Hartsverbondenheid – wie ben jij ? –

wat een titel voor een blog!

ja je kan er niet omheen, het was helemaal in het teken van hartsverbondenheid gisteren avond.

23915542_928441170638801_8079397361984711490_n

gisteren nam mijn ego de juiste vorm aan waar mijn spirit helemaal in paste. vreed speciaal gevoel moet ik zeggen.

ik kreeg even gezonde kriebelingen, ik was even de rode draad kwijt en moest even een bekomen, maar dan ben ik verder gegaan, met de vorm waarvoor ik gekozen had – me laten drijven op de golven van het hele gebeuren –

het mee drijven was geen probleem voor me, al is het van begin tot het einde bijzonder spannend geweest. de innerlijke wind van energie ging zoals een innerlijke storm te keer, en toch keerde ik steeds terug naar het middelpunt van mijn energiestorm van gevoelens.

de kennismaking ging al snel over naar gesprekken over spiritualiteit en de persoonlijke beleving en het delen van kennis over dit thema, een bijzondere energie ontstaat in de groep vrouwen voor me. ik geniet vrouwen die over spiritualiteit praten alsof ze dat elke dag zo doen met vriendinnen.

het was even een andere wereld, heel even mag dat, de ontlading is dan groot, de dankbaarheid om er over te praten evenzeer. ik geniet nog meer…

we zijn vertrokken om het over hartsverbinding te hebben.

want ja hoor zoals ik al vertelde intuïtie is het begin van alles. 

ik had natuurlijk een rode draad voor de kennismaking, een structuur van kernwoorden die voor ik in mijn beeld had om te beginnen. een deeltje theorie een deeltje persoonlijk verhaal en …

ik schreef voor het eerst op een wit bord de zinnen

  • heldervoelendheid
  • zielsverbondenheid
  • sensitiviteit – gevoelsbeleving
  • universele materie – specialisatie
  • INTUÏTIE – het begin van alles – het bewust worden
  • van nature – door een levensgebeurtenis
  • hoger bewustzijn

persoonlijk verhaal

  • kan je dat van nature hebben?
  • ik ben een kind gebleven
  • het is heel simpel

er zitten 6 vrouwen voor me, 2 vriendinnen – waaronder mijn leermeester Peggy – 2 vrouwen die ik ken maar niet goed, en twee totaal onbekende vrouwen. voor mij ideaal om me comfortabel te begeven in mijn coming out.

ik begon, en daar stond ik dan, voluit te praten over dàt wat ik mijn hele leven al kan. ik voelde meteen dat ik een aantal stappen oversla, en voel meteen dat ik even moet luisteren naar de vrouwen om te ontdekken waar ik stappen oversla, of waar ik duidelijke en concreter over kan communiceren.

ik luister nu naar vele verhalen vanuit de groep wanneer ik een woord, zin of gebaar doorgeef. heerlijk is dit, de groep geeft zelf aan wat ik ga vertellen…

dat waarvan ik dacht het er niet over te hebben kwam op tafel, het delen bracht wel een soort opening waarvan ik schrok, ik schrok omdat toen de hartsverbinding tot stand kwam . het delen van een ingrijpende levensgebeurtenis heeft iets magisch, in verbondenheid en het werkte vanuit twee kanten – vanuit de groep en vanuit mezelf -.

daar waar de verstandelijke spiritualiteit een vinger uitsteekt naar het hart en de ziel

– het ego spreekt de kennis uit, het hart steekt zijn vinger uit

– mag ik praten alstublieft?

uit de groep kreeg ik een prachtige vraag – wie ben jij ? –

wie ben jij? 

M vertelde dat iedereen een zielenopdracht heeft, en dat ik die daar stond te praten niets bijzonder ‘had’ of ‘kon’ dat de andere niet konden.

en ja ze had overschot van gelijk! iedereen kan het ! we moeten er alleen voor een heel heel klein beetje – zot voor zijn – of neen beter we kunnen het best ons voor openstellen, onze intuïtie gebruiken, de zintuigen gebruiken, het hart laten leven.

we kwamen tot een oefening, voelen . hoe doe je dat? met handengeklap en het eerste woord is…

toen gebeurde er dat wat ik nooit had gedacht het al te mogen meemaken in een kennismaking, ik maakte een innerlijk sprongetje en daar stond ik als beginnende trainer, plots dat te doen waarvan ik jaren lang heb gedroomd!

de antwoorden op de vraag, weet jij wat je zielenopdracht is?

wanneer je dat vraagt aan iemand dat krijg je meestal veel antwoorden, veel of natuurlijk – ik weet het niet – . heel normaal,en zeer zeer leerrijk voor iedereen.

ik begon een rondje, het is 22 uur…

ik heb veel geschreven gisteren avond.

we hebben het over heel veel gehad, over ziek zijn en spiritualiteit, over verlies, over zielenopdracht, over de zielen in je zelf en de zoektocht daar naartoe, het vinden en de moeilijke toch…

de energie die heel heftig is in het weer en hoe we daar onderhevig aan zijn.

ik luister en zeg iets, luister en…

  • zeg kan jij ook iets zeggen over onze zielen, wat voel je? 

hoe laat het toen was, dat weet ik niet, maar dat was wel de opdracht en mijn test voor deze avond te leren – kàn ik het wel –

dus ik opzoek naar – wie ben jij? – 

doorheen heel de avond was ik al aan het invoelen, ik wist waar de moeilijkheden lagen en waar ik voorzichtig moest zijn…

daar gingen we, op het meest kwetsbare innerlijke punt in mijn leven, daar ging ik eens even mee aan de slag…

ik moet zeggen, ik had de afgelopen dagen veel schrik dat het me niet ging lukken, ik kocht voor de zekerheid 2 boeken kaarten, voor als ik een black out zou krijgen…

ik die twijfelde uit alle macht de dagen voor gisteren…

ja het bleek niet echt nodig te zijn geweest, ik gebruikte 2 methodes en het is me gelukt… wonderwel mag ik een – wijsheer – zien, ik ben vereerd, ik mag voor mijn leermeester een zin opschrijven, ik mag iemand in beweging laten voelen….

het was in mijn ogen ja soms ‘hocus magie’ laat ik even heel eerlijk zijn, een paar jaar geleden had ik weggelopen van mezelf in mijn dromen als ik dit zag wat ik gisteren heb gedaan, gisteren stond ik daar alsof mijn wortels diep in de aarde geaard waren en ik gewoon mee wiegde als boom met de wind van energie – energie die kwetsbaar was, is en altijd zo zal blijven…

ik ben enorm dankbaar voor de spirits die ik heb mogen ontmoeten, deze nacht heb ik een gesprek gehad met de meest kwetsbaarste, ik zal nog moeten oefenen om af te sluiten. 6 mensen is echt het maximum voor me in een groep.

ik ben enorm dankbaar voor de verhalen en de aanvullingen uit de groep!

heel erg bedankt !

23658624_923452887804296_9010691983852141956_n

natuurlijk gaan we door!

de eerst volgende zielverbonden medium kennismaking 

op – zaterdag 10 februari 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

op – vrijdag 16 februari 2018

de eerst volgende vervolg training zielverbondenheid

JA JA!!!! gaat door op

op – vrijdag 30 maart 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

op – zaterdag 31 maart 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

gevoelig

yes we zijn er

straks beginnen we aan het traject voor onze zoon.

we hebben de vragenlijsten ingevuld, de juf van de vorige kleuterklas idem, waarvoor heel veel dank lieve deskundige juf, en nu start. 1.5 maand traject in onze agenda gezet…

voor mij als mama is het spannend. ik heb er heel erg goed over nagedacht, er zijn zeer diepe en gevoelige gesprekken geweest met mijn nichtje die het nog beter kent dan ik en het heeft meegemaakt met haar twee kinderen.

we hebben er zeer ernstig over nagedacht, ik heb de juffen een brief geschreven dat we heel voorzichtig zijn om hem een label te geven. mijn moeder die kleuterleidster is geweest zegt ‘dan gaan ze focussen en dan krijgt hij extra problemen’ waar het niet nodig is… oh lala, ja het is spannend. hij is klein en snel in zijn ontwikkeling dat is absoluut een zekerheid, zoals zoveel in zijn klas en zoveel 5 jarige.

we zijn hier thuis allemaal heel sensitief, mijn man is totaal anders sensitief dan ik, onze zoon en ik zijn heel sensitief we zijn druk als het te spannend is en gaat worden. hij uit dat, ik neem dat in mezelf en ben dan aan het oefenen om ‘af te gaan als een raket’. hihihi.

ja dus vandaag naar Lille naar de Kronkel, naar Isabelle. heel bijzonder is, ik heb deze keer GEEN voorstudie gedaan naar haar. ik heb mezelf kunnen inhouden en trainde het vertrouwen dat alles gewoon goed komt – dju toch Esther ze doen dat al jaren! – dus het sussen bracht wel wat zuchten met zich mee, maar het is me gelukt ! ja voor een assje is dit een grote stap !

‘neen ik wil niet naar Isabelle ! , neen ik wil geen ijsje !, neen ik wil niet naar speeltuin den bruul – euh – jawel ik wil wel naar speeltuin den bruul ! ja mama dat gaan we morgen doen !’

onwetendheid, ja we zijn er gevoelig voor…

en nu weet ik toch al dat het straks de binnenspeeltuin gaat worden, dan kan hij ‘in de auto’s gaan zitten om een race spelletje te spelen…

maar als het goed weer is gaan we wandelen, libellen kijken en hij sprinkhanen vangen!

op naar vandaag!

5-tips-voor-krachtige-gesprekken

kusjes met traantjes

20170321_093433[1]‘mama MAMAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAAA’

IK BEN AL AAN HET OPRUIMEN !

deze morgen was hij vroeg, hij heeft lente kriebels…

hij staat op en denk aan onze vakantie, hij neemt zijn camper en begint te spelen…

ik denk oei een knoeiboel zo in de morgen…

ik sta boven en kijk door de vide naar beneden, alle camper stukjes over de grond…

ik begin voorzichtig

  • schatje het is school vandaag

hij

  • jaja ik weet het, het is dinsdag…
  • maar ik ben aan het spelen nu…

ik doe mijn routine en laat hem even rustig doen…

mijn man komt naar beneden…

  • Joris heb je het gehoord wat mama heeft gezegd, het is school hé !

hij

  • ja ja papa ik heb het al gezegd

papa

  • je weet dat je nog moet eten hé !

ik

  • ja Joris wat wil je eten?

hij

  • mama dat weet je toch!

hij speelt gewoon verder de tijd tikt verder, bij mij stijgen de zenuwen

ik zet de wekker en zeg tegen hem schatje nog 2 minuten en dan opruimen hé!

  • ja mama!

de wekker loopt af, en er klinkt een – OHHHHHHHH nu al !

papa

  • NU opruimen Joris !
  • Nu hé joris

hij

  • ja papa ik ben al bezig !

hij laat het niet echt zien, maar ik zie in 1 oogwenk dat het precies moet zoals hij het wil, de mannetjes moeten gaan slapen, de borden moeten op de tafel…

papa staat op en zegt tegen hem – ruim nu op Joris ! je moet nog eten –

hij slaat in verdriet en begint te huilen, ik vertel dat ik het met papa eens ben.

en pak hem op terwijl hij huilt als een varkentje, en vertel,

  • je schatje je wil het perfect doen hé, ik zie het maar nu is het echt tijd om verder te doen.

ik geef hem een zakdoekje, en hij zucht –  JA mama – ik kleed hem aan terwijl ik hem troost, en hij begint normaal te ademen en zakt in zijn verdriet.

het aankleden gaat perfect, en het eten idem

en zijn camper staat te wachten tot straks, straks gaat hij weer op reis…

op school krijg ik van hem een roepje aan de poort – Lieve lieve mama ! –

wat een zalig kind !

gewoon als mama doen wat je voelt dat je moet doen, en even niet doen wat ‘de boeken’ je vertellen.

luisteren en laten uitpraten, is echt een sleutel!

 

droom vliegen…

cropped-niets-dat-alles-is-ster-en-hoop-kunstenproject-1.jpgik droomde daarnet nog dat we terug kwamen van een reis in het vliegtuig…

maar geen gewoon vliegtuig, het leek op een bus met vleugels, met het geluid als boeing 747. we zagen een PLAYMOBIL vliegveldje beneden en vliegtuigen zoals de onze opstijgen vlakbij de grond, hop flop naar boven, vlakbij onze neus.

het was druk op het vliegveld, we konden niet landen. onze vrouwelijke piloot waar ik rechts schuin achter zat begon heel gefocust te vliegen, lager en lager en dan heel laag, we werden een bus dat op de gewone wegen reed met hele lange vleugels en nog steeds het geluid van een boeing, alles achter ons vloog weg, het stomend geluid van de motoren was aanwezig. zolang ik dit hoorde voelde ik me veilig…

we reden naar het vliegveld, in een ‘binnendoor’ weggetje, de vleugels werden steeds maar korter en korter omdat de huizen steeds dichter en dichter bij elkaar stonden…

plots hingen er pompoenen aan de bomen van een bos dat wij – ik en mijn man – voor onze reis goed kende. het klopte niet. mijn man kende de naam van de bomen, hij vertelde met een haast in zijn stem, ‘dan moeten we opletten want dan kennen ze mijn onderkleur’…. (alsof hij bij minute als een kameleon van kleur kon veranderen, en dat dus nu absoluut niet mocht).

we hoorde 4X4 door het bos rijden, mijn man nam mijn hand en wij doken weg, we verstopte ons achter een gegraven zandheuveltje en kropen mee in tegenovergestelde richting van hoe de 4X4 reed.

daar waren we plots op de vlucht, vanuit een vliegtuig vanuit een reis naar een ver land. ik met het gevoel nog steeds een cultuurshock te moeten verwerken, er nu ook ééntje bij te krijgen. we hadden nog niet gegeten…

we kende het daar, we wisten dat een kruidenier open ging in de morgen en lekkere koeken met pudding had, we kropen en slopen tot dat kruispunt in verscholen ons in het bos dat voor de winkel lag.

de winkel was van naam veranderd, een jong meisje was eigenaar geworden, dat ging dus betalen worden… mijn man kende de andere eigenaars goed en had al veel advies gegeven aan hun dat hij af en toe een koek gratis kreeg, wij hoopte daarop want we hadden alles moeten achter laten wat we hadden in het vliegtuig dat niet op het vliegveld was geraakt.

we hadden steeds elkaars handen vast, ik kende veel van vluchten en leerde hem wat we moesten doen, sluipen, waar slapen, en hoe terug opgaan in de wandelende ‘menigte’ als het tijd was om met vluchten te stoppen.

nu keken we wanneer de winkel de deur opendeed, en hoopte op een koek met pudding die we niet moesten betalen…

en toen werd ik wakker…

als ik nu eens even ga analyseren hoe ik het 4 jaar lang heb mogen ervaren bij mijn Jungiaans analist dan stel ik een paar dingen vast waarmee ik in het dag dagelijks leven mee worstel.

  • van een vlucht – levensgericht, levensreis, naar boven – boogschutter
  • naar de grond – het leven op aarde – oefening en doel na 4 jaar analyse
  • op de grond in de aarde, kruipen en sluipen, onwennig maar toch herkenbaar
  • samen met mijn man, mijn diepere levensliefde !
  • samen met onze kennis, ervaringen, en het intuïtief weten
  • ….

ik merk dat er nog dingen onder zitten en zeker dingen van verlangen en ervaringen moeten omgezet worden ‘als een groente in de grond’ gekoesterd moeten worden.

ik ben ook heel blij dat er nu wel veel vordering in zit, vroeger was ik alleen, nu niet meer, vroeger verloor ik mijn kennis en ervaringen nu maak ik er bewust gebruik van, in mijn dromen!

& wat vooral het voornaamste is, ik sta nooit stil ! ik kan verder en neem mijn tijd om vanuit het bos terug naar de gewone wereld te ‘wandelen’…

wat dit voor mij wil zeggen is een onderbewuste laag die duidelijk een andere laag aanraakt in het bewustzijn van mezelf – die dan weer positieve invloed heeft op mijn hyper sensitief en cognitief gedrag overdag.

deze droom heeft alles te maken met geboren worden, alles te maken met mijn keuzes in het leven – ik doe dat samen met mijn man – hier waar ik ben – . en dat maakt me blij, ik ben goed waar ik nu ben.

alleen vertrouwen krijgen in dàt wat ik wil neerzetten, het ook gaan doen – “ik kende veel van vluchten en leerde hem wat we moesten doen, sluipen, waar slapen, en hoe terug opgaan in de wandelende ‘menigte’ als het tijd was om met vluchten te stoppen”, dit werk echt in de menigte zetten.

de andere kant van mijn ego neerzetten… = niet meer perfect ziek willen zijn, dat weet nu iedereen al wel – esther is ziek – maar nu echt door evolueren naar – esther heeft een boek geschreven – … met mijn kennis van zaken, mijn ervaring van de zaken en mijn sterke intuïtieve ‘zelf’ kennis.

dàt is wat mijn droom me vandaag wil vertellen… (er zit nog meer in hoor, ik geef mezelf heel erg bloot hier voor analisten).

& voor wie het niet geloofd,

geen nood

– je voelt wat je hebt gedroomd vannacht,

– je reageert dikwijls met het gevoel overdag,

wat je droom je heeft gegeven in de nacht.

wat heerlijk hé !

een droomdagboek is echt goud waard !cropped-niets-dat-alles-is-ster-en-hoop-kunstenproject-1.jpg