hoe anders is anders en hoe benoem je dat dan?

mijn zoon gaat deze zomer in een aantal zwemscholen les volgen, hij doet het goed en wat een geluk leveren de inspanningen van de afgelopen jaren echt brevetjes en bravo’s af.

kinderen met autisme hebben nu éénmaal niet zo veel kans om die ‘geluksmomenten’ mee te maken, dus we koesteren ze heel bewust.

zo kwam het dat ik meestal vanaf de eerste keren al zeg tegen de mensen rondom me, dat wij samen autisme hebben, en ik heb daar mijn redenen voor – er gebeuren altijd onverwachte dingen die in ander mans ogen zeer bizar zijn omdat de tijd om aan te passen er gewoon niet is –

en dat is nu net wat er gaat gebeuren – zwemles zwemacademie is super! – tot de juf zegt – ga maar naar de bank – ik krijg een huilende zoon binnen – met een zorgzame verontschuldigende juf – met een ijspak voor zijn hoofd. terwijl de andere mama’s en papa’s hun kinderen afdrogen en klaarmaken om naar huis te gaan – er komt ondertussen een jongetje naar me het verhaal van het vallen van onze zoon in geuren en kleuren – wat een schatje omdat hij ook is geschrokken – wat er is gebeurd.

en dan gebeuren er a – typische dingen in het omkleedhok. onze zoon roept op zijn muisje, ik geef hem dat en wij blijven stil en nemen alle tijd van de wereld om het gebeuren te laten zakken en de pijn ook te laten zakken.daar zitten we dan, stil te zijn en niet meteen overgaan in afdrogen, omkleden en snel weer verder te gaan.en dan gebeuren er hele bemoedigende dingen, de mama’s zeggen allemaal tegen ons dat ze meeleven en wensen ons allemaal een goed herstel…

HEERLIJK gevoel is dat !

wel dat is dan voor andere mensen echt iets dat niet veel voorkomt en waarbij ze toch begrip kunnen voor op brengen, anders is anders maar aanvaardbaar…

ik heb deze keer geen blikken moeten trotseren omdat de meeste mama’s wisten dat we autisme hebben.

achteraf in de auto verteld hij me wat er is gebeurd na zijn leuke en plezierige zwemles wat ze moesten doen na de les – ga maar naar de bank! – had de juf gezegd, dat had hij dus gedaan en verder wist hij het niet wat hij dan moest doen, dus was hij erop gaan liggen door zijn enthousiasme en was er dus ook meteen afgeschoven en gevallen op het achterste van zijn hoofd…

ik moest er eigenlijk wel mee lachen en benoem ook wat er is gebeurd – door ons autisme nemen we alleen de – wat ze zeggen op – maar wij moeten dan zien wat de andere doen en dan ook gewoon doen…. “ ja de andere zijn gewoon gaan zitten, maar dat hadden ze niet gezegd hé!” we moeten samen lachen omdat hij nu doorheeft wat met – ga maar naar de bank – bedoelt wordt.

gisteren was het weer zwemles in de zwemacademie in Geel. onze zoon mocht naar een hogere groep en hij is zenuwachtig omdat hij de kinderen niet kent, de nieuwe leerkracht niet kent en ook nog niet goed het zwembad kent.

hij geeft het aan aan mij, en ik rij al veel vroeger naar ginder dan normaal.we zitten eerst in het omkleedhok en we hebben tijd om nog met muisje te knuffelen – zijn knuffelmuis gaat toch nog mee in nieuwe situaties, en we zien de nieuwe kinderen binnen komen. hij kan ze dan goed observeren en bekijken… het geeft vertrouwen en hij wipt minder heen en weer en op en neer.de andere kinderen gaan naar de wc, zonder boe of bah, mama’s vragen het de kinderen doen het.

oh ja denk ik, dat is waar, en vraag aan hem of hij naar de wc moet – met in het achterhoofd wat ik al had had kunnen vermoeden omdat ik wist dat hij niet wist waar de wc’s zijn in het zwembad van Geel.

hij staat te wiegen van ongeduld, maar het blijft heel normaal voor hem en het is niet opvallend voor de andere.dan gaat mama in de fout met de focus te leggen op naar de wc gaan en ik ga wat te heftig aan de slag met hem, ik sta recht en wil hem mee met mij nemen aan mijn hand om de wc’s aan hem te tonen…. tuuuuuuut de 4×4 remkracht gaat op en hij schreeuwt – dat hij niet moet !

-oei, de mama’s van de andere kinderen kijken naar het tafereel dat max 2 min duurt en ik zie de ene mama kijken naar de andere wat er aan de hand is – waarop de andere mama zegt – het is omdat hij niet naar de wc wil.

ok, pffff ik over mijn theewater maar ik kan toch terug de dingen aan elkaar knopen en gaan zitten met hem op mijn schoot en zeg “ we vragen het zo meteen aan de juf waar de wc’s zijn” ja de juffen komen de kinderen halen en ik stap zonder schoenen aan mee met de mededeling – hij weet de wc’s niet zijn en daarom wil hij niet gaan – meteen krijgen we antwoord waar ze zijn en gaat het zonder enige commentaar, we lachen er nog mee ik en de zoon en ik zeg hem, nu kan jij het de volgende keer zelf! jaja mama…

de juf gaat door haar knieën en zegt, ik ben juf Katleen*! en daar gaat hij, zonder probleem mee…

hij zit nu in de – diepzeeduikertjes – groep en hij deed het weer met zoveel enthousiasme dat ik er zelf blij van werd. en ik zag meteen dat hij het weer letterlijk nam – in elk vrij moment dook hij en moesten de juffen zoeken en hem weer bij de zaak brengen.

in het spel dat ze na de les mogen doen, was hij aan het duiken om niet getikt te worden met de bal…

ik zag het en ik wist het – diepzeeduikertjes – het is dus duiken ha mama! en dat kan ik goed. maar normaal moeten we dat aan zee gaan doen ! allemaal want er staat diep ZEE duikertjes op he mama! hij ging verder en zei – ik heb het laten zien he mama dat ik goed kan duiken aan de juffen! – je weet toch dat de grond van het zwembad met een soort van nopjes is, zo van die verhoogjes omdat je dan niet gaat uitschuiven, daar zwem ik juist boven he mama! – jij hebt het gezien hé! ik zag het!

ja idd ik heb voor hem goed herkenbare zwembroeken gekocht die opvallen in het water, dan kan ik goed mee volgen wat hij doet en niet doet en moet ik geen energie verspillen om hem uit de massa te gaan zoeken en dat maakt het voor mij gemakkelijker om mee te volgen.

en hij kan me volgen omdat ik voor hem herkenbare kleding aandoe, zo kan hij soms eens even naar me zwaaien vanuit het zwembad!

maar waarom schrijf ik dit nu?het is zo makkelijk om – een lijstje te maken – van dat wat niet goed gaat!

  1. hij doet na de les niet wat er is gevraagd
  2. hij heeft een hele speciale mama
  3. hij is koppig en wil alleen duiken
  4. hij is speels en wil heel veel spelen
  5. ik ben hem altijd kwijt als …

maar ook een lijstje maken wat opmerkelijk is

  1. wat een speciaal kind is dat
  2. wat een speciale mama is dat
  3. hij doet niet wat we vragen
  4. en dan valt hij ook nog
  5. het duiken waar komt dat ineens van
  6. iedereen gaat toch naar de wc voor hij gaat zwemmen!
  7. altijd dat op en neer gespring waarom is dat
  8. hij wil altijd de eerste zijn
  9. hij staat zo dicht bij mijn als ik iets uitleg
  10. ….
  11. ….
  12. ….
  13. ….
  14. ….

je merkt het, het is zoveel makkelijker om een negatief lijstje op te maken wat andere ervan vinden dan een positief lijstje te maken!

  1. zwemmen is zo fijn voor hem
  2. als je tegen hem een oefening uitlegt is hij er zo mee weg
  3. hij is snel van begrip en heeft weinig aanwijzingen nodig
  4. hij glinstert als hij zwemt
  5. hij brengt plezier mee in zijn spel
  6. hij is heel leergierig
  7. hij is behulpzaam naar de andere toe
  8. hij kan wachten tot het zijn beurt is
  9. hij leert dat de juf hem mag vasthouden en hem laat voelen hoe hij moet kantelen
  10. hij is heel graag in het water
  11. hij wil echt leren zwemmen

en dit is iets wat heel belangrijk is voor alle kinderen!

het positief benoemen, maar ook zeggen waarom dat is. het negatieve ook benoemen maar altijd zorgen dat je ‘hem of haar’ niet bij naam benoemd maar wel begint met – je gedrag is niet ok!

– of zoals ik – door ons autisme nemen we dan en dat waar, maar eigenlijk bedoelen de mensen zonder autisme dat en dat, wij moeten dan kijken wat de andere doen en het ook gewoon mee doen, als we ons daarbij goed voelen!

en dan krijg je een kind dat zegt, ik wil later zwemmer worden mama!

Yes yes yes!ode aan ons waterrat!

heel erg bedankt aan de fantastische monitoren van de zwemacademie van Geel.


Advertenties

6 reacties op ‘hoe anders is anders en hoe benoem je dat dan?

      1. Heel weinig.
        Maar dat is ook vaak zo met gewone kinderen. Ze zeggen er iets tegen maar niet duidelijk genoeg en dan staan ze versteld dat ze anderen dingen gaan doen

        Aum Shanthi

        Like

  1. ha die Esther
    ik ben blij te lezen dat jullie zoon goed leert zwemmen en ook belangrijk , er plezier aan heeft
    dat het soms niet helemaal van een leiendakje gaat is jammer , maar als ik goed lees valt het best mee , toch

    Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s