terug naar thuiskomen

Het huis waar we al heel lang in wensen te wonen staat te koop. We kennen die buurt goed, en we gaan erop vooruit op veel meer gebieden dan nu het geval is
Het is niet in Balen! We gaan Balen verlaten!

Ik heb er al 2 nachten van wakker gelegen en mezelf en mijn gezin in het huis gevisualiseerd.
Dat is geen probleem, mijn hart wil sinds vorig jaar – na het nog eens bezoeken van de speelgrond – in dat huis al wonen.

Het huis en de omgeving zitten in mijn hart, in ons hart, wij horen daar!
Ik voel de trillingen en de stroming in mijn lijf, ik ga vanzelf glimlachen als ik daar sta, de boom verteld zijn verhaal, het huis is vol van leven en zorgzaamheid.
Heel sereen en rustig, maar toch in beweging.

De komende tijd gaat een een ‘andere tijd’ worden. Een tijd om terug naar huis te gaan. Tijd om opnieuw te spelen.
Tijd om opnieuw naar huis te gaan…
(oei de tranen lopen over mijn wangen).

Ik voel in alle vezels van mijn lijf dat het geen vlucht is, ik heb daarvan wakker gelegen en me de vraag gesteld – is het een vlucht?
Nee het is geen vlucht, mijn periode hier is afgelopen, en al een aantal jaren!

Tijd voor een nieuwe stroming…

Ik weet ook waarom dit NU aan het gebeuren is.

Ik heb me altijd afgevraagd of iemand anders net zoveel meemaakt als ik?
Daarnet kreeg ik een mailtje van mijn schrijfcoach terug met de zinnen;

“Beste Esther,

Ik heb met open mond van verbazing gelezen en gelezen en gelezen. Jeetje vrouw, wat een heftig leven heb jij. En wat ongelooflijk knap hoe je iedere keer weer doorgaat en dat je nu dit boek schrijft.”

Na het bezoek met een vriendin aan het huis, en een ontspannende avond gisteren dat ook weer over het leven ging en ik dan toch het antwoord gaf op – Esther waarom ben je zo stil? – waarom vertel je niet veel over jezelf? – Mensen hebben iets aan je verhaal hoor, je kan iets voor de mensen betekenen! –

Ik heb daar een antwoord op gegeven – niemand geloofd dit – wat ik te vertellen heb. ik heb dan geleerd om te zwijgen – onzichtbaar verder te leven…

Knipoog aan mijn schrijfcoach omdat ze het er echt heeft uitgehaald.
Het leven onder de radar, zoiets is het ongeveer…

Het is nu echt de ideale moment op die oude pijn los te laten, helemaal!
Gewoon even in de handen nemen, even bekijken, sorteren, weten waar je nog iets mee kan doen om je leven te verbeteren, en het andere te laten voor wat het is.

Loslaten van de diepste littekens, maar de schrammen wel omarmen.
Zoiets, ongeveer…

Het is niet anders, ik en wij staan op de vooravond van een nieuw begin.

En we gaan er weer aan beginnen!
Op naar een nieuw huis!
Op naar thuiskomen!
Op naar opnieuw leven!
Op naar leven!

Uit de onzichtbaarheid!

Advertenties

21 reacties op ‘terug naar thuiskomen

  1. Je of jullie volgen je gevoel en dat moet je. Al verlaat je iets dan komt er iets mooi voor in de plaats waar jullie gevoel ligt.
    Het is of beter het wordt een nieuw begin. Succes

    Dit stukje uit je tekst; wat ik te vertellen heb. ik heb dan geleerd om te zwijgen – onzichtbaar verder te leven…

    Soms kan het goed zijn om te zwijgen en onzichtbaar verder te gaan. Want onzichtbaar zijn we nooit. Maar je laat dan alleen zien wat jezelf te zien wilt geven.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

    1. ja, ik laat me meer en meer alleen maar bewust zien als ik iets wil geven, ja
      er komt een hele spannende tijd aan, een huis verkopen en weer een ander kopen, daar komt heel wat bij kijken, als we geluk hebben dat het kan natuurlijk!

      en
      inderdaad!
      ik doe dat meer en meer, en zeer bewust…

      Namasté shivatje

      Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s