Ondernemen en groeien

In deze corona tijd met nu op dit moment de stijgende corona cijfers is ondernemen op zijn minst gezegd niet voor iedereen weg gelegd.Zeker niet als je met mensen werkt.

Ondernemen in deze tijd vraag een krachtig ‘onderbuikgevoel’ dat je een drive geeft om vernieuwing in te zetten. Net die vernieuwing hebben mensen soms wel nodig en vele van ons niet nodig.

Sommige gaan nadenken – WAT KAN IK VERANDEREN? – andere gaan mee met het hele collectief gegeven en gaan in angst verder leven.

Nee ondernemen in deze tijd vraag een speciaal soort – realisme – en een goed doordacht evenwicht tussen – keuze’s maken en je gedrag goed bestuderen -.

  • een krachtig onderbuikgevoel
  • een serieuze portie LEF hebben
  • een heel eigenzinnig empathisch vermogen hebben – ja idd –
  • goed weten wat je kan en vooral nog niet kan – maar daar geen angst over hebben en van hebben –
  • een hele goede realistische kijk op de gebeurtenissen hebben
  • vooral mogelijkheden zien – en de beperkingen ook zien maar op een open manier benaderen –
  • durven
  • voelen, vooral veel voelen
  • onafhankelijk denken
  • durven ervoor te gaan!
  • je oordelen, vooroordelen en conclusies eens bekijken of ze wel echt kloppen
  • en gaan, vooral gaan!

Dàt is iets wat je echt nodig hebt om nu te ondernemen.Ondernemen in kwadraat, echt op alle vlak is ondernemen nu iets dat niet vanzelfsprekend gaat gaan.

Niets is nog zoals vroeger en niets gaat zoals vroeger worden.

Nooit gaan we terug naar vroeger!Deze verandering zoals we die nu doormaken draagt een kern in zich dat ons allemaal raakt. Niemand blijft gespaard.

Iedereen krijgt ermee te maken en iedereen is er mede voor verantwoordelijk.

Navelstaren is voorbij.

En dat is iets wat ik zie.

Wanneer de tijd daar is dat iedereen – gelijk is als mens – ongeacht je veel centen hebt of niet – ongeacht of je huiskleur veranderd of niet – ongeacht of je nu al ziek bent ja of nee – we varen allemaal mee in het zelfde schuitje.

De ene met wat meer geluk dan de andere en visa versa.

Ooit had ik een vluchtig gesprek over je eigen gezondheid, met een aankomende plaatselijke politica die ongeneselijk ziek was geworden. – Ik die al vroeg chronisch ziek ben geworden in mijn leven en daar de gevolgen van draag elke dag –

Wat vooraf is gegaan – we zaten beide in de politiek van de onze gemeente – we hadden tegenover elkaar gestaan bij de verkiezingscampagne en ze was bij ‘de grootste partij’ en wist dat ze een zetel ging krijgen als schepen en ik deed voor de eerste keer mee en was nog van niks zeker.Ik ben een heel gewoon meisje, zij was het ook maar met een andere kijk op het leven, met wat meer ‘geluk’ in haar hele leven. – waar zij had gefeest in haar helaas korte leven – had ik al meerdere keren afgezien en een mentale berg moeten over klimmen – .

Ze zei ooit tegen me – wat denk je wel wie je bent – als je X aantal stemmen haalt mag je blij zijn – . Dat is zo in de plaatselijke politiek, ik stond vanuit niets tegenover haar in een partij die nog niet eens mee bestuurde en haar partij al vele jaren aan de macht was, dus ja eigenlijk had ze gelijk, ik wist dat ook, maar liet me niet van de wijs brengen en deed gewoon verder met wat ik bezig was, met een open blik en een open hart.

We werden beide verkozen, alleen ik moest het ‘toneel verlaten’ door mijn gezondheid en de strijd om een kind te krijgen. Zij niet, ze ging gewoon door het leven, met alles wat ik niet – had – .

Kortom even later komt het nieuws binnen – het verdikt kanker – niet bij mij maar bij haar. Nee het is geen bericht dat je wenst voor iemand in de 30, met kinderen een mooie carrière en een fijn gezin in een pracht van een huis – haar plaatje klopte – de mijne was veel minder zichtbaar en gemakkelijker – van de tafel geveegd – voor die wereld.

Ja op een dag stonden we plots samen in de speeltuin. Ik mijn ‘buik’ nog vasthoudend omdat er een snee in zat van ongeveer 20 centimeter lang en voor de 2de keer open gesneden op die plaats met alweer een triest verlies dat ik opnieuw moest verwerken.

Ik stond daar om mijn enig wonderlijk kind te laten spelen in een verjaardagsfeestje als een hoopje ‘mens’ net uit het ziekenhuis ontslagen naast haar en zei – dag hoe gaat het met je? – ze antwoordde met een vraag terug – hoe gaat het met je? – ik antwoordde dat ik net uit het ziekenhuis was ontslagen van een operatie die vrij ingrijpende gevolgen had – ze knikte – .

Toen zei ik – ik heb het nieuws gehoord, het is heel spijtig nieuws – ze keek naar mij en zei even niets – en toen zei ze – wat jij hebt daar kan je mee leven – wat ik heb daar ga je van dood -.Draaide zich om en was weg.

Dat is nu bijna 15 jaar geleden, ik zal het nooit vergeten!Nooit!Want ja, helaas is ze gestorven, helaas is dat zo moeten gebeuren.

Maar eigenlijk het gaat niet om leven en dood gaan, het gaat erom hoe je in het leven staat.

En dàt is ondernemen!

Dat is ondernemen voor mij.

Want ja vanuit je comfortabele leven kan je niet groeien – niet fysiek, niet mentaal, niet met veerkracht en niet in mogelijkheden.Het leven beleven is ondernemen.

En dat kan ik – Esther – als de beste.

Ik zie mogelijkheden.

En dat is waarom ik dit schrijf!

De mogelijkheden liggen daar waar jij gaat ondernemen!

Aladin en de wonderlamp

daarnet telefoon van een prachtvrouw.
– hoe ga jij daarmee om?

hoe ga ik om met lichamelijke pijn? mentale onrust, verwerking van ingrijpende levensgebeurtenissen.

het is zoals mijn schrijfcoach het me vertelde na de 100 blz biografie – wat een leven heb je gehad –

ja idd, ik wist al snel dat mensen me niet geloofde als ik begon te vertellen, dus ben ik zo weinig als kan gaan vertellen, heel dikwijls de feiten met een schaal van 1 tot 10🤪

dé grootste sleutel zit in de veerkracht. niet in positief denken, wel in realisme, feiten, opzoekingswerk, veel vragen stellen, zelf goed weten wat je hebt – zelfs tot in detaillies – veel weten over wat je zelf kan doen om je beter te maken, zowel in de gewone geneeskunde als met een holistische kijk en veel heel veel tijd maken om goede specialisten op te zoeken.

leer wat je nodig hebt en dat geeft altijd een meerwaarde.

wat het langste duurt is de innerlijke zoektocht die je lichamelijke ‘stoornissen’ je geven.
want ja alles zegt iets, alles!

ik heb nu weer eens een lesje gekregen, je kan er een systeem op inzetten van je archetypes die je inzet maar vooral niet inzet!

Het niet inzetten, je blinde vlekken, het niet vertellen, het niet laten zien, het niet aanpakken, je verantwoordelijkheid niet nemen, jezelf niet beter maken…

de oorzaak niet aanpakken…

mijn dierbare vriendin heeft gisteren een hele rimram van me over haar gekregen, alles dat in mijn spookflesje zat is er uit gekomen.
veel ervan kan ik nog niet helder zien, het is een reis, maar waarom ik ben gevallen en nu alweer een reva van 3 weken het is even verwerkingstijd en weer verder gaan op de weg die ik al had aangelegd – mijn mala weg – mijn spirituele weg – mijn natuurrijk weg – mijn echte wandelweg.

de weg is rustig, anders dan anders, en zeker meer zicht op openheid, vrijheid en diepgang.

dit samen is een recept dat heel veel mensen niet meteen met elkaar linken, dit recept is voor mij – met al mijn kwalen die elkaar beïnvloeden en waar ik mee ga leven omdat ze nu al zoveel schade hebben gegeven – ik heb de keuze, of ik maak het mezelf moeilijker en geef mijn leven in handen van iemand anders
OF
ik neem alles zelf in handen en ga ervoor.

ik ga voor de magie van het leven!
hoe door te bekijken wat ik niet doe!

daar zit de sleutel voor mezelf!

wat je niet doet, daar zit veel sterkte in…

elke cel in mijn lichaam is vrolijk! XL

het is eigenlijk echt gek.

ik ben maandag weer eens goed gevallen blijkbaar.
in een veld waar runderen in hebben gelopen – dus putten in de grond die je niet meteen ziet door de begroeiing die erover is gekomen, ben ik door naar het landschap te kijken te praten en de pup vast te houden al even gestruikeld en kon nog net recht blijven.

daarna kwam weer een val, een echte deze keer.
het is echt gek, want maandag morgen kwam ik uit bed en ik viel ook om…

slecht evenwicht?
niet genoeg geaard?
te weinig slaap?
te hard gewerkt?
geen innerlijke rust kunnen vinden?
te vermoeiende rit naar diep in het wondermooie Zuid Limburg – tjonge wat een mooie streek!
een heel intens gesprek gehad?
ging het toch te snel voor mijn aspergerbrein?

ja op het laatste kan ik ja zeggen, het gaat iets te snel voor mijn asperger brein.
Ja ik heb te weinig slaap gehad de afgelopen 14 dagen, de hitte en de kleine verbouwing erbij en dan heel veel werk in huis en …
Ja idd mijn ogen gaan weer sterk achteruit door de cataract.

Dju denk ik dan, ik kan wel kwaad worden op mijn lichaam, dat had ik vroeger gedaan, net op het moment dat ik er moet staan omdat ik het zo graag wil gaat mijn lichaam me zeggen STOP !
Dàt had ik vroeger gedaan!

het is omdat Els me maandag avond me heeft geholpen, tjonge Els heel erg bedankt hoor, en zei dat ik heel hard werk, dan pas dringt het tot me door… is dat dan echt zo?!

ik weet dat niet?
mijn brein is een brein dat van – het ene naar het andere gaat – mijn hart en ziel volgt, en nu heb ik mijn les geleerd, mijn lichaam heeft al zoveel meegemaakt en is essentiële delen al verloren dat ik er mild en zacht mee om moet springen.

ik kan je wel vertellen dat het vandaag al iets minder pijnlijk is. mijn linker voet is goed omgeslagen heel mijn rechterflank heeft de slag opgevangen en is nu aan het herstellen.

mijn wandelpartner zei me – je viel precies in slow motion!
ja er zaten dus weer een hoop engeltjes op mijn schouder het had anders veel erger geweest.

onze pup die dacht dat het voor te spelen was! hahahaha

ik stond op en kon nog min of meer goed wandelen ik kon nog op mijn woorden komen door het gesprek verder te zetten en heb nog goed kunnen rijden over wegen die totaal vreemd voor me waren maar wel wondermooi waren – een deel van de landschapsweg – Voerendal gereden – om naar Beek te gaan naar de dierenarts.

toen ik daarbuiten bij de dierenarts een goed kwartier stond te wachten begon het me te dagen hoeveel geluk ik weer heb gehad.
mijn enkel begon wel dubbel zo dik te zijn, gelukkig hoef ik niet meer te schakelen, en voelde ik de adrenaline uit mijn lijf verdwijnen.

het verkeer op de terug weg was minder moeilijk dan het heengaan, maar wel vermoeiend, mensen die op vakantie gaan met de auto doen echt rare dingen…🙃

ik heb weer geluk gehad, ik belde naar Els, ze deed haar bijbel open en ik herkende niets van wat ze voorlas, toen zei ik, het is mijn evenwicht en de verblinde zon en wolken tegen mijn zonnekleppen – die toch geen zonnebril kunnen vervangen –
– een echte zonnebril met brillenglazen is niet echt mogelijk, ik moet nu om de 6 maanden andere glazen hebben in mijn bril –

kortom, het is het evenwicht en het soms wegvallen van goed zicht.😟😔

je kan zeggen wat je wil, nee ik ken mijn gevoeligheden, ik moet er aandacht aan besteden.
Els zei me – Esther je weet het allemaal!

ja dat is zo.

vandaag ben ik tot het besef gekomen dat mijn sleutelbeen, mijn schouder, mijn elleboog en mijn onderarm ook goed geraakt zijn.
ook al ben ik bijna 8 kilo kwijt, ze hebben mijn volle gewicht opgevangen, en dat is wel wat…

en weet je, dat alleen maar omdat mijn ogen zo snel veranderen…
het is iets waar ik nog moet leren mee omgaan, en nu op naar nieuwe glazen…

aanvaarding is een sleutelwoord in een sterk veranderend lichaam. veroudering is net daar goed mee kunnen omgaan, tegen wil en dank een harde maar ook een zeer boeiende levensles.

en weet je, doordat Els me alles heeft gegeven, tot een oogbadje toe, ben ik nu al aan het genezen, ja idd, veel vroeger dan ‘normaal’…

dus vandaag nog rustdag!
morgen idem!
en overmorgen ook!
om tegen de avond er weer – een beredeneerde lap op te geven –
ik ga alvast mijn wandelstokken zoeken…
ik trek mijn loopschoenen aan die ik gekocht heb bij Runners
en go…

en verder dank ik het super goed gesprek van een dierbare vriend.
het wondermooi landschap waar ik in ben gevallen en opgestaan
onze pup die het zo goed heeft gedaan in de auto
en ik dank ook mezelf vanwege de kracht om op te staan en de kracht van dankbaarheid te gebruiken.

“Every Little Cell
Every little cell in my body is happy,
every little cell in my body is well (2x)

I’m so glad every little cell
in my body is happy and well (2x)

https://lyricstranslate.com/nl/pagan-songs-and-chants-happy-cells-lyrics.html?fbclid=IwAR0vNki3dsygz512yc3ydNW4gDKO_ECnMNBrlH9jiE61NS7EyVbnNzq8IdQ

Wouw het is lang geleden…

het is lang geleden dat ik hier ben.

voor die die willen weten wat ik gedaan heb?

ik heb samen met Els een wandelclub opgericht.

Simpel weg wandelen een wandelclub voor vrouwen.

We hebben bij Natuurrijk ons ander project nog veel en hart – hard – gewerkt

later meer hierover

en voor wie wil meekijken

https://www.facebook.com/simpelwegwandelen/

https://www.facebook.com/NatuurrijkElsenEsther/

tot binnenkort, want ik mis het bloggen wel.

veel warme groetjes aan mijn blogvrienden!

luister zeggen ze…

wat ik heb geleerd?!
is dat als;
– je verbonden bent met wat leeft dicht bij je dat dàt leven ook voorbij gaat en je er goed vanaf kan zien.
– als je verbonden bent en de liefde geeft die je kan geven – ja ook de dingen die je fout doet omdat het nu éénmaal een leerschool is het leven – en dan onverwacht toch te maken krijgt met de dood het veel harder ‘binnen komt’ als dat je niet of minder verbonden bent.
– als je gewoon minder verbonden bent met alles wat leeft en meer je gaat verbinden met spullen is het leven veel makkelijker!
– verbinding geeft liefde – en die is allesomvattend, maar confronteert je ook met je eigen sterfelijkheid en dat is heel pijnlijk – of toch in het 3D denkend brein – knipoog naar Jan Willem –

het leven is bij mij in absolute overgang, ik word met de sterfelijkheid van mijn dierbare dieren geconfronteerd omdat ik net daar voor leef.
LUISTER zeggen ze. LUISTER !

nu is mijn verbondenheid op zijn hoogtepunt, iets té mag ik stellen als ik in het 3D verhaal blijf hangen en super de luxe als ik in de overgang naar 5D ga.

de verbondenheid met het leven – leven en laten leven – is ingedaald en de betekenis is bijzonder diep te beschrijven.

maar wat is daarvan nu de betekenis in mijn leven op dit moment?
ik kan er maar één uitleg aan geven NU – ik ben aan het schipperen in het leven in 3D – waarvan ik voel dat het niet meer bij me past, waar ik naar opzoek ben om een goede balans te installeren in mijn leefbaar leven van het dag dagelijkse en mijn professionele bezig heden – & naar de essentie van mijn leven in verbinding staan met het leven hier en het leven ‘daar’.

laat ik even eens heel eerlijk zijn, nee ik heb niet genoeg soulfood om me echt gelukkig te voelen in mijn spirituele eigenheid. ook al weet ik dat dat gegeven een ‘aanvaarding’ vraagt omdat de mensen waar ik wel soulfood kan vinden fysiek niet dicht bij me wonen.

de soulfood die ik zoek is niet te vinden bij ‘eender’ wie. nee ook niet bij het sjamanisme – dat is al voorbij in de 5D – nee ook niet in de kaarten – nee ook niet in de tijd reizen – nee ook niet in de prachtige beelden in het mediteren, nee ik ben een vertaler, ik ben iemand die communicatie zo hoog in het vaandel heeft en er dus dag en nacht mee bezig is.

die soulfood!
uitsluitend van de energetische overdrachten vanuit het leven.
de natuur, de kleuren, de geuren de geluiden, de zweefvluchten, de dieren, de insecten, de aarde de lucht en alles wat daarin en daarrond leeft en ja ook sterft.

ja ook sterft.
Leven en laten leven in liefde en respect.
in het aardse leven en in het energetische leven.

het luisteren daarnaar is voor mij op aarde veel moeilijker dan in het energetische.
hahahaha, mijn les natuurlijk hier op aarde!
ja ik weet het!

ik kan je zeggen dat het een soort – kluizenaars – leven is waar je tegen verschillende harde stoten moet tegen kunnen en onwaarschijnlijk veel liefde in je zelf moet hebben, veel veerkracht en vooral veel goesting om te doen wat je hier komt doen.
want ja we doen elkaar wat aan, onze basis waarop en waarin en waardoor we leven is er erg aan toe.
vele lichtwerkers zijn al eeuwen bezig om het evenwicht opnieuw op ‘peil’ te krijgen en gaan noodgedwongen mee in dat wat verloren gaat en dat wat nieuw in het aardse leven komt.

dàt is mijn werk, ik heb daar voor gekozen.
nee het is niet éénvoudig, zeer confronterend maar wel binnen mijn kracht.

dàt bepaald ook met wie ik omga, wie ik kies om deze energie te krijgen.
energetische verstoring kan ik aan, maar nu kies ik bewuster.

dé transformatie is nu ingezet, ik kan niet anders als daarnaar leven, dàt is mijn leven.
ook al ga je daar uiterlijk niet echt iets van zien alleen dat ik afval, dat ik zomaar kilo’s afval omdat voeding minder belangrijk is als het niet zuiver is.

dàt ga je zien uiterlijk.
maar wees er maar van overtuigd, ik ben meer spiritueel werk aan het doen voor het leven en na het leven dan iedereen denkt.
dàt is nu mijn leerweg, mijn leerschool en mijn eigenheid.

ik maak me meer en meer los van de aardse tools om ‘gelukkig’ te worden.
dàt is geen middel meer voor mij.

ik zeg ook bewuster vaarwel tegen het – denken over gevoelens – ik doe daar niet meer aan mee voor mezelf maar ook bij andere mensen.
dan is er Els die me daarin gaat helpen en ja ook overnemen!

en als ik nu heel heel eerlijk ben, ja nu heb ik het moeilijk, nu is het pas dat de corona tijd mij lam legt omdat ik kei hart heb gewerkt!
kei hard, ik heb mega veel energetisch gewerkt, bewust maar ook onbewust.

het werk dat jullie zien is maar een fractie van al het werk dat ik doe! 🥰
ik doe dat met liefde hoor…🥰

nu ik dit zo schrijf en terug denk aan de training die ik heb gedaan weet ik, dat ik vanuit 3D moet gaan werken om de vertaling te kunnen doen op net dàt vlak waarin ik als lichtwerker wil gaan werken.
vanuit rust en bewustzijn naar bewustwording door respect en dankbaarheid te creëren voor dé omgeving.

dàt is mijn werk!

en jawel daarvoor ga ik leven, leven en laten leven…

de langste dag

ik kijk de afgelopen dagen uit naar heel wat gebeurtenissen.
op nummer 1 staat natuurlijk ons Rozie deze week…

maar ook mijn ‘verjaardag’.
ja ik heb een verjaardag aan het begin van de zomer en op de langste dag van het jaar – kalenderjaar – dan toch.

op 21 juni is het mijn ‘verjaardag’!
ik vier de rijpheid van mijn bestaan 😆😅😂🤣

dit jaar heb ik op die dag mijn eerste certificaat in mijn hand na mijn diploma’s lang geleden…
dit jaar heb ik nieuw leven in en rond me

dit jaar sluit ik bewust heel bewust een periode af van 8 en 9 jaar.
– ik ben daar elke dag mee bezig door dagboekschrijven –
&
dit jaar maak ik gericht plannen om de Camino – Santiago De Compostela te gaan bewandelen!
– ik begin hier vanuit thuis!

&
jawel heel stilletjes aan ga ik doorwerken aan mijn boek.
na 21 juni begin ik er weer aan…
rustig, zoals de edelstenen in de bodem zich hebben gevormd zo begin ik eraan.
ja daarop gaat mijn boek gebaseerd zijn, mala maken met edelstenen en zaden en hout.

vooral NATUUR en dieren gaan in mijn nieuwe ‘levensjaar’ jawel naar de 50 toe – die mooie fase – mijn levensthema zijn!

en weet je wat, ik kijk er zo erg naar uit!
ik ga me zelfs een bloemenkrans maken…

Van – den denker – naar – den beslisser –

gisteren was ik op cursus.
ja een goeike, dat mag ik je gerust zeggen.

het is eigenlijk toch wel straf, als ik een aantal jaar gelden – er was geweest – had ik in het vak – dromer – terecht gekomen.

Dromer, een dromer die ziet wel…

Ik zie het ook! heel goed! maar den – denker – heeft toch wel de overhand – heel dikwijls – ook in het ontwerpen van iets creatiefs, ook vroeger in mijn opleiding in het creatieve –

Den denker dus, heel herkenbaar het vakje!

waarschijnlijk ook heel lang in vertoefd.
waarschijnlijk had ik een jaar of 2 geleden, zo nazomer 2018 in de cursus gezeten had ik een denker geweest, ja ik weet het wel zeker!
ja en ook een stukje doener, veel doen, doen doen – ook al weet ik altijd waar ik wil uitkomen!

Nu zit ik bij de beslissers, ik ben een beslisser.

niemand van de mede cursisten heeft het gezien, maar ik had een giga binnenpretje!🤣🤩🥳
niet omdat alles wat onze goeie lesgeefster vertelde heel herkenbaar is, maar wel omdat ik de evolutie zag die ik al heb gemaakt.

Durf te zeggen wat je weet!
bij een beslisser is dat wel iets he.

” what’s in it for me?”

ik moest heel hard lachen in mezelf, omdat ik in deze levensfase en met mijn leven nu echt deze oefening heb moeten maken – omdat ik steeds over mijn grenzen ging in gesprekken mer mensen en de nazorgen ervan – ik was overal coach en beschikbaar – dus er was niks “what’s in it for me en my dog”

ik ben nu daar!
de beslisser ziet de dingen gebeuren waar hij van droomde, waar hij over heeft gedacht en werkt om zo efficiënt als mogelijk de dingen te doen die ik graag doe.

wat betekent dat nu voor u?

ik kreeg een vraag, wat betekent de waarde van het woord – natuur – voor u.

we zaten halverwege de laatste fase van de opleidingsdag.
mijn hoofd boem boem vol, vragen die mijn brein van theorie eerst naar mijn gevoel wenste te brengen om ze – te doorvoelen – waarom je die vragen gaat stellen?! – want dat is mijn strategie altijd geweest – waarom stellen mensen mij die vraag en waarom stel ik die vraag aan iemand anders…-

no time to waste 🌺🌻👋

en toen was het aan mij, de oefening met het – waarde kaartje – waarom voor mij – door mezelf gekozen – het woord NATUUR – op stond.

mijn oefenpartner vroeg aan me – wat betekend NATUUR voor u? –
ik begon te vertellen, wat natuur voor me betekend en zag aan mijn gesprekspartner dat hij het interessant vond hoe ik over mijn kracht woord kon vertellen.
de woorden rolden over mijn tong en ik voelde de blijdschap in me opkomen, me rustig worden en de zon in me schijnen –

toen vertelde ik plots
– ik heb de natuur nodig om mijn leven te beleven –

deze kwam – ook al kwamen de woorden uit mijn eigen mond – bij me binnen alsof iemand anders het gezegd had en ik de neiging had om even om te kijken of er iemand achter me stond die in mijn plaats sprak.

IK HEB DE NATUUR NODIG OM MIJN LEVEN TE BELEVEN

ik kreeg de tranen in mijn ogen, heb pakte me tot diep in mijn hart.

mijn gesprekspartner zag het, en lachte.
en ik voelde de passie, de verbondenheid, de innerlijke kracht in me opborrelen ik werd er heel blij van!

ik rolde mijn verhaal uit en mijn gesprekspartner wist de juiste vragen te stellen om het beste van mezelf en mijn waarde kaart te laten uitspreken.
ik heb gewoon verteld voor de eerste keer wat voor mij natuur was!
kan je dat nu geloven!
niemand had me dat ooit gevraagd, en nu wel…
hemels was het!

de rollen werden omgekeerd – met een hoofd vol – ook van faalangst vermoed ik – begon ik als vragensteller naar mijn gesprekspartner –
met de vraag….

weet je wat er toen gebeurde?
nee?

ik liet alles los, ging in mijn eigen natuur de kracht halen en ik stelde vragen, alsof ik nooit iets anders had gedaan…
ik liet het los en haalde de kracht in mijn eigen natuur en ik ging gewoon doen wat ik voelde – in verbinding – met mijn gesprekspartner –

zo doe ik het dus, vanuit verbinding ga ik beginnen…

en ik ben er blij om…
heel blij!

omdat de natuur me alles heeft geleerd wat ik nodig heb in mijn leven.
omdat de kracht die ik nu bewust weet te gebruiken me zoveel geeft.
omdat ik goede ‘aangevers’ had die me in mijn natuurlijke kracht hebben gezet.

omdat ik er gewoon was.

dankjewel natuur, dankjewel…

IK HEB DE NATUUR NODIG OM MIJN LEVEN TE KUNNEN BELEVEN.

vrijdag 5 juni 2020.
volle maan en maansverduistering in boogschutter 2020

de boodschap

Gisteren morgen werd ik wakker met een – energetische vraag van iemand die ik niet kén, maar wel voel, voor iemand die ik heel goed ken.

Het bracht me even in verwarring, ik voel het heel duidelijk maar kan net de woorden of de beelden die ze willen vertellen niet opnemen omdat ik naar de wc moet en dorst heb.

Het moment net voor je gaat wakker worden, die fase is heel dikwijls voor mij een belangrijke fase maar om dan meteen in actie te schieten, hmmm daar had ik deze morgen niet meteen zin in…

ik bleef toch even liggen, ik ging toch even na – wat is nu de bedoeling en de boodschap? – ik draaide rond en voelde heel duidelijk wie het was en welke ‘menselijke energie’ ze bij had, de achtergrond en de sfeer waarin ze me toesprak.
ik nam nog geen deel aan het gesprek en liet het tot me toe komen.

ik voelde, en zag en draaide me om met mijn ogen dicht en een hele rustige ademhaling ging ik ‘hen’ met elkaar in contact brengen’.
toen vroeg ik – is dit wat je wenst? –

ik besloot om straks een kort berichtje te sturen naar de persoon waarvoor de boodschap is bedoeld, het verhaal, ja er komt nog een verhaal, dat ga ik nog niet ‘ontvangen’ omdat ik te weinig aanknopingspunten heb van de persoon die ik fysiek kan ontmoeten.

voor ik opsta vertel ik het bewust aan de spirit die met mij contact zoekt, nogal dwingend maar wel in een goeie omgeving en in een goeie boodschap.
ik besluit het proces – als de ontvanger het wenst – vandaag met een kort berichtje ‘in gang te zetten’.

ik sta op en zet mijn koffie en ga na, waarom nu – wat is er zo belangrijk aan NU ?
ik wist het meteen, wouw!
deze komt binnen…

ja, hoe ga ik het uitleggen?
hoe ga je uitleggen aan iemand die mij – oef wat een geluk – ook goed kent en weet hoe ik kan praten – soms moeilijk en onsamenhangend als ik boodschappen transformeer – omdat ik heel dikwijls maar flarden van een verhaal binnen krijg, en in woorden en in beelden binnen krijg, en de omgeving waar ze zich in bevinden en de state of mind en gezondheid ook moet doorgeven in woorden… –

hoe ga je dat uitleggen, als het gevoelig ligt bij de persoon waarvoor zo een ‘onaangekondigde’ boodschap is bedoeld?

ja dat vraagt wel wat – tijd – mentale tijd voor mezelf, maar zeker gevoelstijd.

dit is voor mij heel dikwijls mijn leven van elke dag.
heel veel mensen – die niet fysiek meer aanwezig zijn – komen langs mij en dan ga ik ‘beslissen’ doe ik iets of niet?

ook mensen die nog in leven zijn, ook dieren krijg ik zo over de vloer de laatste tijd.
voor dieren maak ik altijd tijd!
voor mensen ligt dat anders. het verhaal voor de boodschapper is belangrijk en dat de ontvanger me kent en goed kent is ook belangrijk.

dit verhaal van vandaag ga ik wel doorgeven.
ook al kan ik geen garantie geven op een goede communicatie overdracht, en of dat de boodschapper in kwestie er iets – uit kan leren en het helpt in zijn innerlijk proces.

want dàt is voor mij ook enorm belangrijk.

het moet je helpen in je innerlijk proces, het moet je welzijn verhogen, anders begin ik er niet aan…

ik weet dat zo een dag altijd – voor mij persoonlijk – iets extra vraagt en dat vraagt veel bewustzijn en veel bewust zorg dragen voor mijn sensitieve kanalen.

het vraagt bewuste en ontspannende afleiding.

en dat heb ik nu in een schitterend en zeer vlot leesbaar boek over de camino.

en het vraagt een automatiserende handeling waarbij ik mijn verstand kan uitschakelen, en zo liggen er meer dan 3 manden te wachten.

en ja helaas, op zulke dagen ben ik niet altijd 100% ‘aanwezig’…
ik weet dus wat te doen, mijn edelstenen gaan me hierbij helpen, nog even een streng rijgen en we kunnen beginnen aan deze mooie dag!

welkom, op één van de langste dagen van het jaar!

stevig in de war

ik ben eerlijk gezegd stevig in de ‘war’.

ik kan het wel begrijpen langs ene kant, nu ano 2020 nog steeds veel racisme is echt niet ok – al leef ik wel als realist –

maar om nu echt op een plein te gaan staan en te doen wat je moet doen, wel is waar met mondmaskers aan, maar wel dicht tegen elkaar…

hmmmm

ECHT !!!! – dat is ook niet waar ik graag naar keek gisteren!
IK BEN EEN RISICOPATIËNTE

natuurlijk hou ik mijn moraal hoog en weet al heel lang dat mensen niet weten hoeveel 1.5m van elkaar staan eigenlijk echt is!
dat wist ik al en zie ik ook.

ik wist ook al lang dat je alleen maar jezelf kan vertrouwen in wat je doet en vooral niet doet in deze coronatijden.

en als je had gedacht dat handen wassen voor iedereen normaal is?!
néé handen wassen is voor sommige onder ons nog steeds een grote opgaven !

en ja ik steek mijn eigen handen in eigen boezem als ik per toeval mijn mooi mondmasker eens verkeerd gebruik – wat was nu weer de voorkant en wat de achterkant…
en ja ik ben ze ook al eens vergeten.

maar ik kom ook zo weinig als kan buiten!

elke dag de was in als ik ze heb gebruikt.

in het begin van de coronacrisis kreeg ik van een aantal mensen de vraag – gaan de meeste mensen doen wat ze moeten doen? – mijn antwoord was een realistisch antwoord – nee, want sommige voelen zich onschendbaar, sommige voelen zich al ziek en hebben zo iets van ‘bij mij geen twee keer’ en sommige doen wel handschoenen aan maar geen mondmaker – en andere weten het niet meer zo goed en doen maar wat.

je heb mensen die het letterlijk nemen omdat het moet, en je hebt er die zoals ik de gulden middenweg nemen maar wel alert zijn.

de oorlogsherdenkingen zijn zo georganiseerd dat er maximale afstand kan bewaard worden, maar…

DHU 🥺

laat ik heel heel duidelijk zijn, voor mij is elk mens gelijk tot het tegendeel bewezen is – en dan nog –

racisme kan niet – net zoals oorlog niet kan – maar als realist weet ik dat er altijd wel ergens in de wereld -….

ik mis hier weer zo erg de juiste nuance die niet is gesteld en niet is beschreven!

alleen bij de 7de dag hoorde ik op het allerlaatste als goeie afsluiter iets heel zinvol vertellen van een vrouw https://www.vrt.be/…/de-zeve…/2020/de-zevende-dag-d20200607/
– door scrollen naar 1.55m –
ik stond te applaudisseren met haar zinvolle uitleg met de juiste nuance die ze aan de dag legde.

nu ik vandaag toch weer wat wrevel voel, omdat ja – ziek zijn doet zeeeeeeeer en ik ben het al meer dan genoeg geweest in mijn leven!
– nu ik vandaag toch weer die wrevel voel, en langs de andere kant ook mijn mening wil uiten zoals velen met mij, denk ik toch alweer – LEEF BEWUST –

want nu hebben we het over het racisme in ons mensen leven, maar ik kan dit gemakkelijk doortrekken naar – onverschilligheid en zinloos geweld in onze habitat, in ons natuurlijk leven, in onze natuur!

als je de basis van je leven niet respecteert dat ga je zo blind als een mol door het leven!

als dat de keuze is, dan liefst zo ver als kan uit mijn buurt…

scrol door naar 1.55 en hoor!
en klap die handen in elkaar, want het is idd waar!

volle maan om 12.12 – 05/06/2020

ik ben me spiritueel en mentaal stilaan aan het voorbereiden op de volle maan en de verduistering ervan 5 juni.

vrijdag dus, om 12.12 en dit alles in mijn dierenriem teken.
een hele speciale dus.

ik herinner me dat ik op een avond met ons fien op de keiheuvel in het zand heb gestaan, met de zonsondergang en met open armen gericht in ‘gebed’ gericht naar de zon.

er is veel veranderd in die tijd.

ik ben veel meer ‘in’ mezelf gaan wonen en ga deze voor mij heel speciale hemelgebeurtenissen nu meestal heel innerlijk beleven en soms samen met dierbare.

nu is ons Fien er niet meer, maar net na de volle maan komt er wel een Rozie in huis van 9 weken 😃😘🥰😍

de volgende volle maan en reeks verduisteringen doe ik met ons Rozie en ons Fien in gedachten.

als ik vandaag zie wat ik en wij hebben gedaan – in de week van 9 maart tot nu in deze week van 5 juni op 3 maanden!
dan is alles veranderd, bijna alles, want vrijdag op volle maan zit ik voor het eerst sinds lang weer in de cursus coachen.

3 maanden geleden ben ik daar bij Karine vertrokken als wie ik toen was, nu vrijdag op volle maan, ga ik er opnieuw naartoe als ander mens.

kijk daar kon geen coach tegenop, wat ik en wij gedaan hebben is ongelooflijk!

we hebben er dan ook heel veel jaren over gedaan om tot dit punt te komen, dat wel, dit komt niet op 123.

ik heb er 25 jaar aan gewerkt!
25 jaar !

jawel 25 jaar!
20 ben ik samen dit jaar met mijn man en daarvoor was ik er al mee bezig .
(- na een serieus auto ongeval waarbij ik een bijna dood ervaring had en mijn engelbewaarder heb leren kennen -)

nu vandaag net een paar dagen voor volle maan en maansverduistering ga ik verder met de weg die ik ben ingeslagen.

het is straf dat ik 3 maanden geleden nog perse coach wilde zetten op mijn naamkaartje en het nu niet echt meer nodig is…

ik ben tot een groot besef gekomen, ja ik wil nog wel mensen coachen, dat staat vast, maar dan wel mensen mét een huisdier!
en dan vooral als fluisteraar en niet in eerste instantie als coach.

coachen ga ik doen door mijn edelstenen en ” juwelen van wijsheid ” bij Ka Sry.
ook dit voor mens en dier.

ik ga een hele stille coach worden hahahaha – glimlachje –

voor mens en dier.

en als je nog niet wist dat toeval niet bestaat, dan kan ik je vandaag zeggen dàt;
– ik ons Florijn en ons Fien en een mama moeder bij me heb die me helpen om energetisch dichter bij de dieren te komen.
– ik gisteren heel intuïtief een armband voor mijn man heb gemaakt en hij er heel blij mee is
– ik zondag echt een mooie dag heb mogen beleven in het hier en nu
– ik vandaag een nieuwe moestuinbak ga installeren omdat de volle maan ook hier ….🌞🌝🌼🌻
– en ik een gelukkig mens ben dat ik dit weekend het oude heb afgesloten en ook los heb gelaten!

hoe mooi kan het allemaal zijn!
met de hulp van de natuur, de hemel en het universum, de dieren en moeder aarde…

dàt is mijn allergrootste geluk!

ik ben zo dankbaar voor alles…
wat op mijn pad komt en al is gekomen!