Veel verandering

hier is veel verandering aan de gang.

vandaag veel verandering aangebracht aan de website en de fb pagina’s.

ik voer het gewoon door, ik ben echt in transformatie blijkbaar.

ik ben weer actief met de handen, edelstenen kralen mala maken en armbandjes maken.

het is echt wat ik graag doe, straf ik deed het ook met mijn moeder tijdens mijn tiener jaren!

straf dat ik dan nu doe en meteen die leuke liefdevolle tijd weer kan beleven.

ik heb dan ook een leuke inspiratie gekregen, een dankbaarheidsstreng die in NL toch wel bekend is onder de creatievelingen hier ook eens te introduceren.

elke dag de streng eens vastnemen en 16 kralen bevoelen en elke keer voor minstens 16 punten dankbaar te zijn…

en verder…

een zieke in huis, de griep heeft onze zoon geveld.

en gisteren joepie onze HOOP oudergroep is vertrokken en daar ben ik heel blij mee.

Hoop is echt leuk om te doen, samen met een goeie vriendin en met een onderwerp dat me heel dicht bij mijn hart ligt.

HOOP is gestart en dat is weer een leuk vooruitzicht, ook omdat ik een knak heb gekregen na de warmste week waar zeer weinig input was voor de lezingen.

Volgende week geef ik voorlopig de laatste lezing over autisme, maar we gaan echt verder met HOOP ook over autisme.

En waar ik dankbaar voor ben is toch dat ik nog iets te betekenen heb voor mensen die iets willen weten over autisme, net omdat ik vanuit ervaring kan spreken, met kennis en kunde.

ik doe het ook alsof ik het elke dag doe – hahahaha –

maar toch s het elke keer weer heftig om verhalen van ouders te horen die hun kinderen van klein naar groot zo erg ondersteunen en heel dikwijls met de handen in het haar maar op ‘gevoel’ het beste wat ze kunnen naar boven hebben gebracht en weer verder zijn gegaan…

wat mij heel erg raakt is dat kinderen met autisme zo erg gepest worden en ja helaas ook ‘misbruikt’ in het vertrouwen in de medemens – vriendje -…

ja ik ben dankbaar!

dankbaarheid is zo helend en zinvol, iets doen voor mensen samen met mijn dierbare vriendin is ook zo helend…

dankjewel dankjewel…

mijn eerste halsketting, volledig met edelstenen – maar nog geen mala –

ik heb vandaag voor de eerste keer edelstenen gekocht (helaas via het internet) om een valentijn mala te maken, ik ben nu wel heel benieuwd naar de stenen…

ik ga verder het is zo leuk om te doen…

geometrie 10.16

ohhhhh wat is dat nu!

nu kom ik plots echt te weten wat ik heb gedaan de afgelopen maanden in 2019!

hoe ik nu de installaties van ‘het astrale’ laat doorwerken door het in materie om te zetten…

wouw jongens jongens…

All-focus
All-focus

en gisteren dit;

nu begrijp ik plots waarom ik even tot stilstand kom en echt dieper kan voelen !

ik ga even terug naar het astrale (India, Tibet, en later Egypte) om terug tot mezelf te komen…

met de edelstenen onyx en obsidiaan om mijn nek en in mijn oren.

ik heb mijn haar kort laten knippen en draag groen en roze.

van zondag
van maandag

Shivatje en Jan Willem ik wil je heel erg bedanken want jullie zijn intrinsiek een serieuze groeistimulator.

Toch een vraagje aan jullie – kunnen jullie me nog meer op weg zetten met de heilige geometrie?

Ik ga daar nog meer mee aan de slag, maar nu bewuster!

En aan al mijn lezers, dankjewel om te volgen…

Dankbaarheid, jawel gewoon dankbaarheid….

Ik ben al lang verzot op dankbaarheids challenge
4 jaar geleden deed ik voor de eerste keer mee op een virtueel forum.

Daarvoor heb ik het meer dan 12 weken lang elke dag beschreven in de training van TAW.

Afgelopen jaar kreeg ik weer de kans.
Ik deed mee aan een 100 dagen dankbaarheidschallenge.
Elke dag even reageren op een – draadje – dat we kregen van onze aangever.

DANKBAARHEID
Daar zit heel veel in.

Ik ga het eens even allemaal heel cru voorstellen wanneer je niet meer kan zien waarvoor je dankbaar kan zijn;

1 wie niet dankbaar is is een kieke zonder kop en loopt graag mee in de kudde en ziet de wolf niet…
2 wie niet kan voelen waar de schoonheid in het leven zit kàn niet meer voelen dat hij/zij leeft.
3 wie alles vanzelfsprekend gaat vinden gaat niet investeren in creëren
4 wie niet dankbaar is is niet gemotiveerd om voor zichzelf te gaan kiezen en leven.
5 wie geen dankbaarheid kan uiten staat heel alleen tussen veel mensen.

Dankbaarheid – DANK – BAAR – HEID – Dankjewel dat mijn leven is gebaard door de eigenheid van ons om het leven iets te schenken.

Ok en dàn komt pas de reis!

Want als je dankbaarheid gaat toelaten in het leven, ga je niet alleen de kleine dingen laten meespelen, maar ook een dieper niveau van leven tot je toe nemen.

En dat vraagt veel oefening, dat kan je niet op 123, dat vraagt idd 100 dagen en meer.

Wat vraagt dat nu van een mens om de – DANKBAARHEID – toe te laten.

Fase 1 – dedication – affectie met het leven en uw innerlijk leven
Fase 2 – carry on – volhouden en voortzetten
Fase 3 – fix it – door de focus te leggen op dankbaarheid ga je relativeren en zien wat je hebt – en wat je niet nodig hebt –
Fase 4 – courage – durven te laten doordringen, durf niet alleen dankbaar te zijn voor de spullen die je hebt en niet hebt, maar durf ook de dankbaarheid te zien IN jezelf.
Fase 5 – inscribe – wanneer je uw dankbaarheid beschrijft, benoemd ga je kunnen beleven wat dankbaarheid is
Fase 6 – to express – durf het te vertellen, verbaal, in een creatie van je zelf!
Fase 7 – exist – besta ! Laat je zien ! met al je pluspunten en al je groeipunten…

(c) Esther Cuyvers

Ik was gisteren dus aan de slag om dankbaarheidsmala’s te maken.
Ik heb er ééntje voor mezelf gehouden en was ermee aan het spelen in de zetel met de gedachten aan dankbaarheid.
Ook dit heeft me veranderd.

Ik vroeg me af waarom ik me nu zo erg – in to – mala’s ben gaan interesseren?

Het is eigenlijk heel éénvoudig –
– persoonlijk heb ik altijd graag iets om mee te spelen in mijn handen – stimming – dit brengt me steeds terug bij mijn focus en mijn eigen vertrouwde basis.
– ik ben met de psychologie van kleuren en chakra bezig, energie wielen en energetische healing
– ik heb de dankbaarheid na zoveel oefening beet en installeer deze ook in mijn geluksgevoel van elke dag.
– ik stelde me de vragen;
Wat heb je nodig?
Wat ga je eraan doen?
Wat is je motivatie?
Om mijn levensmissie en visie in het leven te zetten.

En daardoor kom ik vandaag hier terecht!
De antwoorden, de hulpmiddelen en mijn MOTIVATIE zijn zo groot dat ik nu doe wat ik nu wens te doen!

En dat doet een dankbaarheidsmala!
En dat doet motivatie.
En dat doet de schoonheid van creëren
En dat doet meditatie…
En dat doet…
En dat doet wat met je zijn, je beleving en zeker je welzijn!

Dus, nu ik hier zo maar even de 7 fase van dankbaarheid heb opgeschreven, ja even diep nagedacht en het zomaar met jullie delen 😘 kunnen jullie er al zelf mee aan de slag!

MAAR JE KAN OOK VANAF 24 JANUARI mee komen edelstenen danbaarheids mala’s maken.
– dan heb je twee vliegen in 1 klap
1 – de 7 fase van dankbaarheid
2 – een dankbaarheidsmala voor jezelf
3 – elke dag dankbaarheid
4…
5….
6….
7….

ondertussen in verwonderland

Achter de schermen coach ik elke dag ondertussen.

Ik verheug me op de sprookjes verhalen van een vriendin die ik binnen krijg en die ik mag ‘ontleden’ om zo richting een diere gevoelslaag te komen.

Ik beantwoord vragen van vrienden die – denken dat ze gek aan het worden zijn 😇🙃😉omdat de energie zo hoog is en dat ze veel aanvoelen net daar waar – entiteiten en spirits – je kunnen komen ‘bezoeken’ – ja dus ook spirituele vragen krijg ik waar ik me als een vis in het water bij voel.

Ik mocht iemand ondersteunen die mee getuigen was bij een heel ingrijpende gebeurtenis bij een vriendin.

Ik mocht genieten van heerlijke gesprekken met dierbare vrienden, ohhhh dankjewel dankjewel dankjewel!

Ik zelf ben met een heel intens maar zeer boeiende onderwerpen bezig die me naar een dieper niveau tillen en ik leer mijn eigen wijsheid gebruiken & verdiepen.

Ik voel dieper, en ga daardoor meer mijn handen gebruiken om het ook in het ‘handelen’ over te zetten.

Ik vertraag op een duurzame manier, gebruik zelf mijn eigen tools en kan veel beter met mijn energie aan de slag…

Ook al ben ik nog aan het bekomen van de afgelopen 2 maanden, ik zet wel stappen, soms zijn het kleintjes en vandaag weer hele grote…

Ik ga nog heel even baby stapjes zetten voor ik in februari weer aan de slag ga met dat wat ik het liefste doe.

Want dàt is wat ik dit jaar ga doen, wel goed door werken, maar wel op tijd weer schoonheid en meditatie toelaten!

En me laten inspireren door de mensen die ik nu heb leren kennen, dankjewel dankjewel!

Trouwens wie wil weten waarmee ik bezig ben op dit moment kan in de komende dagen even mee kijken en luisteren naar dat wat ik aan het maken ben…

Kinderen als spiegels

Dit is zo, het is gewoon zo.

Het moeilijkste is als je een kind hebt met autisme en andere psychische moeilijkheden, is dat je je verwachtingen gaat bijstellen.

Verwachtingen zijn patronen die heel dikwijls mee in uw opvoeding zijn geslopen.
We hebben ze allemaal!

Verwachtingen, oordelen en zelf veroordelen, ze zitten in ieder van ons.
Zeker onbewust en ook bewust.

Net dat is wat je voor een deel gaat – anders bekijken – als je een kind hebt dan – net niet in het rijtje past van de klas, school en de hele maatschappij.

Voor een ouder is dat al een hele reis, voor ouders – lees met verschillenden opvoedingsstijlen – is dat een bijzondere reis, een reis met vallen en opstaan, heel zeker.

De verwachtingspatronen die je meegekregen hebt van generatie op generatie komen dikwijls op een bepaald moment zo erg onder druk te staan dat je plots anders dan je ouders en je grootouders naar uw kind gaat kijken.

Een voorbeeld, ik ben zelf grootgebracht in een creatief maar zeer realistisch en sociaal gezin.
Mijn ouders hebben het ook moeilijk gehad met mijn ‘onkunde’ in de algemene vakken, en hebben het heel moeilijk gehad dat ik gepest ben geweest tot lang in de 10ner jaren.

Mijn ouders hebben met zeer veel liefde en met heel veel geduld me omringt met de beste zorgen – want nee 35 jaar gelden was er nog niet echt spraken van autisme …

Ik ben mijn ouders eeuwig dankbaar daarvoor.🥰😘💕

Ik ben nu 19 jaar samen met mijn man, 13 jaar getrouwd ondertussen.

Hij is grootgebracht tussen bollebozen, intelligent in een omgeving waarin leren centraal stond en dat leren ook het hoogste goed was.
In een soort ‘beschermd milieu’ waar elke vader en moeder een goede studie had gedaan – we spreken hier over 57 jaar gelden – en dus hadden de mannen ook een hogere functie binnen een internationaal bedrijf.
Zo woonde ook tussen deze mensen.

Hun sociaal leven kon je niet vergelijken met dat van mij.
Ik stond door mijn ouders en mijn vermogen om de lessen te volgen in een creatief maar realistisch milieu.

Een kunstenaars opleiding met veel praktijk was in mijn geval tussen de vele Nederlanders van alle slag.

Mijn man en ik hebben veel raakpunten en dus hebben we onze zoon ‘uiteindelijk’ mogen in onze armen nemen.

En nu komt het;

Onze zoon is een vlinderkind, een kind dat veel technische en creatieve vaardigheden heeft met het brein van zijn vader.
Onze zoon zegt – als ik dat doe voor school is het al meer dan genoeg –
Onze zoon zegt, seg ik doe alleen maar graag wiskunde en bouwen met Lego en verhaaltjes lezen, het is zo saai in de klas.
Onze zoon zegt, mama gaan we samen tekenen? Hij gaat de cirkels tekenen van de mandala’s want dan heeft hij een lat nodig en gaat hij daarmee experimenteren.

Oma zegt tegen onze zoon – als jij later naar de universiteit gaat – wat voor hun de ideale wereld is – ga dan maar voor burgerlijk ingenieur, want je kan heel goed wiskunde !

Onze zoon kijkt mij aan en vraagt aan mij – mama! hoeveel jaar studeren is dat?
— als je goed bent 5 jaar —
Hij kijk me aan met een blik van hmmmmm en zegt – mama dat ga ik niet doen hoor dan is mijn leven voorbij! 🙃🙃🙃

“Zolang studeren doe ik niet”

– ik kijk naar hem en moet mijn lach inhouden omdat ik in mijn moederhart weet dan mijn vlinderkind – maar wel heel realistisch van inborst – dàt echt niet ziet zitten!

En dat is dit!

je bent zo mooi zoals je ben mijn allerliefste!

We zijn dé wereld!

“Deze sterke mensen overleven in het puin van Irak: bekijk de 3 strafste momenten uit “Tussen oorlog en leven”

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/12/23/deze-sterke-mensen-overleven-in-het-puin-van-irak-de-momenten-d/

Gisteren hebben we gekeken naar de eerste aflevering van “Tussen oorlog en leven”, en eerlijk gezegd ik verschiet er niet van.
De meeste oorlogsslachtoffers zijn namelijk altijd kinderen en vrouwen.

Maar altijd doet het met me iets, altijd.

We beseffen niet altijd meer hoe goed we het hebben.

Ook de zorg die wij krijgen omdat onze kinderen autisme is hebben is bij één van de beste zorgen in heel de wereld.

Ja, wat niet wil zeggen dat een kind met autisme opvoeden ronduit moeilijk is.

Ik ben de laatste maand – na de cursus in november – wat meer afstand aan het nemen van het onderwerp autisme.

Niet tegenstaande dat ik zelf nog worstel nog dikwijls met mijn eigen vorm van autisme en ben als mama van een zoontje met autisme altijd nog zoekende en moet me nog steeds aanpassen aan zijn vorm van autisme.

Nee geen makkelijke combinatie.
Maar het is wel je persoonlijkheid en je veerkrachtig karakter dat maakt dat je kraakt of het leven met dit gegeven erbij neemt.

Net die veerkracht is belangrijk.
Net deze persoonlijkheidskermerken zijn belangrijk en net een goed juiste basis in het prille begin van je leven is zeer essentieel om net die sterke veerkracht te bezitten om te overleven.

Je hebt altijd een keuze!
Altijd!

Mensen met autisme hebben een anders denkend en voelende eigenschap, daar kunnen we eigenlijk niet echt iets aan veranderen.
Het enige dat we kunnen verbreden om er te leren mee om te gaan is – je karaktervorming veerkrachtig maken – .

Je persoonlijkheidseigenschappen die zitten in je karakter bij je geboorte. Je gaat je persoonlijkheid gaan vormen door je karakterkenmerken.

Wanneer je werkt naar voldoende veerkracht ga je twee vliegen in 1 klap kunnen vangen, ook al vergt het heel veel oefening, en zeker met vallen en opstaan.

De sterkste wint altijd en overal!
– de koala die een fietser aanviel om zijn drinkbus leeg te drinken en nadien de bescherming van die fietser heeft gekregen omdat er empathie was van die fietser voor deze koala
– de kangoeroe die naar de waterkraan komt om of gekoeld te worden.
– de kinderen op de straat die weten wat de essentie is van overleven en plots ontstaat er een leider die voor deze kinderen toch gaat zorgen.

Wanneer je de reportage ziet ga je op een bepaald moment zien dat er twee kinderen waren, maar ééntje kende Dominique en dus ging deze mee een burger eten.

Dat is dus een sterke strategie en zo werkt nog steeds de hele wereld, ons kent ons, in de positieve kant en de negatieve kant.

Daar komt en breekt de humaniteit.

Dat is de wet van de sterkste.
– de sterke gaat meer ijzer vinden
– de sterkste krijgt zomaar uit het niets iets te eten

Sterk zijn werkt meestal vanuit een grote tegenslag, dan komt de veerkracht en het echt leiderschap naar boven.
Dan komen de echte sterke denkers en voelers naar boven.

En meestal zijn daar mensen met autisme heel sterk in, hierin zijn mensen met autisme die een behoorlijke portie zelfkennis en moed hebben erg goed in.

En dit is het beeld waar ik voor ga in de toekomst.
Als vrouw met autisme maar ook als een veerkrachtige persoonlijkheid die door veel oefening en kennis haar karakter zo veerkrachtig heeft kunnen maken.

Sterk zijn zie je in de reportage heel goed, kijk maar eens goed wie je ziet die heel veel hebben kunnen betekenen en mee helpen aan de opbouw van de mensen die zijn ‘gekwetst’ zichtbaar en onzichtbaar.

– de kapper
– de muziekkant
– de kinderen

Maar zeker ook de vrouwen en de mannen.

Ik heb me de laatste paar maande weer maar eens geërgerd aan het navelstaren van de mens rondom mij.

De halve wereld staat al màànden in brand.
Grote delen van Rusland – het grote woud – staat al jaren in brand vanwege de euro’s die er uitkomen.
Grote delen van – de long der aarde – staan al maanden in brand vanwege idd de euro’s die er gaan uitkomen.
Grote delen van Australië staan in brand vanwege idd de euro’s die er gaan uitkomen én de verandering van ons klimaat.

Wie niet luisteren wil moet voelen, zoiets waarschijnlijk!

En dus ook hier weer, Rudie heeft ons laten zien wat oorlog is. In deze reportage. – aanrader trouwens –

Volgend jaar in 2021 gaan we het in onze eigen budget voelen hoe blind we zijn geweest 20 jaar lang en nu 20 later gaan we tussen kerst en nieuw de hele week schitterende reportages zien over het leven in de natuur.

De sterkste wint altijd.
De branden geven vruchtbaarheid, dat wel, als de mens er met zijn grijpgrage handen vanaf blijft kan de natuur zich herstellen.

De zwakkere – en daar zijn wij als mens met autisme bij nu in dit wereld beeld – gaan de sterkste kunnen worden als ze hun rechtvaardigheid en hun uiterst unieke manier van denken nu naar voor kunnen brengen.

Dat is wanneer er een verandering kan ontstaan en dat het navelstaren kan stoppen.

WIJ ZIJN DE WERELD!
Wij wonen hier en leven overal.