Over de beginnende volwassenheid schrijven doet mijn ogen openen!

Ik heb vanmorgen weer een goed stukje kunnen schrijven, HEERLIJK !

Toch een pittig stukje geschreven – de eerste fase van de jong volwassenheid.

Nu de komende dagen begin ik aan het vervolg van de jong volwassenheid – nog 20 jaar life events – beschrijven !

En dan komen de creatieve stukken nog!
Oplossingsgericht schrijven hé!

Maar wat heel fijn is om terug in mijn boeken van vroeger te duiken, filosofie vandaag, en ik heb dit gevonden…

en ik ga binnen kort proeflezers nodig hebben, nu al kunnen de mensen die ik al ken en nog niet ken zich aanmelden!

één van de voorwaarden is wel dat we regelmatig contact hebben en zich heel goed aan de privacy regels houden…

via skype, whatsapp en gewoon via de telefoon.

een officiële uitnodiging komt nog wanneer het boek bijna is afgeschreven…

en wie me nu al aan Nederlandse uitgevers wil voorstellen, doe gerust!

Oh ja er zit meteen ook al een tweede boek aan te komen, meer een handboek – ervaringsboek waarin ik nog dieper inga op de dingen…

Advertenties

Kiezen is een keuze

Je kan altijd en overal voor kiezen, altijd over elk onderwerp en steeds in de zelfde richting.

Het leven hangt vast met wat jij kiest.

Maar wat is nu eigenlijk het verschil tussen iets beslissen en de keuze die jij maakt, nu! dit eigenste moment.

Wat maakt dat je daardoor vrijheid kan ervaren?

Of niet?

Ja een goeike, ik zal het boek nog eens boven halen!

Erich Fromm is ook één van mijn bijbeltjes…

Je weet meer dan je denkt…

“Als je een levend lichaam hebt,
kan niemand vertellen hoe je de wereld moet ervaren.
En niemand kan je vertellen wat waarheid is,
omdat je deze zelf ervaart.
Het lichaam liegt niet.
Stanley Keleman

Het is geen toeval, alles komt zo synchroon samen, ik sleur deze dagen weer met een boek rond, gewoon even uit mijn boeken kast geritst – handboek chakra psychologie – en wat wil het toeval – intuïtief weet ik gewoon dat ik mijn kans NU kan grijpen en aan mijn wielen kan gaan werken – door te gaan schilderen en door ‘in’ die levensfases te kruipen door mijn boek te schrijven –

Ik die mijn boek uit mijn kast heb geritst om mijn schilderwerk vorm te geven heb dit boek nu naast me liggen en lees wat mijn hartje warm maakt, ik heb intuïtief de juiste opbouw gekozen voor mijn boek voor ik het handboek chakra psychologie uit de kast haalde, want JAWEL ik zie de zelfde structuur ook hier opduiken!

Ja mijn autodidactische eigenheid geeft me nu de vruchten en daardoor ben ik zo dankbaar!

Het maakt het schrijven zoveel makkelijker!

Ik ben nu aan het tweede hoofdstuk bezig!

Ik heb gisteren een reactie gehad van mijn schrijfcoach.

‘Je ziet meteen uw creativiteit en het is een origineel boek, geen klassiek boek.’ & ‘een goede opbouw, houden zo’ !

Kijk dat is een motiverende boost om U tegen te zeggen!

En nu!

Start ik opnieuw, deze morgen al wat geschreven! Ik heb een aangenaam ritme gekregen, om 5 uur opstaan, mijn tekst herlezen van gisteren en beginnen te schrijven, om 7 uur de zoon mee naar school helpen, en dan even doorschrijven tot 10 uur 10.30 soms tot 12 uur en dan het huishouden …

Ja het bevalt me wel!

Ik ben echt blij!

Tot schrijfs, morgen zitten we in Nederlands Limburg richting Schin op Geul naar de orchideeën tuin en de omgeving gaan verkennen! Daar kijk ik heel erg naar uit!

kort en bondig

ja,

we hebben het weer gezien, de politiek kleurt een aantal zaken in en veegt de kleur er weer uit.

ik ben nog steeds in de war…

maar mijn hart roept het uit!

mannekes doe eens normaal!

hebben jullie gisteren op de middag naar Lieven geluisterd? daar was een verhaal over een Franse politieker die voor veel ‘dingen’ naar de rechtbank moest, o.a. voor verduistering en nog zo van die maffiose toestanden.

hij heeft dus echt letterlijk veel geld verdient op de kop van mensen. zijn leven lang, hij is nu in de 70!

ik heb er eens mee gelachen – bruin gelachen – omdat hij gewoon durft te vertellen dat – er geen armen bestaan – punt uit!

ik verplaats me dan een hele rit in die mens, wat zijn zijn argumenten waardoor die dat zegt?!

wereldvreemdheid, ons kent ons, en als ik het maar goed heb, ik ben een grote narcist ik kik op macht en rijkdom, onder mijn voeten hangt de wereld en de wereld kijkt alleen maar naar mij op?!

Lieve vertelde het nadien ook met een lach – hij durft –

misschien zijn wij blind voor deze uitspraken, en willen we het niet geloven, waarschijnlijk niet uit liefde, maar werkelijk vanuit een blinde vlek uit het oeverloze vertrouwen in een leuke kop en uitstralingsenergie die we nu weer massaal over ons heen krijgen, gewild en ongewild.

ik heb het er lastig mee, ergens triggerd het me, ik kan niet tegen onrecht, wat ik kan verdienen …

kortom als ik de centen had, dan wist ik het wel, en …

maar iedere keer weer, waardoor je getriggerd wordt daar heb je nog iets uit te leren?

leven en het vertrouwen van uw loon en uw levensomstandigheden, uw leefomgeving en uw toekomst zomaar in handen geven door een klik op een scherm of een rood potlood vast te nemen en een bolletje in kleuren GEEFT altijd een reactie in hun leefomgeving, levensomstandigheden en uw loon…

ik kijk dan naar mijn verlangens, mijn hunkeringen, mijn toekomst, mijn, onze, de onze, u en zij en wij en de natuur, de wereld, de …

mijn intrinsieke waarde en normen zijn niet die van u! maar die zijn wel belangrijk!

en wat voor mij, ons, belangrijk is, is niet zo belangrijk voor u!

en dat dan eens even bekijken is een must voor een politieker, met al zijn drijfveren, de partij, zijn collega’s, zijn conculega’s , u, wij, zij en de wereld…

eerlijk, ik heb het gevoel dat ik de afgelopen jaren – op mijn hoofd heb laten kaken – ik ben het standbeeld en de duiven hebben op mijn hoofd geslapen, hun pluimen geordend, hun klein mannen gevoederd en ze allemaal laten kaken, en ze hebben mijn hoofd gebruikt als landingsplaats en ijkpunt in het landschap.

sorry groen, rood … de kleuren van mijn hart, mijn voorkeur – ja sorry ik beken kleur –

maar eerlijk, op wie moet je nu stemmen?

wat nu?

als je lang hebt gewerkt ben je de klos, als je rijker kan worden dan spring maar in de lucht want daar moet je dus niets meer voor doen, je gaat rijker worden…

vrouwen met kinderen die alleen staan, ja sorry…

oei, wat is dat nu, ik voel een warme kak langs mijn koude wang lopen, hopelijk gaat het regenen, om het ook weg te spoelen…

nu ga ik heel strategisch stemmen, deze keer niet meer uit principes die ik met de paplepel heb binnen gekregen, ik ga wel niet mijn hart weggeven hoor! – maar nu ga ik alleen kiezen op plaatselijke politieker en dan hopen dat ze niet worden opgegeten door de partij filo- ologie die kan wapperen in de wind…

Laten we het eens hebben over leefbaarheid, zonder elkaar te koeioneren!

en u?

wat ga jij doen?

Lief dagboek

Jawel het is gebeurd!

mijn eerste hoofdstuk is bij mijn schrijfcoach!

het voelt als het begin van een intense reis, het is heel spannend en heel hoopvol en zeer leerrijk!

ik schrijf nu wel in een structuur, veel vanuit mijn herinneringen in bepaalde levensfase, en dat brengt natuurlijk mee dat je herbeleefd en dat dat weer even binnenkomt, weer doorleefd wordt en dat ik er dus ook weer ‘iets’ mee doe…

de vraag waarmee ik nu heel intens werk is – hoe ga je dit omdraaien naar een betere uitkomst, wat geef je jezelf hiervan mee en wat geef je de lezer mee…

en dan vloeien de woorden en de zinnen eruit.

ik verschiet wel altijd hoe helder mijn herinneringen zijn, ook al weet ik vanuit de literatuur dat herinneringen altijd vervaagd zijn en naar wens gevormd zijn na verloop van tijd, bij mij komen die dus gewoon zo helder als de dag van gisteren vlam binnen…

het zal ook wel met mijn autistisch brein te maken hebben zeker?!

maar nu ga ik beginnen te schrijven aan de jong volwassenheid, en dat is ook weer een pittig stukje…

op naar het volgende hoofdstuk!

oh ja, maar ik heb ook al begrepen dat ik dit proces echt pas goed kan doen als ik al mijn talenten bijeen pak en er ook in beeld iets mee ga doen!

ik heb mezelf een uitdaging gegeven en dat is door te schilderen ook mijn chakra’s te leren kennen en in beeld vorm te geven…

ik moet natuurlijk wel een keuze maken, of wel ga ik voor de structuur van het labyrint en moet de ‘bekijker’ er maar uithalen wat ik bedoel, of ga ik voor duidelijkheid en neem ik de wielen icoontjes ook mee in beeld…

ja…

en dan hebben we ook nog een afscheid gehad van een prachtige vrouw, gestorven van een hersentumor, op de leeftijd van mijn man…

ik stond gisteren op met het liedje The fool on the hill https://www.youtube.com/watch?v=6Hlw_9ldThs&fbclid=IwAR1TcMC3shfzGbtiE8lwA_MTrzha_hLjAINiN7p9XsKtDzihRsVt0Q4mknQ

ik heb het zomaar gekregen daar op de stoel in de kerk tijdens de uitvaart dienst…

ik leerde daar iets – dat verbonden zijn uit liefde voor het allesomvattende de essentie is van het leven, hier en daar – en ook dit: …

het heeft me allemaal veel dichter bij mijn bron gebracht, die kracht neem ik zeker mee in dat wat ik nog ga doen, nu en …

#hoezichtbaarisautisme?

Dat is vandaag mijn plan van aanpak, getriggerd door mijn schrijfcoach die deze nacht me tagde op een link over ….

https://www.tishiergeenhotel.nl/25-dingen-die-je-beter-niet-zegt-tegen-een-moeder-met-een-autistisch-kind-en-25-dingen-die-ze-graag-hoort/?fbclid=IwAR14l_p29DUYzfPHBvFP8JCyn90RfTMIC7kRg2fqiU-FNClHPZB899Euqkg

Ik persoonlijk heb al zoveel aangehoord dat ik de tel kwijt ben geraakt, heel veel mensen vinden de goede woorden niet en zeggen wat ze …

ja wat ze…

ik weet het niet waarom ze het zeggen, maar ze zeggen altijd wel iets als ze ons maar net kennen, of zelfs als ze ons al langer kennen…

ze blijven het zeggen, ook in de professionele kaders blijven de mensen maar ‘zeggen’…

soms komt dat binnen diep in mijn hart en heb ik werk om die pijnlijke pijl uit mijn hart te krijgen, zonder te wringen om er geen litteken aan over te houden, omdat het gaat over mijn autisme en ik, en over mijn zoon en zijn autisme…

en ja nu ik het gisteren las, die link onder mijn foto, moest ik lachen en huilen tegelijkertijd, want ja ook ik maak nog ELKE WEEK mee dat ik opmerkingen krijg en denk, je moest eens weten, en zonder iets te zeggen gewoon verder ga en met een afleidingsmaneuver – wat mijn therapeut mijn trukendoos noemt – het gesprek naar een andere ‘focus’ breng…

ook dat heeft me gevormd ik ben daardoor veel veel veel minder gaan vertellen tegen iemand, nu weten weinig mensen wie ik ben, ik heb een beschermingsmuur opgetrokken en een paar extra voelsprieten om te weten hoe ik een bepaald gesprek kan voeren met iemand…

dat zien weinig mensen, omdat ik daarin volleerd ben, maar als je echt mijn vertrouwen hebt en je ben authentiek dan heb je me mee, en dan krijg je de volledige Esther…

ja ja ja…

dat brengt ook autisme met zich mee, brengt chronisch ziek zijn met zich mee en brengt zoveel met zich mee …

wat niet zichtbaar is aan de buitenkant, wil niet zeggen dat het er niet is.

voor mij die er mee leeft is het een kunst om ermee te leren leven en zeker er elke dag een bepaalde ‘betekenis’ aan geven, wat weg mag en wat echt onbelangrijk is om mee te nemen!

je kan je echt niet voorstellen hoeveel mensen eens beter EERST hadden moeten leren om eerst eens even in ‘tongdraaitherapie’ te gaan…

MAAR ook dat maakt mijn leven boeiend hoor, heel boeiend!

nu komt het er voor mij op aan om mijn gevoel – intuïtie – gewoon te volgen, à la minute, en niet aan mezelf te twijfelen als ik een – hart in boor pijl – binnen krijg….

zie we leren nog elke dag bij!

ode aan het leven!

*tongdraaitherapie komt uit de wonderlijke canvasreeks therapie!

https://www.facebook.com/ASSinbeeld/videos/389004988494783/

gelachen met mezelf!

ja ja ik heb eens goed gelachen met mezelf deze morgen, ik die mezelf helemaal kan vergeten wanneer ik met iets bezig ben dat ik graag doe en er mezelf helemaal in kan verliezen…

dus ik jawel gisteren verder gedaan met grondlagen en de canvassen in een kleur zetten…

de kleuren van de 5 elementen, de chakra’s, de kleuren van mijn labyrint, want dat gaat het worden, mijn labyrint, een werk van lange adem, wanneer ik zin heb ga ik eraan werken…

ik ben ook eens op de weegschaal gaan staan en heb daarna meteen ‘Leentje’ gecontacteerd voor een afspraak, al weet ik heel goed wat ik heb gedaan hoor, te veel, zonder grens, wel gecompenseerd door fruit en groenten en het vlees eten sterk verminderd maar ik die echt moest lachen vanop de weegschaal vandaag met een onderrug die stram is en zeurend laat weten dat het er gisteren toch wat ….

van mij mogen ze echt zeggen dat ik ‘ living-life-to-the-fullest’ op geheel mijn eigen manier, ik die er nu echt mee kan lachen omdat we gisteren ook afscheid hebben moeten nemen van een vrouw die maar iets over halverwege was …

een vrouw die 1 jaar ouder was dan mijn man…

dan sta je weer eens stil hoeveel waarde je leven heeft, een leven waarin jij alleen maar de betekenis aan kan geven die jij eraan wenst te geven.

ja hoor ook ik ken de diepste dalen, ik ken mijn gekkigheden, gebreken en mijn schommelingen, mijn twijfels en mijn perfectionisme, mijn futiliteiten en mijn grenzen die steeds duidelijker worden met ouder te worden.

mijn lichaam geeft aan wat goed is en wat niet, mijn intuïtie geeft aan wat goed is en wat niet, mijn innerlijke rijkdom en kennis geven me de richtingen aan waar gaan en waar stappen en ja zelfs ook stoppen…

mijn dromen geven de diepte van mijn ziel aan, mijn ziel geeft me de zon in de liefde van het leven, en mijn omgeving geven me het leven dat zichtbaar is en waarin ik beweeg, mezelf leer kennen en waarin ik kan leven…

je gaat nadenken over de essentie van het leven, je gaat meer kwaliteit installeren voor je leven, je gaat de kwantiteit minder en minder toelaten in het leven, je gaat de mensen omarmen, misschien wel iets te stevig vastpakken om hen te verwelkomen in het leven van elke dag, je zit in mijn hart, ik geef je de liefde van het leven door…

straks ga ik met rode armen en een krakkemikkige rug, paars en grasgroen kopen om de 5 elementen in mijn boek en mijn levenskunst te verwerken, ga ik groenten en brood halen, om straks mijn en ons leven te omarmen en te zeggen…

laten we leven!

dat is waar ik betekenis aan geef! LEEF !

*@ Bie tot in het leven van toen en nu… vaarwel in de liefde van boven en hier, ik stuur je liefde van hier naar daar…

@ Sander mijn therapeut, je bent nog steeds bij mij, dankjewel voor deze mooie ontmoeting, ik geniet nog steeds na, en LEEF lieve Sander… knipoog –

Lief dagboek

Dankjewel Lief dagboek, tot morgen!

De klok staat op 11.30

Deze nacht droomde ik over een – verbouwing in een kerk –

De klok moest gerestoreerd worden, alleen de grote en de kleine wijzer stond op half 12, er waren geen cijfers aanwezig en ze stond stil.

Een mijnheer was met een meter aan het meten hoe hij de andere wijzers moest maken en hoelang ze dan moesten zijn…

De klok hing maar half aan de muur, zo groot als een romp, en dus gemakkelijk te meten.

De kerk was vanbinnen al bijna helemaal gestript, alleen de bakstenen waren te zien, die zagen er gehavend uit waardoor de restauratie meer ging kosten dan voorzien was.

Niet naar de zin van de eigenaar en van de verbouwer…

De stellingen die binnen stonden waren nog van hout en die stonden ook niet stevig…

Mijn heilig huisje is aan vernieuwing toe?!

Ik heb geen idee wat deze droom betekend, ik heb wel een idee wat die klok kan betekenen…

Ik kan er vandaag over voelen ik heb tijd, ik trek deze avond naar een lezing over autisme en de aanpak van autisme…

En ga dan gewoon even logeren in het mooie Nederlands Limburg.

Op mijn eentje…

Gewoon even weg, morgen richting Wittem nog dieper in het mooie Limburg rijden voor opnieuw een diepte psychologische sessie met mijn gekende mentor en leermeester…

Even bijna twee dagen op mezelf…

en denken aan die verbouwingswerken…