de laatste schrijfsels

het is zo leuk om vandaag en zeker morgen de laatste ‘hand’ te leggen aan de 3de cursus.

het is een bijzonder onderwerp – intuïtie –

maar toch ben ik nu even stil geworden, gisteren was het herdenkingsdag van de aanslagen in Brussel.

ik heb veel radio gehoord gisteren en de aflevering van Pano gezien…

nog steeds ben ik stil, ook omdat we nog zoveel moeten leren over ‘de aanpak van wie zich slachtoffer voelt’

veel mensen zijn er rechtstreeks en onrechtstreeks bij betrokken, en voelen wat ze voelen…

de wachtlijsten en de andere lijsten lopen ver over het humane…

geen centen, geen complimenten het kan echt zo letterlijk genomen worden…

ik heb gezien, gedroomd en gewenst, veel gewenst…

maar zoals altijd gaat de dag voorbij, en vandaag heb ik een techniek toegepast die ik heb geleerd uit de cursus en heb geen totaal geen zenuwen gehad voor de tandarts.

ik viel bijna in slaap…

het werkt!

imagineren en visualiseren yes het werkt !

brain_169895798

Advertenties

Florijntje Konijntje

20161201_162158we riepen hem met florijntje konijntje en dan als hij niet té ver weg was kwam hij, en dan eten natuurlijk, of in de zetel liggen bij zijn meester knuffelaar – mijn man –

in de morgen zat hij altijd op de keukenvensterraam, hij sliep in de tuinberging ik het ‘warme hoekje’ .

hij is er niet meer…

RIP florijn !

ineens een poes levenloos vinden aan de achterdeur.
alsof hij sliep is hij precies ‘gevallen’

16.54 heb ik hem gevonden, nog niet lang gestorven, dju dju dju
waarschijnlijk een hartinfarct

dju doet veel zeer !

20160215_091407

hij heeft het niet gehaald, zijn derde keer water op de longen heeft er te veel aan geweest.

het hartje was ander half maand geleden al erg verzwakt door de behandelingen. we wisten dat we extra tijd hadden met hem en nu lag hij gisteren levenloos voor de achterdeur.

in de morgen nog goed gegeten, alleen zijn miauwen was dieper en heel anders. een diepere miauw zoals ik soms hoor als hij moet overgeven of zo…

in de dag heeft hij nog samen met ons fien om de zetel gelegen, oef !

ik die had het precies voelen aankomen. om 14.15 ben ik vertrokken om mijn laarzen gaan te halen, onderweg kreeg ik ineens een gevoel van diep diep verdriet – er gaat iets ergs gebeuren – ik ging even heel mijn dierbare dichtstbijzijnde familie af, neen geen van die mensen. ik liet het daarbij…

bij het terug komen van de laarzen en boodschappen doen lag hij daar buiten aan de achterdeur alsof hij even ging rusten.

ja, dat ga je dus nooit vergeten, een witte kater met veel katerkracht en hij kon vechten tegen de veel jongere katers tjonge, maar hij verloor in de laatste gevechten een paar voortanden en had een stukje uit zijn tong.

donderdag is hij nog op zijn kussen in de zetel komen liggen, zich nog uitgebreid gewassen – prachtig als een kat dit doet – en liggen kijken hoe ik sliep…

en plots kan dit allemaal niet meer…

voor ons Fien was het gisteren ook ‘raar’ een florijn dat niet meer opstaat. buiten moet er wat rondgelopen worden en dat deed hij niet meer, ze ging al spelend even tikken met haar snuit tegen zijn hoofdje…

toen ze zag dat ik hem inwikkelde in een handdoek kwam ze snuffelen aan florijn zijn snuit, ze had het plots door en bleef snuffelen aan florijn.

toen ze gedaan had, ik ons fien geknuffeld had was richting dierenarts, om de crematie te regelen en nog uitgebreid afscheid te nemen.

onze zoon heeft dat weer fantastisch gedaan, en de vragen blijven komen waarom is zijn hartje gestopt en waarom is het een hartinfarct en hoe werkt dat een hartje dat ineens niet meer klopt?….

nu gaan we aan Peggy vragen om een mooie poes voor ons te maken, als herdenking van ons Flora – RIP 8 juni 2017 -en ons Florijn en onze Floch van vroeger die een week voor onze trouw is gestorven 10 jaar geleden.

wat wel opvalt deze morgen, ons Fien wijkt niet van mijn zijde, op dit moment ligt ze op mijn schoot, ze wil bij me zijn…

dieren rouwen dus ook oh jaja !

20160210_061906

20160203_061003

we hebben weer een blz omgeslagen…

slaap wel florijntje en tot ziens prachtige ondeugende soms opdringerige kater, ik ga je enorm missen!

 

wanneer de tijd is gekomen…

“Dit moet ik gewoon schrijven…. De laatste tijd zijn er om me heen zoveel mensen, kinderen ook daarbij, die worstelen met pijn, verdriet, verlies, afscheid, onzekerheid, eenzaamheid, ziekte, … De zwaarte die dit lijden met zich meebrengt staat zo ontzettend in schril contrast met de Lichtheid die ik me herinner van de plek waar we allen vandaan komen, de plek die ik zo graag ‘Thuis’ noem… Misschien is het daarom dat ik schrijven moet, om degenen die het horen willen, te helpen Herinneren… <3″

25446492_998957190261161_2663098421462459275_n

Lieve Katleen,

ik kan het niet laten om dit bericht van je te delen door te bloggen.

soms in je leven kom je mensen tegen in het dagelijks leven die je wat spiegelen, veel spiegelen.

het heeft natuurlijk met de leeftijd te maken hier op aarde en daar in ‘de lichtheid’ heeft het met wijsheid en rijpheid te maken.

je topic verteld veel heel veel, als ik maar eens kon je kon vertellen en je te laten aanvoelen wat dit betekend wat je hier schrijft dan weet ik dat er deuren opengaan.

maar hier in deze topic voel ik vooral heimwee naar de lichtheid van een universeel bestaan.

jij weet het, ik kom ook van daar, heel veel heimwee heb ik gehad, ik versta perfect wat je beschrijft!

ik ben een aantal jaren ouder dan jij, je hebt veel tijd nog om te ontdekken en te ontwaken, want ja zo half de 40 ga je ontwaken als je dat wenst?

er zijn natuurlijk een paar inzichtrijke en ontwikkelingsinzichten voor nodig, in goed en kwade dagen – ja hoor lieve schat soms moet je eerst door de schaduwkant, en ja daar komt ook verdriet, verlies en zelfs het leven beleven in de schaduwkant bij kijken –

ik weet het het is de tijd nog niet voor je lieve schat, je dagdagelijkse dingen verslaan je, ze nemen alle beslag van je ‘zijn’ in dezer dagen. het is de tijd nog niet en dat geeft niet helemaal niet…

we kennen elkaar, we weten wat van elkaar, en soms heb ik zoveel zin om je met ‘je neus op de feiten’ te drukken van wat je echt kunt en wat je er voor kan doen om …

alles op zijn tijd, ook al krijg je hele grote spiegels voor je neus, en weet ik dat je het licht in vele mensen kan aansteken dat blijft branden in hun leven, alleen jij kan dat op uw unieke manier met ongelooflijke liefdevolle eigenheid, de eigenheid van vele engelen…

dju, dju, ik zag het al vanaf het moment dat je hier bij ons in huis binnenstapte ongeveer 5 jaar gelden. nu weet ik veel meer, maar het is de tijd nog niet!

daarnet schreef ik onder deze topic,  ga staan en ga !

nu heb ik een beetje spijt, geen spijt dat ik dit geschreven heb, maar wel dat ik het nu heb geschreven, het is nu nog geen tijd om het te gaan doen…

1 ding is heel zeker,

JIJ BENT EEN UNIEKE LICHTWERKER EERSTE KLAS een van de engelen van een orakelkaartenbox daar ben ik al lang heel zeker van!

en dan nog op en wonder- rijke – liefdevolle serene manier ! wouw !

ik kan daar alleen maar veel bewondering voor hebben!

allerliefste, als je wenst mag je stilletjes beginnen aan je verder ontwikkeling. de zielen die nu aan je voordeur staan hebben je iets te vertellen!

als je wil horen we samen?

lieverd,

ik wens je hele fijne liefdevolle lichtdagen, ik stuur je alvast liefde en lichtheid, geef het door lieve schat, maar hou een groot deel om jezelf sterker te maken!

All-focus
groeien uit lichtheid

wereldlichtjesdag vandaag

ik schreef een nieuwe korte blog op

https://sterenhoopprenpostnatalekunst.wordpress.com/2017/12/10/wereld-lichtjes-dag/

en een prachtige link naar de pagina van mijn vriendin

Sterrenkinderen

Peggy Hermans doet zoveel mooi werk leer haar zeker kennen!

Home

Haar droom project is ook prachtig !

http://www.glasslovesmusic.com/

vandaag is het een dag waar het licht mag doorschijnen in de mooiste kleuren van het licht voor …

  • Rozie
  • Hugo

Hartsverbondenheid – wie ben jij ? –

wat een titel voor een blog!

ja je kan er niet omheen, het was helemaal in het teken van hartsverbondenheid gisteren avond.

23915542_928441170638801_8079397361984711490_n

gisteren nam mijn ego de juiste vorm aan waar mijn spirit helemaal in paste. vreed speciaal gevoel moet ik zeggen.

ik kreeg even gezonde kriebelingen, ik was even de rode draad kwijt en moest even een bekomen, maar dan ben ik verder gegaan, met de vorm waarvoor ik gekozen had – me laten drijven op de golven van het hele gebeuren –

het mee drijven was geen probleem voor me, al is het van begin tot het einde bijzonder spannend geweest. de innerlijke wind van energie ging zoals een innerlijke storm te keer, en toch keerde ik steeds terug naar het middelpunt van mijn energiestorm van gevoelens.

de kennismaking ging al snel over naar gesprekken over spiritualiteit en de persoonlijke beleving en het delen van kennis over dit thema, een bijzondere energie ontstaat in de groep vrouwen voor me. ik geniet vrouwen die over spiritualiteit praten alsof ze dat elke dag zo doen met vriendinnen.

het was even een andere wereld, heel even mag dat, de ontlading is dan groot, de dankbaarheid om er over te praten evenzeer. ik geniet nog meer…

we zijn vertrokken om het over hartsverbinding te hebben.

want ja hoor zoals ik al vertelde intuïtie is het begin van alles. 

ik had natuurlijk een rode draad voor de kennismaking, een structuur van kernwoorden die voor ik in mijn beeld had om te beginnen. een deeltje theorie een deeltje persoonlijk verhaal en …

ik schreef voor het eerst op een wit bord de zinnen

  • heldervoelendheid
  • zielsverbondenheid
  • sensitiviteit – gevoelsbeleving
  • universele materie – specialisatie
  • INTUÏTIE – het begin van alles – het bewust worden
  • van nature – door een levensgebeurtenis
  • hoger bewustzijn

persoonlijk verhaal

  • kan je dat van nature hebben?
  • ik ben een kind gebleven
  • het is heel simpel

er zitten 6 vrouwen voor me, 2 vriendinnen – waaronder mijn leermeester Peggy – 2 vrouwen die ik ken maar niet goed, en twee totaal onbekende vrouwen. voor mij ideaal om me comfortabel te begeven in mijn coming out.

ik begon, en daar stond ik dan, voluit te praten over dàt wat ik mijn hele leven al kan. ik voelde meteen dat ik een aantal stappen oversla, en voel meteen dat ik even moet luisteren naar de vrouwen om te ontdekken waar ik stappen oversla, of waar ik duidelijke en concreter over kan communiceren.

ik luister nu naar vele verhalen vanuit de groep wanneer ik een woord, zin of gebaar doorgeef. heerlijk is dit, de groep geeft zelf aan wat ik ga vertellen…

dat waarvan ik dacht het er niet over te hebben kwam op tafel, het delen bracht wel een soort opening waarvan ik schrok, ik schrok omdat toen de hartsverbinding tot stand kwam . het delen van een ingrijpende levensgebeurtenis heeft iets magisch, in verbondenheid en het werkte vanuit twee kanten – vanuit de groep en vanuit mezelf -.

daar waar de verstandelijke spiritualiteit een vinger uitsteekt naar het hart en de ziel

– het ego spreekt de kennis uit, het hart steekt zijn vinger uit

– mag ik praten alstublieft?

uit de groep kreeg ik een prachtige vraag – wie ben jij ? –

wie ben jij? 

M vertelde dat iedereen een zielenopdracht heeft, en dat ik die daar stond te praten niets bijzonder ‘had’ of ‘kon’ dat de andere niet konden.

en ja ze had overschot van gelijk! iedereen kan het ! we moeten er alleen voor een heel heel klein beetje – zot voor zijn – of neen beter we kunnen het best ons voor openstellen, onze intuïtie gebruiken, de zintuigen gebruiken, het hart laten leven.

we kwamen tot een oefening, voelen . hoe doe je dat? met handengeklap en het eerste woord is…

toen gebeurde er dat wat ik nooit had gedacht het al te mogen meemaken in een kennismaking, ik maakte een innerlijk sprongetje en daar stond ik als beginnende trainer, plots dat te doen waarvan ik jaren lang heb gedroomd!

de antwoorden op de vraag, weet jij wat je zielenopdracht is?

wanneer je dat vraagt aan iemand dat krijg je meestal veel antwoorden, veel of natuurlijk – ik weet het niet – . heel normaal,en zeer zeer leerrijk voor iedereen.

ik begon een rondje, het is 22 uur…

ik heb veel geschreven gisteren avond.

we hebben het over heel veel gehad, over ziek zijn en spiritualiteit, over verlies, over zielenopdracht, over de zielen in je zelf en de zoektocht daar naartoe, het vinden en de moeilijke toch…

de energie die heel heftig is in het weer en hoe we daar onderhevig aan zijn.

ik luister en zeg iets, luister en…

  • zeg kan jij ook iets zeggen over onze zielen, wat voel je? 

hoe laat het toen was, dat weet ik niet, maar dat was wel de opdracht en mijn test voor deze avond te leren – kàn ik het wel –

dus ik opzoek naar – wie ben jij? – 

doorheen heel de avond was ik al aan het invoelen, ik wist waar de moeilijkheden lagen en waar ik voorzichtig moest zijn…

daar gingen we, op het meest kwetsbare innerlijke punt in mijn leven, daar ging ik eens even mee aan de slag…

ik moet zeggen, ik had de afgelopen dagen veel schrik dat het me niet ging lukken, ik kocht voor de zekerheid 2 boeken kaarten, voor als ik een black out zou krijgen…

ik die twijfelde uit alle macht de dagen voor gisteren…

ja het bleek niet echt nodig te zijn geweest, ik gebruikte 2 methodes en het is me gelukt… wonderwel mag ik een – wijsheer – zien, ik ben vereerd, ik mag voor mijn leermeester een zin opschrijven, ik mag iemand in beweging laten voelen….

het was in mijn ogen ja soms ‘hocus magie’ laat ik even heel eerlijk zijn, een paar jaar geleden had ik weggelopen van mezelf in mijn dromen als ik dit zag wat ik gisteren heb gedaan, gisteren stond ik daar alsof mijn wortels diep in de aarde geaard waren en ik gewoon mee wiegde als boom met de wind van energie – energie die kwetsbaar was, is en altijd zo zal blijven…

ik ben enorm dankbaar voor de spirits die ik heb mogen ontmoeten, deze nacht heb ik een gesprek gehad met de meest kwetsbaarste, ik zal nog moeten oefenen om af te sluiten. 6 mensen is echt het maximum voor me in een groep.

ik ben enorm dankbaar voor de verhalen en de aanvullingen uit de groep!

heel erg bedankt !

23658624_923452887804296_9010691983852141956_n

natuurlijk gaan we door!

de eerst volgende zielverbonden medium kennismaking 

op – zaterdag 10 februari 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

op – vrijdag 16 februari 2018

de eerst volgende vervolg training zielverbondenheid

JA JA!!!! gaat door op

op – vrijdag 30 maart 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

op – zaterdag 31 maart 2018

  • in de voormiddag vanaf 10 uur
  • avond vanaf 20 uur

familie & vrienden

vriendschap, ik kon er vrijdag weer van genieten…

1 jaar vliegt voorbij, we hadden elkaar nu een jaar niet meer gezien, hoe het kwam, door verschillende dingen, vooral ziek zijn was een spelbreker.

het was maar kort, maar altijd zeer intens, lekkers en vol van gepraat. heerlijke verwennerijen!

we zijn blijven plakken in Zoff, de gasten naast ons hebben kunnen mee luisteren, soms keek ik even, soms keek mijn vriendin even en toch gingen we gewoon door met vertellen.

vooral over eten en iets niet meer eten, ons gezin en het gemis, het gemis van een uitje. de tijd heeft ons beet genomen afgelopen jaar…

66da48e5e38d90fa6adce0f83dfb34a1--you-quotes-friend-quotes

we hadden het over familie, familie, oei een moeilijk onderwerp.

deze nacht is het voor mij zeer duidelijk geworden, mijn dromen vertellen me dat wat er gebeurd is het afgelopen half jaar – 5 maanden geleden – .

het gaat er niet vredig en vriendschappelijk aan toe in mijn dromen vannacht droomde ik over inzicht – ik kreeg vannacht het grootste inzicht – waar ik naar opzoek was om de situatie beter te kunnen begrijpen wat er is gebeurd in de kleine familie langs moeders kant.’ de perfecte moord’ had een arts gezegd. psychologische strategische moord….

of wanneer slachtoffer, puntje puntje puntje vul zelf maar in ! is geworden…

deze nacht kreeg ik 1 moord en één half dood ervaring voor mijn ogen geschoven. ze hebben ongelofelijke waarheid in zich.

de ene was een ontvoering, een op binding aan een tafel een verkrachting met een mes. gegarandeerd de dood tot gevolg. de volgende was ook een ontvoering opgesloten in een ruimte waar een man een koffer uit het schap nam en deze clusterbom liet ontploffen, om me doof en blind te krijgen. ze lieten me liggen, ze dachten dat ik dood was, dat was ik niet, wel blind en ja ook doof…

het waren twee mannen waaronder 1 die me bekend voorkwam die de ‘touwtjes’ in handen had en die de ‘moorden’ ook uitvoerde. hij zette de eerste moord als een streepje meer op zijn ‘op streep lijst’, de zoveelste meer … de andere was hij het ook die de bom voor mijn neus zette en deed ontploffen terwijl hij toekeek…

heel belangrijk is, ik onderging, maar ik was ook toeschouwer van het tafereel, als spirit was ik aanwezig, ik keek en onderging twee keer mee. tegelijkertijd.

ik moest eerst even bekomen van deze snelle zeer duidelijke droom, maar er zit een groot inzicht in, identiteit heb je maar is sterk bepaald door familie, je rol in de familie, hoe een ander familielid – aangetrouwd en niet aangetrouwd – je ziet bepaald hoe je rol blijft bestaan of gaat verschuiven, … 

wanneer dit alles op losse schroeven komt te staan, omdat er een leidersrol verschuift, of niet meer opgenomen wordt, dan staat de hele familie fundering op springen.

geen enkele euro heeft daar invloed op, het is allemaal psychologische strategie! alles!

in mijn droom werden bepaalde dingen heel duidelijk

  • de vrouwelijkheid werd afschuwelijk afgenomen, door zeer gekende oorlogsvoering – verkrachting – met het mes eruit gesneden –
  • het leiderschap – de moeder en vader die de familie bijeen houden – vermoord
  • doof en blind gemaakt door een zelfgemaakte clusterbom – dit is belangrijk in mijn droom want dit is de perfecte moord wanneer iemand de macht heeft om dit psychologische te misbruiken is het gemakkelijk om diegene te ontvoeren die ‘er niet meer bij hoort’ en doof/blind te maken. je kan niet meer zien wat er gebeurd, en kan moeilijk praten omdat je je eigen stem niet meer hoort…

het heeft niet meer met familie te maken, totaal niets, het is een psychologische oorlogsvoering die zo oud is als een straat. het enige dat je nodig hebt is een portie intelligentie en veel geduld, en natuurlijk soldaten die niet zo verstandig zijn…

de perfecte psychologische moord is één van de afschuwelijkste moorden die in veel families voorkomen.

het is ook de best bekende illusie, een illusie, want als het slachtoffer intelligent genoeg is prikt hij de zeepbel strategie gewoon door. als het kalf van de  verdeling al niet verzopen is… want ja hoor dat zijn de kogels – de spelden en de glasscherven die in de clusterbom zitten –

het meest aangrijpende is wanneer de strategie te laat is opgemerkt door het beoogde slachtoffer(s) en een soldaat al lang het spel aan het spelen is ‘onder de tafel spelen’. met het bekende uniform aan, de ego – borst naar voor, schouders naar achter een vals gevoel van macht uitgeoefend.

begeleid door de uitvoerende macht, met aanhangers en volgers.

dat is wat er in de familie langs moederskant is gebeurd. het gaat nooit meer goed komen, het hoeft voor mij persoonlijk ook niet meer, al had ik afgelopen week op mijn verjaardag nog wel de wens, laat ons aan de tafel gaan zitten, omdat de vroegere leider van de familie komende week een mooie leeftijd heeft mogen bereiken.

ik weet dat ik de Illusie van zeepbellen respect kan doorprikken, ik kan dat met gemak, ik ga daarvoor mijn ego – borst naar voor moeten steken, en daarvoor heb ik hopen energie nodig, ik ga het alleen in woede naar voor kunnen brengen, en woede is hier tegenover geen oplossing.

er is geen oplossing, er gaat ooit wel een gebeurtenis komen, waardoor we allemaal verplicht in een ruimte komen te zitten, en dan zullen we sterker zijn, de illusie zal dan verder ontwikkeld zijn, waardoor wij waardig afscheid kunnen nemen van de gesponnen draden die de illusie heeft gesponnen en die niet meer verder kan bestaan.

laat me even heel eerlijk zijn, ik ben van slag vandaag, ik weet welke betekenis mijn dromen hebben, ik ben in verwerking, heftig en ja ik ben verslagen, ik ben vermoord, doof en blind gemaakt, en ik besef dat ik de dochter ben van diegene die het in haar familie meemaakt…

het is heftig te beseffen dat je familie hebt en je vrienden kiest.

je basis, je identiteit is voor een groot deel bepaald door je familie…

het stemt tot nadenken, voelen, her – programmeren, rouwen en verdergaan …

regret-2

 

 

 

levenswaardig

wegwijs-in-beslissingen-rond-het-levenseinde.20170919124200

ik luister nu op het moment al even naar radio 1, ik huiver en sla regelmatig mijn handen tegen mijn hoofd.

een levenswaardiglevenseinde, het is het recht van iedereen die volwaardig de wens heeft uitgedrukt om het levenseinde zelf te bepalen.

ik heb twee palliatieve sedatie meegemaakt bij de familie van mijn man. het is inderdaad zoals ze zeggen een paar dagen afzien en ja ook wachten…

al ging het dit jaar bij M zeer snel, het ging een paar jaar geleden helemaal niet snel. al wisten we heel goed waaraan we aan toe waren, het is één van de ingrijpendste gebeurtenissen die ik heb meegemaakt in mijn leven. niet alleen het het ‘einde’ door het slaapmedicijn en pijnstillers te verhogen.

bij de eerste keer hebben we begeleiding gehad van Ispahan. we is de echtgenoot, en de zonen. zelf ben ik er minder bij betrokken, en mijn zoon zeker niet omdat hij te klein was.

maar hier gaat het niet over – het gaat over de wilsbeschikking voor een waardig levenseinde – euthanasie en hoe bepaalde artsen hiermee omgaan.

oh hemel, oh hemel, oh hemel !

het is de wet en het persoonlijk interpreteren van een menswaardig levenseinde is van levensbelang voor iemand die de wil bewust heeft genomen om zelf de regie in handen te houden om een volwaardig levenseinde te regisseren.

het is iets dat me al heel lang bezig houd, wat doe ik met mijn leven? ik ben geboren, ik doe mijn best om mijn leven in mijn handen te houden, ik ga dus ook mijn eigen levenseinde bepalen….

tuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuttttt….

je moet er jezelf in verdiepen, of je kan dat zelfs niet bekomen. en daar raak je een zeer gevoelige snaar. waarschijnlijk omdat ik weet hoe het gaat in een ziekenhuis. je moet op voorhand veel vragen als je vragen hebt, nog meer vragen stellen.

en zeker als je op je zwakste bent zorgen dat die gene waarmee je in het begin mee gepraat hebt weet wat je wensen zijn.

ja Esther wees eens eerlijk, je kan het wel zeggen, maar zo werkt het niet altijd.

ja helaas zo werkt het niet, zelfs al heb je de ‘papieren in orde gebracht’ en dan komt een team zeggen wat ze beter kunnen doen, of erger, dat ze het niet meer weten wat ze moeten doen omdat ze palliatieve sedatie al hebben opgestart zonder dat daar een uitgesproken vraag naar was…

ik wil het maar een paar keer uitspreken, dus ik ga me voorbereiden, ik ga het nieuwe boek lezen van Wim Distelmans http://www.boek.be/boek/9789089246073

ik kan het niet laten om ook het levenseinde te zien als humane waarde. het is een levenswaarde, een recht, een juridische uitspraak, een wettelijke wil om je eigen leven in handen te nemen.

met veel respect voor alle mensen die hier anders over denken. het is zoals de man op de radio ook vertelde als jurist wist hij perfect uit te leggen wat hij als specialist en ervaringsdeskundige had meegemaakt bij zijn vrouw die een wilsbeschikking had en uiteindelijk er geen heeft gekregen. hij wist zeer goed de vinger op de pols te leggen van een zeer intiem onderwerp euthanasie.

de wil om menswaardig te sterven.

Wim Distelmans, ik heb voor u bewondering. altijd gehad!

en nu gaan lezen!

http://www.boek.be/boek/9789089246073

http://www.ispahan.be/