langzaam …

ik merk dat ik heel langzaam mijn ‘schelp’ aan het dichtmaken ben.

niet uiterlijk, nee ik kom nog buiten, maar alleen voor die dingen die me ‘voeden’ en niet voor de dingen die me niet voeden.

ik ben mijn schelp aan het dichtmaken met luchtgaten en deze keer zonder verlangen – wat komt komt wat niet komt ook ok –

ik ben we veel selectiever geworden in met wie ik omga en waarom.
wel letterlijk koetjes, paardjes, hondjes en poesjes, maar verder zo weinig als mogelijk iets anders…

ja mijn schelp – het ei en ik – en mijn gezin, dichte familie, mijn vrienden en de dieren rondom mij die gaan me de komende maanden zien… de rest gaat me horen ๐Ÿ˜˜

deze broedtijd hoort bij het schrijven, altijd heb ik de behoefte als ik ga schrijven.

vorig jaar had ik er een torenhoog verlangen achter zitten en ook een andere intentie dan nu – ik schrijf nu een boek voor mens en dier – niet om te laten zien wat ik weet, kan en ben…

niemand zit daar immers op te wachten! ๐Ÿฅฐ

ja, vandaag schreef ik in de voorlaatste pagina’s van mijn dik dagboek – ik ga alleen nog de epiloog schrijven morgen –
ik schreef net weer maar dan een uur in mijn dagboek, ik schreef er ook meteen – een brief naar mezelf over 10 jaar – in, gewoon omdat het er stond om dit te doen en dus ik deed dat omdat ik het gewoon leuk vond om dat eens te beschrijven…

en wat kwam erin –
Jawel!

dat wat er al van kleinsafaan in zit – ik wil schrijver worden – schreef ik als ik jong was –
(maar toen zeiden de juffen en mijn ouders in koor – leer dan maar eerst zonder fouten schrijven en een goeie grammatica, want anders zal je dat nooit kunnen worden).

ik kan het nu nog niet, en ik trek er me niks van aan, ik ben een dagboekschrijver, en geen literair schrijver! ๐Ÿง dus we beginnen er weer aan, zonder verlangen en zeker niet meer krampachtig, maar gewoon – in de flow – wel met het doel dat er ooit een boek komt en het natuurlijk gelezen gaat worden.๐Ÿคช

ik kan het je NU al zeggen, nee het gaat een totaal ander boek worden als dat van vorig jaar!

ja hoor, de rode draad blijft en de rest is helemaal anders…

en weet je wat, het is goed zoals het gaat verlopen, de flow en de ontmoetingen die zijn het belangrijkste…

“ik denk het niet, ik voel het”
met een grote ode aan het leven โค๏ธ๐Ÿงก๐Ÿ’›๐Ÿ’š๐Ÿ’™๐Ÿ’œ

heel stillekes begin ik weer, het is er de tijd voor!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s