10 tips om je welzijn te vergroten!

Nu de heide in bloei komt kleurt het Kempens heide landschap paars.

Eén van de mooiste kleuren die we hier in onze buurt hebben.


Dàt allemaal elk jaar rond de zelfde tijd. Elk jaar een feest voor het oog, de laatste grote boeiers die nu aan hun hoogtepunt beginnen van het jaar.

De oogstmaand is er, we gaan de zomer verlaten.
(in de spirituele wica wereld hebben we op 1 augustus en met de volle -roos-maan al een oogstfeest gevierd)…

Dàt is iets wat ons lichaam ook voelt, het is nu dat we zowel innerlijk als uiterlijk de vitaminen moeten opnemen die we nodig hebben om naar de winter toe voldoende op te nemen om ook die wintermaanden te overbruggen.

Hoe doe je dat nu in deze bijzondere corona tijden?

Zorgen voor jezelf is echt nodig nu.Het alles overheersende gedachtegoed weegt op ons en heel dikwijls surfen we onbewust op die golf mee.

Dat vraagt van ons veel – zowel mentaal als lichamelijk – rust in de zon en de schaduw is een goeike, maar ook de structuur niet vergeten te behouden door de dag.

Elke dag iets gezonds installeren is een goeie tip.
Zowel voor het lichaam als voor je ‘ziel’.

Deze 5 tips helpen je hierbij;
1 – neem de tijd om vitamine D op te nemen – onder een boom in de zon gaan mijmeren, smeer je voldoende in om geen zonnebrand te krijgen.
2 – water – NEEM EEN ZALIG ONTSPANNEN VOETBADJE – drink veel water en neem een douche zonder zeep met gewoon water.
3 – focus je op veel groenten eten – soep maken die je ook koud kan eten is een goeie tip.
4 – eet veel groenten die gekweekt zijn vanuit de grond, deze voedingswaarde is hoger.
5 – doe elke dag – iets – zinvol voor jezelf. Zeker mensen die hooggevoelig zijn en zeker mensen met autisme hebben hier veel meer nood aan als gedacht.

We houden de ultieme tip natuurlijk als laatste en dat is;
GA MEE WANDELEN met Simpel weg wandelen vzw.

Ja het is een hele bijzondere tijd, een tijd die alles even in een ander perspectief zet.
Ga in deze tijd voor uzelf goed na wat jij kan doen in je eigen bubbel.

Dàt doen is al goed werk.

Wat je kan doen om je mentale veerkracht te verhogen is;
1 – focus je op je eigen en op je bubbel
2 – kijk naar een leuke activiteit binnen je bubbel – elke dag of plan er ééntje wat verder weg.
3 – laat je niet meeslepen in verhalen van andere.
4 – heb je het toch moeilijk, herken dat en spreek het uit.
5 – heb je vragen over een onderwerp, stel ze aan iemand waarvan jij weet dat ze er een zinvol antwoord op kunnen geven.

MAAR BLIJF STEEDS GELOVEN IN JEZELF.
GA NAAR BUITEN EN GENIET VAN DE KLEUREN.
NEEM EENS DE TIJD OM ALLEEN TE ZIJN EN TE MIJMEREN.

https://www.facebook.com/notes/natuurrijk/10-tips-om-je-welzijn-te-vergroten/949204665553664/?av=107998444205823&eav=Afa-RNRRxbXGIwBEXoEo-xF6TLB_ClFeWxx0VEKhinFiDKhsqLxuo9SKK6MTSr1SuEE

1/08/2020

ok,
het plan van aanpak is het volgende;
de vzw er echt gaan laten staan
– het kost me te veel energie – het heeft gewoon te lang geduurd omdat ‘iemand’ geen beslissing kon nemen. ja dat mag best even geweten zijn…

waarom kost het me energie?
het heeft niks te maken met daar waar ik mee bezig wil zijn, namelijk – de natuur – het is puur technisch zo een vzw oprichten, ook al doe je het met passie en met je hart omdat je het graag wenst, maar uiteindelijk gaat het om centen, verzekeringen, en leden…

als dat achter de rug is zal mijn enkel ook wel genezen zijn – 😉😇

en dan!
ik ben gisteren aan een reis begonnen, een reis die ik al meerdere levens heb gedaan en heb gehad maar waar ik de komende levensfase nog dieper in wil duiken en me daar dus ook voluit wil mee gaan bezig houden.
die reis is geen ‘gewone’ reis!

mijn Natuurrijk reis is er ééntje dat heel typisch is voor mij, snel, spannend en heel spiritueel.
dat is wat ik heb gemist de afgelopen weken, de spiritualiteit.
dàt is meteen waar ik wil voor gaan de komende levensfase.

iedereen weet, voelt dat we in een enorme energie shift zijn gekomen.
diegene die ermee vertrouwd zijn zijn al jaren bezig met die shift, ook ik, en het gaat f*cking snel, dat kan ik wel vertellen.

ik moet nog wat afstand afleggen, of misschien ook niet, om weer een huis te vinden waar ik ‘thuis’ kan zijn.
misschien is het maar een meter van deze stoel, misschien is het tussen de 20 a 30km van de plaats waar ik nu woon.

ja dat staat vast,
dat is aan de orde.
verandering
vernieuwing
vervelling
transformatie in de schaduwkant en de zonnevlecht, met het universeel gegeven van channeling.

ik doe niks nieuws!
dàt is nog het strafste
ik doe niks, maar dan ook niks nieuws!
alles wat ik nu ga doen is dat wat ik al mijn hele leven weet.

zo simpel als dat kan het bijna niet meer…
de natuur en ik.
c est tout

simpel
dicht bij mijn hart
dicht bij de liefde voor mijn leven – anders was ik er al lang niet meer geweest –
en vooral
voor die die het willen.

ik werk alleen voor – het leven dat geen stem heeft – of – het leven dat nog geen stem heeft gehoord –

het onzichtbare zichtbaar maken, als het nodig is.

zo simpel ist!

ik ga dat doen binnen Natuurrijk.
en daar wil ik me de laatste maanden van dit jaar mee bezig houden om dan in 2021 zelfstandige te worden.

en dàt
is zo klaar als een klontje!
&
voor wie nu denkt – en die plaats waarvan je sprak over X aantal dagen? –
wel ik ben er gisteren naartoe gereden, en ja er zit veel potentie in!
het vraagt ook een denk en voel tijd, want het betekend dat we veel budget nodig hebben om alles te kunnen aankopen!
en dat is nog niet voor vandaag…💪☀️🌤⛅️⛈🌩

dus
even weer terug naar vandaag!
ik ben gisteren begonnen aan een reis
die gaan we even verder uitdiepen en verder bekwamen!
en het gaat tijd vragen, vooral voor mezelf!
en ik kijk er zo erg naar uit!

klaar en start!

31/07/2020

vandaag,
je staat in de morgen heel vroeg op, je hoort de zanglijster zijn lied zingen.
weet het, je gaat iets maken en plots ontstaat er een mala voor je eigen ogen.
dan ga je verder en maakt je je tweede luxe dankbaarheidsstreng voor iemand die zo bijzonder is voor je.
je zit om 10u op de prachtige oranje stoelen en voelt na een kwartier dat – er iets niet klopt –
je kijkt, niet 10 uur maar 13 uur.
dan
dan volg je je gevoel
ga je bij Juliette binnen en voel je je als een klein kind in haar bijzondere stenen winkel.
SODALIET zegt ze
ik koop voor mezelf een edelstenen streng
ik weet weer wat te doen…
en dan
dan ga je jezelf weer even verwennen
toch wat snoepen 😇
en dan op naar de oranje stoeltjes
om dan een prachtvrouw te ontmoeten
een gesprek te hebben
over vorige levens
over dit leven
over hier en nu
over vogels
over reizen
over vele landen
over pioniersschap
over de droom
over het mesvolbloed
over angst
over ervoor gaan
de kriebelingen voelen
en
afscheid nemen
vanuit liefde
uit dankbaarheid
liefde
en hartsverbinding
om dan
echt te zien
dat het vanuit liefde
gaat gebeuren
afscheid nemen
van dat wat een huis was.
naar een huis dat een thuis kan worden
ja een beeld
een droom
een plaats
daarna
in de auto
rechtstreeks naar het zand gereden
ontvangen met open armen
gekeken
gepraat
afgetoetst
en dan
naar huis gereden
om te vertellen
dat ik een toekomst heb gezien
voor binnen x aantal jaar…
en weet je wat!
dat wat ik heb gekocht
heb ik stuk geknipt
om opnieuw
iets moois te maken
om te dragen
om mezelf te genezen
alles naar de aarde terug te brengen
mevrouw natuur.
en
dat
is
wat
ik
ga
doen
ja
morgen
is
het
feest
augustus begint
oogstfeest
het begin van een ander seizoen…
ik
begin
heel
langzaam
opnieuw
heks
worden
vanuit
de
natuur
met
de stenen
dicht
bij me
🌅🌠📿

Steam

wat moet ik vertellen?
dat het gisteren niet mijn beste dag was.
nee
helemaal niet!
zo gewoon maar ineens klaar staan en alles weer binnen een uur omdraaien, nee dat gaat niet voor mij.
ik kan je echt wel vertellen dat een wandelclub oprichten me veel veel minder energie kost dan een huishouden runnen in coronatijd.
nee
ook voor mij geen makkelijke tijd.
ik besefte het niet in de ‘eerste’ golf dat het van mij heel veel had gevraagd, nu weet ik dat ik nu pas tot het besef ben gekomen en al meteen in de tweede ben beland zonder tijd te hebben om even alles te organiseren.
er is minder stress ja het huiswerk valt weg.
maar voor mij voelt het nu nog stressvoller aan.
nu heb ik heel veel last van mijn asperger gegeven en van een voet die moet rusten om te genezen.
nee
het is niet fijn
als ik ergens kom is het echt opletten waar je staat, hoe je staat wat kan en niet kan.
daar waar de lijn op de vloer staat daar kan je me dus op vinden, en ja ik doe het heel onopvallend ik ga er niet op staan, al doe ik dat het liefste.
ik verplaats me dus niet echt graag als iemand moet passeren, maar ik doe het ook al is het iets dat me heel erg doet wankelen.
het is toch een onderdeel van mijn ass aspect daar ben ik zeker van.
maar ik doe het, ongeacht – ik wil niet opvallen –
nee
die berichten, dan wel dan niet en dan wat dan – niks en dan plots toch meer dan je dacht, nee heel verwarrend en dan ga ik zoeken tot ik er bijna bij neerval, omdat ik achter ‘de waarheid’ ga en niks anders dan dat.
ook heel energieslopend.
mama
tot wanneer gaat die crisis hier duren – ik keek hem aan en zei niet – ik weet het niet – ik zei – nog 3 jaar schatje – ohhhh dan ben ik al 11 zei hij – ja zolang!
en
als het vroeger is hebben we geluk hé schatje!
ja
mama
zo
dat was het dan, het vooruitzicht geïnstalleerd nog 3 jaar en als het eerder voorbij is dan hebben we geluk.
mensen hebben verwachtingen naar elkaar
die verwachtingen gaan niet meer over euro’s op de bankrekening, maar wel over gezond zijn en dit blijven.
een heel nieuw gegeven, waar niet iedereen zo diep heeft over nagedacht als nu.
gezondheid is het nieuwe goud, de spaarrekening is al lang niets meer waard, het is nu gezond zijn en dit blijven.
straks krijgen we testen – hoe gezond ben jij – testen met punten erbij.
we zijn er niet ver vanaf!
dan krijg ik punten, ik leef zo al meer dan 20 jaar, kei hard werken om gezond te blijven, ja ik heb hierin een grote voorsprong, joepie!
krijg ik ook een loon daarvoor?!😇
nee
alle gekheid op een stokje
gisteren ben ik van mijn stokje gevallen
kortsluiting in mijn hoofd, overslaande hartslagen, alle emoties van de wereld en ineens een spreidstand gevraagd van de buiten wereld van armen en benen.
TUUUUUUUUUUUUUUUUUTTTTTTTT…..
nee
dan krijgen ze de volle laag!
iedereen die in mijn huis kwam wanneer ik even de stoom van 5 maanden eruit heb gezwierd.
de nieuwe buurman dacht waarschijnlijk aan verhuizen 🧐🤪
nee
het is mijn dagje niet geweest.
maar ach
ik voel al maanden dat er een grote kentering op stapel staat, langzaam ben ik mijn huisgenoten aan het prepareren en iedereen voelt die ‘spanning’ hangen.
de onzekerheid
de gezonde spanning om eindelijk aan het levenswerk te beginnen
dat en de corona, wat gaat het geven?
Peter Gabriel zong steam op de radio
terwijl ik de hemden van de man naar de strijkwinkel bracht.
Steam
ik heb de boxen van de auto op zijn hards opengedraaid en ben zo door Balen gereden tot het liedje uit was.
Steam
in het oog van storm ben ik nog niet, bijna ik ben net de turbulente zone in gekomen.
mijn hart en gedachten zijn al daar waar ik wens te zijn, mijn ‘andere kant’ zit vast tussen de twee werelden.
nee
geen tijd te verliezen,
opruimen en weggooien, NU anders hebben we geen plaats om allemaal samen in één ruimte te zitten – ja wachten – tot de mensheid de les heeft geleerd.
of gewoon wachten tot de 3de golf eraan komt.
ja
waarschijnlijk.
de huispolitie gaat eraan komen.
de nieuwe jobs komen – mondmasker hygiëne specialiste – ik hoorde het gisteren avond nog zeggen, ik dacht…
OEF
de creativiteit is echt wel eindeloos
vandaag
wat gaat het vandaag worden?
ja
gewoon wat doen, iets doen dat zinvol is en helpt om het gezin verder te helpen, man en zoon individueel verder te helpen en ik hoop van een stukje spiritualiteit mee te pikken vandaag.
dàt is toch wat ik nodig heb.
binnen 4 dagen is het volle maan.
maar het gaat vooral een wennenaandeovergangsdag worden.
morgen is er nog ééntje
deze morgen las ik
WEES ALS WATER 🏝⛲️🌅🏞
dàt is pas een goeie metafoor voor mij om die les eens even aan te pakken.
van rotsblok naar water…
een wereld van verschil
Steam…

een spannende trip nr2

kijk het is zo,
het is een spannende trip

2de golf van het zeer ingenieus virus dat de mensen in hun brein prikkelt om er ‘tegen in te gaan’ een dikke vuist op te steken naar een zeer vernuftige virus dat dus dodelijk is voor die die pech hebben.

ik hoorde eerder deze week van een vrouw – een bijzondere vrouw – deze zin
WAT HELPT DE MENS OM IETS NIET TE DOEN?

ja wat helpt nu ons om iets niet te doen wat we nochtans of gewoon zijn om te doen, of verlangen om te doen, of moeten doen…

of het een goede zaak is voor jezelf en je dierbare of net niet…
jij maakt de keuze, niemand anders doet dat, nee JIJ maakt de keuze.

maar
wat helpt de mens om iets NIET te doen?

nu deze vraag is een bedenking in een heel ander kader namelijk – wat helpt een ex gevangenen om weer niet te hervallen – maar net die metafoor is n echt aan de orde.

als we het beeld nemen dat we nu allemaal in een luxe gevangenis zitten en de rechter is de politiek en heb je hem zeker en vast vast.

ja dus
we zitten in een spannende trip.
even proeven van een individuele bubbel van 15 personen naar een gezinsbubbel van 5 personen.

de verhoudingen van vriendschappen komen onder druk te staan en mensen die sensitief zijn krijgen het moeilijker onder deze opgelegde structuur.

SORRY IK MAG JE NIET ZIEN, maar ik zie je wel graag hoor.
en je denkt – hopelijk jij mij ook hierna – maar zegt het niet…

ik raak hier het punt waar heel veel mensen psychisch gaan mee worstelen, ben ik nog wel een goeie vriend ja of nee?
“choose your battles”…

Anderen zeggen
JA MET ALLE CHINEZEN MAAR NIET MET DEN DEZEN”
ja die gaan vechten voor ze alles goed hebben voorzien.
het leger met oogkleppen op noemen ze volgens mij barbaren.

het virus daar en tegen – met de prachtige naam corona – die maakt je blind of langs de andere kant heel helder.

want ja, we zijn niet gewoon om met ‘iets’ dat niet zichtbaar is rekening te houden.
nee het klimaat probleem is niet zichtbaar en dus – wthf*ck – een virus is niet zichtbaar en dan is het eerst – zien en dan geloven –

het zit er in in de mens.
de mens van deze tijd is gesteld op zijn vrijheden.
ook al zijn ze een vals gevoel van vrijheid want door aan je loon te knabbelen – allé toch bij een bepaalde bevolkingsgroep – blijf je gebonden aan dat waar ze je binden.

Het zit in de mens
om geen rekening te houden met dat wat niet zichtbaar is!
dat zie je aan die moeilijkheden die een mens heeft met psychische ziekten en hersenkronkels die zelf net dat tikje creativiteit en vernieuwing kunnen brengen.

de mens, een uiterst eigenaar dier dat ver weg staat van zijn natuurlijk dierlijk vermogen en dus zo ziek kan worden ervan.
ziek worden van ontwrichting.
ziek worden van afgenomen welvaart
ziek worden van zichzelf

ik kijk naar het collectieve spel dat is gespeeld door moedige mensen en mensen die moedig moeten zijn en het niet durven te zijn.

het collectief geheugen is misbruikt door mensen die niet moedig durven te zijn vanuit hun eigenbelang? vanuit het belang van hun partij? vanuit het belang om het consumeren, de maatschappelijke nood om het geld te laten stromen om net die mensen te helpen die nu zeggen f*ck krijg de kleren op te kunnen vangen.

nee we gaan de mensen beperken maar we moeten wel zorgen dat we de mensen wel kunnen opvangen als het nodig is.

ja daarom hang jij gezonde werker en loontrekkende vast aan de overheden zonder moed.

waar moet ik applaudisseren vanavond vanaf 20uur?

maar goed, nu ik toch goed op dreef ben en denk aan de 2detrip naar mogelijkheden dan denk ik toch vooral aan de – essentie van het leven – van mij en van ons – ons gezin.

wat we voor de kiezen krijgen – een zoon die liever spelletjes speelt dan iets anders te doen – en wij die kijken en uit onmacht eigenlijk zeggen dat – zijn gedrag – niet ok is, en daar dan conflict vermijdend gedrag op gaan projecteren.

lieve god,
het moet nog draagbaar blijven hier in huis op net gaan 80vierkantemeter met 3 op elkaar.
lieve god dankjewel voor de tuin, het bos, het water en de natuur…
ja ook voor de pc natuurlijk en facebook 🙃

maar
wat helpt de mens om iets niet te doen?

het is een uitstekende vraag omdat mensen niet doen wat ze moeten doen, al meer dan eeuwen lang!

nu gaan we lessen leren de door onze strot zijn geduwd zoals in de oorlog – leven – overleven – en weer verder gaan.
wie pech heeft is eraan…

we gaan nu nadenken over gezondheid – het echte goud van de wereld – en we gaan nu nadenken over – hoe het anders kan – terwijl de klassieke manier van gezond zijn en blijven – meer en meer lobbywerk verricht om na deze crisis nog meer – in de pas te laten lopen –

wie ziet dat?
niemand, omdat de focus nu echt op iets anders ligt.

ik persoonlijk lig daar dus van wakker.
ik heb een zoon die 8 gaat worden
ik ben me bewust van de schaduwkant van het verhaal
ik ben mij er ook van bewust dat er echt vernieuwing kan ontstaan
ik ben me er ook van bewust dat mensen

nog steeds niet doen wat ze kunnen doen…
en vraag me af als goed burger me houdend aan de regels…
…..

https://www.facebook.com/esthercuyvers1/posts/944846812656116

ik kijk niet, ik zie dat;

ik kijk niet, ik zie dat;
– we nog verder gaan dan daar waar we al waren
– we nog meer de schaduwkant in moeten en dat op een collectieve schaal
– we nog meer de extremen gaan moeten beleven
– we dat gaan beleven net zolang dat er een kentering komt in het collectief bewustzijn
– we geduld moeten hebben
– we anders het leven gaan moeten bekijken
– we de creativiteit van ongeziene en uithollende activiteiten – die op korte termijn winst geven – maar op lange termijn ellende – echt heel mondiaal moeten aanpakken
– we moeten inzien dat consumptie ons geen winst geeft
– we onze uitspattingen en onze verlangens op een realistische manier invullen
– we moeten inzien dat we nu nog nooit zover van het menselijk bestaan staan dan ooit
– we moeten gaan erkennen en herkennen van dat wat we doen, maar vooral niet doen echt aan de orde is om vernieuwing te creëren
– we in een politiestaat leven waar mensen in gecreëerd worden die gewoon zijn aan een vals gevoel van veiligheid en vrijheid
– we niet weten wie we werkelijk zijn en dat ervaren als positief omdat het collectief gegeven ons de tijd niet geeft om dit ook daadwerkelijk te ontdekken – ook al staan de boekjes ervan vol – nee de druk om te hebben en te consumeren is veel groter…
– we veel meer het verschil tussen welvaart en uitbuiting gaan meemaken dan ooit ervoor
– we nog meer gaan voor minder ethische keuzes dan ooit ervoor
– we blind zijn voor de dictators en de geheime diensten die actiever zijn dan ooit
– we denken dat we denken dat het ok is maar de realistische nuance gaan leggen
– dat we gewoon zomaar blindelings geloven wat een politieker ons zegt en niet zegt
– dat we de keuzes die niet gemaakt worden dan maar zelf in gaan vullen – en dat we daar ook een prijs voor betalen –
– we een zeer sterke mondiale taal moeten hanteren om te begrijpen wat me meemaken – want alles is met elkaar verbonden en hangt aan elkaar vast over heel de wereld! –
– we het vakjes denken nog even nog sterker naar de voorgrond gaan duwen tot het weer een eenheid kan worden
– we het leven en het beleven gedwongen onder ogen moeten gaan zien door de vele fysieke en mentale beperkingen die we voor onze kiezen krijgen
– we goed moeten beseffen dat ons individueel geluk gelinkt is aan het groter geheel op alle vlak!
– dat we helemaal niet gelijk zijn voor de wet
– we dat echt kunnen veranderen
– we een ander leven krijgen
– we de holistische manier van leven en welzijn meer gaan toepassen over de generaties heen
– we gaan beseffen dat het leven van mens en dier niks verschillen van elkaar
– we….
– we….

alle wijsheid in onszelf hebben en dat we als we dat gaan ontdekken mee een steen in een rivier op aarde kunnen verleggen…

NU zitten we met keien in onze schoenen, en niemand haalt ze eruit…

7 op 7 – 12 tot 17 uur/dag

ja idd, moe heel moe…

vandaag de vzw op poten zetten en doorsturen naar Svenja.
de hopen strijk en de was in de kas sorteren en leggen
boodschappen doen en eten maken
nog ergens rust zoeken met de voet naar omhoog
met de pup bezig zijn
en sleuren aan onze 8 jarige – want sinds de corona is de tablet zijn vriend.
de aquarium en de vissen in orde maken om naar een ander huis te laten wonen
dan een consult met de man doen bij het Raster
dan opruimen
….

als je nu echt dacht dat het leven van een ‘huisvrouw’ niks was…

wat heb je nodig om een huisvrouw te zijn?
1 stalen zenuwen
2 een eindeloos rekbaar vermogen om in te springen waar nodig
3 een groot geheugen en volhoudingskracht
4 leren om nee te zeggen
5 consequent zijn maar ook liefdevol zijn
6 zelfkennis tot ver buiten je hart en hoofd en tenen
7 heel goed de grenzen kunnen afbakenen in de chaos
8 geen agenda hebben
9 creatief blijven in de chaos
10 de dingen de dingen laten zijn en dat ook durven laten zien
11 de chaos omarmen
12 dag zeggen tegen perfectionisme – DAAAAAG perfectionisme – ik kan je niet gebruiken!
13 je wensen verbreden
14 heel blij zijn met de kleinste dingen
15 de waarde inzien van een klein gebaar van je omgeving
16 heel erg op je strepen gaan staan en dit volhouden
17 een hele boel kunnen verdragen
18 een zeer goede zelfreflectie hebben
19 weten wat je kan en niet kan
20 heel goed weten wat je wil en niet wil maar daar wel flexibel in zijn
21 je wensen al la minuut kunnen bijstellen
22 je verwachtingen a la minuut kunnen bijstellen en zelfs laten varen
23 aanvaarden dat de was en de plas tijd mega is
24 berusten in je rol en die als zinvol beschouwen
25 je werk als huisvrouw bekijken als de meest zin volle job in de wereld en hopen dat de andere dit ook zo zien
26 de rust kunnen vinden in de chaos
27 geen purist uithangen en niet te snel in paniek slaan
28 de beste job ter wereld om je zelfkennis op te krikken
29 de beste job ter wereld om een burnout te krijgen
30 de lijst is eindelooooooooooooosssssss

en dan doe ik om mezelf recht te houden nog dit;
1 schrijven
2 lezen
3 een vzw opstarten samen met Els
4 armbanden maken
5 ….

toen er iemand zei – dat ze dachten dat ik meer uren in de dag had, moest ik even nadenken…
ik ben dat gewoon van veel te werken, vanaf het eerste leerjaar al kreeg ik in het weekend bijles en dat is heel de lagere school blijven duren.
we hadden ook heel veel werk voor school in de vakanties door de projecten die we moesten uitvoeren en ik ging al snel in de vakantie door schilderen om een centje bij te verdienen.
en voor mijn ass brein rust heeft gevonden dan komen we niet toe met 3 weken vakantie…

dus ik ben dat zo gewoon om zo bezig te zijn, van kleins af heb ik hard moeten werken…

en als huisvrouw heb je nooit vakantie hé!
je bent altijd bezig met gezond, proper en aangenaam…

misschien toch eens tijd om die snelheid eens te bekijken, dat wel en een rustplek te zoeken ergens waar ik heen kan gaan…

ik ben die stress gewoon!
het heeft natuurlijk een gevolg voor mijn lichaam!
daar ben ik me zeer van bewust!

huisvrouw zijn elke dag is 7 op 7 werken en dat minstens 12 tot 17 uur per dag.
of je moet alles heel fijn vinden en het reuze vinden om huisvrouw te zijn.
– ja het was niet de job waar ik van droomde nee dat niet –
aanvaarding is al meer dan 20 jaar een sleutelwoord en al meer dan 8 jaar is het sleutelwoord – morgen is er nog een dag –

morgen is er nog een dag!

en nu actie!

de IK in ikkigheid

gekker hoeft het toch niet te worden.

veel mensen die sensitief zijn zijn nu heel gevoelig voor het collectieve gedachten goed.
de schrik sluipt er weer in en ik hoor uitspraken van – ohhhh deze keer overleef ik het niet meer –

we zijn verplicht om ons aan de maatregelen te houden in deze tijden!
we zien nu dat er veel zich niet hebben gehouden aan de maatregelen!
maar een vingertje opsteken en ermee gaan wijzen brengt je niks verder dan een vinger aan een hand.

voor jezelf je gezond verstand gebruiken is niet vanzelfsprekend voor vele van ons in een leven van alle dag.

ik hoor vaak dat mensen nog strenger, kwader, gefrustreerder, angstiger worden dat dat ze al zijn.
de les zit in het – loslaten – aanvaarden – opnemen – verantwoordelijkheid nemen – en jezelf goed kennen.

wat zijn je behoeftes in tijden die vragen om niet – te knuffelen – meer afstand te houden en een extra kledingstuk te dragen die je gezichtsexpressie naar de vaantjes helpt.

ik bekijk het hele spel ook als – grote opruiming – een grote opruiming die ons leven dirigeert in de noten dat het levenslied zingt.

het levenslied dat net iets anders laat horen als dat wij graag horen.

welke zinvolle tekst in dat levenslied moet worden geschreven is voor iedereen anders in te geven. de strofe in het lied zingen we allemaal – mondiaal – samen uit.

we zijn gedwongen om allemaal samen het coronalied mee te zingen!
en iedereen zingt mee.

en dat is eigenlijk niks nieuws onder de zon.

alleen de behoefte van de mensen om te doen wat ze denken te moeten doen, dàt is iets nieuws.

we moeten nu echt wegblijven van elkaar!
zo simpel is dat.

hoe kleiner je bubbel, hoe meer kans dat je het krijgt en of niet krijgt.

als je dat gelooft en je gaat daarop echt eerlijk reageren, dan zijn we echt vertrokken om het nog even uit te stellen en weer verder te gaan.

van uitstel en risicoberekening naar gezond verstand en menselijke behoefte is een proces dat iedereen op een ander vlak doormaakt en erop gaat reageren.

de excessen gaan eerst nog de hoogte in – met andere woorden – wie niet gaat luisteren gaat voelen – wie luistert gaat het ook voelen.

hard, harder – hartst…

en de ‘goeie’ bekopen het met de ‘slechte’.
of in wat eerlijkere taal – de mensen die in de risicogroep leven en voorzichtig zijn bekopen het door die die zich als goddelijk en keizerlijk zien.

ik kan je zeggen, het virus maakt geen enkel onderscheid. je kan het gerust een eerlijk virus vinden, iedereen gelijk voor het virus.
al wint het aan kracht en is het een dictator

waar kennen we dat van?
de geschiedenis herhaalt zich.
altijd en overal.

de mens is niet superieur aan een klein beestje…

zo even een les van bescheidenheid.

een regering die je een wortel – van vrijheid – aan een stokje voor je neus gaat houden.
je leert het als je geen wortelen lust, je probeert de wortel op te eten of er een stukje uit te happen – om toch iets – te hebben voor ‘ze’ het opnieuw wegtrekken…

je hebt geen keuze!
ook dat is een illusie.

de illusie van valse veiligheid en vrijheid.

laat ik even heel eerlijk zijn.
toen ik gisteren even tijd had voor mezelf en even op adem ging komen reed ik mijn ‘ guilty pleasure’ halen bij de plaatselijke McDonald’s – een milkshake banaan – (want voor de rest zien ze mij daar niet)

als ik dat ga halen kom ik nooit uit de auto, betaal ik met de scan en ben ik zo snel als ik kan weg.

om dan op een rustig plaatsje te gaan genieten van mijn toetje vrijheid.

meer niet, minder ook niet.
hoe simpel is het allemaal niet…

nu ik al een aantal weken gebonden ben aan de zetel met de voet naar omhoog zie ik alles weer in perspectief.

mensen waarom leven wij?

dat zeg ik wel eens luidop als ik naar het nieuws kijk.

mensen waarom leef jij?

het heeft me onbewust in een proces gebracht waarin IK keuzes ben gaan maken.
nee niet alleen keuzes waarbij ik kies welke mensen ik zie en niet zie.
nee ook keuzes die te maken hebben met wat ik graag in mijn leven zou bereiken…

wat zeg ik op mijn sterfbed?
wat wil ik zeggen?
wat ga ik zeggen?
wie ga ik bedanken?
van wat ga ik geen spijt hebben?

wat zeg IK op mijn sterfbed?

dag wereld?
of
hallo wereld?

Ik leef
Ik beleef
Ik leef

Vandaag!
NU
Hier

net zoals u.
want samen zijn we sterker!

zo is dat.

IK, IK, IK, IK, de ikkigheid noemt een goeie psychiater het.
nee ik ga me niet verkleinen naar dat soort ikkigheid nee dat niet.
IK ga leven vanuit een IK die bewust keuzes maakt, vanwaaruit IK mijn leven en dat van ‘ons’ kan beleven.

en dat binnen een weloverwogen zelf gekozen bubbel van 10 mensen.

Ik maak de keuze,
IK beleef die gemaakte keuze
IK doe dat.

maar IK ben wel afhankelijk van U en U en U, ongeacht wat je van mij dacht.
ongeacht of je me nu kent of niet.

de onverschilligheid die het niet invullen van je eigen IK nu heel de wereld dàt laat beleven wat die onbewuste mens die graait naar meer en meer, in geld en ikkigheid, laat zien, dat voelen we nu voor de 2 keer.

het maakt nu niet meer uit of je je braaf hebt gedragen of niet, het is het lot, de gedachtenkracht en het realisme dat beslist dat jij het krijgt of niet…

leeft, beleeft of niet …

amen.
voor iedereen in het begin van de tweede golf .

of beter, in de illusie dat het ooit gedaan is geweest met de eerste golf.

het is maar wat je geloofd,
het is maar hoe bewust jij bent van jezelf
het is maar hoe jij het bekijkt en de keuzes maakt
het begint allemaal bij jezelf
IK

en niet bij het collectieve en de andere.

nee
alleen
bij
IK

Ondernemen en groeien

In deze corona tijd met nu op dit moment de stijgende corona cijfers is ondernemen op zijn minst gezegd niet voor iedereen weg gelegd.Zeker niet als je met mensen werkt.

Ondernemen in deze tijd vraag een krachtig ‘onderbuikgevoel’ dat je een drive geeft om vernieuwing in te zetten. Net die vernieuwing hebben mensen soms wel nodig en vele van ons niet nodig.

Sommige gaan nadenken – WAT KAN IK VERANDEREN? – andere gaan mee met het hele collectief gegeven en gaan in angst verder leven.

Nee ondernemen in deze tijd vraag een speciaal soort – realisme – en een goed doordacht evenwicht tussen – keuze’s maken en je gedrag goed bestuderen -.

  • een krachtig onderbuikgevoel
  • een serieuze portie LEF hebben
  • een heel eigenzinnig empathisch vermogen hebben – ja idd –
  • goed weten wat je kan en vooral nog niet kan – maar daar geen angst over hebben en van hebben –
  • een hele goede realistische kijk op de gebeurtenissen hebben
  • vooral mogelijkheden zien – en de beperkingen ook zien maar op een open manier benaderen –
  • durven
  • voelen, vooral veel voelen
  • onafhankelijk denken
  • durven ervoor te gaan!
  • je oordelen, vooroordelen en conclusies eens bekijken of ze wel echt kloppen
  • en gaan, vooral gaan!

Dàt is iets wat je echt nodig hebt om nu te ondernemen.Ondernemen in kwadraat, echt op alle vlak is ondernemen nu iets dat niet vanzelfsprekend gaat gaan.

Niets is nog zoals vroeger en niets gaat zoals vroeger worden.

Nooit gaan we terug naar vroeger!Deze verandering zoals we die nu doormaken draagt een kern in zich dat ons allemaal raakt. Niemand blijft gespaard.

Iedereen krijgt ermee te maken en iedereen is er mede voor verantwoordelijk.

Navelstaren is voorbij.

En dat is iets wat ik zie.

Wanneer de tijd daar is dat iedereen – gelijk is als mens – ongeacht je veel centen hebt of niet – ongeacht of je huiskleur veranderd of niet – ongeacht of je nu al ziek bent ja of nee – we varen allemaal mee in het zelfde schuitje.

De ene met wat meer geluk dan de andere en visa versa.

Ooit had ik een vluchtig gesprek over je eigen gezondheid, met een aankomende plaatselijke politica die ongeneselijk ziek was geworden. – Ik die al vroeg chronisch ziek ben geworden in mijn leven en daar de gevolgen van draag elke dag –

Wat vooraf is gegaan – we zaten beide in de politiek van de onze gemeente – we hadden tegenover elkaar gestaan bij de verkiezingscampagne en ze was bij ‘de grootste partij’ en wist dat ze een zetel ging krijgen als schepen en ik deed voor de eerste keer mee en was nog van niks zeker.Ik ben een heel gewoon meisje, zij was het ook maar met een andere kijk op het leven, met wat meer ‘geluk’ in haar hele leven. – waar zij had gefeest in haar helaas korte leven – had ik al meerdere keren afgezien en een mentale berg moeten over klimmen – .

Ze zei ooit tegen me – wat denk je wel wie je bent – als je X aantal stemmen haalt mag je blij zijn – . Dat is zo in de plaatselijke politiek, ik stond vanuit niets tegenover haar in een partij die nog niet eens mee bestuurde en haar partij al vele jaren aan de macht was, dus ja eigenlijk had ze gelijk, ik wist dat ook, maar liet me niet van de wijs brengen en deed gewoon verder met wat ik bezig was, met een open blik en een open hart.

We werden beide verkozen, alleen ik moest het ‘toneel verlaten’ door mijn gezondheid en de strijd om een kind te krijgen. Zij niet, ze ging gewoon door het leven, met alles wat ik niet – had – .

Kortom even later komt het nieuws binnen – het verdikt kanker – niet bij mij maar bij haar. Nee het is geen bericht dat je wenst voor iemand in de 30, met kinderen een mooie carrière en een fijn gezin in een pracht van een huis – haar plaatje klopte – de mijne was veel minder zichtbaar en gemakkelijker – van de tafel geveegd – voor die wereld.

Ja op een dag stonden we plots samen in de speeltuin. Ik mijn ‘buik’ nog vasthoudend omdat er een snee in zat van ongeveer 20 centimeter lang en voor de 2de keer open gesneden op die plaats met alweer een triest verlies dat ik opnieuw moest verwerken.

Ik stond daar om mijn enig wonderlijk kind te laten spelen in een verjaardagsfeestje als een hoopje ‘mens’ net uit het ziekenhuis ontslagen naast haar en zei – dag hoe gaat het met je? – ze antwoordde met een vraag terug – hoe gaat het met je? – ik antwoordde dat ik net uit het ziekenhuis was ontslagen van een operatie die vrij ingrijpende gevolgen had – ze knikte – .

Toen zei ik – ik heb het nieuws gehoord, het is heel spijtig nieuws – ze keek naar mij en zei even niets – en toen zei ze – wat jij hebt daar kan je mee leven – wat ik heb daar ga je van dood -.Draaide zich om en was weg.

Dat is nu bijna 15 jaar geleden, ik zal het nooit vergeten!Nooit!Want ja, helaas is ze gestorven, helaas is dat zo moeten gebeuren.

Maar eigenlijk het gaat niet om leven en dood gaan, het gaat erom hoe je in het leven staat.

En dàt is ondernemen!

Dat is ondernemen voor mij.

Want ja vanuit je comfortabele leven kan je niet groeien – niet fysiek, niet mentaal, niet met veerkracht en niet in mogelijkheden.Het leven beleven is ondernemen.

En dat kan ik – Esther – als de beste.

Ik zie mogelijkheden.

En dat is waarom ik dit schrijf!

De mogelijkheden liggen daar waar jij gaat ondernemen!