Sander schreef me dit;

Woorden zijn maar woorden tot ze je verder brengen.

Sander Videler

Woorden zijn maar woorden, tot ze je verder brengen.

Mijn lijf viel stil, mijn oren hoorden de woorden.

Ja als ik luisterde en ging goed luisteren, dan hoorde ik die woorden, maar van waaruit dan?

Beyond the horizon of the place we lived when we were young

In a world of magnets and miracles

Pink Floyd

Sander schreef me ook wat hij wenste in de laatste maanden van dit jaar en de eerste maanden van volgend jaar.

Hij luisterde, schreef, beschreef de woorden die hem deden veranderen.

Ik las die woorden, ik hoorde van hem die woorden, ik gaf hem een knuffel en deed een virtuele knuffel en een warme groet.

In de hoop dat al die woorden iets gingen veranderen, in mezelf en in hem tegelijkertijd.

Zoals het universum ze kan doorgeven.

Ik ken mezelf, ik weet het vandaag, maar wat is er dan morgen?

Sander schreef me;

Kom je mee ontdekken Esther?

The grass was greener
The light was brighter
When friends surrounded
The nights of wonder

Pink Floyd

Ik keek naar zijn verhaal in 10 delen!

En ik schreef;

Ja!

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river

Forever and ever

Pink Floyd

Sander schreef

Dankjewel!

https://www.sandervideler.com/zelfontwikkeling/

Ben je nu nieuwsgierig ga eens kijken op zijn website!

http://www.sandervideler.com – zelfontwikkeling.

En daar ga je mij ook tegenkomen!

En verder geniet van

High Hopes – mijn lijflied heel veel jaren –

Advertenties

het is tijd!

ik heb een coach onder de arm genomen, een coach die me leert hoe ‘wij’ in 2020 de wereld in gaan als ondernemer.

ja ik ga nu 4 maanden ondergedompeld worden in hoe je – je zaken – in de wereld gaat zetten.

en ja wie me kent weet dat ik ambitieus ben, ook als dat een woord dat een bijklank heeft, yes ik weet het, maar ik kan dat niet onder stoelen of banken steken dat ik een drive heb en die drive van authenticiteit wil ik in de wereld zetten.

mijn rugzak zit al tallen jaren vol van alles wat er op mega mindy gewijs wil uit komen…

stapje voor stapje zei iemand me vanmorgen. ze is vergeten dat ik al meer dan 20 jaar stapjes ben aan het zetten en in die tijd heb ik de rugzak gevuld met dat waarmee ik nu naar buiten ga komen.

wel IN stapjes maar niet meer MET stapjes… knipoog –

daarom is het hier zo rustig maar via de andere kanalen via sociale media druk !

en dus vrienden en volgers hier

HET IS MIJN TIJD ik ga!

knipoog

Hoe het ook begon…

Wat met mijn boek?
– Esther het is spijtig dat je nu stopt!
– Esther ben je al over je blokkade in het hoofdstuk van je zoon?
– Esther ik ben en blijf wel heel benieuwd hoor…

Ik kan je zeggen dat ik inderdaad twijfel, ik twijfel niet aan het schrijven van mijn boek, maar wel aan het format van mijn boek.

Een boek schrijven om gewoon maar een boek te schrijven is nooit mijn drijfveer geweest. Nooit.
Dus dat gaat hem ook niet worden.

Maar wel aan de duurzaamheid van een boek vanuit mijn hand.

Ik twijfel aan de duurzaamheid.
En wel op deze manier;
– een boek heeft eigenlijk een heel beperkte houdbaarheidsdatum – nu lees je het boek en binnen 2 jaar spreek je niet meer over een ervaringsverhaal.
– vele lezen het en dan valt het stil en kan jij je boek van de uitgever over gaan kopen omdat de uitgever het niet meer in de rekken gaat leggen – dan zit jij met je hoeveelheid boeken en moet je die zelf gaan verkopen door overstok – hmmmmm
– een boek dat in een kast staat staat gewoon in een kast en dat is ook iets waarvoor ik niet schrijf.

Eigenlijk is het heel simpel, je leven beschrijven en op de tafel van u en mij leggen dat is wel een kwetsbaarheid die je achterlaat, daar heb ik geen probleem mee dat doe je als je een boek schrijft en zeker op de manier waarop ik nu schrijf, maar wel als dat boek in de kringwinkel gaat verschijnen na een tijd, dat is niet waarvoor ik ga schrijven.

Ik ken ondertussen zoveel van autisme af, ik ken zoveel van innerlijke intuïtie af en ik ken ondertussen zoveel vanuit mijn eigen ervaring en heb een bepaalde deskundigheid opgebouwd – ook door mijn methode en mijn beginnend model te ontwerpen en te zien dat het werkt – ben ik ook gaan denken over de duurzaamheid van mijn werk als schrijver zelf en het boek zelf.

Ik zie wat ik zie, ik zie andere rondom me schitterende boeken schrijven over hun leven met autisme. Waarvoor veel dank.

Ik zie in mijn omgeving een toolbox komen, een methode handboek verschijnen, en natuurlijk mijn grootste voorbeeld Positief autisme van Tistje die me toch een duwtje heeft gegeven.

Je kan zoveel wijsheid, tips en verhaal in een boek schrijven, en dat ga ik zeker doen, maar 1 ding is zeker, ik heb zoveel te vertellen dat ik nu al 2 boeken ga moeten schrijven en een methode ga uitwerken.

En daarin ga ik het verschil maken als schrijver – van levens ervaring naar ervaringsdeskundigheid & als psycho -educatieve ontwerper.

En dan heb je weer een denktijd nodig van hoe je het concept gaat aanpakken.

&
Laat ons eerlijk zijn, een boek schrijven kost tijd en jawel ook centen.

Omdat allemaal te financieren ga ik met mijn methode verder aan de slag. De methode was er voor ik begon te schrijven, die investering lag hier en ik kon wegens tijdsgebrek er niet mee verder.

Dat gaan we dus eerst opstarten om zo een cash flow te creëren om effectief een duurzaam schrijfproject op te zetten om;
1 wat sterker in mijn schoenen te staan als het boek uitkomt
2 wat getuigschriften te halen – dit jaar en in 2020 staat een getuigschrift van het Jungiaanse diepte psychologie en een systeem therapie certificaat op het programma.
3 wat meer achtergrond over mijn methode en mijn model in de praktijk op verschillenden vlakken.

4 – en deze is zakelijk, het opzetten van een vzw en kijken hoe ik Nederland iets zakelijk kan betekenen omdat ik nu veel werk met Nederlandse zzp’ers en dus financieel de volle pot betaal voor de diensten daar en dit zo ook gaat blijven!

Dàt is mijn doel dit jaar en in 2020.

Want het is zoals het is, ik weet veel, ik durf veel maar als autodidact die een boek schrijft over zijn leven met autisme en met een kunstenaars diploma ben je maar 1 van de zoveel schrijvers die dat ook doen, ik verschil daar nu nog niets van, en dus ga ik nu het verschil opbouwen om het verschil als schrijver te maken en een duurzaam boek(en) te schrijven.

Mijn doel is om zowel het boek op de markt te brengen en daarna de methode te publiceren en daarna de boer op te gaan met deze twee producten, alleen zo kan ik een breed publiek aanspreken en een duurzaam product in de wereld brengen.

Dus op naar 2020!

En op de vragen te antwoorden die bovenaan staan.
– Ja hoor ik ben over mijn blokkade en ga verder schrijven aan het hoofdstuk over onze zoon.
– Ik ga absoluut niet stoppen met schrijven dit jaar! Het begint weer serieus te kriebelen eigenlijk…
– en ja ik sta er voor meer dan 200% achter in dat wat ik doe.

Ik ben blij dat jullie benieuwd zijn, heel blij!

Ik dank heel erg veel een blogvriend, Sabine, Sander, Miranda,Marije, Marije en nog andere dierbare vrienden…& jawel horus ook 😳omdat ik in de laatste weken precies naar een andere dementie gegroeid ben.

In mijn verjaardagsmaand deze maand gaat nog veel veranderen, ik voel het, ik ga dat helemaal op pakken mee nemen en inleven!

en NU dus op naar 2020!

Als

Ik mijn zoon liet geboren worden, samen met hem hem het geboorte kanaal door liet duwen.

wist ik dat het voor altijd mijn leven ging veranderen.

Ik stond te wachten op de bus naar huis, rond mijn 16 jaar, kreeg ik het boek van Charles Bukowski in handen van ‘Bart’.

Ik ben nu zoveel jaar verder, 7 jaar vanaf zijn geboorte, een aantal jaar vanaf mijn geboorte en meer dan 20 jaar vanaf mijn grootste voorbeelden in mijn leven.

Als de tijd mezelf had in laten slapen, dan had ik vandaag de synergie niet kunnen beleven.

Ik heb een reis gemaakt.

De afgelopen dagen, de afgelopen tijd

Als ik het gedicht If schreef in onze zoon zijn geboorte boek rolde de tranen over mijn wangen, als nooit eerder in mijn leven.

Vandaag kom ik het geheel per toeval weer tegen.

Mijn twee meest inspirerende personen, die me zomaar op een dag rond deze tijd zijn ingegeven.

Als ik …

If – If you can make one heap of all your winnings
If – Yours is the Earth and everything that’s in it,
And – which is more – you’ll be a Man, my son !

If

If –
If you can keep your head when all about youAre losing theirs and blaming it on you;If you can trust yourself when all men doubt you,But make allowance for their doubting too;If you can wait and not be tired by waiting,Or being lied about, don’t deal in lies,Or being hated, don’t give way to hating,And yet don’t look too good, nor talk too wise;


If you can dream – and not make dreams your master;If you can think – and not make thoughts your aim,If you can meet with Triumph and DisasterAnd treat those two impostors just the same;If you can bear to hear the truth you’ve spokenTwisted by knaves to make a trap for fools,Or watch the things you gave your life to, broken,And stoop and build ‘em up with worn-out tools;


If you can make one heap of all your winningsAnd risk it on one turn of pitch-and-toss,And lose, and start again at your beginningsAnd never breathe a word about your loss;If you can force your heart and nerve and sinewTo serve your turn long after they are gone,And so hold on when there is nothing in youExcept the Will which says to them: ‘Hold on!’


If you can talk with crowds and keep your virtue,Or walk with Kings – nor lose the common touch,If neither foes nor loving friends can hurt you,If all men count with you, but none too much;If you can fill the unforgiving minuteWith sixty seconds’ worth of distance run,Yours is the Earth and everything that’s in it,And – which is more – you’ll be a Man, my son!

ge kunt dat toch niet geloven!

Ge kunt dat eigenlijk toch niet geloven!


ik heb een opstoot van fybro en kon eerder deze week mijn linker hand niet echt meer ‘open’ krijgen.


pijn van in de nekwervels tot in mijn hand.


dagen veel pijn en de vele dagen algehele moeheid en pijn.


de afgelopen 3 dagen tegen mezelf gezegd dat ik de pijn ‘omarm’. Ik koester ze natuurlijk niet maar de pijn in mijn arm en hand ‘omarm’ ik…
ik krijg nu helder waarom dat in de linkerkant is en waarom mijn hand pijn doet en juist de twee middelste vingers.

– centreer- concentreer- evalueer
in tijd, ruimte en binnen uw grenzen.


ik omarm dat, en zeg een bedankje, dank je lief lichaam dat je vandaag mijn steun en toeverlaat bent geweest, en deze morgen was het al veel veel beter…!!!


het is maar hoe je er tegenover staat en natuurlijk de boeken en mijn innerlijke wijsheden heb ik beluisterd en gekoesterd…
en nu komt het herstel en ik kijk er eigenlijk naar uit!

joepie!+ ijzer+ foliumzuur+ magnesium+ zijnskracht