vrouwen met Asperger

https://www.facebook.com/Ilmarosewoodschrijfster/

Advertenties

onscherp op 9 maanden

voor het eerst zie ik de wereld voor altijd onscherp.

het kwam zo maar langzaam erin geslopen en het is blijvend en ongezien gaat het snel achteruit.

op 9 maanden tijd snel achteruit door jong cataract.

ik heb daar last van, en het is een zintuig dat ik veel gebruik, zien, kijken…

gisteren was ik bij de brillenwinkel, ik ging er voor een ‘aangepaste zonnebril’ maar we keken toch eens best naar mijn ogen en jawel, op 9 maanden tijd verergerd.

het doet wel iets met een mens, ik die nu met drie brillen werk, ééntje voor altijd, ééntje om te lezen en ééntje voor de zon vergeet al eens de bril die nodig is om te rijden of iets anders en dan is het verschieten, ik zie nu voor het eerst niets meer scherp zonder bril.

het lijkt een mijlpaal, omdat het niet door de veroudering van mijn ogen komt, maar wel door mijn auto immuun ziekte – de ziekte van Hashimoto – en dat is eigenlijk wel sneu…

ik kan ook geen computerbril en geen aangepaste zonnebril want die moeten elke 9 maanden mee vervangen worden, en daar hebben we gewoon de centen niet voor…

gisteren bij de fantastische brillen man – oogpunt de Moor in Meerhout – besloten wij samen om nieuwe glazen te nemen. en een afgeslepen op maat van mijn bril – zonneklep –

het gaat nog dat wel, maar je weet gewoon dat je zo vooruitziend moet zijn dat je zo lang als kan met een bril moet compenseren en dat je elk jaar – zeker – nieuwe glazen moet hebben.

pff ik heb er toch niet zo heel goed van geslapen vannacht, zo snel dat cataract je kan treffen.

ja, eigenlijk mag ik dan van geluk spreken, als er niets was dan wist ik dat ik blind werd en dat is je nauwelijks voor te stellen, en dat maakt dat je toch anders in het leven staat.

alles bij elkaar gezien, ik ben zo dankbaar, maar ook realistisch …

https://www.schildklier.org/hashimoto.html

https://nl.wikipedia.org/wiki/Cataract_(oogaandoening)

nieuwe auto

we hebben een nieuwe auto !

ja we hebben hem, hij is vroeger gekomen dan verwacht, en we zijn er super blij mee!

voor ons is het echt de bedoeling om er – lang – mee te rijden, een auto bij ons is een ‘deel’ van het gezin…

ja gek eigenlijk, wij en onze auto’s…

en we hebben hem zonder toevoegingen van maandelijkse aflossingen kunnen kopen, dat is toch een heerlijk gevoel, geen extra last in de maand voor een auto die toch wel wat centjes kost per maand zonder een aflossing…

we hebben een simpele skoda fabia combi gekozen. onze vorige van dit model heeft zo goed zijn dienst gedaan bij ons dat we met ons hart voor een nieuwe hebben gekozen.

en een automatic hebben we gekozen wat ook een super goed rijcomfort geeft.

ik weet dat een auto staat voor je eigen innerlijke proces, zowel je fysieke als je mentale gezondheid.

ik kan het me best voorstellen, de vorige tweedehandse auto ‘onze c5′ reed als een zwevende auto – zo maken ze geen auto’s meer – maar het was een zorgen kind, hij heeft op die 4 jaar dat we er mee hebben gereden 4000 euro gekost aan kosten en onderhoud…

hmmm dit heeft ons zoveel kopzorgen gegeven en zoveel stress, dat we nooit meer zoveel stress aan een auto gaan geven!

toen we vorige woensdag het bericht kregen, heb ik wat druk gezet bij de verzekeringen zodat we hem vrijdag namiddag al konden gaan halen, en er aan het begin van de vakantie al konden hebben.

het is wel wat geregel, maar met prima service van een grote verdeler dicht bij ons kan het alleen maar goed gaan en zo is het ook gegaan.

en weet je wat ik de laatste maanden heb geleerd, goed is goed genoeg, het is goed genoeg allemaal, en hou het simpel, simpel en eenvoud is zo leuk!

het doet me allemaal een beetje vertragen, ja zelfs in de vakantie, ik vertraag. ook innerlijk.

ik sta, ik rij en vertel en schrijf deze zomer voor het eerst sinds jaren weer zo dicht tegen mijn essentie, het is gewoon een andere wereld…

en een Skoda past perfect bij dit beeld! en hij gaat bijna automatisch vooruit !!!! hahahaha….

leuk hé!

genieten, ik ben aan het genieten…

ik wist niet dat schrijven me zover ging brengen dat ik weer tot in ‘essentie’ zou kunnen genieten…

maar het is wel zo, ik geniet van de vroege morgen uren!

5 uur is mijn schrijf uur geworden, 5 uur, een prachtig uur om al wakker te zijn, want dan zit ik achter de pc.

elke morgen post ik een foto op mijn fb pagina waarin ik beschrijf wat ik ga doen, of wat het schrijven met me doet. meestal met nog een ‘houten hoofd’ en dat via de gsm waar ik de kleine lettertjes niet goed op zie…

een soort foto dagboek heb ik nu, om eens te kijken wat schrijven nu met me doet…

en alleen dat al is een eye opener

het is echt genieten, ergens voel ik diep in mijn hart dat ik aan het ‘thuiskomen’ ben en dat ik echt kan stilstaan, ik ben niet echt een stuiterbal meer en ik kan me goed focussen als er niet te veel rond mij gebeurd dat me gaat afleiden…

een schrijfproces is echt een proces, het is boeiend en zeer leerrijk.

ik ben echt een geniet geworden, ja idd.

dankjewel!

vanmorgen schreef ik dit op mijn fb pagina

” Ik ben al vanaf 4.45 wakker, blijkbaar dicht tegen mijn schrijfuur aan.

Daar leef ik blijkbaar voor.
Het geeft me “hartwarmte”
Warmte en energie
Stroming ook…
Heerlijk…

Zo meteen begint de dag hier en dat gaat dan veel beter met mijn ochtend uren die ik heb beleefd in mijn ♥

Een fijne dag aan iedereen
Geniet van de kleine wondertjes in deze dag”

10/07/2019

achter de poppenkast

mijn schrijfcoach is met vakantie.
hmmm…
het doet iets met een mens.

niet dat ze op vakantie is, ze gaat naar Spanje! – maar wel dat ik toch zo erg zit te wachten op een reactie van haar.
maar waarom toch?

ben ik onbewust toch opzoek naar een schouderklopje, ja Ilma je hebt dat goed gedaan zo elke dag in de morgen schrijven?!

ik doe dat al jaren elke morgen schrijven, het is niets nieuws.
of ben ik opzoek naar toch wat bevestiging, wouw wat heb jij veel meegemaakt Ilma!

ach nee joh daar schijf ik mijn boek niet voor, maar mijn verhaal is wel belangrijk om te begrijpen wat ik doe en waarom ik zo denk voel en mijn ziel openzet – af en toe –

nee denk ik, hoe komt het dat ik toch nog steeds achter de pc wil kruipen om ‘iets’ van haar te ontvangen – alleen maar hoi Ilma – te zien verschijnen is gewoon waarschijnlijk al genoeg!

hier zit iets achter!
ik voel eens goed in terwijl ik naar de scharrelende kippen zoek deze vroege morgen in – wonderland – en ik voel plots wat het is – het is het eeuwige ‘gevecht’ tegen de onzichtbaarheid –

dju die komt binnen!
pfffff oei, denk ik dju lastig vroeger als kind reageerde ik niet zoals al de rest, dus ‘zagen’ ze me niet zoals de rest en dus verdween ik achter de poppenkast omdat ik geen oplossing zag om mezelf wel te laten zien in ‘de rest’…

– Achter de poppenkast-
zo had mijn boek ook kunnen noemen, en misschien ga ik het boek ook zo nog noemen, wie weet?!

omdat het blijkbaar vandaag nog zo is, ik doe enorm veel gedreven door mijn adhd inborst is ondernemen niet zo moeilijk want die prikkels komen toch binnen wat kan je er het beste mee doen om ze weg te kregen – eens even in handen nemen – er iets uit leren en dan weer verder gaan, zo ga ik om met mijn adhd driveke

maar dat betekend natuurlijk iets, adhd en een boek schrijven, volgens schema en elke dag in de morgen in focus en geconcentreerd blijven in een flow…

hmmm die 100 blz zijn pure “dedication” !
en dan voor wat!
om van achter uit de poppenkast te stappen …
en voor wie?
voor de mensen die nog achter de poppenkast zitten?!
en voor de ‘rest’…

mijn schrijfcoach is op vakantie, straks ligt ze met haar gezin onder een wonderschone palmboom te genieten van het verre landschap en het ruisen van de zee…

en ik volg haar want ze is echt professioneel actief in schrijven en bloggen ook over Spanje.

en weet je wat ik ga doen?!
verder schrijven, vandaag en morgen omdat ik dat zo graag doe, voor mezelf en wie weet ook voor u, later…

vrijdag namiddag 5 juli 2019

wij zijn een deel in de wereld

ik heb soms het gevoel dat we – allemaal samen – onze wereld heel complex aan het maken zijn.

de vakjes en de groepjes en de hij/zij benadering komt meer en meer ingeslopen in ons leven van elke dag. terwijl we samen leven.

samen!samen leven, maar wat bedoel ik daar nu juist mee?

zeker als iemand met autisme en mama van een kind met autisme.

samen, spelen, leren, ontdekken, evolueren, gezond zijn, niet gezond zijn, psychische problemen krijgen – ja een burn – out – hoort daar ook bij, en weer terug recht krabbelen en weer door gaan…

samen!

dat doen we allemaal overal in de wereld samen!maar dat is heel sterk cultuur bepaald!

het is eigenlijk niet zo complex, als we de wereld ook zien als ‘onze wereld’ met onze emoties en gedachten en als onze gedragingen en gevolgen van die gedragingen…

ons! want wij zijn allemaal verantwoordelijk voor het welzijn van – natuurlijk in de eerste plaats van je zelf – en dat van de andere, het onze, dus…

gisteren schreef ik de 100 pagina van mijn eerste boek, mijn 45 jarige biografie is dus afgeschreven!

en ik dacht, wie is nu mijn ideale lezer?

‘ons’ kwam meteen binnen!

ONS – wij allemaal!?!?

want weet je waarom?wanneer we blijven kijken naar onze grote tenen en onze navelenbuik dan hebben we maar een heel klein wereldbeeld en zijn we niet echt er toe instaat om naar buiten te kijken wat ons kloppend hart met onszelf doet om naar ‘ons’ toe liefde te sturen, begrip te hebben en te luisteren naar wat ‘ons’ te vertellen heeft.

ik heb nog steeds een gebrek aan tijd door de dag, ik moet leren om mijn nachtrust te respecteren, ik heb de kunst al in handen om met mijn leven echt iets te doen voor ‘ons’, en dat is misschien a – typisch – voor iemand met autisme, maar ik heb een groot wereldbeeld, en in mijn beleving zijn we allemaal ‘ons’.

want alleen door met de blik van ‘ons’ te leven kan ik het leven beleven en hou ik de hoop, de vreugde en natuurlijk ook mijn kwetsbaarheid levend.

al moet ik nog 101 boeken schrijven over het leven met autisme, ze zullen allemaal de boodschap hebben, respecteer ‘ons’!

vakantie en u?

ik heb mijn handen plots vol, ik heb mijn vol hoofd nog niet helemaal kunnen leegmaken en doe elke dag wat ik kan doen!

ik heb wel bijna mijn tweede hoofdstuk van mijn boek af!

yes yes yes !

en ik maak elke dag deze dingen…

en nu heb ik tijd tot 16 uur en ga ik verder schrijven aan mijn boek!

nog een fijne dag allemaal!

tot lees…

oh ja en we mogen vandaag of morgen onze nieuwe auto gaan halen! yes yes yes en de verzekeringen regelen, en de andere dingen die ook nog moeten… ja ik ben heel blij hiermee!

dankjewel!

hoe wij onszelf zien

via positief autisme zag ik deze morgen dit!

puntje puntje puntje

hoe zie jij jezelf?

niet – hoe de andere u zien –

niet – hoe je wenst over te komen-

maar wel

hoe zie jij jezelf…

*iemand met een psychische kwetsbaarheid kan een verwrongen zelfbeeld hebben.

*iemand die vol ego is geschoten kan eveneens een verwrongen zelfbeeld hebben

*iemand die zich niet goed in zijn vel voelt kan een masker opzetten en heeft een verwrongen zelfbeeld

*iemand die …

*iemand die…

mensen met autisme kunnen moeilijkheden hebben met ‘het zelfbeeld’.

mensen met autisme kunnen moeilijkheden hebben met het zelfbeeld omdat ze eerlijkheid, oprechtheid en authenticiteit verwachten van de andere met wie ze contact hebben.

als dat niet zo is, dan gaan heel veel mensen met autisme (HF autisme) twijfelen aan wie ze zijn – identiteitsvorming – wie ben ik – in deze wereld – in dit lichaam – in dat wat ik goed kan –

twijfelen…
wie ben ik…
wie …

verborgen wijsheden

ik ben een stille genieter als ik nog eens de kans krijg om iemand te mogen begeleiden.

maandag morgen was het moment daar dat ik het nog eens mocht doen.

een kern sessie deed ik met mijn wijsheid die ik verborgen heb gehouden maar wel in de meest krachtige zin liet meespelen.

voor de tweede keer kon ik energetische kracht zenden van mijzelf naar de andere puur door focus en concentratie in de meest zuiverste vorm die ik ook mag ontvangen.

ik nam alles mee, alles wat ik ken, ook de kleuren, door op gevoel sytheemisch en opstellend te werken en de kleuren van de chakra’s.

ik puzzel dat bij elkaar waarmee ik graag werk, en dan komt er van nature een kracht in me naar boven waarvan ik even sta te duizelen, en ik niet alleen.

hoe het komt weet ik niet, maar door de cursus intuïtie te schrijven vorig jaar is toch wel mijn leven aan het veranderen en voel ik de essentiële kracht van dat wat ik kan, ik doe echt aan kernwerking dat is wel duidelijk.

de sessie die ik maandag mocht begeleiden was ‘per toeval’ zo krachtig omdat ik de persoon ik kwestie al zolang ken, en ik weet dat ze een diamantje is die ik ken, en niet alleen van dit leven…

maar weet je, zelfs dat bekijk ik wel nuchter, ik blijf heel dicht bij de aarde en ik weet de tools te gebruiken die me daarin ook helpen.

mijn sessie was onwaarschijnlijk voor de persoon waarmee ik heb gewerkt. ze zei me – en ze is al heel wat gewoon op dit vlak – dat ze dit nog nooit had meegemaakt.

ze zei – weet Sander het dat je dit kan? – Sander is mijn Jungiaans therapeut waar ik al een aantal jaren naartoe ga –

neen zei ik, niemand weet het!

Niemand weet het!

Niemand weet het, het klonk na alsof alle klokken in mijn lijf bleven luiden vanboven op de Notre Dame…

NIEMAND WEET HET !

ik liep er tot daarnet mee rond, moet iemand het dan wel weten?

ik gebruik mijn wijsheid die ik heb mogen ontdekken en verwerven al heel mijn leven in stilte, ze is inderdaad heel diep en ik heb er nog zoveel van te leren dat ik nooit kan ophouden met te leren en dus denk – ik hou het voor mezelf en op speciale dagen die zich zomaar aandienen gebruik ik het zoals ik het voel dat ik het kan doen…

dat doe ik… zonder dat ik het weet…

zo leerde ik vorig jaar iemand mediteren, met de voeten in de aarde in het midden van de natuur met de volle maan en de warmte van de natuur in ons hart.

niet dat ik veel van mediteren ken, maar plots deed ik het gewoon en maakte plots uit het niets verbinding met dat lichaamspunt waar hij op kon helen en plots kregen we verbinding op een meter afstand – net ver genoeg om niet in het fysieke energieveld te komen van elkaar.

ik zag hem over een tijdje terug en hij zij dat hij ‘dat’ toen met mij daar op die plaats nooit meer had gevoeld.

ik begrijp het zelf tot op de dag van vandaag nog niet goed, ik gebruik dat wat in me zit met het bewustzijn van dat wat ik heb kunnen verwerven van kennis, zelfkennis en energetische kennis…

wat doe ik eigenlijk? vroegen ze beide achteraf, ik zei dat ik het zelf niet wist, ik gebruik gewoon wat ik op dat moment – wel overwogen en ingezet als het gepast is – wat ik kan en graag wil delen.

het zit in mij, zelf zo erg dat het mij ontroert en het doet iets met mij, ik heb nu bijna alles bij me om te doen wat er gevraagd wordt op het juiste moment, en dan ben ik super krachtig!

ik tover niet, nee ik beleef dat bewust, heel bewust kies ik maar ik kan me ook sterk energetisch verbinden om de sterkte en de stroom in ‘onze’ energie te versterken zonder aanraking en zonder al te veel te vertellen.

ik laat nu de poppetjes vertellen, de kleuren zijn werk doen, mijn kennis neem ik mee en mijn verbondenheid straal ik af.

het is zoals mijn therapeut Sander zei – leer nu gewoon te zijn – je hoeft niets te doen alleen gewoon er zijn –

wel Sander, ik kan je verzekeren, alleen dat geeft me heel veel kracht, alleen zijn, aanwezig zijn.

eigenlijk is dat toch straf, ik weet niet dat ik dat kan, behalve als ik het voor mijn ogen door iemand anders zie ontvouwen, zonder dat ze het gevoel hebben dat ik stuur – wat ik wel degelijk bewust doe – maar daar niets van laat ‘zien’.

ik zie een wonderlijke bloem voor mijn ogen zich openen, dat is magie!

ik ben aanwezig op dat moment, en ben zover dat ik kan loslaten en kan voelen wat nodig is, ik heb alles bij de hand maar het kan zijn dat ik het niet gebruik, dat geeft enorme vrijheid, veel vrijheid, vertrouwen en veel goesting, veel goesting, heel veel goesting!

het is zoals ze zei – ik kan het niet delen, je werk is zo belangrijk voor mij dat het me heeft geraakt in elke vezel van mijn hart – dat is kwetsbaarheid en zijn zuiverste vorm.

je zal dus mijn werk op dat vlak nooit zien, lezen en horen, het wordt alleen gedeeld opnieuw met mij omdat het zulke ‘intieme’ mentale en energetische momenten zijn die zeer dierbaar zijn, en die nooit vergeten worden…

en dat is mijn werk.

mijn werk ligt in uw handen, alleen is het verborgen en moet je mij aanspreken om het met u te delen, anders doe ik het niet, dan heb ik voor altijd een verborgen wijsheid en ben dan gewoon aanwezig…

al heel ik veel mensen zonder dat ze het weten!

maar nu ga ik me echt meer bezig houden met de chakra psychologie, het is zo boeiend en zo leerrijk …

wat is wijsheid een heerlijk gegeven, en ik heb dat gekregen van mijn wijze overgrootmoeder ‘ons ma’ …

verborgen wijsheid, mijn lang leven, dat ik alleen uit de kast haal als ik ‘aanwezig’ wil zijn…

ik hou van mijn leven, steeds meer en meer, laat maar komen, ik leer, beleef en leef!

ik ben gewoon aanwezig…

ik ben mijn pure zelf…

en in ontwikkeling!

diepe buiging en een namasté buiging voor dat wat ik maandag morgen heb mogen meemaken, ik ben er zeer dankbaar voor, dàt moment is voor mij een ‘voor en na’ moment geweest, de tweede op een rij in twee jaar tijd…

dankjewel!