wat, wanneer, hoe en is het goed genoeg?

wanneer is het goed?
OK
het is een hele aardse vraag
waarom stel ik ze dan
als ik het ga hebben over

spiritualiteit

mijn bronnen zijn mijn bronnen
mijn helpers zijn mijn helpers
mijn kennis is mijn kennis

nu
morgen
en overmorgen

en toch
ga ik in het perfectionisme

de angst om iets ‘verkeerds’ te zeggen
dat niet helemaal beleefd
onderzocht
en ondergaan is

boezemde me angst in
gisteren, vandaag
maar morgen niet meer…

hoe is het toch mogelijk

de reis naar de lezing
over de spiritualiteit
die ik beleef

die ik heb beschreven
is iets dat heel diep
in mijn ziel leeft
in mijn hart leeft
in mijn zijn

liefde heeft

ik heb nu op het moment
alle boeken (- in totaal 6 bij me liggen)
en van daaruit komt er niks

NIKS vanuit die boeken

mijn stem zegt
– haal het uit je hart –
– haal het uit je ziel –
haal het uit de kosmos !

lieve schat
jij kent je eigen bron
geen boek is nu een meerwaarde…

ja ik ga het gewoon doen

zitten en schrijven
staan en vertellen
luisteren en beschrijven

en verder… – foto nummer 1
en dan…. – foto nummer 2

welkom op de lezing van 13 september
welkom op de lezing van 20 september

foto van Life Inspiriti.
foto van Life Inspiriti.
tjonge wat is dat toch, ik kan geen letter op papier krijgen wat een les, wat een levensles… ik weet wel dat deze twee lezingen KEI goe gaan worden als eerste voor mezelf – ha ha ha ! welke les haal ik eruit – het perfectionisme – het zelfvertrouwen – het zelfbeeld – angst om er te GAAN STAAN… niet te geloven! en dan weet ik heel goed dat wat ik heb geschreven, gebaseerd op boeken goed is, echt goed is…. straf straf straf…
Advertenties

stel je eens voor…

stel je eens voor
wat ga jij doen als je de wereld kan veranderen?

stel je eens voor dat je dat kan
veranderen

&

stel je eens voor dat je er al mee bezig bent
met veranderen

stel je eens voor dat wat je aan het veranderen bent
ook echt gaat veranderen

stel je dan eens voor dat
als je terug kijkt

naar daar waar het nog niet was veranderd
het nu ineens wel is

stel je eens voor dat je je eigen wereld kan veranderen
zonder iets echt ‘te veranderen in het zicht van het oog’

geen nieuwe spullen, geen nieuwe dingen, geen…
verhuis…

stel je dat eens voor…

je kan de wereld veranderen, en die begint bij …

ja die begint altijd bij één iemand!

stel je toch eens voor…

foto van Life Inspiriti.

ik zei tegen onze westie Fien deze morgen
– stel je eens voor dat de muggen zouden kunnen verdwijnen…
– stel je eens voor dat je kan praten
– stel je eens voor…
en ik gaf haar een dikke knuffel, waarna ze zich prompt helemaal ging ‘uitschudden’ zoals alleen westies dat kunnen.
ze keek me aan met
– baasje stel je eens voor… blik –

goedemorgen
ik ben een beetje veranderd deze morgen om 5.30
dankjewel voor de wijze les Fien!

ervaringen ten top

de-bergbeklimmers-beklimmen-een-sneeuwpiek-op-achtergrond-beroemde-piekdent-du-geant-mont-blanc-massif-hoogste-europese-mounta-69519655

ik schreef eerder deze week een blog met deze titel, het verbaasde me dat deze blog hoog scoorde bij de zoektermen op mijn sociale mediakanalen…

ervaringen ten top is blijkbaar een goede blog titel. en ik vroeg me af waarom?

zijn mensen altijd opzoek naar ‘ervaringen’?

ten top?

mijn vorige blog gaat niet over de ervaringen- belevingen – die mensen zoeken denk ik, maar zeker iets om over na te denken vond ik…

ik begon er even over te filosoferen, dit thema is er ideaal voor.

het is zo, we zijn misschien wel opzoek naar de ‘grote ‘ dingen in ons leven, we zijn de kleine dingen des levens vergeten te bekijken, daar hebben we vele cursussen over en trainingen in meditatieve en zuiverende weekenden, die allemaal zijn nut hebben, daar ben ik van overtuigd.

al was het maar om weer dichter bij jezelf te komen en weer de kleine dingen des levens te zien die zeer belangrijk zijn.

(dat is toch wat ik ook in mijn cursussen schrijf, dus het heeft absoluut zijn waarde!)

maar er zijn ook een aantal ervaringen in mijn leven die mij ‘ten top’ hebben laten beleven…

ervaringen waaraan je een ‘puntje aan kan zuigen’ en heel wat inpakt hebben gehad in mijn leven.

ervaringen die als een littekenen van het leven op mijn ziel gegrift staan, ervaringen die diep in mijn hart zijn binnengekomen en er een plaats hebben gekregen, ervaringen die ik zelf me eigen heb gemaakt en hierin ben gegroeid, ervaringen van krijgen en nemen in het leven, van afgeven en van liefde…

zoals iedereen, iedereen heeft ervaringen of je moet ‘op een mooie zondag morgen geboren zijn met goud in de mond’ ik bedoel natuurlijk dat je een zondagskind bent in je leven nu…

ik ben dat niet, een zondagskind, het hoeft ook niet alle ervaringen hebben gemaakt wie ik nu ben, en dat is nog een ander punt in mijn filosofieverhaal…

autodidact ten top 

de ervaringen hebben me laten groeien, laten leren, laten beleven. en dit alles is mijn studie van het leven, niet alleen dat van mij, ook dat van mensen en omgevingen die in de zelfde situatie zaten als ik, toen nu en vandaag.

vele littekens op mijn ziel hebben ervoor gezorgd dat ik heb geleerd, gestudeerd als een autodidact, ik ken er dus wel wat van…

ik ken er niet alleen wel wat van, ik heb het ook beleefd…

ervaringsdeskundige (ten top)

het begon al vroeg in mijn leven, al heel vroeg in mijn leven, en dat draag je mee, gewoon, je hebt dat en zo is dat…

natuurlijk als je ervaringen gaat benoemen, bestuderen en beleven in je eigen leven dat is er altijd een meet and greet met andere ervaringsdeskundige (ten top).

en dat heb ik niet altijd opgezocht in groepen, maar wel – zoals het in mijn wereld gaat – virtueel en in de revalidatie groepen…

ervaringen ten top, beleven, bestuderen en belezen, dan ben je levenswijs misschien, in ieder geval ik heb veel in stilte geobserveerd, beleefd, gelezen, bestudeerd en er in stilte mee gewerkt…

werken met ervaringen?

ik begon verder te filosoferen in de autoritten tussen de boodschappen door van de boodschappen dag…

net toen ik voorbij de bloeiende acacia bomen reed en de heerlijke geur binnen in mijn auto kreeg, dacht ik;

ervaringen die ik door het leven, en door mezelf heb gekregen, minder leuke (en lang minder leuke ervaringen) en ook de kleine dingen in het leven….

die neem ik gewoon mee als ervaring!

toen ging ik even na wat ik allemaal wist, in stilte…

daar plopte alle littekens naar boven waar veel coachen mee werken…

alle thema’s die diep in een vrouwen ziel kunnen kerven, verschenen op de snelheidsmeter als innerlijk meetinstrument…

een belangrijk levens thema – autisme – verscheen aan de horizon met een liefdevolle warme boodschap, leef in liefde!

de auto gevuld met de heerlijke acacia bloemengeur deed me ineens beseffen;

Esther je hebt in je leven ervaringen ten top gehad, je gaat er zeker nog krijgen.

Esther je bent een autodidact ten top, je gaat zeker nog verder doen in deze methodiek (= trouwens eigen aan mijn autisme)

Esther, zei ineens mijn innerlijke stem, je hoeft er niet allemaal mee te werken!

Esther, ging mijn innerlijke stem verder, je weet wat je kent, je weet wat je kan, je weet wat je nog niet kan, en je weet waar je graag mee bezig bent…

neem deze ervaringen ten top gewoon mee in je levens ervaringen, neem je ervaringen des levens als ervaringsdeskundige gewoon mee…

ik stelde in stilte een vraag aan mijn ziel;

is mijn kennis dan niet belangrijk voor andere?

ik reed de supermarkt binnen met mijn winkelkar, een briefje in de hand…

en stond te kijken naar het grote rek met verschillende chocolade repen,

snoepjes, rollende argumenten, smeltende compromissen, harde noten, en zachte massages, overgoten met een heerlijke zoete geur van het zwarte goud voor de mond…

ik keek op mijn briefje, er stond geen chocolade op…

ik lachte, heel hard innerlijk, mijn innerlijke stem lachte mee en zei…

yes yes yes, chocolade is er, en verder hebben de andere rekken ook nog aandacht nodig in je leven! 

ik glimlachte heel de winkeltijd lang, en ging inderdaad langs alle rekken, mijn briefje afgewerkt en voor het plezier langs alles wat ik niet nodig had!

aan de kassa merkte ik, dju wc papier vergeten…

en toen ik thuis kwam, was ik een ervaring rijker.

een bijzondere ervaring ten top!

alles is belangrijk, hoe je je focus ook legt in je leven, als je gaat kijken in je ziel des levens, en luistert naar je innerlijke stem, leg je heel wat ‘ervaringen ten top’ rustig ‘opnieuw in het chocolade rek’…

en ik, ik heb graag pure chocolade die van 70% en zacht wc papier…

en verder, ga ik leven…

kortom

al mijn ervaringen ten top, al mijn littekens in mijn ziel, ik dacht ik doe er iets mee als toekomstige gediplomeerde coach…

coach in mijn ervaringen ten top..

als autodidact heb ik er een boodschappen kar vol van…

stop!

ik doe er ook iets mee, maar ik ga er niet de focus op leggen in mijn werk, ik neem ze mee.

en de rest zet ik terug in het rek!

supermarkt-2252x1266

BEGRIP voor ASS – de bundel van blogs

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards
WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/02/begrip/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/03/begrip-2-de-e-van-emotie-en-eindeloos/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/04/begrip-3-g-van-grip-krijgen/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/05/begrip-4-r-van-ratelen-in-het-brein/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/06/begrip-5-i-van-puntjes-op-de-i/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/06/begrip-extra-ik-vraag-me-af/

https://liefdeuitdehemel.blog/2018/04/09/begrip-6-psychologisch/

https://www.facebook.com/ahaautisme/

https://www.facebook.com/liefdeuitdehemelblog/

Begrip 4 – R van ratelen in het brein

hjernen

‘het is niet verwonderlijk dat jij het gevoel hebt dat je hoofd vol zit…’

‘je zal wel regelmatig een vol hoofd hebben…’

ik zat bij Indigo bij mij therapeut en had het over mijn vol hoofd.

normaal! zie ze, je bent voor twee aan ‘het sorteren’.

450725817_0_0

zo is het, sorteren, altijd alles sorteren, omdat gewoon niks gefilterd is als het ‘binnen’ komt…

en hier doen we dat met twee, alleen onze zoon heeft een kleine kast en weet het echt nog niet hoe hij die kast echt goed moet gebruiken, en mama heeft te veel kasten en weet hoe ze aan het sorteren kan beginnen maar heeft er de tijd vaak niet voor…

mama geraakt niet verder dan ‘de basis’ sorteren in het basis bakje – nog geen tijd om in de kast te steken…

0091419

en dat is nodig.

wat is het antwoord als je aan een Ass’er vraagt wat ze nodig hebben dan is het antwoord – tijd – en het volgende – rust –

anders ratelen onze hersenen door, en ons lichaam is er gewoon moe van…

ratelen met alle fysieke en innerlijke radars en verbindingsschroefjes die er maar te vinden zijn in het ‘zijn’…

ja rust om een prachtig geklasseerde kast te kunnen bekomen!

maar dan komt de kunst!

depositphotos_138271680-stockafbeelding-gevouwen-papier-in-een-vuilnisbak

wat mag weg? en wat is belangrijk om bij te houden?

omdat ALLES ongefilterd binnen komt is dat een grote uitdaging!

en dat is wat ik als mama doe, uitmaken wat onze zoon mag weggooien en dat voor hem eigenlijk doen. liefde hé

en ik leer  Mindfulness oefeningen, en leer mezelf mediteren, visualiseren en imagineren…

en natuurlijk heb ik mijn projecten waar ik mijn ei in kwijt kan.

maar het ratelen is wel behoorlijk wat werk, dat altijd instant begint wat we ook meemaken, plezier of … het is er!

ik ben het gewoon, ik stel nu meer mijn grenzen, vrije dagen inlassen, niets plannen in het week end en gewoon even doen waar je energie van krijgt !

ja het is voor ons echt een must!

anders zijn we dit… knipoog!

WINNER Comedy Wildlife Photography Awards

Foto bron; https://pixel.in.ua/13-%D1%84%D0%BE%D1%82%D0%BE-%D0%B4%D0%B8%D0%BA%D0%B8%D1%85-%D0%B6%D0%B8%D0%B2%D0%BE%D1%82%D0%BD%D1%8B%D1%85-%D0%BA%D0%BE%D1%82%D0%BE%D1%80%D1%8B%D0%B5-%D0%B7%D0%B0%D1%81%D1%82%D0%B0%D0%B2%D1%8F%D1%82/

 

 

Begrip 3 – G van grip krijgen

Grip krijgen.

ik zie

kinderen, volwassenen, op de speelplaats ‘spelen’, het uitleggen en woorden uitspreken, ik versta ze niet, ik zit onopvallend bijna onzichtbaar te observeren.

altijd weer, bij elke omgevingsfactor die veranderd telkens observeren, observeren om GRIP erover te krijgen. wat moet ik in deze situatie doen? wat gaat er verwacht worden? wat? waarom? wie? waar? wanneer? …

e840dda4af545e4c1b65faeabcfc7bf7_XL

ik zit altijd te observeren, altijd, als peuter met mijn duim in mijn mond, als kleuter achter de poppenkast (de poppenkast) observeren, en als er van mij iets werd verwacht dan moest het heel duidelijk zijn, want ‘ik lees niet op je gezicht wat ik moet doen’.

ja ook dat als je niet heel duidelijk was, dan wist ik dat ook niet…

GRIP krijgen, het vatten en het sorteren.

van alle kanten!

toen was ik klein, nu ben ik groot, en door de strategieën ben ik ‘door de mand gevallen’.

als klein kind heb ik ook al mogen beleven wat het is om met ASS te leven. ik begreep letterlijk het gedrag van de kleine en grote mensen niet.

het was alleen vertrouwd in de omgeving die ik kende, daar had ik wel ‘grip’ op de dingen die er gebeurde.

wat daar dan ook gebeurde – mijn tante en mijn grootmoeder die plots op de stoel sprongen met een luide gil – en ik gewoon keek naar de muis die ik al lang voor de gil had gespot, bleef gewoon verder kleuren in mijn kleurboek.

de kat werd in snel tempo binnen gehaald en vliegens vlug had ze dat klein euvel te pakken.

toen heb ik naar het schijnt zo erg zitten te lachen dat mijn tante het als herinnering nog boven haalde – ik die niet mee sprong en gewoon bleef zitten –

mij gaan ze niet hebben, dacht ik…

sparrow-2615761__340

nadien is wel gebleken dat grip krijgen mijn doel was in het leven, ik bleef zitten in de laatste kleuterklas omdat – ik niet kon spelen –

toen is ook stilaan het besef gekomen – ze begrijpen me niet!

en dat heeft het strategie denken in gang gezet…

BEGRIP is echt belangrijk!

wPNziTrmVAzCtvdgmfzX8YXZ

trouwens onze zoon kan dit perfect !

als het hem te veel is gaat hij in een rustiger hoekje spelen, maar hij is vooral met de bal  bezig…

repetitief gedrag elke dag dat hij kent en hij kent ook wie mee speelt…

hij kan dat!

en volgende week de tweede week na de paasvakantie gaat hij alleen op kamp, alleen zonder zijn vriendjes die normaal mee gaan – ze konden niet – en dat gaat wel een test zijn. maar het is wel op dezelfde plaats dat hij al kent vanaf zijn 3.5 jaar, want zolang doet hij al kampen mee.

yes dat heb ik als moeder al kunnen bekomen met onze zoon !

hij kan spelen!

 

 

begrip 2 – de E van emotie en eindeloos

autisme

de E van emoties en eindeloos…

vanuit het spectrum van autisme kan ik alleen maar over mezelf een schets geven, en wat ik met mijn zoon doormaak.

maar zoals je weet elke ass’er is verschillend .

zoals bij onze zoon, die neemt een duidelijke emotie waar bij een vriendje in de morgen op school, en hij denkt 4 dagen lang dat zijn vriendje elke morgen die duidelijke emotie gaat tonen.

hij wil die dagen niet naar school, ik ben zeer verbaasd natuurlijk, waar komt dat weer vandaan?

ik sleur hem naar school en net voor we binnen stappen zegt hij ‘ik hoop dat Y nu niet meer zo erg weent !’

ja dat is het dus, 4 dagen sleuren naar school en dan valt mijne frank, hij denkt dat het niet overgaat… toen heb ik het gezegd tegen de juf dat hij nog steeds denkt dat Y wenend binnen gaat komen en hij niet weet hoe hij zijn dikke vriend moet troosten. (wij geven thuis een knuffel bij het wenen om te troosten en zijn vriend wenste niet geknuffeld te worden en dan weet hij het niet meer en voelt hij waarschijnlijk onmacht tegenover zijn gedrag).

dagenlang is hij ermee bezig geweest, ik ben zo erg verschoten, we moesten heel duidelijk zijn tegen een 5 jarige dat het maar éénmalig was dat zijn vriend zo een duidelijke emotie toonde…

toen ik even bij mezelf ging kijken, zag ik wat ik bij mijn zoon had opgemerkt ook bij mij verder leven.

maar ik heb er ‘mee leren leven’ al is het toch nog wel verwarrend en zeer vermoeiend.

ik laat het ook niet meer zien dat het ‘moeilijk’ is, zoals onze kleine fantastische kleine filosoof.

maar het is inderdaad eindeloos verder voelen, denken, sorteren, klasseren… en zo verder.

sorteertijd hebben we echt nodig om weer die blokjes te kunnen leggen zoals ze voor die gebeurtenis lagen, en dat vraagt tijd!

de slaap is daar belangrijk in, en natuurlijk hier thuis hebben we genoeg aan bepaalde uren omdat we de dag willen rekken en alles in een soort verlengde dag willen steken… (ADHD??? ) ze hebben ons daarop nog niet getest, maar ook hier zijn we allebei dikwijls bij over prikkeling, duracelletjes…

wel stilte, rust en een vertrouwde omgeving geven enorm veel rust…

sorteertijd om de emoties die we opvangen van onze omgeving, is echt echt nodig, anders blijft het EINDELOOS doorgaan in ons ‘zijn’…

28058680_1713615025325184_6355076394347598074_n

https://www.facebook.com/ahaautisme/