de laatste schrijfsels

het is zo leuk om vandaag en zeker morgen de laatste ‘hand’ te leggen aan de 3de cursus.

het is een bijzonder onderwerp – intuïtie –

maar toch ben ik nu even stil geworden, gisteren was het herdenkingsdag van de aanslagen in Brussel.

ik heb veel radio gehoord gisteren en de aflevering van Pano gezien…

nog steeds ben ik stil, ook omdat we nog zoveel moeten leren over ‘de aanpak van wie zich slachtoffer voelt’

veel mensen zijn er rechtstreeks en onrechtstreeks bij betrokken, en voelen wat ze voelen…

de wachtlijsten en de andere lijsten lopen ver over het humane…

geen centen, geen complimenten het kan echt zo letterlijk genomen worden…

ik heb gezien, gedroomd en gewenst, veel gewenst…

maar zoals altijd gaat de dag voorbij, en vandaag heb ik een techniek toegepast die ik heb geleerd uit de cursus en heb geen totaal geen zenuwen gehad voor de tandarts.

ik viel bijna in slaap…

het werkt!

imagineren en visualiseren yes het werkt !

brain_169895798

Advertenties

vrouwendag vandaag

ik wens alle vrouwen hier een prachtige vrouwen dag

9200000026581517

deze vrouw gaat meteen weer de zetel en haar bed opzoeken. ziek en goed ziek maar we komen er wel, het kan een week duren die sinus ontsteking en die virale infectie…

als ik straks kan ga ik weer lezen in mijn boeken over intuïtie, voor de training – cursus die ik ga geven.

een prachtig onderwerp, echt dit is een prachtig onderwerp!

ik heb gekozen om een iets wetenschappelijk boek over dit thema – om de vingers af te likken! – en een spirituele benadering natuurlijk ! – ook om de vingers af te likken!

ja Shivatje, ik ga binnenkort je site een omkeren opzoek naar de chakra leer en de aura leer.

trouwens Shivatje, ondertussen droom ik ook over kleuren die gelinkt zijn aan mijn vragen, en die vragen hebben blijkbaar plots ook kleuren in hun oplossingen…

oranje, roos, rood, geel komen heel dikwijls terug, ik ga werken aan de wortelchakra, de belangrijkste om te aarden blijkbaar…

geel is wel een hele boeiende want deze komt altijd al voor in mijn leven!

dus ik ben nog steeds bezig, maar nu met een warmwaterblaas en de tv ook op!

en een geweldige tip als je een goede film wil zien the lunchbox !

https://www.cinenews.be/nl/films/the-lunchbox/

 

verlangens

ik heb een lieve man.

vrijdag zijn we 10 jaar getrouwd. vrijdag is het 17 jaar geleden dat we samen iets gingen drinken.

we hebben natuurlijk verschillen, één van de belangrijkste verschillen is, hij is een ‘reiziger’ en voor mij hoeft het niet echt het reizen…

we schillen in leeftijd wel wat, ik ben veel jonger dan hij, dus hij heeft veel kunnen reizen voor we elkaar kende, en het zit in zijn opvoeding dat reizen.

en soms komt er een verlangen opsteken na ontmoetingen met andere reizigers…

Sri – Lanka, Ijsland, Noorwegen, de Bosporus… vele landen en streken zijn dit weekend weer gepasseerd door mijn wanderlander .

het verlangen groeit dan enorm bij hem om te gaan reizen, reizen die ver boven ons gezinsbudget liggen en dus daar een oplossing zoeken…

ik weet heel goed wanneer een verlangen komt opborrelen, wanneer ‘de rest’ uit evenwicht geraakt… dan leeft het verlangen op om het op een andere plaats te gaan zoeken wat je thuis, op je werk en voor jezelf nodig hebt.

natuurlijk is het ook gewoon fijn om ergens anders te zijn. dat kan ik echt goed begrijpen. even ertussen uit, dat kan ook echt deugt doen. maar dikwijls zit in een groot verlangen ‘iets’ dat niet echt meer klopt…

daarom schreef ik gisteren een korte mijmering over verlangens op mijn fb

een verlangen hebben, naar iets. het is me wat.
hoe groot het verlangen is, zo groot is de teleurstelling als het in de realiteit niet past…

verlangens worden haast nooit ingevuld zonder er iets ‘voor te doen’ .

er gaat steeds een proces aan vooraf van loslaten en werken om een verlangen in te vullen.

de weg dat het verlangen aflegt is heel dikwijls à la minute, maar de verwezenlijking zeker niet.

dikwijls is het verlangen dat je hebt een weerspiegeling van dat wat je DENKT nodig te hebben om jezelf goed te voelen.
en dat is een boeiend proces…

je denkt dat je dat nodig hebt – dat verlangen – je bent er zelfs door verblind, en toch is het een heel anders proces dat je best eerst in gang zet om tot een constructief resultaat te komen.
een verlangen ontstaat als de dag dagelijkse beslommeringen, 
– werk, gezin, financiën, emotioneel evenwicht – uit evenwicht zijn gekomen.

dan krijgen we verlangens die in de realiteit van elke dag niet haalbaar zijn…

soms is het te verwarren met een droom hebben. dromen van een verlangen kan natuurlijk, al is een droom hebben en een verlangen hebben en deze nastreven het begin van een in –
zichtrijk proces waarbij je zeker de blinde vlekken tegenkomt !

ik ben er al lang mee klaar met mijn verlangens, die nastreven was een gegeven, ik heb het geprobeerd met wisselend succes. nu weet ik na 10 jaar proberen, ik heb geen verlangens meer die niet realistisch zijn.

alleen dat beseffen & de kleine dingen van de dag leren apprecieer daar ga ik elke dag voor.

en verder zijn de kleinste stapjes – in de droom die ik toch nog heb – een bonus in mijn leven.

@ leven in het hier en nu !

yes yes yes

images

natuurlijk gun ik het mijn man om alleen te gaan reizen. meestal zijn dat georganiseerde natuurreizen gespecialiseerd in vogels spotten. een hele dag met de verrekijker en de telescoop rondlopen en turen naar een zeldzame vogel.

ik doe het ook graag hoor.

al blijf ik liever in Europa, daar waar het warm is het liefst en doe ik ook graag iets anders…

ik heb dit verlangen zo niet, voor mij is thuis en de buurlanden meer dan goed genoeg. en eerlijk, mijn verlangen is heel éénvoudig, beter worden in de dagdagelijkse dingen en soms een plusje.

wij verschillen hier enorm, het mag, het kan als het realisme blijft en het reizen haalbaar is…

toch spannend en een altijd terugkerend issue in onze relatie, al doe ik met het gezinsbudget wat ik kan om aan zijn wensen ook tegemoet te komen, het is water bij de wijn doen zoals het hoort…

en wij doen verder, beter dan vorig jaar, beter dan dit jaar. dat proberen we althans…

5104226627001_5222667804001_5219436382001-vs (1)

de stroom …

soms gebeuren er in je leven net de dingen die geen toeval meer zijn.

dit weekend was zo een weekend.

gisteren kreeg ik de echte diepere betekenis van deze gebeurtenissen tijdens een sessie bij een light body begeleidester, Hermine.

het is een stroom van moeders energie…

ik schreef er een blog over op wolfsvrouw

wolfsvrouw.wordpress.com/2017/10/18/de-stroom/

86fb31d6affc875513e434f1d8911bfb--redbud-trees-flowering-trees

ik vond er een gepaste song bij…

“Redbud Tree”

Hunted down, I came upon
A place of ferns and grass
Gathered to a redbud tree
And now their footsteps pass
Where I crouch in dread
Discovery my certain death
Her leaves reaching for my head
As I suspend my breath

Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me

Those days of fear are gone
Yet I am pledged to her
As to my only one
My lovely protector

Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me

 

deze blog is een vervolg op de blog van gisteren,

esthercuyvers.wordpress.com/2017/10/17/op-een-punt-komen/

nogmaals dank ik mijn vriendin waardoor ik dit belangrijk anker punt in mijn leven heb mee mogen beleven – eigenlijk ook wel een door haar heb mogen beleven –

dankjewel K x veel kersenbloesems !!!

de verhalen van ons leven

het is een boek – de verhalen van ons leven – verander je zelfbeeld en verbeter je bestaan.

het is geen simpel boek, er is wetenschap gekoppeld aan gebeurtenissen en oefeningen… ik heb het ooit gekocht, ben er beginnen in te lezen en ben niet ver geraakt, omdat ik niets met de gebeurtenissen had, toen…

nu dit weekend ga ik met een vriendin weg. de natuur van Duitsland in. ik weet dat we 3 uur moeten rijden. verder dat ons verblijf een gezondheidscentrum is dat Sativa noemt en de rest laat ik gewoon op me af komen.

ik heb mijn verhaal, zei heeft dat van haar. de nadruk dit weekend is haar verhaal, en onze gezamenlijk verlies van zwangerschap. dat van mij ver in het verleden, dat van haar 9 maanden geleden.

ik ben gaan wandelen daarnet, graag had ik wat helderheid gekregen, ik heb alleen plezier op gedaan. alleen wandelen met de vraag die steeds terug kwam, de verhalen van ons leven…

deze morgen las ik een geweldige quote

22310354_1840362166275648_8517032754189432031_n

ik weet dat herinneringen veel impact op mezelf hebben, en plots besefte ik dat ik het afgelopen jaar wel degelijk ‘afstand’ van de beladenheid van mijn herinneringen heb kunnen doen. de beladenheid is er af van mijn herinneringen. de beladenheid was een berg, nooit had ik die berg kunnen opklimmen met die ballast op mijn rug.

nu wel. het gaat voorbij ! ik heb die ballast één voor één uit mijn rugzak genomen, gecomposteerd en weer verder gestapt…

ik liep daarnet door een ‘hoopje’ van een andere hond, bijzonder onaangenaam, ik heb mijn schoenen terug schoon gekregen door gewoon te blijven wandelen, gewoon blijven wandelen, extra kilometertjes door het mulle zand, in de zon, met een prachtig landschap.

dat was het afgelopen jaar ‘ het verhaal van mijn leven’.

en dit weekend, ja ik moet zeggen ik ben weer wat onwennig, zoals de vorige keer toen ik met haar enkele sessies begon te bewandelen. het liep vlot, en dat gaat dit weekend ook zijn…

laat die verhalen maar komen…

die van mij zijn gecomposteerd, ik kan ze nu gewoon bewandelen, hop die berg op en er weer gewoon af…

All-focus

All-focus

All-focus

All-focus

en het boek, wie het boek wil, laat maar een seintje, ik stuur hem op !

 

de Wandelen – Tag van vandaag

All-focusde Wandelen-Tag

ik heb de wandelen – Tag overgenomen van Mooi leven By de Gans (ja ik ben een fan van de Gans) . ik ben gaan wandelen deze week, vroeg net na het afzetten van onze zoon op school. Eindelijk nog eens een wandeling, met ons Fien.

Waarom wandel je?

om mijn hoofd leeg te maken, zeker om energie te krijgen van het wandelen. ons Fien zien rond crossen op de heide is echt een plezier.

ik wandel vooral om me in beweging te houden, te genieten van de natuur, de frisse wind en de wolken die overdrijven.

All-focus

Wanneer wandel je?

ik wandel graag in de voormiddag, wanneer de dag aan zijn dagtaak begint. ik wandel minder graag als het frisse wind is, dan tranen mijn ogen, maar daar heb ik ook een oplossing voor gevonden, ik draag dan mijn hoed, met een brede rand. ons Fien weet goed wanneer die bovenkomt, ook bij regen, ze gaat toch mee…

Waar wandel je het liefst?

geen twijfel mogelijk, ik ben het liefste in de Keiheuvel in Balen. het is mijn habitat, trouwens al van kind af. het vliegveld geeft een mooi uitzicht en ik kan goed in de verte kijken, naar de wolken. maar ook door het mulle zand, op en neer op de zandheuvels tussen verschillende biotopen op een redelijke afstand.

All-focus

Wandel je samen of alleen?

ik wandel het liefste met mijn gezin, maar alleen genieten is ook hemels. Soms wandel ik nog eens in groep, of wandel ik om gesprekken met iemand te hebben, maar in deze tijd meer met mijn gezin en familie.

Wat is voor jou het perfecte wandelweer?

als de zon er is, of gaat komen en er niet te veel wind is. in de Keiheuvel kan de wind over het vliegveld serieus waaien, dan ‘pas’ ik, dan wandel ik graag in het bos vlakbij ons huis.

Wat neem je mee tijdens jouw wandeling?

niets, soms een telefoon, soms een extra sjaal, en soms een verrekijker. als we met het gezin gaan wandelen altijd de verrekijkers en dikwijls de telescoop. altijd onze westie!

Wat is jouw wandeltempo?

mijn tempo, stap voor stap!

Op welke schoenen wandel je?

All-focus

ik ga met halfhoge gewone stevige schoenen, alleen als het zand heel mul is trek ik mijn bergschoenen aan. wel steeds met wandel sokken ik wil niet graag schuiven in de schoenen.

Wandel je het liefst verhard of onverhard?

All-focus

in het mulle, zachte verharde zand maar ook op een aangelegd rolstoel pad

All-focus

Wanneer is een wandeling voor jou geslaagd?

wanneer ik voldaan ben tijdens het wandelen, wanneer ons Fien zich heel goed geamuseerd heeft, wanneer de zon mijn snoet even verwarmd heeft, wanneer we de andere twee westies – tommy en witse – en zijn baas(jes) hebben gezien.

wanneer we met ons gezin een vlinder, libel, vogel hebben kunnen bekijken, wanneer we gezellig keuvelend heel de wandeling hebben doorgestapt. wanneer het weer, de kleuren, de geuren en het uitzicht mooi is.

en natuurlijk, wanneer we nadien iets lekkers kunnen eten thuis of ergens waar we het kennen en of echt laten verrassen.

zo hebben we één van onze laatste wandelingen een ontdekking gedaan waar we nu nog deugt van hebben https://www.musica.be/nl/formats/klankenbos

een heerlijke gezinswandeling, met nadien een lekkere simpele croque monsieur…

maar ook een vaste wandeling is in het Prinsenpark te Retie, de vaste uitvalsbasis van mijn man die daar zijn hoofdkantoor heeft.

https://www.provincieantwerpen.be/aanbod/dvt/prinsenpark.html

All-focus

geen signaal opgevangen

het is normaal zei de dokter,

in het begin van het schooljaar tieren de virussen en bacteriën welig. alles erop en eraan, ja ja en het liefst tegelijkertijd. (misschien straks de luizen nog, die komen als de verwarming op gaat in de klas).

dus ja het is normaal, en toch heb ik weer een lesje geleerd. ik heb blijkbaar een signaal niet opgevangen, borrelende darmen – ik dacht dat het lag aan de cornflakes dat ik at en die nieuw in mijn dieet was – blijkt dus ‘iets’ dat wel overgaat van mens tot mens.

nu hebben we het allemaal zitten, of toch bij mij is het over.

gisteren komt mijn zoon aan het handje van zijn juf naar buiten, hij heeft last van zijn buikje en heeft niet gegeten…

ja dat hebben we geweten, tegen borrelende darmen valt niet veel te doen buiten ‘ze sparen’ en veel drinken…

ik heb al pudding met appeltjes – zonder koekjes – gemaakt vanmorgen want hij zal toch iets moeten gaan eten…

https://www.oetker.be/onze-recepten/r/vanillepudding-met-koekjes-en-appel.html

hopelijk gaat alles goed vandaag en is hij zondag ok!

DSC_0013

 

Kreukels loslaten ? Kan dat eigenlijk wel?

gezond-eten-gezond-hartdeze week twee blogs gelezen over deze onderwerpen.

de eerste ging over ‘kreukels’ in je leven van blogster De gans, gisteren van blogster Annaberg over loslaten een hype…

ik stel mezelf de vraag, kan je ‘kreukels’ loslaten, je gevoelige gebeurtenissen die je door het leven hebt ‘opgedaan’ en of ‘opgelopen’

eigenlijk zit er in loslaten een heel proces achter, het is idd zoals een andere blogger zegt niet te verwarren met ‘parkeren’ en er niet meer naar om kijken, neen het is een manier van ‘rouwen’, met verschillende stadia om dan te kunnen overgaan tot loslaten.

laat ik even heel eerlijk zijn, een paar jaar geleden kreeg in een innerlijke braakneiging bij het woord loslaten. ik steigerde bij het woord, ging in galop heel snel ervandoor als ik het woord hoorde, las of zag verschijnen als helende ‘god’.

nu nog als ik het woord schrijf denk ik, het is een ‘huis – tuin en keuken’ woord, ze hadden veel beter het beschreven als een metafoor – dat wat je innerlijk nodig hebt om goed te leven’ in de zin van – gezond loslaten, extra vitaminen voor het leven –

want met gezondheid zijn we allemaal bezig…

maar goed, misschien is het dan niet vreemd als je beseft dat – loslaten eigenlijk afvallen betekend – af vallen van ballast – wat is dan die ‘ballast’? iets dat je heb opgelopen en hebt meegemaakt in je leven waarbij je niet zo een goed gevoel, gedacht en beleving bij hebt gehad.

loslaten doen we massaal, scheiden kan een voorbeeld zijn, het echte ‘loslaatproces’ komt meestal na de scheiding, daarna heb je nog gemeenschappelijke gebeurtenissen die bij het loslaten van elkaar horen.

je moet bij loslaten door een proces van rouwen, om daarna een andere ‘blik’ te krijgen op dat wat er is gebeurd in het leven en dat onaangenaam is geweest.

een ander gevoel, een ander gedacht een andere beleving voor dat wat je hebt meegemaakt en wat je hebt doorgemaakt vraagt om een verwerkingsproces. het woord loslaten omvat een heel innerlijk verwerkingsproces, loslaten is niet ‘spullen vastnemen en weggooien of weggeven’…

maar wie ben ik om dit hier te schrijven?

ik kan persoonlijk alleen maar schrijven wat voor mij van toepassing is geweest om het proces van loslaten ook toe te laten om ruimte en ontvankelijkheid te vinden ‘zijn’ werk te laten doen.

loslaten van zeer onaangename verdrietige gebeurtenissen is echt werken.

ik heb het laatste jaar gewerkt aan mijn verloren zwangerschappen en mijn gebeurtenissen op het vlak van onvruchtbaarheid, vruchtbaarheid en uiteindelijk mama worden, goed te bekijken, omdat ik een boek wens te schrijven!

hoe ga je een boek schrijven over endometriose als je plots door een operatie geen endometriose meer hebt na 20 jaar te hebben afgezien?

ik heb een doel met dit proces van rouwen en loslaten voor mezelf gecreëerd. ik heb een doel, en dit doel heeft een krachtig proces in gang gezet. eerst van diep rouwen, want dit had ik nog niet gedaan, dan met het doel om ‘de onderwerpen uit mijn boek’ leesbaar en verstaanbaar te maken, voor mezelf in de eerste plaats…

dan heeft het proces echt een uitwerking gevonden in loslaten. het zien van je ballast – het dieet van comfort food – wat eet ik innerlijk dat niet meer nodig is om gezond te leven? is het eerste wat ik heb gedaan. (in mijn geval letterlijk en figuurlijk – 10 kilo nu)

dat zien van je ballast komt achter rouwen. het vasthouden aan herinneringen die onaangenaam zijn geweest heeft twee delen, de herinnering kan je met andere ogen bekijken door de details op dieet te zetten, maar de gebeurtenis te houden want deze zijn gebeurd in je leven en maken je wie je bent.

dat is hoe ik ben begonnen aan loslaten. en dan is loslaten een goed innerlijk proces dat alles in gang heeft gezet bij mij, alles heb ik bekeken doorgegaan en uiteindelijk op dieet gezet, tot ik het dieet zo gewoon was dat het gekende en zichtbare en voelbare – waar ik last van had als ik dat ‘at’ – niet meer ‘at’ niet meer in emotie voelde, waardoor mijn gedachten daarover sterker werden en mijn beleving sterker maakte zo dat ik sterker werd om met de gebeurtenis om te gaan…

een proces van 1 jaar met een aanloop van 4 jaar. ja hoor zoveel tijd neemt het in beslag!

neen als je kreukels wil glad strijken laat dan de kreukels die de gebeurtenis heeft gemaakt er maar in, maar de andere rest kreukels die geen zin meer hebben strijk er die dan maar uit…

en loslaten is gezond  – gezond loslaten,  zijn extra vitaminen voor het leven –

fruit-bowl-1600003_960_720

fotobron PX

 

 

slaap zacht verder, mijn vriend

zo lag je daar, gewoon te slapen, in het bed waarin je lag, daarstraks…

je was helder, je keek heel bewust naar iedereen die rondom je bed stond en even kwam kijken.

de leefgroep bewoners wisten dat het niet goed ging. heel de leefgroep was rustig. er zat een vriend in de zetel en je maatje kwam heel regelmatig kijken of hij zijn plaats aan je bed nog niet ‘kon innemen’ om over je armen te strelen en zijn eigen verhaal een je te vertellen.

je abo D. was er en ik voelde dat jij daar blij mee was. je mama, je broers en onze zoon, het was ok dat die mensen daar op dat moment waren.

ook al vertelde je lichaamstaal verschillende dingen, ik zal nooit vergeten hoe je beide onderarmen met regelmaat naar boven stak, het voelde als een hulpgebaar, een gebaar van, ik kan niet meer…

heel heldere blauwe ogen keken ons regelmatig helder en bewust aan, even een blik en later sprekende ogen, naar je mama en ja abo D, heen en weer, zoals bij een gesprek, je wenste te vertellen dat…

je zag het zoals al eerder je papa het heeft gezien, je ogen spreken wat je mond niet kon zeggen. het spreken van je ogen, heel helder en bewust heeft bij je abo wel een een actie gegeven, ze handelde met veel liefde voor haar pupil.

ik zag jullie gesprek, het sprak me aan tot in het diepste van mijn ziel, mijn intuïtie zei meteen ‘hij is stervende’…

dit wil je nooit geloven, je wil het niet geloven, wij zaten daar allemaal in zijn leefgroep, onze zoon in contact met jou en de leefgroep bewoners die één voor één langzaam en rustig naar je kwamen kijken. sommige heel blij, er was een kindje in de leefgroep, andere blij dat het bezoek eens bleef zitten in de zetel, en vooral je maatje die het een beetje lastig vond dat mama op zijn stoel zat.

hij keek naar ons elke afzonderlijk, in onze ogen, een blik alsof hij je wenste ‘op te nemen’ met de bedoeling je nooit te vergeten!

ook naar onze zoon die heel rustig zat te spelen maar heel goed wist wat er gebeurde nam je helemaal in je op. bewust en heel helder !

ook al voelde ik al een hele dag onverklaarbare onrust, natuurlijk hadden we nooit kunnen denken dat jij ook die onrust in je lijf had. het was pas toen je abo de telefoon nam omdat ze het ook aanvoelde dat er een stroomversnelling kwam, naar mijn gevoel bij jou naar begrip.

je probeerde nog te slikken, je nam nog slokken van je beker als D je abo je het gaf, je wilde wel, absoluut, maar je lichaam kon het niet meer verwerken…

het was duidelijk toen de dokter binnen kwam, ze keek naar je en we zagen haar ietsje verschieten. in geen tijd had ze je taal begrepen, haar begrip en de bevestiging van je abo maakte je gezicht en je lichaam rustiger. hoe moe je ook was, je voelde ons afscheid, je keek ons met je heldere ogen aan…

volledig verdoofd ging ik naar buiten, niet gelovend in mijn intuïtie. wel vertraagd en opmerkelijk geen gevoel van onrust meer…

ik stond er niet meer bij stil, we aten en we praten na wat we gingen doen, we besliste om aan de familie nog een kans te geven om van hem afscheid te nemen…

in de auto op weg naar huis zagen we luchtballonnen zweven, we zochten verder in de lucht naar meer ballonnen…

er overviel een rust over ons, we werden moe… we maakte ons al klaar om extra vroeg te gaan slapen.

de gsm van mijn man gaat, ik hoor de woorden die we niet geloofde…

hij is gegaan, in zijn slaap, zachtjes, heel zachtjes…

Lieve M,

hartekind,

ik ga je lach nooit vergeten, het klappen in je handen wanneer je ons zag en wanneer je opnieuw in de leefgroep kwam. Egel 4 en zijn bewoners waren je leven, je opvoedsters je mama’s, dat wist ik al snel toen ik je leerde kennen.

ik ga nooit vergeten hoe je lag te genieten van het samenzijn vanuit je zetel in de living, van de wandelingen die we deden.

ik ga nooit vergeten hoe je ‘mamatjemamatje’ en je typische ‘woorden’ uit kon spreken die ‘wij’ alleen maar kende als je lekkers at. je wist heel goed dar er geen wandeling bestond zonder chocolade, je mama moest steeds snel genoeg zijn om het je te geven…

snoeper was je eerste klas!

ik ga je nooit vergeten hoe jij me leerde de schoonheid van het moment te leren zien, elk moment was een feestje voor jou. jij genoot in stilte observeerde alles in stilte en soms kwam er welgemeende handenklappen met een prachtige lach op je gezicht.

ik ga je nooit vergeten hoe je keek naar onze baby zoon…

ik ga je nooit vergeten!

hartendief

slaap zacht!

________________________________________________________________________________________

M.M gestorven 9 juli 2017 rond 21.00 in het bijzijn van al de bewoners van zijn leefgroep  in het Gielsbos.

met veel dank aan al zijn opvoedsters, D heel erg bedankt ik had je nog nooit eerder gezien, ik had wel meteen heel veel vertrouwen in jou!

een de dokter die geweldig is om de mensen die daar wonen meteen te ‘lezen’ en hun noden in te vullen. M is rustiger geworden nadat hij je zag.

aan het hele team dat we zagen als we deze nacht afscheid hebben genomen, heel sereen en zeer goede uitleg gekregen.

met veel dank aan zijn ‘maatje’ dat niet van M zijn zijde kon blijven en streelde over zijn armen als M erom vroeg…

Met veel dank aan iedereen die ik mocht ontmoeten de 17 jaar dat ik M kende in en rond zijn leefgroep.

ik ben heel dankbaar hiervoor.

Aan M

dankjewel voor de levenslessen die je mij hebt gegeven !

Tot ziens hartevriend…

elisabeth-kubler-ross-mistakes-blessings-coincidences-9q7m

 

 

 

Taq…

20160211_162603Taq

Tak is het merk van mijn houvast

Mijn houtvast

Aan mijn levensboom

 

Ik hang

Ik schommel

Ik schrijf

 

Vandaag

Hang ik aan de taq

Al meer naar de stam

 

Gisteren

Hing ik ook

Aan het uiteinde van de tak

 

Ik schommel vandaag mee

In de regen

De wind

De zonneschijn

 

Ik houd vast

Ik klem me vast

Aan taq

 

Aan de Taqqen

Aan mijn boom

Aan onze boom

 

Aan mijn levensboom

 

Ik schommel mee op het leven van de dag