plannen maken

Ik schrijf elke morgen in mijn dagboek.

al even nu elke dag, vroeger bijna elke dag, een paar jaar geleden zo nu en dan en dan zijn er nog jaren geweest dat ik – het even naar de achtergrond – had geschoven.

maar altijd geschreven.

het schrijven- sinds ons Fien is overleden – elke dag in mijn dagboek heeft er de laatste maanden voor gezorgd dat er een stroomversnelling is gekomen, in veel dingen, heel veel dingen!

niet echt leuke dingen, leren en de blinde vlekken helemaal in het daglicht moeten bekijken is niet niks – ook vanaf maart tot nu – is één grote levensles en ik heb heel sterk en heel dicht bij mezelf moeten blijven.

heel bewust mijn training en mijn ervaring gebruikt en gecommuniceerd, ik luisterde nog niet goed naar mijn lichaam en dat heb ik dus nu in een lange revalidatie ook weer heel goed geleerd.

leren!

ge kunt het niet geloven dat het blijft duren!

ik heb een hele goeie kinesist die verder denkt dan alleen zijn opleiding en dàt is nu een grote meerwaarde.

Ik werk, leer en stel mijn grenzen, al breek ik er nog wel mijn hoofd over en is het wikken en wegen van bepaalde beslissingen heel direct voor vele voor mij is dat dus niet zo, ik top er meestal minimum 3 weken over of 6 weken of 3 maanden of 6 maanden, maar dan hak ik ineens een knoop door.

gisteren waren we 13 jaar getrouwd.

weer zo een reflectie punt.

waar heb ik in mijn huwelijk te veel aandacht aan gegeven wat me niet heeft gediend.

tot scha en schande moet ik dan inzien wat dat is, en dat is niet altijd een heel fraai beeld hoor… maar het is wel een eerlijk beeld, een beeld dat meer realisme en ja ook beter naar de essentie gaat hoe ik maar ook hoe wij samen functioneren.

ik zit nu in een levensfase waar mijn leeftijdsgenoten nog niet zijn, mijn ouderen vriendinnen in beginnen te komen.

nu begin ik door te krijgen dat ik een levensfase al heb doorgeworsteld – volgens de dokters iets te vroeg en dat vraagt ook fysiek wat aandacht en opvolging – maar die levensfase is voor mij op deze leeftijd wel een cruciaal punt in mijn plannen maken…

ik ben de menopauze al voorbij!

mijn levensfase is – laatste kwartier – zelfs neigend naar afnemende maan –

— prachtige benaming voor een levensfase te benoemen — van Petra Stam, waarvoor dankjewel.

Om even terug tot mijn punt te komen.

Gisteren dus de laatste stappen ondernomen om er dus echt te gaan staan binnen een aantal maanden.

Plannen maken en grenzen trekken.

Ja deze keer heel ingrijpend, wat me energie kost en me niet meer dient en vooral op langere termijn meer van mijn centrum en mijn eigen waarde en normen doet afglijden – heel goed af gewogen – en vooral op het vlak van respect en luistervaardigheid heb ik echt knopen doorgehakt.

Het hele jaar door is het blijkbaar zo geweest.

Ik heb in dit jaar echt een jaar gehad waar ik lessen geleerd heb die ik de afgelopen jaren niet wenste te zien, die ik wel aan tikte maar er niet door wenste te gaan en op te lossen, waar ik ze zag maar niet echt goed keek en ging luisteren en verwerken, waar ik door mijn drive gewoon los over ging en mezelf na een tijd weer moest bijeen schrapen van de grond.

Dàt hé heeft me ouder gemaakt…

Ik zei tegen mijn man – voor mijn 48ste verjaardag wil ik voor mijn verjaardag een vergrootlamp om mijn mala’s te maken.

hij lachte en zei – voor je 47 ste verjaardag dan toch?!

ik keek en zei, nee voor mijn 48ste verjaardag!!!!

Heel gek, ik ben in dit levensjaar gewoon 2 jaar ouder geworden.

Mijn lichaam is volgens de kinesist ook geen lichaam van een 47 jarige door alles wat ik fysiek al heb meegemaakt is het in flexibiliteit niet te zien – nee ik ben geen sporter – maar ben wel bewust van mijn kunnen en doen – maar de veroudering is wel ingezet helaas…

Dàt maakt dat je als ik nu nog plannen maak echt rekening ga houden met de kosten baten analyse – inclusief dromen en wensen – maar wel heel veel dichter – dan vroeger – bij mezelf moet blijven.

En dàt is het plan.

Zo meteen heb ik met mijn coach de eerste afspraak om een goed plan van aanpak op te bouwen, grondig en doordacht, zonder te veel tra la la zonder te veel ballast en zeker aangepast aan mijn kunnen en niet meer willen plan.

Dat staat vandaag op de planning.

Daar aan ga ik de komende maanden werken, misschien zelf een jaar! wie weet?

Eerst op mijn gemak de dingen al maken voor ik als zelfstandige op de markt kom…

Dàt kan ook.

Maar één ding is zeker, dit jaar heb ik als ondernemer – ik wist niet dat ik die ondernemer kon zijn – mezelf even onder handen genomen – en dàt is ondernemen met een groot plusje –

om verder te gaan met dat waar ik in wil verder gaan…

en nee hoor – het lijkt waarschijnlijk weer heel *’impulsief’ maar dat is het totaal niet, je moest eens weten hoelang ik er al mee bezig ben in mijn hart en hoofd. Ja voor andere kan dat misschien ‘snel’ overkomen en ja als je me niet kan volgen, dat kan, maar volg me dan niet omdat ik schoon ogen heb, volg me als je me oprecht wil steunen en me ook daarvoor wil betalen.

  • *dat is de kritiek die ik veel kreeg

En nu actie!

tot later!

3 reacties op ‘plannen maken

    1. Ja dat is zo!
      ik ga me heel sterk terug plooien op de essentie…
      de malas staan centraal en dan max 3 aanhangende tools die ik al heb en ken naar buiten brengen die verbonden zijn met de kracht van kleur, vorm, symboliek…
      niet meer dan dat!
      Wel dankjewel voor je zeer terechte opmerking idd!

      Namasté Shivatje

      Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s