Ondernemen en groeien

In deze corona tijd met nu op dit moment de stijgende corona cijfers is ondernemen op zijn minst gezegd niet voor iedereen weg gelegd.Zeker niet als je met mensen werkt.

Ondernemen in deze tijd vraag een krachtig ‘onderbuikgevoel’ dat je een drive geeft om vernieuwing in te zetten. Net die vernieuwing hebben mensen soms wel nodig en vele van ons niet nodig.

Sommige gaan nadenken – WAT KAN IK VERANDEREN? – andere gaan mee met het hele collectief gegeven en gaan in angst verder leven.

Nee ondernemen in deze tijd vraag een speciaal soort – realisme – en een goed doordacht evenwicht tussen – keuze’s maken en je gedrag goed bestuderen -.

  • een krachtig onderbuikgevoel
  • een serieuze portie LEF hebben
  • een heel eigenzinnig empathisch vermogen hebben – ja idd –
  • goed weten wat je kan en vooral nog niet kan – maar daar geen angst over hebben en van hebben –
  • een hele goede realistische kijk op de gebeurtenissen hebben
  • vooral mogelijkheden zien – en de beperkingen ook zien maar op een open manier benaderen –
  • durven
  • voelen, vooral veel voelen
  • onafhankelijk denken
  • durven ervoor te gaan!
  • je oordelen, vooroordelen en conclusies eens bekijken of ze wel echt kloppen
  • en gaan, vooral gaan!

Dàt is iets wat je echt nodig hebt om nu te ondernemen.Ondernemen in kwadraat, echt op alle vlak is ondernemen nu iets dat niet vanzelfsprekend gaat gaan.

Niets is nog zoals vroeger en niets gaat zoals vroeger worden.

Nooit gaan we terug naar vroeger!Deze verandering zoals we die nu doormaken draagt een kern in zich dat ons allemaal raakt. Niemand blijft gespaard.

Iedereen krijgt ermee te maken en iedereen is er mede voor verantwoordelijk.

Navelstaren is voorbij.

En dat is iets wat ik zie.

Wanneer de tijd daar is dat iedereen – gelijk is als mens – ongeacht je veel centen hebt of niet – ongeacht of je huiskleur veranderd of niet – ongeacht of je nu al ziek bent ja of nee – we varen allemaal mee in het zelfde schuitje.

De ene met wat meer geluk dan de andere en visa versa.

Ooit had ik een vluchtig gesprek over je eigen gezondheid, met een aankomende plaatselijke politica die ongeneselijk ziek was geworden. – Ik die al vroeg chronisch ziek ben geworden in mijn leven en daar de gevolgen van draag elke dag –

Wat vooraf is gegaan – we zaten beide in de politiek van de onze gemeente – we hadden tegenover elkaar gestaan bij de verkiezingscampagne en ze was bij ‘de grootste partij’ en wist dat ze een zetel ging krijgen als schepen en ik deed voor de eerste keer mee en was nog van niks zeker.Ik ben een heel gewoon meisje, zij was het ook maar met een andere kijk op het leven, met wat meer ‘geluk’ in haar hele leven. – waar zij had gefeest in haar helaas korte leven – had ik al meerdere keren afgezien en een mentale berg moeten over klimmen – .

Ze zei ooit tegen me – wat denk je wel wie je bent – als je X aantal stemmen haalt mag je blij zijn – . Dat is zo in de plaatselijke politiek, ik stond vanuit niets tegenover haar in een partij die nog niet eens mee bestuurde en haar partij al vele jaren aan de macht was, dus ja eigenlijk had ze gelijk, ik wist dat ook, maar liet me niet van de wijs brengen en deed gewoon verder met wat ik bezig was, met een open blik en een open hart.

We werden beide verkozen, alleen ik moest het ‘toneel verlaten’ door mijn gezondheid en de strijd om een kind te krijgen. Zij niet, ze ging gewoon door het leven, met alles wat ik niet – had – .

Kortom even later komt het nieuws binnen – het verdikt kanker – niet bij mij maar bij haar. Nee het is geen bericht dat je wenst voor iemand in de 30, met kinderen een mooie carrière en een fijn gezin in een pracht van een huis – haar plaatje klopte – de mijne was veel minder zichtbaar en gemakkelijker – van de tafel geveegd – voor die wereld.

Ja op een dag stonden we plots samen in de speeltuin. Ik mijn ‘buik’ nog vasthoudend omdat er een snee in zat van ongeveer 20 centimeter lang en voor de 2de keer open gesneden op die plaats met alweer een triest verlies dat ik opnieuw moest verwerken.

Ik stond daar om mijn enig wonderlijk kind te laten spelen in een verjaardagsfeestje als een hoopje ‘mens’ net uit het ziekenhuis ontslagen naast haar en zei – dag hoe gaat het met je? – ze antwoordde met een vraag terug – hoe gaat het met je? – ik antwoordde dat ik net uit het ziekenhuis was ontslagen van een operatie die vrij ingrijpende gevolgen had – ze knikte – .

Toen zei ik – ik heb het nieuws gehoord, het is heel spijtig nieuws – ze keek naar mij en zei even niets – en toen zei ze – wat jij hebt daar kan je mee leven – wat ik heb daar ga je van dood -.Draaide zich om en was weg.

Dat is nu bijna 15 jaar geleden, ik zal het nooit vergeten!Nooit!Want ja, helaas is ze gestorven, helaas is dat zo moeten gebeuren.

Maar eigenlijk het gaat niet om leven en dood gaan, het gaat erom hoe je in het leven staat.

En dàt is ondernemen!

Dat is ondernemen voor mij.

Want ja vanuit je comfortabele leven kan je niet groeien – niet fysiek, niet mentaal, niet met veerkracht en niet in mogelijkheden.Het leven beleven is ondernemen.

En dat kan ik – Esther – als de beste.

Ik zie mogelijkheden.

En dat is waarom ik dit schrijf!

De mogelijkheden liggen daar waar jij gaat ondernemen!

2 reacties op ‘Ondernemen en groeien

  1. Esther, je hebt mijn bericht ontvangen dat mijn auto goedgekeurd is? Dan wacht ik jouw voorstel af wanneer we gaan wandelen! Tot horens, en een fijne dag toegewenst. Ik zal mijn mondkapje meenemen omdat ik las dat ik België de maatregelen weer zijn aangescherpt… Groetjes, JW

    Geliked door 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s