vanaf vandaag is het nooit meer hetzelfde…

je weet het niet hé, nee dat weet je nooit…

gisteren keek ik naar – kinderwens – het programma van Leen Dendievel.
de vorige keren was ik nog even ‘ondersteboven’ maar nu deed het me niets meer.

ik besloot van – nee het zijn 10tale jaren – van mijn 30 tot mijn 43 -jaar harde jaren geweest – met veel lichamelijke pijn en met de zwangerschap en de postpartum problemen ook psychisch zware jaren geweest, waarin ik heel veel heb gezwegen en gewoon maar heb ‘verder’ gedaan.

en het is zo geweest. het heeft me gevormd tot de mens die ik nu ben.
zo ja het zit allemaal daar waar het niet kruipen kan, en het is een deel van mijn leven.
ok zo ist.

ja dat is de stand van de zaken na een week…

straf hé.

het is net hetzelfde als dat ik de afgelopen dagen met ons ‘kuiken’ aan de keukentafel zat – zie ik aan de pc en hij wat treuzelen in zijn ‘schoolboeken hé mama!’ – het is hier thuis en niet de school hé mama!’ bij hem zat te kijken hoe ons kuiken zich zat te ergeren aan dat wat de – juf hem had voorgezegd in een instructie videoke en dan was het nog zijn juf niet – dus waarom zou hij nu luisteren naar de juf van 2c terwijl hij de juffen heeft van 2a! – dàt zag ik hem denken en daardoor ging hij innerlijk in ‘verweer’, – waarom hé mama – zo keek hij me aan en ik moest echt moeite doen om niet in de lach te schieten omdat ik een grote man in zijn ogen zag – die f*cking hard wenste zijn zin te doen – ik moest lachen omdat ik mezelf ken maar zeker ook mijn man ken.

ja hier is de spreekwoordelijke ‘appel’ echt niet ver van de boom gevallen.

en dàn op zo een moment denk je – het is helemaal ok – helemaal!
ook als staat er een beetje verder een papa op van zijn ‘thuiswerk’ – en omg wat heeft die veel aan zijn hoofd want in deze tijd een openbaar groendomein in goede banen leiden is gene simpele – en dan is mijn man – lieve lieve schat – met een stel hersenen om u tegen te zeggen – helemaal over zijn kookpunt als de zoon bijna naast me eens goed aan het demonstreren is hoe – goed dat zijn uit veeg bare stilo – zijn werk wel kan doen in zijn – goed boek wiskunde – van de school – hé mama –

ja idd zijn gedrag is sinds twee dagen een puber van bijna 8 jaar geworden, en ik zit ernaar met mijn pc mijn werk te doen – lees als afleidingsmaneuver tip ik soms wat op mijn pc om hem zeker niet te laten voelen dat – ik te dicht bij hem zit – als hij moet werken -…

ja ik kan het zo makkelijk laten passeren in mezelf, en mijn man dus niet…

dus ik heb de keuze nu hé, ofwel is het zoals vroeger ruzie, ofwel ga ik er eens goe mee lachen achter den hoek, of terwijl ik de kippen verzorg.
– mijn man ziet dat als – je trekt je er zich niks van aan ! – tja, het is een leerproces hé…

dus hier twee dagen al goed wat tijd gespendeerd aan het ‘home schoolwerk’ en met resultaat jawel, al zijn huiswerk helemaal klaar.

hij weet ondertussen dat zijn schoolboeken ook thuisboeken zijn geworden.

ja zo simpel ist!

en ik ben heel blij dat ik kippen heb!
ze leggen kei lekkere eitjes…

en binnen 3 weken is het weer even een ander leven…

en zo ist, zo ist…
en het is helemaal ok!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s