gisteren kreeg ik een mail!

Het begon met Lieve Lieve Ilma – knipoog –

het ging over de heftige tijd die ik heb doorgemaakt en waar ik nu de fysieke gevolgen van draag.

ja hoor, ik leef nog en doe elke dag dat wat moet gebeuren in het huishouden en voor mijn familie, ook een beetje voor mezelf…

je bent een sterke vrouw, je kan het allemaal aan!

Jan Willem

ik schreef snel een mailtje terug en las de bovenste zin in zijn antwoord gisteren avond voor ik om 20 uur met een warm water kruik de zetel in plofte voor de tv en boenk in slaap viel…

Ik ben gaan slapen met die zin in mijn hoofd en ik heb er aan toegevoegd – je krijgt wat je aankan –

kijk, je kan jezelf gek maken door doorheen een moeilijk proces altijd maar te blijven doorgaan, en doorgaan, dan kom je niet bij het voelen en bij het loslaten ervan…

ik heb dikwijls woorden nodig om een omwenteling te kunnen creëren in mezelf en daardoor ga ik een muur afbreken en werkelijk tot bij mijn kloppend hart komen.

dikwijls zijn het de woorden die me laten voelen, en nu op twee weken tijd is het een bezoek aan het wonderlijke mooie Nederlands Limburg en aan mijn therapeut die me plots heeft geleerd dat astrologie en de kaarten hun werk doen en me inzichten hebben gegeven.

ergens zit er in mijn achterhoofd, in de schaduwkant van mijn hart een alles wetende factor – trouwens bij iedereen hoor – die gewoon WEET. Die gewoon weet, maar voor je daarbij komt is het loslaten, afpellen en heel veel voelen…

ik betrapte me erop dat ik nu nu dat de maagontsteking en de andere ontstekingen me toch terug brengen in ‘mijn schelp’ – mijn schelp is mijn persoonlijk geïnstalleerde cocon waarin ik kruip, maar die te smal is en die me de vrijheid ontneemt om dichter bij mijn hart te komen, die me mijn denken in kapselt en me doet denken binnen veel te kleine grenzen en vooral die me wijsmaakt dat het daarin het veiligste is…

mijn schelp is dan klein, ik ik trachtte ze steeds kleiner te maken, ik weet niet waarom, ik ben heel streng voor mezelf en wil veel te sterk zijn…

gisteren was ik bij mijn 87 jarige tante die in het ziekenhuis was terecht gekomen in de hitte golf omdat ze geconstipeerd was geworden.

mijn tante is 22 jaar weduwe, en leeft nog steeds in haar huis en doet nog alles jawel alles! met de fiets boodschappen doen, het huis kuisen en soms moeten we tegen haar zeggen dat ze nu echt wel te oud geworden is om de dakgoten te kuisen en de plafonds af te wassen – knipoog-

gisteren bracht ik haar een appelcake die ik bij Lieve de bakkerin had gekocht en die als vriendin ‘aanvoelt’.

ik luisterde naar mijn tante haar verhaal over de pijnlijke onderzoeken en de pijnlijke behandelingen en hoe behandelaars met mensen omgaan.

ik luisterde naar het verhaal van – u in de rolstoel laten staan in een lege grote lange gang vlak naast de deur waar je het onderzoek in een bepaalde scanner moest ondergaan – inclusief met de overvolle maag van het speciale water waardoor je aderen zichtbaar worden.

ik vertelde dat ik daar 2 jaar geleden ook heb gestaan, heel de gang had onder …. en het water was dus uit me verdwenen en de gang was behoorlijk nat – mijn ingedronken water liep nu onder de deur door waar de bezoekers liepen en niemand had het gezien!

ik vertelde dat dat ik daar zo had gestaan, helemaal ondersteboven van een dik half uur kokhalzen…

ze luisterde en zei – heb jij dat meegemaakt?! –

en het bleef stil…

op dat moment merkte ik waar ik de laatste 2 jaar mee bezig ben geweest.

ik leef dus ik besta en dat mag iedereen weten!

toen, toen ik daar half wurm in die rolstoel zat te rillen van de koude omdat ik nat was en plots de deur van de spoed en plots ook de deur van de gang opging keek een dokter me aan en zei – goh jij moet hier al lang staan! – dat had niet gemogen?! en begon met de zakdoekjes te grond te poetsen… – ik lachte en zei, dat is zeker twee liter water ik denk dat je de poetsdienst moet opbellen anders ben jij hier nog even bezig…

binnen de twee minuten stond er een poetsdienst bij mijn rolstoel en de dokter zei me dat ze naar mijn advies ging luisteren en die lange wachttijden daar alleen in de gang ging … …. ….

ja, mijn tante van 87 heeft daar dus ook staan wachten, tot de deur van de spoed openging en dus ook die zelfde deur mee openging en toen kreeg ze een glas water…

in het ziekenhuis leer je voor jezelf opkomen daar is het letterlijk – op leven en dood – en dat is een grote levensles, je hart klopt om je in leven te houden, het hart maakt je sterk en je ziel is je drijfveer.

en nu, sta ik en ik onderga maar wel op die manier zoals ik het wens.

ja inderdaad Jan Willem, ik ben een sterke vrouw, ik besefte het nog niet helemaal, het moet nog doordringen, maar je hebt helemaal gelijk.

en ja het is tijd voor besef!

en ja het is geen makkelijke tijd maar wel een hele essentiële groeitijd!

en ja

knipoog!

dankjewel Jan Willem voor de mailtjes!

Advertenties

11 reacties op ‘gisteren kreeg ik een mail!

  1. “Ik ben gaan slapen met die zin in mijn hoofd en ik heb er aan toegevoegd – je krijgt wat je aankan –“

    Je krijgt wat je aankan als ‘geschenk’ – tot aan ernstige ziekten en tegenslagen -, omdat je ziel weet wat je nodig hebt, maar dat je dat zelf ‘niet weet’ hoef je je zelf niet kwalijk te nemen aangezien je zo niet opgevoed bent. Je “mag het dus zelf aan ervaren en ondervinden” omdat die gedachte óf mogelijkheid onbekend was… Iemand moet/mag je daarbij helpen want anders blijven die sleutels van de scheppende bron onbekend voor jouw gedachtewereld, want je was er zelf nooit opgekomen. En dat overkomt iedereen! Dus geen schaamtegevoel alsjeblieft – knipoog – Namasté

    Liked by 1 persoon

  2. Je bent een sterke trotse vrouw, moeder en noem maar op. Maar ook die sterke vrouw kan wel van heel wat last krijgen en dan is het luisteren en gas terugnemen. Je leeft maar je leeft niet in een overdrijf dat doen mensen zichzelf aan.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s