Enig idee hoe dankbaar ik ben?!…

https://www.facebook.com/esthercuyvers1/posts/902602140213917

Gisteren maakte ik iets heel bijzonders mee…

Eddy is gevonden en terug thuis…
Ja het is ongelofelijk Eddy is gevonden en terug thuis…

allΓ© eigenlijk is het zo, Eddy is 14 dagen weg geweest, ik heb voor het eerst in mijn leven met een vermiste kat contact kunnen maken en heb hulp gekregen van ons Florijn.

het is een reis geweest in mijn ‘nieuwe maar gekende wereld’ .

ik heb elke avond gevraagd aan ons Florijn om me te helpen om Eddy te helpen maar vooral te ondersteunen voor menselijk gevaar, en ik heb aan ons Florijn gevraagd om hem de weg te wijzen naar huis.

Het was dus niet makkelijk, ook omdat het nieuw is om met ‘dieren’ te werken.
In mijn gevoel is er niet echt een verschil van energie alleen het communiceren werk compleet via beelden, je kan niets verbaal zeggen, er moet altijd een duidelijk en helder beeld bij zijn & je moet het levend dier eerst ‘leren kennen’ op energetisch vlak – kan het dier dit wel volgen & vooral aanvaard het dier mijn energie en communicatie.

Eddy wel, Lily niet – ja ik kon geen contact maken met Lily ook niet door veel te oefenen, en toen plots als ik in de auto zat daar was ze ineens en ik zag meteen ook waarom het niet meer nodig was dat ik contact met haar had – ze is daar waar ze het goed heeft – Lily een heel eigenzinnige speelse en – het is al lang goed zo – kattin .

Maar Eddy, die heeft dagenlang op de dool geweest om zijn thuis te vinden, en dan heb ik ons Florijn erbij gehaald, 1 om hem mentaal te ondersteunen en om hem mee te helpen zijn thuis terug te vinden.
Toen me dat misschien ging lukken, heb ik een andere ‘strategie’ uitgesponnen samen met ons Florijn en we hebben samen een ‘goed gezin’ uitgezocht die contact met ons zouden opnemen.

Gisteren avond, ik moest en zou achter de pc blijven zitten, ik kreeg het er van op mijn heupen, maar ik deed het. Gisteren een hele dag heb ik precies ‘gedwongen’ met fb bezig geweest, zeer speciaal die hardnekkigheid.
Net op het moment dat ik al een aantal keer dacht – wat zit ik hier in godsnaam nog te doen?!

Floep een foto van Eddy, in een seconde wist ik waarom ik aan de pc zat, ik wist meteen wat me te doen stond en ik WIST het gewoon…

Wouw mannekes was me dat even verschieten.
Ik kreeg meteen bevestiging met alles wat kon recht komen aan mijn lichaam en een drive van erkenning, herkenning en meteen de tranen in mijn ogen en ik riep – Eddy is gevonden! –

Eddy is gevonden!

en echt, ik kreeg zo heldere beelden van Els en Stien, ik wist perfect wat ze aan het doen waren en wat ik moest doen!

wouw wat was dat!

Wat was dat!
wat was dat!

als ik niet wist wat wat het allemaal was en waarom het allemaal gebeurde had ik er zeker schrik van gekregen, zoals zo dikwijls al in mijn leven.

dit is nu heel bewust gebeurd, met goede afloop, en dat is voor mij ook de eerste keer in mijn leven dat ik dit mag en kan meemaken – dankjewel Florijn – om me te helpen – Eddy mee te zoeken.

ergens ben ik nog steeds zo verdrietig dat ons Fien er niet meer is, maar ik ben zo dankbaar dat ze nu net voor haar verjaardag van zondag – ze ging 9 geworden zijn – me dit nog heeft laten beleven.

sinds 9 maart is mijn even zo erg veranderd, mijn god hoe is het mogelijk, ik ben zo enorm dankbaar voor alles wat er is gebeurd…

Eddy is terug!
mijn lieve god wat is dit een mooi verhaal.

Ons Florijn – de eerste foto – πŸ™πŸ˜β­οΈπŸŒŸβœ¨
En Eddy gisteren…

enig idee hoe dankbaar ik vandaag ben?!πŸ™πŸ™πŸ™

3 reacties op β€˜Enig idee hoe dankbaar ik ben?!…’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s