ziels – energie aanvoelend

gisteren had ik een gesprek met een mooie ziel, een ziel die vanuit het hart mij liet zien wat er juist speelde binnen in de vrouw die voor me zat.
met een thee in de hand begonnen we voorzichtig ons gesprek. aftastend eerst omdat we elkaar wel eens ontmoet hebben een aantal keer maar zeker niet frequent.
we hadden het over ‘ons proces’ waar we door zijn gegaan en wat er nog kon gebeuren.
natuurlijk is het geen toeval dat net naar ons een man kwam om een app uit te leggen over positief denken, de mensen die de app hadden ontwikkeld zochten nog test personen met de leeftijd boven de 40.
we kwamen op alle vlak in aanmerking, waar wachten we nog op om het te gaan ‘testen’ die positieve gedachten app?!
het gesprek met de man en zijn boodschap was heel duidelijk, positief denken is inderdaad een oplossing in de verwarrende moeilijke innerlijke strijd die we soms kunnen voeren met onszelf. iedereen herkend wel een moeilijk innerlijk gevecht dat beperkingen geeft in het dag dagelijks bestaan en ons geluksniveau.
zo komen we naadloos bij het onderwerp waar we moesten zijn op dat moment.
het helende werk dat je zelf kan verrichten is steeds op basis van verschillende bewustzijnsniveau en van je eigen intuitive kracht.
het voelen, het bewust worden, het inzien, het werk…
mijn gesprekspartner was er van overtuigd dat – helen – ook plaats kan vinden door het spirituele te betrekken.
– ik ben heel benieuwd naar mijn spirituele eigenheid –
net dàt is niet de eerste keer dat ik het hoor van mensen in mijn omgeving. net dàt is wat ik heel sterk aanvoel van nature maar net dàt is het ook dat ik niet zo snel ga zeggen tegen iemand die voor me zit.
ook deze voormiddag was er bezoek, twee vrouwen vanaf het begin terwijl er maar ééntje zichtbaar is.
we hadden er wat dieper gesprek over hoe het komt dat ik dit aanvoel en voorzichtig voelde ik in wat de vrouw die ik voelde te vertellen had aan de vrouw die voor me zat.
mijn hart maakte een wervelwind, sommige zielen hebben een zielsverbondenheid, ook hier was er een prachtige hartsverbondenheid te voelen in beweging en warmte.
ook al ging het face to face gesprek over het tegenovergestelde.
we zijn dikwijls niet alleen, we hebben dikwijls een zielsverbondenheid die staan te trappelen om door onze intuïtie contact met ons te maken.
ook al weet ik goed wat ik voel, ik controleer het steeds als ik in gesprek ben, maar spreek het heel weinig uit.
ook al gebruik ik mijn gave wel, ik gebruik het als ik toestemming heb om het te gebruiken.
soms kan ik het niet laten, ik sms’te op 3 juli naar een vriendin die ik ook niet dikwijls zie dat – ik een baby in hun omgeving aanvoelde – toen wist deze vriendin nog van niets, er was geen zwangerschap toen. vorige week kreeg ik een sms – weet je nog dat je … – het is zover !
of hoe een zielenkind mij laat zien dat hij eraan komt…
en ja hoor soms ook vertrekt…
daar begint mijn verhaal doordat ik mezelf bewust ben geworden wat ik eigenlijk allemaal kan aanvoelen…
natuurlijk is het een zeer gevoelig onderwerp, niet iedereen wil weten wie en wat ze onzichtbaar met zich meedragen. al ben ik ervan overtuigd dat wie je meedraagt je ook kan ‘helpen’ in dit zichtbaar leven.
met andere vriendinnen heb ik al meerdere gesprekken gehad, ik heb 9 maanden gewerkt met een vriendin en onze zielenkinderen. ik ga dit voor het eerst vertellen aan meerder mensen in december van dit jaar.
daarom heb ik beslist om er toch mee naar buiten te komen.
ondertussen heb ik mezelf technieken geleerd en weet ik waarin mijn specialisatie zit. wat niet wil zeggen dat ik andere zielen niet kàn aanvoelen, ik bepaal wel wie ik ‘doorlaat’ en wie ik laat spreken in door mijn stem te gebruiken naar mijn gesprekspartners die deze informatie willen horen.
door me te specialiseren heb ik alles verfijnder kunnen afstellen. door kennis van mijn eigen innerlijke bewustzijnsniveaus, door mijn eigen intuïtie te verscherpen en er naar te luisteren, door met andere daarover te praten.
dag en nacht werk zijn er aan vooraf gegaan en dit jaren lang, al heb ik dit al vanaf mijn geboorte meegekregen, pas nu kan ik mijn techniek echt verfijnd naar buiten brengen om in testfase te gaan en waarschijnlijk later ook in praktijk neer te zetten.
ik nodig jullie allemaal uit in december.
hier kan je meer info vinden over de lezing in praktijk
– Zielverbonden medium kennismaking –
– Zielverbonden medium kennismaking –
ik deel het graag met u voor de eerste keer in mijn leven.
meer info waarom ik dit wil doen…
zielsverbonden energie aanvoelend werken is voor mij
– contact maken met gevoel en intuïtie –
– met hartsverbondeheid en liefde voor het leven –
doel
– intuïtie laten spreken voor zichzelf en andere –
– uw verbonden zielsgenoten laten spreken door mijn stem naar u te richten –
– u te helpen om uw bondgenoot te leren kennen –
vissie
– mij talent aan uw vraag koppelen –
missie
– door de stem van uw bondgenoot uit te spreken samen met u naar de toekomst te kijken –
Advertenties

1 november

mijn vriendin is jarig vandaag. ze blaast vandaag een mooi rijp levensgetal uit, en steekt een nieuw levensjaar terug aan!

lieve vriendin, een hele fijne verjaardag gewenst. maar eigenlijk lieve A ik mis je en wil gewoon kei hard het leven vieren als we elkaar gaan terug zien heel binnenkort !

ze ziet graag rozen, zo van die prachtige rode rozen, ik heb een idee !

rode-rozen-boeket_small

voor vandaag even virtueel en later in een vaas bij jou in je gezellig huis, veel te ver van ons…

oh ja ik mis ze mijn vriendin, we hebben elkaar leren kennen in ‘het bos’ en dat maakt onze vriendschapsband nog steeds heel bijzonder. al 15 jaar ongeveer, tjonge wat gaat dat snel…

het gaat snel, gebeurtenissen lijken zover weg, maar sommige voelen zo dicht bij… ik wens wel eens dat alle dierbare mij ‘kunnen zien in de spiegel van de hemel’ en ik natuurlijk ook hen. sommige mis ik echt. ik had dan graag gewoon in de auto gesprongen en naar hun toe gereden, en ja dat gaat soms gewoon niet meer.

het zijn dikwijls de praktische beslommeringen die het niet mogelijk maken, of de gezondheid die het niet toelaat, of … ja wat eigenlijk…

het gaat snel, en soms is de tijd een spelbreker, voor je het weet is er geen tijd meer. nooit kan je het inhalen…

stel je eens voor als je dat wel kan, even, heel even bijvoorbeeld op een dag als vandaag. 1 november.

wie had jij nog vanalles willen zeggen? of in mijn geval willen vragen?

er zijn zinnen die je niet zo makkelijk zegt tegen vriendinnen…

ik zie jullie graag !

met heel mijn hart !

zeg je dat zo maar?

het is wel mooi dat je dat kan zeggen, tegen iedereen die diep in je hartje woont, die je nog kan zien in bij leven, maar ook voor diegene die niet meer zichtbaar zijn.

het graag zien, de liefde, de herinneringen en ja ook het geloof maken dat herdenken van al die goede dingen, die moeilijke dingen des levens het dragelijk maken op een dag als vandaag.

de dag als vandaag is een viering aan geloof en blijven herinneren van de goede dingen. ja ook de moeilijke dingen, en als ik heel eerlijk ben is het vandaag een viering, ik vier bewust heel bewust het leven!

ik hou van het leven, ik beleef het leven zoals het komt, in moeilijke en mooie dagen.

zoals ik van mijn dierbare hou, hou ik ook van het leven!

ik hou van jullie

vandaag, morgen, overmorgen…

dankjewel, veel dankjewels !

geniet van het leven !

22007476_744260412444331_5036029308557871458_n

21768211_744260869110952_2550166906378034662_n

met dank aan de prachtige foto’s van Eric Compernolle – de 2 laatste –

 

de stroom …

soms gebeuren er in je leven net de dingen die geen toeval meer zijn.

dit weekend was zo een weekend.

gisteren kreeg ik de echte diepere betekenis van deze gebeurtenissen tijdens een sessie bij een light body begeleidester, Hermine.

het is een stroom van moeders energie…

ik schreef er een blog over op wolfsvrouw

wolfsvrouw.wordpress.com/2017/10/18/de-stroom/

86fb31d6affc875513e434f1d8911bfb--redbud-trees-flowering-trees

ik vond er een gepaste song bij…

“Redbud Tree”

Hunted down, I came upon
A place of ferns and grass
Gathered to a redbud tree
And now their footsteps pass
Where I crouch in dread
Discovery my certain death
Her leaves reaching for my head
As I suspend my breath

Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me

Those days of fear are gone
Yet I am pledged to her
As to my only one
My lovely protector

Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me
Redbud tree, shelter me, shelter me

 

deze blog is een vervolg op de blog van gisteren,

esthercuyvers.wordpress.com/2017/10/17/op-een-punt-komen/

nogmaals dank ik mijn vriendin waardoor ik dit belangrijk anker punt in mijn leven heb mee mogen beleven – eigenlijk ook wel een door haar heb mogen beleven –

dankjewel K x veel kersenbloesems !!!

een voor en na !

All-focus

straf, ik heb een voor en na – weekend  – mogen beleven !

ja ik heb het mogen beleven! op vraag van een vriendin ben ik meegegaan op weekend. we hebben samen gewerkt, in twee hele boeiende sessies waar we in dit weekend wel tijd hadden om langer en intenser te werken. heerlijk dat je dit mag doen als begeleider van de sessies.

de volgers weten dat ik zenuwachtig was en reuze benieuwd. ik zal eerlijk zijn ik had de sessies niet uitgeschreven op papier en dat had ik graag gedaan voor ik vertrok. ik had graag nog wat boeken gelezen over het thema van de sessies voor ik vertrok…

in mijn hoofd had ik alles wel klaar…

en dan vertrekken! naar Sativa yes yes yes ! ik kan nu eerlijk zeggen het is me hartelijk bevallen, een heel weekend tussen de Nederlanders zitten met mijn vriendin, het was echt plezant. in een centrum dat zo uitgestrekt is dat er in mijn beleving geen ‘einde’ aan kwam, kamers die opengaan en telkens er een jaren 70 inkijk gaf. heerlijk, het Sativa huis van fantasie en harmonie dat openging.

mensen, mannen en vrouwen die hun hart volgde, praktische overwegingen om er te verblijven, rusttijd opnamen, kwamen verkennen, een training kwamen doen, en weer verder gingen.

de natuur was dit week -end prachtig ‘goud groen’, met de geur van een herfstbos en een klaterend beekje. – helaas ook een platte vuur salamander –  een prachtige moestuin met een fantastisch terras…

ja ja, ik ben verkocht !

verkocht dat ik die dagen mocht doen wat ik heel graag doe, verkocht omdat ik een beeld voor mijn ‘heling’ nooit zal vergeten – ik kocht een prachtige rode wollen meditatie sjaal -, sloeg die om op een heel mooi moment toen de afsluitstuk van onze laatste sessie was afgelopen. het was alsof iemand anders die sjaal om mijn schouders drapeerde…

een prachtig heerlijk gebaar, waar ik veel aan heb gehad…

meer nog, mijn vriendin had me gezegd dat ze in de uitgebreide bib, het boekje had gelezen – mama luister je – . we waren het gaan zoeken op de eerste avond, vonden het na elke dag zoeken, nadat ik mijn warm rood gestreepte sjaal – de kleur van de basis chakra – had gekocht (die ik ook al op de eerste dag had zien hangen) en mijn vriendin ook een sjaal kocht met in het blauw – de kleur van haar helder blauwe ogen.

we gingen opzoek naar de chakra kleur van haar sjaal, – de keel chakra – het boekje stond bij de chakra’s en aura’s !!!!

mama luister je – een boekje dat ik al heel lang wenste te lezen en nu de kans had om te lezen. ik heb het in de late avond en vroege morgen helemaal uitgelezen, het voelde als thuiskomen. ik legde het neer en zei, dit is mijn job !

het was alsof iemand anders die sjaal om mijn schouders drapeerde…’

we gooide de stenen weg, gingen roepen, stappen, door de bergen en dalen, genoten en besloten, dat de tranen er best mogen zijn. we beschreven, maakte familieopstellingen, stapte met het verhaal door 6 stappen, schreven sleutelwoorden op. samen deden we het op een berg waarop Sativa staat?

en mijn sjaal, die blijft voor mij heel dierbaar, voor mij persoonlijk een stap naar mijn levenslicht…

All-focus

nooit ga ik dit vergeten

ik dank mijn vriendin om het vertrouwen en de openhartige zorgzame momenten.

  • dankjewel lieve schat om dit met me te delen !

we gaan samen nog terug! en dan om te genieten in de zon – heerlijk moment ook –  wij verdienen elk jaar een mama uitje ! of zoals onze zoon het melde deze morgen

” mama jij mag ook vier dagen gaan hoor !!!” K we gaan dit dus doen hé !!!!

IMG_20171015_210227_266

wat was mijn – voor en na – nu?

  • de sessie die ik nu mag begeleiden met mensen waarmee Ik kies om mee te werken zijn stuk voor stuk heel intens en zeer in zichtrijk.
  • het voelt voor mij als ‘mijn hart dat spreekt’
  • dit mogen beleven is één van mijn levensdoelen

dit weekend was zeker een voor en na, ik mocht echt bewust kennis maken met een bijzondere kracht IN mezelf.

in de natuur van mezelf en in de natuur van de plaats waarin ik ben.

het was alsof iemand anders die sjaal om mijn schouders drapeerde…’

dankjewel voor de heerlijke sessies mee reizigers !!!

– trouwens de laatste sessies die ik mocht begeleiden vergeet ik nooit mee ! bijzondere momenten ! heel in zichtrijk ! – hier en daar…

IMG_20171016_132721

de plaats waar we verbleven in een goed bed en goede kamer, met goed vegetarisch eten en wonderlijke kamers is

http://www.savita.nl/

ik ga terug dat staat nu al vast !

 

 

de slag – 100 jaar geleden in het bos

21766549_744260542444318_1272909530111507944_n

100 jaar gelden in Zonnebeke.

de slag in het Bos het Polygoonbos.

22007476_744260412444331_5036029308557871458_n

ik heb heel de reeks van Arnout Hauben over de oorlogen gezien, het beeld van bepaalde ‘paaltjes’ in het landschap met een bijzondere vertelling ga ik niet snel vergeten. dagboeken vol zijn er aan het front geschreven. vandaag iets dat weer blijft hangen.

gisteren had Arnout een prachtige reportage

https://www.een.be/de-helden-van-arnout/dossier-de-crab-s

21766379_744261192444253_7388208759050587805_n

het blijft hangen, alweer, de eerste WO en de tweede WO – het is zoals iemand gisteren in de reportage zei – de nucleaire wapens hebben Europa beschermd tegen een volgende WO – maar zei die mijnheer er meteen bij – ze hebben de frustraties die gekomen zijn door de laatste oorlog gewoon verder gezet in gebieden waar ze te arm zijn om nucleaire wapens in te zetten- ….

21766841_744261122444260_9026248672649574341_n

we zijn ongeveer 70 jaar oorlog vrij ! dat is nog niet zo heel lang geleden hé !

ik ben daar zelf enorm dankbaar voor.

21768250_744260442444328_620046015187765615_n

mijn man was de laatste die op legerdienst is gemoeten. ja de laatste lichting. hij heeft voor de ‘krant van het leger’ geschreven en is naar Sarajevo de oorlog gaan beschrijven. toen. en nu laat ik eerlijk zijn, het bezoekje ongeveer 10 jaar geleden aan Normandië heeft tot op heden bij mij een grote indruk nagelaten.

21766663_744260375777668_7367929938478489311_n

hoe mooi de landschappen nu zijn, de bossen zijn nog steeds niet zijn bekomen van de oorlogen – er zitten in die prachtige eiken schors nog steeds kogels en bommenscherven waardoor de houtzagerijen hun zaagbladen zien afbreken en scheuren.

22007858_744260479110991_2802738922885624446_n

soms voel je het gewoon in het landschap dat er ‘iets’ heeft afgespeeld. dat iets heeft met dood, verdriet en ellende te maken. er zijn geen betere woorden voor oorlog te vinden, hier niet, ‘daar’ niet, overal niet !

21768211_744260869110952_2550166906378034662_n

…..

22008457_744261245777581_7241819642319171951_n

beelden die ik nu zie op foto van goed nagespeelde taferelen en effectieve herdenkingen met oorlogsveteranen met medailles doen me altijd iets.

22008327_744260312444341_5883252773166898401_n

zoals vandaag, ik blijf gewoon even stilstaan…

21765144_744261075777598_680260658695472655_n

het mag nooit vergeten worden !

21768195_744260592444313_64880933959198158_n

het is natuurlijk ook omdat Eric Compernole alweer prachtige foto’s heeft gemaakt.

de herdenking van de Australiërs in het Polygoonbos.

Copyright foto’s Eric Compernolle 

wil je heel zijn reportage zien klik dan door op zijn fb pagina

https://www.facebook.com/eric.compernole.3/media_set?set=a.744260292444343.1073742448.100005811373796&type=3

https://esthercuyvers.wordpress.com/2017/07/31/de-slag/

The Phone Call

Heather, een timide jongedame die bij het callcenter van een hulplijn werkt, krijgt een telefoon van een man die zijn identiteit niet wil bekendmaken. Ze heeft er geen idee van dat deze oproep haar leven voor goed zal veranderen.
ga zeker eens opzoek naar deze aangrijpende film, kijk hoe de wereld is en kan veranderen!
vandaag is het https://www.zelfmoord1813.be/blog/werelddag-suicidepreventie
we kunnen er niet omheen, veel jongeren en mensen verlaten de ‘harde’ wereld, we kunnen volgens mij daaraan veel doen…
één ding dat ik al heb gedaan, mijn phone alleen te gebruiken als phone, om gesprekken aan te gaan met de mensen die ik nog niet ken en ga ONTmoeten…
wie doet mee?
kijk ook eens naar mijn fb pagina daar staat een filmpje dat echt de beste 15 minuten bevat die je hebt gezien op fb!
Noot
het raakte me zo vandaag en gisteren avond. ik wil het graag delen vandaag…
persoonlijk ken ik niemand dicht persoonlijk die zelfdoding heeft gepleegd, maar ik ken wel de plannen, ik heb veel gewandeld en gepraat met mensen en jongeren… luisteren is goud waard ! luisteren en tijd vrij maken dat is meer dan goud in een levensdag voor deze mensen. van oud naar jong, van jong naar oud…
canvas

soms

581“en hoe is het geweest?”

ze verteld me meteen “we zijn niet geweest”…

wat begon met de rolluiken naar beneden, vakantie dacht ik, zo was het ook, ‘de valiezen stonden klaar’ – zei ze

maar net daarvoor een jaarlijks onderzoek, een buikgevoel en een tweede opinie eindigde zonder reis naar een ver land om iemand te bezoeken.

het begon met ingepakte valiezen en een ernstige diagnose – kanker –

met een andere inhoud de valies gepakt voor een operatie…

ik stond met tranen in de ogen te luisteren met een brood in mijn hand, wat een krachtige vrouw stond voor me.

ze heeft vanmorgen vroeg de rolluiken van hun bakkerij omhooggetrokken en gewoon verder gedaan zoals dat gaat na een vakantie…

wel dat is sterk, heel sterk… een vrouw die mij opbelt om te vragen hoe het is geweest na mijn operaties, die me hulp aangeboden heeft al verschillende keren als ze het wist waarvoor ik stond.

zij die me een cadeautje gaf waardoor ik aan haar dacht als ik in het ziekenhuis was. ik wist meteen wat ik voor haar kon doen – rozen body lotion – om het lichaam extra te verwennen…

vrouwen, dju wat een sterke vrouwen die er zijn in mijn omgeving!

lieve bakkerin, jullie brood eten we elke dag , maar nu proef ik ook jullie sterkte en positiviteit doorheen de dag !

of hoe

een diagnose, die de hemel donker kleurt, maar jij weer de zon laat schijnen

pure bewondering !

geniet van de rozen, zoals ik geniet van de prachtige badhanddoek kleur !