Zeytin Ağacı

Nuran Evren Şit

Hij weet waarover hij het heeft!

Wanneer je goed kijkt naar zijn nieuwe reeks op N dan zie je bepaalde subtiele zeer essentiële universele symboliek, vanaf de eerste gedraaide beelden zet hij ze vakkundig in beeld.

yes dacht ik, hij weet waarmee hij bezig is.
hij kent zijn spirituele energetische oerbeelden!

en toen bleef ik kijken…

ik heb net 2 trainingen achter de rug die ik zelf gaf en waar een belangrijk deel ging over – ons alles wetende – oerweten – ons kosmisch weten.

wel ik kan je zeggen – op een bepaald moment in de serie gaat de healer met edelstenen participanten aan de slag.

hij deed nog maar zijn doosje open en ik kreeg de tranen in de ogen van herkenning en erkenning.
van thuiskomen in mijn alleswetende…

ja
ik weet vanuit het oerweten.

natuurlijk kan ik je zeggen dat ik ondertussen wel weet hoe ik de gewenste – alles wetende – inborst van me – want idd alles begint ver voor je bestaan – kan oproepen in mijn dromen, ik deed het vannacht, en wouw wat een nacht!

net voor volle maan en de mabon van morgen – herfst equinox – het seizoen van verandering – in weegschaal – en retrogate lopende planeten –

SSSSTTTT – in stilte…

jij weet ook als je durft te kijken…
weet naar wat je kan kijken…
en kijk!

maar vooral…

en ja er is een reden waarom dit plaatje staat zoals hij staat!

een fijn weekend gewenst
vol van éénheid…

#eenheid#verbinding#opstelling#edelstenen#boek#beeld#hetbeginisalgeweest

Fotobron PX

https://www.netflix.com/be/title/81380432

HSP – HG – HB – ASS en dan nu het recept!

Evy Gruyaert heeft ook ASS!

yes!

Laat ik zeggen dat ik blij ben, dat mensen een zeer goed beeld krijgen over autisme van – elke dag – De mensen zijn dus heel ‘normaal’ hahahahaha –

laat ik er ook bij vertellen dat bij ASS geen HSP hoort maar wel HG.

om het heel simpel te zeggen, wat is het verschil?

– HSP’s zijn intense voelers maar kunnen dit wel kanaliseren!

OPVALLEND bij HSP’s = raken het bovenbewuste aan maar zijn zich er niet bewust van – om het is spiritaal te zeggen – ze voelen en gaan denken dat ze spiritueel aanvoelen – denken vaak na over gevoelens – maar missen vaak de boodschap van hun waarnemingen door te veel input.

– HG’s zijn intense voelers op alle vlakken ALLE vlakken en die intensiteit komt altijd binnen x10 keer – zo intens – en hebben meer moeite met kanaliseren – het volle hoofdengevoel –

OPVALLEND bij HG is – het IQ dat het vermogen heeft om te begrijpen wat ze voelen zien en daarbij handelen, maar nog onbewustzijn in het waarom, TOT ze daar ook hun IQ voor gebruiken om hun sterk aanwezig EQ te leren kennen.

Dat moeten ze doen omdat het Hoger gevoel van prikkels ze kan vastrijden in hun welzijn…

– ASS met HG – is intens voelen op ALLE vlakken – fijnzinnig afgesteld op details – op ALLE informatie en kennis waarnemingen, met 7 zintuigen die aanwezig zijn en actief zich richten naar OVER & ONDER prikkeling!

OPVALLEND = dat er hier sprake is van een brein dat zijn aandacht richt op een voorkeur en zo actief is op die voorkeur dat er steeds waarnemingen x 10 zijn heel intens maar door de focus een onder en overprikkeling tot uiting komt. Het brein zegt TUUUUUUUT maar alles loopt gewoon verder tot de waarnemingen bewust zijn door fysiek – bloed zien – of door in slaap vallen of door in een ongewenste state of mind…

DUS – een kieke is geen mus! – knipoog –

Bij deze welkom in mijn trainingen over autisme!

Wanneer?

3 volle dagen overdag training van 9.00 tot 14.30

18 november – 16 december – 13 januari

Officenter Geel – Klein hoefstraat 5 – 2440 Geel

&

6 avond trainingen 18.30 tot 21.00 – Beerse – residentie Monet –

28 oktober – 18 november -25 november – 9 december – 16 december – 13 januari

2023

&

3 daagse booster – level 1 –

Weekend 17 – 18 – 19 maart 2023

PLAATSEN beperkt tot max – 6 personen/ training reeks.

Next level is een 3 daagse met certificaat – inzicht en uitzicht practitioner.

hashtag#hoogbegaafd hashtag#hooggevoelig hashtag#hoogsensitief hashtag#autisme hashtag#authentiek hashtag#trainingen

Het voorspelend – brein – Is dat zo? Of zien we hét niet?!

Ok yes een nieuwe countering in de opvatting – wat is autisme! –

Yes

ik sta te springen!

Nee ik sta niet te springen, ik doe een vreugdedansje.

De grootste denkfout die we nu aan het maken zijn is alles vanuit onze walnoot bekijken en weer terug in onze walnoot stoppen omdat daar precies alles uit kan komen en in kan gestopt worden.

Dàn vraag ik me werkelijk af, wat doe je dan met de rest van je lichaam, je waarneembare sensaties en je onzichtbare essentie van het leven?

De ziel en je aura spreken ook mee!

Wanneer de ogen worden bedekt

gaat de ziel kijken!

Hallo wetenschappers!

Er is niks zo voorspellend dan een mens.

Ja je leest het goed! – ER IS NIETS ZO VOORSPELLEND ALS EEN MENS! –

Laat me hierover heel even duidelijk zijn

IK BEDOEL – de mens van vlees en bloed met een voorspellend gedrag – als robot – van alle dag.

Niets is zo ONvoorspelbaar als de energetische eigenheid van de mens en zijn energetische waarneembare prikkels en het reageren op ‘lichaamstaal’ van het zichtbare en het niet zichtbare…

HET BREIN KAN NOOIT VOORSPELLEN ! NEVER!

Ja je leest het goed – HET BREIN KAN NOOIT VOORSPELLEN! –

IK BEDOEL daarmee – de mens & zijn entiteit(en) is een geheel van zichtbare en meetbare eigenschappen en nog meer van niet meetbare en niet zichtbare eigenschappen en gedragingen.

ja idd we zijn er – idd –

Waarvoor dient het brein dan wel?

Om te vertalen!

Hoe groot is een brein?

ik zal er een heel beroemd tekeninsgke bij plakken!

Geen alternatieve tekst opgegeven voor deze afbeelding
Fotobron PX

inderdaad zo groot is uw brein!

De man van Vitruvius door Leonardo da Vinci

“de mens van Vitruvius als een cosmografia del minor mondo (kosmografie van de microkosmos).

Hij geloofde dat de werking van het menselijk lichaam een analogie voor de werking van het universum.”

Kijk eens goed!

Als we er blijven vanuit gaan dat mensen met een beperking net dàt niet kunnen wat de andere wel allemaal kunnen zitten we dus werkelijk op het verkeerde spoor.

De vraag is niet – wat kan er allemaal NIET – maar wel – WAT IS ER DAN ZO ANDERS ONTWIKKELD !

Iedereen weet dat de mens zijn brein vrij klein is tegenover de rest van zijn lichaam, dat zien we. Dus het kleine brein is idd het aanstuurcentrum en ons bestuurscentrum idd, daar gaan we niet moeilijk over doen, dat is zo. Wat belangrijk is hebben we geleerd van de Egyptenaren – het hart – & – het kosmisch oog – . Wat nog belangrijk is is onze hersenstam en de bewegende delen van ons fysiek lichaam. – ok dat zijn we dus als fysiek mens.

DAAR BEGINT HET MAAR PAS!

Het verhaal van het voorspelbaar brein – een titel van een boek – over autisme anders bekeken – van een wetenschapper en een klinisch psycholoog – is net mijn aanknopingspunt van dit schrijven.

Zijn onderzoek is voor mij een absoluut pluspunt, ik slaakte een kreet als ik dit las bij een collega – AH JA NATUURLIJK! – met erachter – aha ze gaan bijna het licht laten schijnen op het vlak van autisme. BIJNA! – ik moest meteen lachen want daar zit de grens van de weggestoken en niet meetbare – pseudowetenschappen – dé placebo wetenschappen van het ONzichtbare.

De pseudo wetenschap van de onzichtbare waarnemingen – lees prikkels en informatie verdeling – is letterlijk altijd een ver van mijn bed show geweest & net dat gaat nu een hele andere kijk geven op alle mentale en psychische ‘problemen’ in de wereld van morgen.

Vanaf morgen schrijven we dus niet meer over autisme – autisme –

bestaat dan gewoon niet meer !

Waar we dan wel over schrijven is het

– hoe de integratie van onzichtbare waarnemingen worden opgevangen door het energetische en fysieke lichaam – en zo ons brein aansturen in informatie vertaling en communicatie.

Opvangen van onzichtbare informatie door het lichaam fysiek en energetisch.

DAN praat ik graag mee! want dàn spreken in de beelden taal die zelfs de beste beelddenkers nog proactief gaan leren om ze te vertalen.

DAN spreekt de ziel!

& laat ik even heel eerlijk zijn, wie het over autisme heeft moet het ook hebben over de waarnemingen vanuit de lichaamstaal, wat nooit resulteert in een contextblindheid, want die blindheid heeft geen context, die is alleen zeer gevoelig voor – de interpretatie van het individu en zijn behandelaar & jawel de onderzoeker.

De cirkel is zoals altijd maar pas rond als de vraag – is dat zo – is ingevuld, zonder oordeel, vooroordeel en mening.

Dan kunnen we de ziel aanraken, zonder oordeel! Dan worden we allemaal mensen!

in gesprek met een godin

IK BEN DE LAATSTE WEKEN IN GESPREK MET

een godin van 9 jaar…

ze kreeg woensdag ochtend een pendel van mij die ik zelf heb gemaakt voor haar…

ik ken deze godin, ik voel en spreek met haar ziel en die van haar oma!

maar ik heb ze nog nooit gezien in mijn aardse leven…

ze ging mediteren en ze vroeg aan haar mama

– wie is…

ik vroeg de mama;

vraag haar eens of ze nog iets ziet, een klein diertje ofzo…

en ja

een pracht godinnetje antwoorden het hele plaatje…

ik krijg er nog steeds kippenvel van als ik het hier nu zo beschrijf…

ze is een godin die de kosmos vanuit de ziel zo goed kan neerzetten.

wauw

alle wijsheid vanuit de natuur en de kosmos doorheen haar voorouder samengevat in de juiste woorden…

ja dan ben ik nederig

dan ben ik zo blij

zo blij

met een ontmoeting die me al een aantal weken zielsgelukkig maakt…

dan voel ik alles overheersende liefde vanuit de kosmos en weet dat als het de tijd is om ze aards in mijn hart te sluiten, dàt ook gebeurd.

daarvoor leef ik, met Ziels-, en Harts verbondenheid.

dankjewel zuivere godin

dankjewel zuiverheid

dankjewel grootouder

dankjewel ouders

10 jaar geleden…

10 jaar geleden

het begin van één dag en een half – dag en nacht – bevallingsmarathon, met letterlijk alles erop en eraan.

hartritmediepe duiken, bij de baby en mama, twee maal sterrenkijker, stoppen met weeën, weeën opwekkers en dan heel kritische hartritmes, om in het midden van volgende nacht toch epidurale te krijgen en daarna nog eens sterrenkijker te worden, poep in het vruchtwater te hebben, in de morgen eindelijk mogen gaan persen, na een paar keer weer in spoed te stoppen door het hartritme van de baby, in spoed klaargemaakt worden door de vorig gyn voor een keizersnee, en dan met mijn gyn die naar het ziekenhuis is gesneld, bevallen van een zoon die half sterrenkijker was met de zuignap – een gele – morgen om 12.48 …

vanaf toen stond de wereld op zijn kop!

met veel dank aan Gerda die mijn kraamverzorgster was en ik nooit meer zal vergeten.

in die 10 jaar hebben we 3 mensen moeten afgeven, heeft onze relatie zoveel deuken gekregen dat we nu nog aan het verwerken zijn, hebben we een verbouwing gehad van de ‘garage’ heb ik 4 jaar lang de meest intense en zwartste periode, zowel fysiek als mentaal gekend van mijn leven, hebben we veel ruzie gekend om veel vlakken, en is er veel ‘verloren’ gegaan dat nooit meer terug komt.

maar heb ik ook dierbare vrienden leren kennen, die vandaag nog steeds heel diep in mijn hart zitten, heb ik geleerd wat ik zelf waard ben, weet ik hoe het is om met autisme toch veel kracht en veerkracht te hebben en besef ik dat aan alles een einde komt.

mijn hart is vol als ik naar ons mirakel kijk.

mijn hart vult zich als een klein meisje zegt – mama wie is dat kindje bij de mevrouw die mijn pendel heeft gemaakt –

mijn hart vult zich met veel liefde, tranen van liefde als ik kijk naar de mooie mensen in mijn leven nu.

mijn ziel is sterker geworden, veel sterker door 10 jaar kei hard in de diepte te gaan werken en de prachtige streek te leren kennen in NL – Limburg – wauw!

om een hond te leren kennen, en weer te verliezen, samen met 2 poezen, ook in die 10 jaar – een hond en 2 poezen en 1 kip verloren -, ze zitten voor altijd in mijn hart – van ons Fien heb ik 9 maanden in rouw geweest en ik schrijf haar nog elke dag bijna in mijn dagboek mijn muizenissen…

nee

het waren niet mijn mooiste jaren, daarvoor waren het ook niet mijn beste jaren, op zoveel vlakken, maar vooral mijn lichaam heeft veel afgezien, de hoop op en opnieuw de hoop verliezen is een levensgebeurtenis vanaf mijn 30ste, dat is 20jaar van mijn leven – op 1 jaar na – het was een levensbevalling, met twee maal naar de sterren te kijken.

ik ben heel dankbaar, heel dankbaar.

deze morgen schreef ik in mijn dagboek dat het werkelijk tijd is voor verandering.

ik schreef wat ik ging missen als ik hier de deur achter me dichttrek en binnen een aantal maanden weer een nieuwe deur opentrek.

de bomen in de tuin.

ik schreef – ah ik neem ze mee doorheen de nieuwe deur! – en wist plots dat ik snel foto’s wens van mijn bomen op hun hoogtepunt.

dus

wie wil foto’s van de bomen komen maken om er nadien behangpapier van te maken voor in ons nieuw stekje.

hier gaat de schatter komen – waarschijnlijk – en dit even onder voorbehoud – gaat ons huis van eigenaar veranderen vanaf volgend jaar in het voorjaar…

dan sluiten we 10 jaar af.

dan sluit ik 25 jaar hier wonen af.

het is een een nieuw begin van een eindige periode.

een bevalling is dat ook…

dit jaar ben ik er 49 – de overgang is ingezet!

en morgen om 12.48 ga ik een vreugdedansje doen…

en dan op naar de toekomst zonder verliezen!

wie weet doen we het wel?!

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2022/09/08/de-atoomwijk-in-mol-of-de-villa-philips-in-grobbendonk-hoe-maak/

vernieuwend verkleinen…

in Mol is er iets aan het gebeuren waar ik sinds begin van deze zomer elke dag meer en meer fan van ben aan het worden.

het past bij ons!
zelfs zo dat we zondag recht naar de makelaar gingen om naar ‘ons’ mogelijk appartement te gaan kijken…

ja
van een huisje in de bossen naar een appartement…
ik hoor je het al denken, waarom?

wel ik wil meer tijd hebben voor de leuke dingen – naar zee gaan –
van meer naar minder maar ook wel naar meer…

wie weet doen we het ook echt en gaan we vernieuwend verkleinen?!

zie link vanboven!

Fotobron SCK

https://www.domestic.be/nl/appartement-te-koop-in-mol/4403187

Fotobron Domestic – toekomstbeeld…

zoeken naar het leven

de vernieuwing van helpen zit niet in het aanleren van een methode om te leren praten…

als praten al lang niet meer helpt

de vernieuwing is te vinden in het versterken wat al sterk is – ook al is dat niet meer zichtbaar…

dat doen we meestal niet door te praten, maar door te zwijgen, te kijken en te zien…
&

wereld zelfdodingsdag – of beter – taboedag…

ik schreef naar aanleiding van een topic dit…

https://www.linkedin.com/pulse/het-geen-vlucht-de-lucht-esther-cuyvers/?trackingId=7Y13lVM%2FT02wWHMAGQtfhw%3D%3D

en dan dit;

het is niet aan de gevoelige
het is niet aan de sterke
het is niet aan de invloed van prikkels
het is niet aan het ontvluchten van
het is niet aan…
maar
het is wel de verantwoordelijkheid van de kracht vanuit verbinding van het hart
het is wel de ziel die de verbinding van ziel tot ziel kan zien wanneer we die kunnen zien
het is wel de vrijheid van kwetsbaarheid die eigen is aan de mens en het leven van de mens als wie we werkelijk zijn
dàn
kunnen we spreken, luisteren en verbinden met elkaar en de wereld om ons heen.
Leef en beleef, is een werkwoord in de verbinding van je levenszelfstandigheid dàt net de transformatie manifesteert

foto PX

de wens om te leven is groter dan die van te sterven, ook al ben ik een aantal keer zeer dicht bij sterven geweest, toch kom ik steeds terug.

niet door toedoen van ‘mezelf’ wel in de omstandigheden waarin ik ben geweest en ben doorgegaan… – je hebt in heel kritieke periodes altijd een keuze, bij mijn waren de meeste medisch getint…

mijn auto ongeval was wél een bijna dood beleving…

de boodschap die ik toen kreeg was duidelijk, dàt is één van de reden waarom ik leef en beleef…

de vlam is aanwezig – soms zwak – dikwijls sterk – maar altijd waakzaam, het zit een beetje in mijn karakter, het is zo, ik ken het zeer goed.

toen ik in de donkerste holen van mijn ziel, mijn zijn kroop, konden mijn ogen de tranen niet opvangen, ze moesten ze laten lopen in mijn onderstormen van het leven naar buiten toe.

het kleine meisje daar onderaan de vele trappen weet wat leven is…

de bodem waarop ze zat was daar waar de golf van het leven begon te stromen, daar vaar ik nu op in de stroom van het leven…

op naar morgen!

als een kanarie in de mijn van het leven

PX

nee het zijn niet de gelukkigste tijden voor mij…

ondernemen is niet van de poes…

ik ben een enorme strateeg en ik heb zelf veel ‘lak’ aan – wat de mensen willen en nodig hebben – op vlak van economisch gezien – vraag en aanbod – dan ben ik een punker en ga ik effectief een hanenkam opzetten in mijn binnenste – omdat ik weet wat creativiteit kàn doen in de wereld, maar nu, nu in deze tijd ondernemen, IS je richten naar het collectief gestuurde economisch gericht profiel van – wat hebben de mensen nodig – en – vraag en aanbod -.

&

dat botst in mijn hart en ziel, ik ben er veel te veel kunstenaar voor, en dàt past bij mij. waar ik meteen bij aanvoeg – het maakt me ook verschrikkelijk éénzaam en het heeft een enorme invloed op mijn zelfvertrouwen…

ik blog nog elke dag, ik kan dat niet laten, ook hier weer met min of meer weinig leads voor mijn beginnende zaak…

https://www.linkedin.com/in/esther-cuyvers-728258227/

maar goed ik ben nu zover dat ik in – een nieuw netwerk moet investeren – de valkuilen zijn blootgelegd en ik heb er mezelf uit moeten helpen, met hulp van een prachtvriendin en een pracht vriend –

alweer is een keer in mijn leven, de zoveelste, ik ben er weer uit aan het klimmen – de hypo mindert – ik drink thee van een fantastisch onderneemster herborist Joliedekruiderie in Bredene…

mijn ziel is eigenlijk nog daar gebleven, op het strand in de vroege morgen wanneer de vissersboot voorbij kwam en ik een strandloper zag vissen tussen de stenen van de golfbreker.

ik stond samen met ons Rozie ernaar te kijken, wel dààr staat mijn ziel nog, en ik heb geen zin om hem te gaan halen.

laat het ons dan met prachtige woorden van de melancholie benoemen – daar waar je hart traant, licht de regenboog op – of de weerspiegeling van het zonlicht op je traan geeft een schittering die je nodig hebt om te helen.

ja

deze zomer kwamen ‘de dingen’ zo intens binnen als boodschappers dat ik er INSTAND reacties op kreeg – duidelijker kunnen ze het niet laten zien wat mijn levenspad is.

mijn maag, mijn hart, mijn haren, mijn ogen, mijn borstkas, mijn schouders mijn tenen ze reageren allemaal instant en zeer pijnlijk.

mijn hoofd heeft uiterst veel moeite om in de dualiteit te gaan van – collectief gestuurde tegenwoordige tijd van vraag en aanbod – ik zit al met mijn zijn in de vernieuwende tijd en kijk naar daar – achterom – met de vraag – wat zijn ze allemaal aan het doen?! –

of beter

niet aan het doen…

de poorten staan voor me open, heldere dromen, vollebak hartgeklopt in het ritme van de volgende tijd om dan vollebak weer op de rem te gaan staan – wat bij mij steeds betekend dat ik overdrive ga om de – klanten – dàt te laten zien wat de vernieuwing kàn te weeg brengen – omdat de taal die ik spreek niet de taal is die – de collectief afhankelijke mens van nu – nog niet kan vatten, of wel kan vatten maar dan in flarden en nog niet hét geheel.

en dat is gene makkelijke voor mij…

de wereld kraakt en niemand ziet het licht tussen de gekraakte delen!

mag er nog lava zijn?! de vulkanen barsten langs alle kanten uit, alleen we zien ze niet, we willen ze niet zien en de echte vulkanen wachten om ons de nodige bouwstenen te geven om weer op te bouwen – we zijn de barsten met het stof aan het dichten, een illusie van de schoonmaakploegen… of zo iets…

ach ja…

wie ben ik…

een vriendin zei

  • Esther jij moet nu gaan ‘ondernemen’ dààr waar jij bent gestart!

en stelde de vraag

  • heb jij daar geduld voor?!

mag ik eens even heel eerlijk zijn;

nee

nee

nee

nooit geweest trouwens!

ik zoek dan wel iets om het – gat dicht te vullen – de barst met woord en beeld dicht te vegen…

schrijven…

als een heremiet.

ik heb de grootste valkuilen ingestapt en heb dat allemaal aan mezelf te danken – dure lessen – dju toch…

de woorden – dàt is allemaal niet belangrijk – hop veeg – en nadien – maar je hebt zoveel potentieel – die kén ik al even, ik ben al bezig van 2008 en toch heb ik me laten verleiden omdat mijn dichte levensomgeving me niet – opboosterd – en zegt – ga meid ga – je kent het!

nee

– mijn vriend aan zee – die over mijn ziel waakt – mijn vriendin hier die over mijn kunstenaarsziel waakt – ze hebben me meegenomen stap voor stap…

&

3 pracht vrouwen van de zee – hebben me hoop – liefde – vriendschap en een vooruitzicht gegeven – ze hebben vooral kanalen geopend die nu nog uitgezocht moeten worden, maar waar zeker een deur voor gaat opengaan – aan zee…

2 bijzondere vrouwen hebben bij me aangeklopt voor zielenwerk in mala’s en zielsverwondering, ja idd .

de lichtjes zijn er – nu op naar de regenboog…

ik heb deze zomer wel zeer krachtige mala’s en armbanden gemaakt, ik besef het.

alles was zeer intens en meteen intens en er jus’t op….

het is allemaal juist! zei mijn vriendin

alles is juist!

het diepe ongelukkig gevoel door alle lessen die ik NU moest leren en weer beleven, overdenken en er actie op ondernemen of negeren, ze waren NU juist.

NU

heeft een belangrijke rol.

NU

niet morgen maar NU

is dé les geweest.

Geen verlangens, geen verwachting, geen verplichtingen, geen beperkingen (tussen haakjes) – doen met dat wat een – berekend risico – is.

Dàt ist!

en verder dit

wanneer geloof . . .

https://www.vrt.be/vrtnu/a-z/breaking-the-waves/

vallende sterren

deze is een vallende ster die serieus blijft nazinderen!

wanneer geloof

buiten je kern

een onvoorspelbaar ‘kantje’ krijgt…

wie met ‘mensen’ bezig is, deze echt kijken – als Jungiaan was dit een actieve (collectieve) imaginatie