ervaringen ten top

de-bergbeklimmers-beklimmen-een-sneeuwpiek-op-achtergrond-beroemde-piekdent-du-geant-mont-blanc-massif-hoogste-europese-mounta-69519655

ik schreef eerder deze week een blog met deze titel, het verbaasde me dat deze blog hoog scoorde bij de zoektermen op mijn sociale mediakanalen…

ervaringen ten top is blijkbaar een goede blog titel. en ik vroeg me af waarom?

zijn mensen altijd opzoek naar ‘ervaringen’?

ten top?

mijn vorige blog gaat niet over de ervaringen- belevingen – die mensen zoeken denk ik, maar zeker iets om over na te denken vond ik…

ik begon er even over te filosoferen, dit thema is er ideaal voor.

het is zo, we zijn misschien wel opzoek naar de ‘grote ‘ dingen in ons leven, we zijn de kleine dingen des levens vergeten te bekijken, daar hebben we vele cursussen over en trainingen in meditatieve en zuiverende weekenden, die allemaal zijn nut hebben, daar ben ik van overtuigd.

al was het maar om weer dichter bij jezelf te komen en weer de kleine dingen des levens te zien die zeer belangrijk zijn.

(dat is toch wat ik ook in mijn cursussen schrijf, dus het heeft absoluut zijn waarde!)

maar er zijn ook een aantal ervaringen in mijn leven die mij ‘ten top’ hebben laten beleven…

ervaringen waaraan je een ‘puntje aan kan zuigen’ en heel wat inpakt hebben gehad in mijn leven.

ervaringen die als een littekenen van het leven op mijn ziel gegrift staan, ervaringen die diep in mijn hart zijn binnengekomen en er een plaats hebben gekregen, ervaringen die ik zelf me eigen heb gemaakt en hierin ben gegroeid, ervaringen van krijgen en nemen in het leven, van afgeven en van liefde…

zoals iedereen, iedereen heeft ervaringen of je moet ‘op een mooie zondag morgen geboren zijn met goud in de mond’ ik bedoel natuurlijk dat je een zondagskind bent in je leven nu…

ik ben dat niet, een zondagskind, het hoeft ook niet alle ervaringen hebben gemaakt wie ik nu ben, en dat is nog een ander punt in mijn filosofieverhaal…

autodidact ten top 

de ervaringen hebben me laten groeien, laten leren, laten beleven. en dit alles is mijn studie van het leven, niet alleen dat van mij, ook dat van mensen en omgevingen die in de zelfde situatie zaten als ik, toen nu en vandaag.

vele littekens op mijn ziel hebben ervoor gezorgd dat ik heb geleerd, gestudeerd als een autodidact, ik ken er dus wel wat van…

ik ken er niet alleen wel wat van, ik heb het ook beleefd…

ervaringsdeskundige (ten top)

het begon al vroeg in mijn leven, al heel vroeg in mijn leven, en dat draag je mee, gewoon, je hebt dat en zo is dat…

natuurlijk als je ervaringen gaat benoemen, bestuderen en beleven in je eigen leven dat is er altijd een meet and greet met andere ervaringsdeskundige (ten top).

en dat heb ik niet altijd opgezocht in groepen, maar wel – zoals het in mijn wereld gaat – virtueel en in de revalidatie groepen…

ervaringen ten top, beleven, bestuderen en belezen, dan ben je levenswijs misschien, in ieder geval ik heb veel in stilte geobserveerd, beleefd, gelezen, bestudeerd en er in stilte mee gewerkt…

werken met ervaringen?

ik begon verder te filosoferen in de autoritten tussen de boodschappen door van de boodschappen dag…

net toen ik voorbij de bloeiende acacia bomen reed en de heerlijke geur binnen in mijn auto kreeg, dacht ik;

ervaringen die ik door het leven, en door mezelf heb gekregen, minder leuke (en lang minder leuke ervaringen) en ook de kleine dingen in het leven….

die neem ik gewoon mee als ervaring!

toen ging ik even na wat ik allemaal wist, in stilte…

daar plopte alle littekens naar boven waar veel coachen mee werken…

alle thema’s die diep in een vrouwen ziel kunnen kerven, verschenen op de snelheidsmeter als innerlijk meetinstrument…

een belangrijk levens thema – autisme – verscheen aan de horizon met een liefdevolle warme boodschap, leef in liefde!

de auto gevuld met de heerlijke acacia bloemengeur deed me ineens beseffen;

Esther je hebt in je leven ervaringen ten top gehad, je gaat er zeker nog krijgen.

Esther je bent een autodidact ten top, je gaat zeker nog verder doen in deze methodiek (= trouwens eigen aan mijn autisme)

Esther, zei ineens mijn innerlijke stem, je hoeft er niet allemaal mee te werken!

Esther, ging mijn innerlijke stem verder, je weet wat je kent, je weet wat je kan, je weet wat je nog niet kan, en je weet waar je graag mee bezig bent…

neem deze ervaringen ten top gewoon mee in je levens ervaringen, neem je ervaringen des levens als ervaringsdeskundige gewoon mee…

ik stelde in stilte een vraag aan mijn ziel;

is mijn kennis dan niet belangrijk voor andere?

ik reed de supermarkt binnen met mijn winkelkar, een briefje in de hand…

en stond te kijken naar het grote rek met verschillende chocolade repen,

snoepjes, rollende argumenten, smeltende compromissen, harde noten, en zachte massages, overgoten met een heerlijke zoete geur van het zwarte goud voor de mond…

ik keek op mijn briefje, er stond geen chocolade op…

ik lachte, heel hard innerlijk, mijn innerlijke stem lachte mee en zei…

yes yes yes, chocolade is er, en verder hebben de andere rekken ook nog aandacht nodig in je leven! 

ik glimlachte heel de winkeltijd lang, en ging inderdaad langs alle rekken, mijn briefje afgewerkt en voor het plezier langs alles wat ik niet nodig had!

aan de kassa merkte ik, dju wc papier vergeten…

en toen ik thuis kwam, was ik een ervaring rijker.

een bijzondere ervaring ten top!

alles is belangrijk, hoe je je focus ook legt in je leven, als je gaat kijken in je ziel des levens, en luistert naar je innerlijke stem, leg je heel wat ‘ervaringen ten top’ rustig ‘opnieuw in het chocolade rek’…

en ik, ik heb graag pure chocolade die van 70% en zacht wc papier…

en verder, ga ik leven…

kortom

al mijn ervaringen ten top, al mijn littekens in mijn ziel, ik dacht ik doe er iets mee als toekomstige gediplomeerde coach…

coach in mijn ervaringen ten top..

als autodidact heb ik er een boodschappen kar vol van…

stop!

ik doe er ook iets mee, maar ik ga er niet de focus op leggen in mijn werk, ik neem ze mee.

en de rest zet ik terug in het rek!

supermarkt-2252x1266

Advertenties

inhalen

https://www.psychologiemagazine.nl/artikel/stilte-in-je-hoofd/?utm_source=social&utm_medium=facebook&utm_term=stilteinjehoofd_19042018#

images (4)

zin in een ritje?

ik ben deze week aan het ‘inhalen’ wat ik vorige week niet heb kunnen doen.

inhalen…

straf,

ik dacht dat ik niet meer zou inhalen in het huishouden, alleen gewoon verder doen op het ritme van elke dag?

neen, ik wil meer, ook nog de truien wassen en buiten laten drogen, een gezonde en voedzame maaltijd elke dag met veel verse groentjes nu de temperaturen stijgen…

overvloed aan werk en groentjes…

wassen, poetsen, regelen, psycholoog bezoek met de kleine om ons dossier in orde te krijgen, zelf aan het dossier werken, plannen voor het weekend, zorgen dat alles klaar is voor het weekend, en mezelf recht houden… kleding terug sturen, verkeerde maat besteld – dju en ik die alles dubbel controleer voor de kleine – naar de zorgjuf, een bespreking…

geen tijd meer voor iets anders… de tijd glipt uit mijn handen…

slapen in de zetel wanneer de kleine gaat slapen…

inhalen, opstarten, inhalen…

volgende week mijn schijfwerk terug opnemen, daarom werkte ik deze week extra hard, om volgende week het schrijfwerk te kunnen ‘inhalen’

mijn auto is nochtans niet groot hoor

achter-auto-modeljong-geitje-20765078

de nieuwe school

het is geen gemakkelijke beslissing geweest, maar nu is de start er…

dossier is opgestart om de zoon naar een autiklasje te laten gaan.

de moeilijkste beslissing aller tijden voelt het voor mij aan, ik heb met verschillende mensen gesproken, de voor en de nadelen besproken en mijn gevoel gevolgd.

onze zoon met normaal verstandelijke vermogens naar een autiklasje sturen, ja het is toch een grote stap.

voor mama een logische stap,

omdat we goed weten hoe divers een klas in het gewoon onderwijs kan zijn en ook met een blik op de toekomst vanuit het eerste leerjaar, toch een beslissend leerjaar…

een klas vol kinderen met verschillende noden en verschillende …

dat vraagt wel wat van een leerkracht…

dat is zoals het gaat in het ‘normaal’ onderwijs…

wij kiezen heel bewust voor aangepast onderwijs, ook al is onze zoon ‘onzichtbaar’ autistisch – in de school merken ze het nu pas aan ‘kleine’ dingen, maar thuis is het een uitbarsting…

een kwestie om het evenwicht in heel ons leven te bevorderen en kansen open te laten voor verder groei mogelijkheden.

onze zoon gaat naar een nieuwe school in Tielen.

3 kwartier van onze woonplaats vandaan…

ik ben blij met de beslissing, het is proces van maanden geweest en heel intens geweest, eigenlijk al vanaf de eerste kleuterklas…

volgende week mogen we gaan kijken in de klas, spannend al weet ik al goed hoe ze werken, mijn man weet dat nog iets minder goed dan ik, dus het is de voorlaatste stap voor hem, want ja wij doen dat ook samen…

nog 3 maanden school ongeveer en dan vakantie, we zijn er aan toe!

5662_product_detail

wat een week vervolg

liefdeuitdehemel.blog/2018/04/15/wat-een-week/

Gedichtje - Esther Cuyvers

kreeg ik vandaag de oefening uit de 3 daagse illustratieve technieken aan via mail

ik heb het gedichtje zelf geschreven en de illustratie erbij getekend…

zomaar vanuit het niets, het doet wel iets…

dankjewel Debbie je hebt mijn blokkade naar huis gestuurd!

https://snow-and-rose.com/en/story/

BEGRIP voor ASS – de bundel van blogs

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards
WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/02/begrip/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/03/begrip-2-de-e-van-emotie-en-eindeloos/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/04/begrip-3-g-van-grip-krijgen/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/05/begrip-4-r-van-ratelen-in-het-brein/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/06/begrip-5-i-van-puntjes-op-de-i/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/06/begrip-extra-ik-vraag-me-af/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/09/begrip-6-psychologisch/

https://www.facebook.com/ahaautisme/

https://www.facebook.com/liefdeuitdehemelblog/

Begrip 6 – PsychoLOGISCH

fairtrade_en_handgemaakte_blokken-_en_blokkendoos_van_lanka_lamai_2

ik heb het beloofd, ik ga het eens even hebben over ASS versus hooggevoelig zijn.

laat ik even zo kort als kan even schetsen wat ik weet over hooggevoeligheid en weet over onze ervaringen met en over ASS

ik keer even terug naar mijn eerste blog over begrip

https://wordpress.com/view/liefdeuitdehemel.blog

daar leg ik in het kort uit welk brein een ASS’er heeft volgens het  ‘De Brain Blocks’ spel

laat ik het zo stellen: een ASS’er heeft een blokjesbrein…

ik leg ook in de blog uit dat een ‘gewoon brein’ eruit ziet als een Smartmax spel

SMX501_SmartMax_magnetic_discovery_Basic_42_1_grande

de staafjes zijn de gebeurtenissen en bolletjes – die magnetisch zijn- kunnen gemakkelijk verbindingen leggen.

en nu hoe ga ik nu de verwerking uitleggen? het ratelen van het ‘zijn’ in mijn ASS brein

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/05/begrip-4-r-van-ratelen-in-het-brein/

het ratelen is het verwerkingssysteem…

ja dit is wel echt kort door de bocht natuurlijk…

ik heb nog niets geschreven over de psycho – LOGISCHE deel. hierin spits ik me toe op hooggevoeligheid en ASS en ASS met hypersensitiviteit.

mijn zoon heeft ASS en is hooggevoelig; wat wil dat zeggen? hij heeft een blokjesbrein en een reageert ‘overdreven’ op gebeurtenissen van emotionele aard.

mama heeft ASS en is hypersensitief; wat wil dit zeggen? ik heb een blokjesbrein en reageer altijd hyper sensitief op gebeurtenissen van emotionele aard.

papa heeft een ‘gewoon brein’ langs de intelligente kant en is hooggevoelig; wat wil dit zeggen? hij heeft een flexibel Smartmax brein, reageert ‘overdreven maar flexibel’ op gebeurtenissen van emotionele aard.

zo nu heb ik ons gezin even geschetst. tot zover de privacy.

wat is hooggevoeligheid?

Hooggevoeligheid is een (over-)emotionele reactie.*

wat is dan HSP – hoog sensitieve persoon?

Bij hoogsensitieve personen (HSP’s) heeft de thalamus, het schakelcentrum van de hersenen, een verlaagde drempel waardoor ze meer prikkels binnen krijgen.*

Ze merken dingen op die minder sensitieve personen ontgaan en hebben tijd nodig om al die info diepgaand te verwerken.*

Hoogsensitiviteit is aangeboren, je hebt het voor het leven, net zoals de kleur van je ogen of je huidtype.*

ok nu hebben we een informaties rondje gedaan, en nu de verwerking van een ASS’er

waarneming van een gevoel bij hooggevoeligheid – klasgenootje weent en onze zoon is helemaal van slag omdat hij dit niet graag heeft. hij gaat zijn klasgenootje troosten met knuffels. zijn klasgenootje moet van zijn knuffels niet weten. onze zoon helemaal ondersteboven en machteloos omdat hij nu niet meer weet hoe hij zijn vriend moet helpen, want hij leerde bij verdriet gaan we knuffelen om te troosten…

het blokjesbrein neemt waar;

  • vriendje
  • wenen
  • troosten
  • gaat niet
  • oei

en blokkeerde in het verwerken

het blokjes brein ziet er dan zo uit, en gaat verder in ratelen en druk druk werken in het denken – welke blokjes moet ik nu waar leggen en blokkeert omdat de tijd daarvoor niet aanwezig is want de juf staat er al voor een schilder opdracht…

dus die blokjes blijven een rommeltje en dat is heel onaangenaamenwordenheelsneleensoepvanemotiesdienietmeerkunnenwordengesorteerdindetijddiehijniet heeft.

550x550

hij komt dus thuis als ‘leeuwtje zonder stem’ omdat hij innerlijk aan het ‘brullen’ is geweest…

er is hierin totaal geen filtering, alles komt binnen, alles wat er rondom hem gebeurd, alles wat naast hun gebeurd, boven en onder hem komt binnen…

GRRRRRRRRRRRRRRRRRommmmmmmm… veilig bij mama kan dat wel…

volgende dagen wil onze zoon niet meer naar school omdat hij zijn torens van blokjes nog steeds niet terug gesorteerd heeft…

hij denkt dat de komende dagen zijn vriend nog steeds wenend binnen komt en wil het niet meer meemaken.

mama moet zeggen dat het niet zo is, wenen maar voor even is.

de basis emoties kent hij, herkent hij, maar de reactie is anders

ok en nu een normaal brein dat dit meemaakt die neemt dit waar

  • oei wenen, ja ik krijg de tranen in de ogen
  • nu ga ik proberen te troosten en langzamer te ademen
  • ja het troosten werkt niet met knuffels
  • ik ga proberen te praten, eerst zachtjes en hem een handje geven
  • ja het lukt
  • ja zijn gezichtje klaart op
  • hij gaat mee in de klas

je merkt het al, er zijn veel meer stappen genomen die flexibel na elkaar volgen, gewoon soepeler van het ene komt het andere.

er is hier ook zeker wel een filtering – van wat is nu nodig en wat is nu niet nodig – en wat niet nodig is, dat gebruik je gewoon niet…

empathie is er zeker aanwezig, alleen de reactie en de verwerking is totaal anders…

bij mama die hypersensitief is geworden doorheen het leven is de reactie één van beide voorbeelden, omdat ze heeft geleerd om zich flexibel te gedragen maar de waarneming is in blokjes stappen en details waarnemingen van het geheel.

en dat is dus echt wel een verschil.

ik heb veel moeten ‘leren’. de sociale codes heb ik geleerd te gebruiken door kopiëren en bestuderen waarom mensen dat doen…

onze zoon werkt nog als kleuter vanuit zijn ervaring, hij zal ook bepaalde dingen moeten leren.

het verwerken van die hoop emotionele en gedachten volle rommel van blokken dat is iets wat wij gemeen hebben, wij hebben veel sorteer tijd nodig, want anders ja blijven we door ratelen…

autisme

iemand die hoog sensitief is neemt ook een emotionele stress waar bij het waarnemen van een gebeurtenis met een emotionele lading en kan wel met een normaal brein – Smartmax brein – gaan verwerken

smartmax-voorbeeld3

hmmm toch wel een groot verschil, al gaan hoogsensitiviteit – hooggevoeligheid en ASS kenmerken op het eerste gezicht – hand in hand – er is een duidelijk verschil!

al moet ik persoonlijk ook zeggen het is door boeken over hoogsensitiviteit te lezen dat ik het gevoel bleef hebben dat ik ‘het ook had’ maar dat de boeken – niet klopte! hihihi –

natuurlijk klopten al die boeken niet naar mijn gevoel ik ben geen hoogsensitieve persoon ik ben een autistische vrouw met hypersensitiviteit…

(mijn diagnose is bij Indigo vzw gebeurd en onze zoon bij De kronkel in Lille).

erg is dit niet, er valt goed zeer goed mee te leven, als je er bewust van bent.

en dat ben ik, al is de reis, het waarnemen, het verwerken, bestuderen en het kopiëren altijd bezig, altijd bezig…

het is een kunst ermee te leven, en dat maakt het zo boeiend…

yes yes yes…steve-jobs-quote-720x308px

* bron via de site

https://www.happywork.be/verschil-hooggevoelig-hoogsensitief-hsp/

dit is persoonlijk het laatste deel van de campagne BEGRIP van wereld Autisme dag – week –  https://mezelfzijn.be/vva/wereld-autisme-dag/

wie vragen heeft kan steeds bij mij terecht of op mijn fb pagina HA ASS

https://www.facebook.com/ahaautisme/

 

 

 

 

 

Begrip 5 I van puntjes op de I

letra_i_1_g

even de puntjes op de i zetten,

ja hoeveel puntjes moet je hebben?

ik deel even een link met zeer goede puntjes

http://www.tishiergeenhotel.nl/25-dingen-die-je-beter-niet-zegt-tegen-een-moeder-met-een-autistisch-kind-en-25-dingen-die-ze-graag-hoort/

in het reclame spotje dat nu op de Vlaamse radio en tv is te zien, kan je horen dat ASS’ers altijd eerlijk zijn.

het is zo heel eerlijk, en heel soms zo eerlijk pijnlijk voor de ontvanger van die eerlijke woorden…

dat zijn de puntjes op de i zetten…

en dan zijn de ontvangers zo verschoten, dat het gaat om vrienden blijven of niet meer…

ik heb geleerd om die puntjes te vermijden, alleen als ik zelf verward blijf – de lichaamstaal klopt niet met de verbale taal – ben ik wel een puntjes zetter.

een letterzetter ben ik wel, omdat het soms zo is…

de link die ik heb gedeeld is van een Nederlandse website, hier in Vlaanderen is het delen dat je ASS hebt niet altijd zo ‘open en vrij van interpretatie’ .

ik heb sinds ik het heb gezegd tegen bepaalde mensen al gevoeld dat het contact niet meer het contact is zoals het voordien was.

ja je ziet het niet hé, ook niet aan de zoon!

hier hebben we eerder een gesloten ‘wereld’ ….

ook goed, al is het wel een stuk moeilijker.

en ja hoor hoe dikwijls heb ik al gehoord ‘je ziet er niets aan!’ , ‘je merkt het niet echt’…

tot als de zoon thuis komt natuurlijk, veilig en heel dicht bij mama, dan barst er een bommetje…

ik zal het als ASS mama gewoon moeten worden, ik zeg al niets meer over ‘je ziet er niets aan’, ‘je merkt het niet’, en als het echt nodig is dan zeg ik ‘het is er wel, straks…’

idem bij mama hoor, al ben ik geen hyper type in sensorische prikkels extra opzoeken zoals mijn zoon. ik kruip achter de pc, of ga piekeren…

de puntjes op de i zijn dus echt belangrijk, zowel in de opvoeding, als in de zelfzorg en in de sorteertijd…

begrip daarvoor is echt belangrijk!

383499_269854663101123_235905443162712_593900_1275532354_n_large