Danit – zielenmuziek

ik heb heel veel muziek opstaan die ik heb leren kennen via deze link

https://www.facebook.com/Nunqui.soulcoaching/

vandaag leerde ik deze link ook nog kennen!

als je dan aan het werken bent aan de je website en je sociale media op elkaar afstemmen met deze muziek en met Horus in je ziel, dan ben ik helemaal – van de wereld –

ik ben zo dankbaar vandaag!

en nu rust…

Advertenties

over het leven NU

Vanavond naar een lezing geweest van Jeroen Walravens in het VC in Balen – het hol van pluto – als het op innerlijke ontwikkeling aan komt.

Wij – ik en mijn vriendin vroegen ons af waar de mensen zaten die ook hiermee bezig zijn – zie professionelen – en waar de andere mensen zaten die er willen aan beginnen maar niet weten hoe.

waar de mensen zaten die dachten dat het hen niets kon schelen dat wisten we natuurlijk!😉

ergens is het wel een innerlijke bedenking, in totaal zaten we met iets meer dan een handje vol mensen te luisteren.

naar een verhaal over krachtige kwetsbaarheid en innerlijke ontwikkeling.

toch thema’s waarmee veel mensen bezig zijn.

mijn vriendin en ik ook, ook al weet ik na vanavond – ja ik kwam eens buiten – 😉dat ik wel een strevertje ben op dat vlak, het is mijn job als ontwerper/begeleider.

toch viel het me op dat er geen bekende te zien waren!
Coachend Balen bleef thuis omdat ze er waarschijnlijk alles al van wisten.
Jan en alleman bleven thuis omdat het toch nog te ver van hun bed was.
en de rest die kon niet…

eigenlijk had die hele bib vol moeten zitten!
OMDAT HET OVER HET LEVEN GAAT
het ging over het leven! van NU !

vandaag!
stilstaan en weer verder gaan!

daar ging het over!

ik vraag me soms wel af waarvoor ik elke morgen opsta en doe wat ik doe.

wat is mijn bijdrage aan deze maatschappij?
ik, wat draag ik bij?
waar maak ik het verschil?

wat me opvalt is dat er gigantisch veel mensen thuis zitten met psychische problemen en gevoeligheden, net nu het nog maar een half uurtje – de dag van de mentale gezondheid is – mag ik dat wel stellen dat niemand erover durft te spreken tenzij ze deze morgen zijn opgestaan en hebben gedacht;
vandaag ga ik zeggen hoe ik me nu eens echt voel!

verliefd
hoopvol
gelukkig
rottig
realistisch
voos
kwaad
pijnlijk
verlaten
verdrietig
verloren
depressief
vermoeid
boos

jij voelt je vandaag zo, en dat verhaal van vandaag, van gisteren en van je leven dat mag gehoord worden.

uw verhaal is belangrijk!
wat uw verhaal ook is, de botox spuitjes doen alleen die plaatsen wat meer oplichten en verder blijft de mentale gezondheid zoals ze is, soms nog erger omdat een spuit wel eens goed pijn kan doen…

ik heb geluisterd vandaag, ik heb verhalen gehoord van NU en van toen.
en morgen is het windstil, de gezondheid is voor de mentaal gezonde mensen zonder het afval in hun hoofd hart en handen…

ok en nu?

ja wat na vandaag?
coachend Balen duikt in de boeken en de cursussen, en dat doen ze ver buiten Balen ook.
ze weten in het hoofd dat ze alles weten van het leven en vergeten het ook plots te beleven. koppig blijven waar ze zitten en verder zeggen tegen zichzelf – ik kan dat allemaal –

het voelen zit niet in het kennen zei ik nogmaals tegen mijn vriendin die in het verleden een krak was in haar vak en ook in het beleven NU.

het horen met de zintuigen doet altijd iets. het beleven met de oren, de neus, de mond, de handen en het hart geeft altijd een raakpunt waar de kwetsbaarheid kracht kan worden en kei zacht is voor een kloppend hart.

dat van U en mij en zeker dat van mijn vriendin in een dankbare knuffel en een lief woord.

dàt is a genoeg, het verhaal van vandaag, van gisteren van eergisteren is het belangrijkste, morgen is er een ander verhaal want iedereen heeft die keuze.

ik laat je in je waardigheid, jij bent jij en ik ben ik!

en wij leven.
gij en ik.

maar straks als het 7 uur in de morgen is, en de volle oogstmaan zakt en maakt plaats voor de zon, kijk dan eens heel even naar jezelf en luister naar uw stem.

waar maak jij het verschil vandaag?
voor jezelf in de eerste plaats, heel even stilstaan en de keuze maken, voor wie leef jij?

en nu ben ik benieuwd naar uw verhaal!

veel liefs
Esther Cuyvers

50° standvastigheid.

Opnieuw het gebeurd telkens opnieuw!

– ik ben alweer afgewezen vandaag met de gevleugelde woorden

“Beste”…

Soms vraag ik me toch af in welke wereld we leven.

Ik zal even kaderen;
In de buurt is er een centrum dat Vonk en Visie noemt, het is een centrum dat cursus en training geeft aan net mijn doelgroep waarin en waarvoor ik ontwerp. En dit al jaren doe! al meer dan 10 jaar meer bepaald.

Ik volg deze al heel lang, al vanaf het prille begin, en ik zie mensen verschijnen die daar hun ding mogen doen op aanraden van Vonk en visie. Waarvan ik weet dat die mensen veel minder weten over de onderwerpen waarover ze praten dan ik, want ook die mensen volg ik dus al een tijdje.

Maar die spreken een andere taal, de taal van ‘des mensen’ en net in die taal ben ik niet echt een krak.
Dat merk ik en soms heel soms imiteer ik die smal talk op de manier die voor mij echt verwrongen aanvoelt.

Zo heb ik ook eens gewoon gereageerd op een bekende coach dat het niet helemaal klopte wat ze vertelde. En dat is me waarschijnlijk niet in dank aangenomen bij vonk.

Of zeer waarschijnlijk weten ze het niet meer…

Maar eigenlijk gaat het me helemaal niet omdat vonk en visie me nu heel vriendelijk komt vertellen – dat ze nu niet meer opzoek zijn naar nieuwe mensen – en dat de juffen van mijn zoon gisteren een studie dag hebben gehad over beelddenken en ik er al zoveel jaren mee bezig ben maar het niet zeg dat ik er ook iets van ken, misschien nog meer dan de mevrouw die het gaf, dat ik me toch alweer behoorlijk van streek voel sinds deze late namiddag.

Iets zegt me dat mensen zich niet willen aangesproken voelen op net dat punt waar het te dichtbij komt.

Iets zegt me ook dat mensen dat bij mij zomaar kunnen, omdat ik dat toelaat? Ja waarschijnlijk, of omdat ik het net graag wens om net dat tikkeltje breedbeelddenkersgevoel te willen creëren dij de gemiddelde medemens.

Ik sta open om te leren te reflecteren en verhalen te beluisteren, maar ben ik dan de enige?

Mijn levensdoel is nochtans dezelfde de als die van een gemiddelde juf, coach en educator – doorgeven van een kennis , kunde en handelingen.
Verhalen.

Ik verschil daarin alleen door mijn autisme.
En dat is een behoorlijk groot verschil!

Ik ben anders, zeker geen smal talk komt bij mij naar boven. Al had die taal me soms veel verder in het leven kunnen brengen, ik probeer ze te spreken maar ik kan het doodgewoon niet volhouden. Punt amen…

Natuurlijk begin ik het grondig beu te worden omdat ik net dat stukje in het hele menselijk communicatie gedrag wel zie maar niet echt goed kan verstaan.

Ik noem dat de 50°boog – het egocentrum – van een mens die alleen aan 50° draaien genoeg heeft. Of misschien kan ik het ego er wel bij vermelden, ik en mijn gitaar,…

Natuurlijk triggerd het me! Natuurlijk! Hoe kan het anders! Het is al mijn hele leven lang, ongeacht wat ik probeer, creëer. Ik kies precies naar mijn gevoel altijd de mensen en de plaatsen uit waarbij ik voel dat blikverruiming echt wel noodzakelijk kan zijn om dit verder te zetten naar de nieuwe generatie.

Greta van de blikverruiming… hahaha…

Maar misschien is het zo dat heel veel mensen die de macht hebben niet staan te springen om aan blikverruiming te doen.

Mijn gitaar en ik en de muziek die ik maak is prachtig…

Zo kom ik al mijn hele leven mensen tegen, heel mijn leven! Als iemand met autisme met een kunstenaarshart weet ik welke chaos mij heeft geleerd om mijn blik te verruimen, ken ik de lessen op mijn pad en heb ik geleerd van net die lessen op mijn pad.

Meer onaangename dan aangename lessen in de schooljaren van mijn leven. Net omdat de blikken niet ruimer waren dan de 50°.

Ik heb de laatste maanden weer muren voor me zien optrekken van mensen die geen vernieuwende blik konden toelaten, vanwege een oordeel een veroordeel of zoals vandaag – Beste wij zoeken niemand erbij -, terwijl ik nog geen maand geleden heb gezien dat ze een autisme coach hebben ‘in hun team’ toegelaten’…

Ja mannekes, ik ben niet van gisteren en ben dus ook hier weer een onderzoekje gaan doen en alweer met de neus op de feiten gedrukt en helemaal van mijn stoel gevallen!

Dan vraag ik me toch af waarom?!

Mensen hebben het heel moeilijk met vernieuwing, verandering, mensen hebben het niet moeilijk met na-apen en copycats te spelen.

Ik heb behoorlijk veel mensen kennis, ik ruik de kwaliteit van mensen en de mensen die potentieel hebben en het leven beleefd hebben.

Ik snuif de levens doorleefdheid op van mensen die met mensen werken. Dàt is voor mij een meerwaarde.

Die mensen die hebben doorleefd en dat hebben beleefd die dragen altijd mijn respect weg, en die inspireren mij.

De mensen die mij ook inspireren zijn net die aan de andere kant staan! Kijk wat ik allemaal kan, en ken! Die trekken me aan als een vlieg op een lekker stukje vlees gegooid in het kippenhok.

Ik ben de vlieg en zij het stukje vlees…
Ik ben dan de vlieg die geen eitjes legt die hen oppeuzelen, maar die vlieg die al bzzzz gaat bestuiven om als stukje vlees te dienen als mest voor alle andere zaadjes die nog vruchtbare grond zochten om erin te gaan groeien.

Zaadjes zaai je!
Plantjes plant je!

Maar dat is tegenwoordig toch een beetje verwarrend aan het worden in coachend en educerend wonderland…

Ik zaai en oogst mijn plantjes in stilte omdat de smal talk – de 50° taal – toch meer van de hand gaat dan mijn taal.

Ik heb de intentie om mijn eigen authentieke zelf te zijn, ik kan namelijk niet anders.
Ik ben geen gladde janus met smal talk.
Ik ben zoals ik ben, maar ik ben wel een autodidact.

Met veel meer kennis op bepaalde vlakken dan professionele in mijn vakgebied.

Ik doe alles zelf, ALLES !
Omdat ik het zo altijd heb gedaan, net omdat ik altijd net naast de boot val en omdat ik ‘net te vaag overkom’ waarschijnlijk als ik me ga verkopen…

In mijn opleiding heb ik geleerd om beelden te maken, en zo mezelf te verkopen door die beelden, in mijn leven heb ik geleerd om te beleven en te studeren en dat in beeld neer te zetten, ik heb geleerd dat ik meer dat moest doen en dat moest doen…

DOEN, meer en meer en meer…

Al heb ik nog zoveel gedaan, toch moet ik altijd voor mensen die zich blind staren en zich op 50° bewegen nog meer doen, of nee zelfs het liefste wegblijven…
Laat me gerust…

Ik vraag me af in welke wereld we leven.
Echt waar!

En als je het mijn vraagt, ik ben trots op mijn kunstenaars diploma omdat ik vanuit mezelf en met dit diploma heel goed weet wat kleuren en beelden met een mens doen, en dat kunnen woorden nooit bekomen!

Holle woorden klinken misschien wel goed, maar het blijven holle woorden die je niet verder laten bewegen dan in je eigen 50° cirkel.

Dan heb ik het idee dat we in ‘coma land’ zijn beland en de aliens het aan het overnemen zijn!

Op naar de vernieuwende blik die rond zijn as kan draaien!
Te beginnen bij onze zoon, vanaf zijn stoel in de klas voor zijn juffen die gisteren toch hebben mogen proeven wat nu beelddenken zou kunnen zijn!

Lang leven de evolutie!

en voor mij ooit de verlichting van mensen die mijn taal wel verstaan!…

trouwens – ik heb vandaag een jubileum – ik ben nu 6 jaar aan het bloggen via WP – en heb mijn oude blog nog eens opgezocht en ik ben in totaal van 2006 bezig met bloggen…

ja dat is al wel wat!

Harde werk belonen?!

Ik zat gisteren te kijken naar sterren op de dansvloer.

Ik hoorde regelmatig dat ” mijn hard werken niet beloond is geworden” en of wel is beloond na een week vol training en toewijding.

Straf dacht ik.

Ik luisterde nog eens, en ja weer die uitdrukking, je harde werk kan best beloond worden anders ga je onzeker worden?!

Tjonge ik heb er deze nacht niet goed van geslapen!

Hoe beloond worden?

Dacht ik…

Pfffff ik heb mijn hele leven ‘hard gewerkt’ om erbij te zijn en te horen en in ben er helemaal niet voor beloond !

oei, dacht ik, komt het door mij dat ik zelf niet meer weet wat belonen na het harde werken is? Of weet ik het gewoon niet meer wàt dan hard werken is?

ja een vraag waar ik in de nacht niet van kan slapen…

wat is dat dan?

beloond worden?

is het dat je eten op de tafel zet maar eigenlijk terwijl je aan het eten bezig bent je zo moe bent dat je moeite hebt om je ogen open te houden, wat bij mij meerdere keren per week kan gebeuren…

of is het omdat je zoveel moeite hebt gedaan om een sociaal gesprek hebt gevolgd en daardoor je hoofd helemaal tuuuuuut zegt en je lichaam bek af…

echt waar, ik weet het echt niet meer…

wat bedoelen de mensen daar nu mee…

ja ik weet wel wat de context is hoor, zoveel trainen en dan nog maar zo zo punten krijgen, dat hakt erin!

maar als je dat gewoon bent!? (!?)

ik ben dat dus gewoon, vanaf het eerste leerjaar al, dus ik weet niets anders, als ik dan eens beloond was dan wist ik niet meer waar kruipen en dacht ik ook al snel dat dat nu toch wel echt overdreven was

ik wist met belonen ook geen blijf, omdat het zo zeldzaam was tijdens mijn schoolcarrière.

later was het niet anders en nu ook niet…

twee weken geleden toen er alles eens uitkwam als een orkaan en mijn lieve dierbare ouders alweer de volle laag kregen, zei mijn moeder toen ik gekalmeerd was – ja Esther je bent sterk als je dat allemaal kan –

dat is wel iets wat ik nooit vergeet, en deze keer heb ik het heel erg in dank afgenomen.

ja het is blijven hangen.

nu ben ik iemand die niet echt in een stimulerende omgeving leeft. ik hoor meermaals per week dat – ik het geld opdoe – als huisvrouw die er – van alles bij doet – noot – vooral de huisvrouw doet veel geld op omdat man niet echt meer goed weet hoeveel alles kost, omdat huisvrouw het allemaal bijna doet…

ik leef niet in een omgeving die me ziet wie ik ben. ik ben als huisvrouw neergepoot na mijn cvs periode en dat is dus gebleven…

daar moet ik dus ook hard aan werken, heel hard aan werken! veel innerlijk werk verrichten en grenzen stellen, er gaan staan voor wie je bent!

als mama, maar ook als ontwerper en als schrijver…

en als echtgenoot…

dat is iets anders hé, dat is ook hard werken, maar niet echt zichtbaar!

en dat is een dualiteit die me in de nacht wakker kan houden, waardoor als ik dan slaap levendige dromen door krijg en in de morgen niet uitgeslapen opsta en weer verder ga met ‘hard werken’…

ik ben dat gewoon!

ik sta er niet meer bij stil dat mensen willen beloond worden!

amai dacht ik daarnet, hoe komt het dat ik de afgelopen week(en) zo in een flow zat in het ontwerpen om mensen door beelden naar hun intuïtie te voeren, er even een onderzoekje te creëren en weer met inzichten naar ‘boven te komen’ en van daaruit acties te ondernemen met een bredere kijk dan alleen maar targets in het economisch model.

iemand die me inspireerde is ook iemand die de hele wereld op haar dak kreeg omdat ze zei – hoe durf je – en hard op tenen van het economisch model in pak trapte.

en toch, vandaag heb ik mijn website aangepast, omdat ik plots besefte dat mensen willen zien hoe hard je gewerkt hebt, met diploma of zoals ik als autodidact, alleen zo kunnen ze er een beeld bij vormen en dan komt misschien wel uw beloning na het harde werk???

ik was dat dus helemaal vergeten!

maar ik ben wel trots met mijn nieuwe delen, en het begin van mijn model!

en nu op naar het afwerken van mijn model !

yes yes yes

want toen ik het aan mijn man vertelde en er snel een schets bij maakte – je weet wel – van een praatje een plaatje maken – zei hij de gevleugelde woorden;

het is een – intuïtief landschap – dat je maakt!

en dus, daar zijn we aan bezig!

en het werkt!

HET WERKT !!!!!

yes yes yes !

ik ben heel blij! zo blij!

en dat zie ik sinds vandaag als beloning!

op naar 2020, omdat ik dan met mijn jaar ‘hard werken’ naar buiten kom!

https://inzichtenuitzichtmethode.com/

wie weet wat ik nog ga mogen doen!

Wie ben jij?

als ik je de vraag stel, wie ben je?

vertel dan niet je naam!

als ik je vraag, wie ben je en wat doe je?

vertel dan niet je naam en welk werk je doet.

als ik je vraag wie ben je, wat doe je, wat wens je?

vertel dan wie je bent, zonder je naar te vermelden, vertel dan wat je doet zonder je werk te vermelden en zeg je wens, al fluisterend zonder ik het hoor.

dat is het gesprek dat ik het liefste heb.

en

Wie ben jij?

Naya is er niet meer…

ik kan er niet omheen, het doet pijn.

soms is dit een trigger voor me om mijn rug te keren en mijn haar met eieren en gel in de kleuren van de regenboog naar omhoog te steken en daar de punten van af te knippen.

ik vraag me dikwijls af hoe het komt dat een mensenwereld van de gemiddelde mens maar 50 cm verder gaat dan waar zijn voeten staan.

je moet tegenwoordig toch wat doen om mensen van iets bewust te laten worden, zo goed als Greta ga ik niet worden, maar god wat een geluk dat we die nog hebben.

Naya is er dus niet meer. En ik weet het dat het wereldbeeld van mensen op vakantie groter is dan waar ze slapen in hun eigen bed, ja ook van de wereld leiders, en dat ik me er mee – moet verzoenen –

helaas is het voor mij innerlijk echt het gevoel dat we een oorlog verloren hebben.

we begrijpen niet meer dat we een éénheid vormen met het goede en het slechte.

we zien alleen wat in onze geldbeugel kan zitten.

ik vroeg me gisteren af hoeveel Naya en haar welpen die omgekomen zijn van de honger omdat hun moeder hen zoogde en het nu niet meer kan, HOEVEEL IS EEN DODE WOLF NU WAARD.

mijnheer de president?

ik at vorig jaar nog wild uit het buitenland, nu eet ik er geen meer! gedaan…

ik weet het als iemand zoals ik pijn voelt dan is dat meestal uit onrecht.

onrecht omdat we de ruimte niet kunnen of willen delen.

ik kan of wil die beweegredenen niet meer aanhoren. ik kan ze ook niet meer begrijpen!

hoe kan dat nu?

Naya kan schoolstakingen uitlokken van de meeste sprookjesjagers die nu massaal grote mensen realiteit als sprookjes worden voorgeschoteld en dat met een na dunkende blik bekijken van – DAT KAN TOCH NIET – !!!

alles kan!

heb ik geleerd uit de positieve psychologie, helaas alles kan ook in de schaduwkant van de samenleving.

weet je wat me ook pijn doet, dat de collectieve onderstroom bovenkomt als het wapen ter hand is genomen.

Naya was zwanger, heeft pups gehad, vrouwen zijn altijd oorlogslachtoffers altijd.

wouw Esther nu ga je wel ver…

ja, wat me de laatste jaren is opgevallen, het zijn de jonge vrouwen die het woord NEMEN maar we gaan weer verder naar af als het op vrouwenrechten gaat, we mogen wel werken en kinderen krijgen en dan stopt het zowat, oh ja soms is er een opklaring, dan mogen we plots wel met de auto rijden.

nee, we staan er niet bij stil wat de leiders doen over de wereld om de vrouwen terug aan de haard te krijgen – ja dit is iets te kort door de bocht – ik kan beter schrijven – meer in het het donkere bos gedreven – dan een paar jaar geleden.

WIE DENK JE WIE JE BENT – zei Greta voor alle wereldleiders in Amerika.

de wereld stond op zijn kop, en het ging over Greta’s dit en dat, maar niet over wat ze zei.

nochtans ik kreeg kippenvel van hier tot daar als ik haar speech hoorde.

het gaat al lang niet meer over – wat moet ik vertellen aan onze kinderen? –

nee, daar gaat het al lang niet meer over, hier thuis hebben we het over, het is zo warm omdat er niet aan gedaan is wanneer het nodig was, het regent de pannen van het dak omdat door de klimaat verandering het nu éénmaal zo is.

realisme, en liefde daar kan ik wel iets mee, dat geeft me een drive.

en heel eerlijk, het raakt me op mijn meest kwetsbaarste stuk in mijn leven, en die is helemaal IN HET LEVEN ZELF.

nooit is de uitdaging zo groot geweest als nu en nooit is de uitdaging zo weggeschoven als een hele hete appel als nu over de vele bureaus in heel de wereld.

zo heet dat het dan maar beter ontkend is, het bestaat niet – Naya is omgekomen tijdens de bevalling – …

ergens in mij is er een grote drive, een mega grote drive om mensen te laten bewust worden.

ik vroeg het me deze morgen nog af, hoe komt het toch dat ik altijd als ik zo intens ben gekwetst zo een innerlijke drive voel opkomen en in de wind wil gaan staan.

zoals Sil Jansen van het natuurhulpcentrum zei – niemand durft te spreken, ik doe het wel! – NAYA IS GEDOOD DOOR DE JAGERS – hij zei het met als toevoeging – en zoals ik al eerder zei, niet elke jager is iemand die een wolf gaat dood schieten…

niet elke jager is een loslopend konijn met een geweer in zijn hand.

wat heeft dit alles nu te maken met onze wereld leiders? Wat heeft dit nu te maken met Greta? en wat heeft het te maken met vrouwenrechten?

mijn geest heeft dit verbonden.

mijn geest heeft de onderstroom die al voor mijn leven aanwezig was ‘gepakt’ gezien en aangehoord.

toen ik nog de boer opging met mijn natuureducatie programma’s ontwikkelde ik ook een methode om de kinderen op een andere manier te laten kennis maken met de natuur.

het doel, verbondenheid creëren.

ik heb er 10 jaar hard aan gewerkt, ik ben er mee gestopt omdat ik alleen maar binnen de kringen aan het werken was waar ze het al kende. ik wenste te werken voor die die er nog wat meer van mochten weten…

ja ik ben gestopt, want nee, mensen willen alleen maar weten wat ze zelf wensen te weten.

zelfs een diagnose is moeilijk te aanvaarden als je je zelf onsterfelijk waant.

hoe is het dan zover kunnen komen?

hoe is het dan zover kunnen komen?

hoe is het dan zover kunnen komen?

er zijn boeken geschreven, professoren, vrouwen en mannen die 50 jaar beweren dat;

  • we als mens de natuur nodig hebben om ons goed te voelen
  • dat ons welzijn vooruit gaat als we samenleven met de natuur
  • we als mens een hele grote impact hebben om onze leefomgeving en onze gezondheid
  • dat …
  • dat…
  • dat…

er gebeurde daardoor hele goeie dingen, ik herinner me nog de biosfeer onderzoeken die in de Sahara een heel groot – plantencentrum – bouwden en er gingen wonen omdat ze dachten dat ze zo – de aarde – nabootste.

er gebeurde na een lange strijd dat de vrouwen mochten gaan stemmen en de vrouwen sinds twee jaar ook auto mogen rijden in de wereld onder onze voeten.

er gebeuren dingen die steengoed zijn en zo vernieuwend zijn waarvan iedereen achterover gaat vallen, maar die niet gezien, gehoord mogen worden.

het is zoals Greta zegt – het economisch model is in overslag gegaan – .

Naya is er dus niet meer # door het zelfde, mijn bos, mijn biothoop, en onze geldbeugel.

niet die van de andere, alleen de onze en liefst die van mij!

en weet je wat, en wat een geluk dat ik geen geld op overschot heb, anders gaf ik alles weg, aan mensen zoals ik die in het werkveld en hun nek uitsteken en er gaan staan zoals Greta en andere tieners.

in mijn wereld begint alles met empathie, zich kunnen inleven in iemand anders.

het is dus nu mijn job, het inzicht verkrijgen door zelfonderzoek, reflectie en het dan ook meer gaan creëren in de dagdagelijkse omgeving.

Naya kon alleen maar een prachtige wolf zijn, een vrouwtje die zwanger kan worden en welpen krijgt.

de jagers zeiden op fora’s – een goede wolf is een dode wolf – ik ben eens benieuwd hoeveel euro’s ze gaan moeten betalen in de rechtbank?

u niet?

Greta ook, hoeveel gaan de wereldleiders moeten betalen om het regenwoud in de fik te laten steken omdat hun bevolking armer is geworden door corruptie en dus wel moet bomen kappen?

U omdat ik deze blog schrijf om het u te laten weten dat Naya er niet meer is.

en ik omdat ik in de boeken duik om meer te weten hoe ik mensen kan inspireren om een breder en genuanceerder wereldbeeld te verkrijgen…

en nu kijk ik naar August – de voorlopig enige wolf in Limburg –

Ode aan Naya, dankjewel voor je prachtige les, die je helaas bekocht omdat je welpen kon krijgen…

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2019/09/27/wolf-naya-doodgeschoten/

https://www.hln.be/nieuws/binnenland/natuur-en-bos-wolvin-naya-waarschijnlijk-gedood-door-professionelen~a2e4d069/

foto – de morgen –