden? wat? waarom? wie? waar? wanneer? …

e840dda4af545e4c1b65faeabcfc7bf7_XL

ik zit altijd te observeren, altijd, als peuter met mijn duim in mijn mond, als kleuter achter de poppenkast (de poppenkast) observeren, en als er van mij iets werd verwacht dan moest het heel duidelijk zijn, want ‘ik lees niet op je gezicht wat ik moet doen’.

ja ook dat als je niet heel duidelijk was, dan wist ik dat ook niet…

GRIP krijgen, het vatten en het sorteren.

van alle kanten!

toen was ik klein, nu ben ik groot, en door de strategieën ben ik ‘door de mand gevallen’.

als klein kind heb ik ook al mogen beleven wat het is om met ASS te leven. ik begreep letterlijk het gedrag van de kleine en grote mensen niet.

het was alleen vertrouwd in de omgeving die ik kende, daar had ik wel ‘grip’ op de dingen die er gebeurde.

wat daar dan ook gebeurde – mijn tante en mijn grootmoeder die plots op de stoel sprongen met een luide gil – en ik gewoon keek naar de muis die ik al lang voor de gil had gespot, bleef gewoon verder kleuren in mijn kleurboek.

de kat werd in snel tempo binnen gehaald en vliegens vlug had ze dat klein euvel te pakken.

toen heb ik naar het schijnt zo erg zitten te lachen dat mijn tante het als herinnering nog boven haalde – ik die niet mee sprong en gewoon bleef zitten –

mij gaan ze niet hebben, dacht ik…

sparrow-2615761__340

nadien is wel gebleken dat grip krijgen mijn doel was in het leven, ik bleef zitten in de laatste kleuterklas omdat – ik niet kon spelen –

toen is ook stilaan het besef gekomen – ze begrijpen me niet!

en dat heeft het strategie denken in gang gezet…

BEGRIP is echt belangrijk!

wPNziTrmVAzCtvdgmfzX8YXZ

trouwens onze zoon kan dit perfect !

als het hem te veel is gaat hij in een rustiger hoekje spelen, maar hij is vooral met de bal  bezig…

repetitief gedrag elke dag dat hij kent en hij kent ook wie mee speelt…

hij kan dat!

en volgende week de tweede week na de paasvakantie gaat hij alleen op kamp, alleen zonder zijn vriendjes die normaal mee gaan – ze konden niet – en dat gaat wel een test zijn. maar het is wel op dezelfde plaats dat hij al kent vanaf zijn 3.5 jaar, want zolang doet hij al kampen mee.

yes dat heb ik als moeder al kunnen bekomen met onze zoon !

hij kan spelen!

 

 

in de blinde vlek !

Ik ben

Gisteren

Recht in een blinde vlek

Gezet

 

Langs de randen

Heb ik gebost

 

Meermaals

Gestoten

 

Sterk

Een blauwe plek

 

Gisteren

Ben ik even

Opgelicht

 

Mijn voeten

Omhoog

Gezogen

 

En neergezet

Daar waar ik

De richting

Niet van wist

 

Opgenomen

En neergezet

 

Met een kracht

Floep

In de blinde vlek

 

Nu voel ik het

Raar

Het is even

Even

Raar

 

Maar

Ik zit in die

Blinde vlek

Naar het ongemak

Te staren

 

Even

Alles laten

Bezinken

En zeker niet verdrinken…

_________________________________________________________________________________________________

Ik heb gisteren iets kunnen ombuigen van iets zeer naars naar iets positiefs. Ik dank van harte die mevrouw die me even heeft opgelicht !

ik wist het al, nu voel ik het ook.

gisteren avond om 16.30 heb ik voor het eerst tegen iemand gezegd ‘dit kan ik gewoon niet communiceren, ik weet niet hoe ik dit moet communiceren!’

gewoon op de simpele vraag, hoe voel je je nu?

op het moment ben ik zeer diep in mijn schulp, ik denk veel in een tunnel visie, en probeer uit alle macht om daaruit te komen…

ik heb een muur, al lang, voor de mensen die ‘buiten’ mijn comfort zone staan’ en die toch bezorgd zijn om mij. het heeft allemaal te maken met niet kunnen en niet genoeg flexibel te zijn.

het heeft te maken met kwetsbaarheid en vertrouwen. iedereen die me ‘onder handen krijgt’ weet dat ik heel heel moeilijk vertrouwen geef, het is een onderzoek in mezelf, kan het wel?

natuurlijk heeft dit te maken met wat ik heb meegemaakt ( ik vergeef het ) de muur is gezet, die is in afbraak, allee de muren die ik zie zijn in afbraak, in sommige kamers kom ik gewoon niet meer, en dus ik weet wel dat ze er zijn, maar ik wil – ego – ze eigenlijk niet meer zien = de blinde vlek.

de laatste jaren, door het gevoel dat het moederschap zo enorm zwaar aanvoelt, ben ik nog dichtere muren tegen mezelf gaan bouwen…

bijna vastgeketend tussen de muren met mezelf ertussen in.

nu komt natuurlijk mijn onvermogen naar boven – het communiceren vanuit de niet betreden kamers, dat is uiterst moeilijk geworden.

mijn moeder zegt heel dikwijls ‘ik weet niets van jou’, en als ik dan toch iets zeg is het bijna in  – oneliners – en dan stop ik.

de buffer die ik inzet is schrijven, het heeft met de stilte te maken, niet spreken, niets horen, jezelf niet hoeven te horen…

tja, niet horen is ook niet luisteren…

al weet ik heel goed hoe ik in stilte kan luisteren, en voelen in stilte, alleen als ik alleen ben, bijna vastgeketend en in mijn huis.

het punt waar ik het meest ASS vertoon is het uitspreken van dat wat mijn hart wil vertellen…

ja en vertrouwen geven blijft een stap ‘That’s one small step for (a) man, one giant leap for mankind’

ik wil niet meer stug en star zijn, graag wil ik vertellen aan mijn dierbare, graag wil ik kunnen communiceren, alleen ik kan het niet met iedereen die me vraagt iets te vertellen.

waar geen vertrouwen zit is er een muur…

of zoals mijn gesprekspartner gisteren vertelde – als ik even een stap te dicht zet, ben je bot en sluit je je deur, dan hoor je gewoon niets meer van je. en dat kan je behoorlijk lang volhouden.

dikwijls is dit uit onmacht, wel weten dat die blinde vlek er is maar ze niet kunnen pakken, aanpakken en inzetten…

ik heb duidelijk een paar stappen overgeslagen rond mijn eerste levensjaren, ik heb niet leren communiceren met andere.

de spiegel loopt hier in huis, hij zei me nadat de juf hem liet spelen met ‘eens een ander speelkameraadje ‘ – mama met … kan ik niets – dan is hij met het speelgoed beginnen te gooien… op straf gezet zijn en niet weten waarom?

ikzelf deed dat niet, ik heb heel mijn kleuter jaren als het kon achter de poppenkast gezeten of in het hoekje dat donker was…

het zegt heel veel over de blinde vlek die toen al aanwezig was en die nu veel groter is geworden dan toen.

NU ben ik er midden in gezet, en het voelt extreem wankel, maar ik blijf graag staan! de eerste stap is gezet !

dankjewel!

20170331_101438[1]

autisme spectrum kwaliteiten

20160111_145657

vandaag is het een bijzondere dag

ik heb enorm veel geleerd op de juiste manier hoe ik graag omga en om wil gaan als het over autisme gaat, en dan vooral over Autisme Spectrum Kwaliteiten! ASK !

ik las deze morgen een topic op fb van een volger van mij op fb, het Lemniscaat trok me aan (ik schreef over een tijdje terug een log over het Lemniscaat ) ik heb het teken gekregen in een droom, het was duidelijk een boodschap -teken…

ik weet al langer dan vandaag dat veel van mijn schrijfsels – zo niet allemaal – een ask tintje hebben, alle kleuren van de regenboog in een liggende 8 zo beleef ik het leven.

omlijnd en verbonden in werelds denken, voelen, hoog getril aanvoelen. het is en blijft vloeiend rollen en ja soms vliegend in het universum van de liggende 8.

ik heb deze art gelezen, en ze zijn een absolute aanrader

https://www.nieuwetijdskind.com/autisme-bekeken-vanuit-een-spiritueel-perspectief/

https://www.nieuwetijdskind.com/de-autistische-mensen-ontwaken-casus/

https://www.nieuwetijdskind.com/bevrijding-van-een-psychiatrisch-etiket-het-syndroom-van-asperger-een-stappenplan-en-een-oproep/

https://www.nieuwetijdskind.com/bevrijding-van-het-syndroom-van-asperger/

https://www.nieuwetijdskind.com/eigenheden-van-vrouwen-met-autisme/

ik heb veel gemeen met de artikelen, met de casus heb ik alleen gemeen wat de therapeute zelf beschrijft.

het gaat hem vooral om de gesloten puzzel te ontwarren, en ja hoor ik ben wel sociaal en ja door mijn hoge heel hoge sensitiviteit – hsp – heb ik heel graag perioden waarbij ik alleen kan zijn.

het leren voelen, van hoog naar de aarde komen – aardevlucht – is me zeer goed bekend, al heeft het niet echt met een dissociatie te maken – behalve bij volledige overprikkeling en langdurig geen uitweg zien –

ik was heel blij om weer een keer te lezen dat mijn eigenheid, de hogere trillingen waarnemen, weer terug kwam, en eindelijk kan ik er elke dag een beetje meer vrede mee krijgen, en zelf ben ik bijna zover hierover er niet meer aan te twijfelen – dat het wel zo is –

ik was ook heel blij om dit te lezen uit het art van Merel – Autisme bekeken vanuit spiritueel perspectief –

“Met de mondiale bewustzijnssprong is de beeldvorming over autisme aan het veranderen

De laatste jaren merk ik een tendens op waarin men meer naar de individuele kwaliteiten gaat kijken van mensen met autisme. In sommige gevallen blijken dat subtiele talenten op het spirituele vlak te zijn. De laatste jaren is, onder meer op deze site, al veel gechanneld materiaal naar buiten gekomen over de spirituele kant van autisme. De gedachte dat mensen met autisme geen stoornis hebben, maar bijzondere kwaliteiten begint steeds meer gemeengoed te worden.”

het gaat hier ook over het bijzondere talent,

een KWALITEIT, die als het uitgesproken kan worden voor de wereld, in het bijzonder een hele grote meerwaarde kan zijn als het vanuit een persoon met autisme, – en andere autisme spectrum’s – ook kan beschreven worden. vanuit het gevoel en de inzichten die van uit dat talent bruisen.

hoe ik me voel, is eigenlijk niet belangrijk om te delen. het is dikwijls het gevoel dat staat beschreven in de artikelen hierboven, al is mijn talent als ASS vrouw wel degelijk het menselijk gedrag dat ik als ASS ook benader en heel mijn leven al heb gestudeerd en geobserveerd, bestudeerd het de mens zich aanpast en gedraagt in zijn omgevingen, omdat het zo dubbel en zinvol kan zijn…

het is ondertussen een talent geworden een ASK’tje in menselijk gedrag en uitingen van communicatie en lichaamstaal. – elke dag moet ik nog verbaasd rond me kijken en lezen en stel ik de vraag – aha zo doen ze dat? – aha is dat ‘normaal’.

het blijft anders communiceren en ja ook mezelf aanpassen, al geef ik me hier stilaan weer zoals ik denk, voel en wil zijn. langzaam gaan de schelpen open en de gekopieerde maskers vallen…

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/03/15/prachtig-autisme/

deze hoort hier ook bij, deze blog is puur ASK

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/03/24/en-toen-begon-alles/

ik ben ervan overtuigd dat ik zelf nog een lange reis heb af te leggen, de oproep in de artikelen om als ASK er te gaan staan als ASK dat neem ik ter harte, en ga mijn zelf sabotage binnen kort over boort gooien, ik heb het dan ook niet meer nodig!

wacht ik met mijn ASK – autisme spectrum kwaliteit – ga er nog komen !

tot straks, ik heb er zin in !

samen met mijn schoolteam ! knipoog!