moeder dag,

dag moeder,

jij die me op de wereld zette 45 jaar geleden op een ijskoude novemberdag.

jij die me zo goed verzorgde dat ik als baby er altijd piekfijn uitzag.

jij die me groot trok met de handen in de haren, maar dacht we komen er wel.

jij die vorig jaar naast me zat en aan hoorde dat ik autisme heb.

jij die je moeder hebt ‘achter moeten laten’ door een onverwachte zeer pijnlijke familieruzie.

jij die dapper verder ging op je 69 na de familiale klap en door hartepijn heb ik u bijna verloren…

bijna had ik u ook kunnen verliezen, net zoals mijn vader 10 jaar gelden…

Dag moeke,

want zo heet je, voor mij en mijn zoon, ben je moeke.

je hebt een dochter die graag op zichzelf is, die veel tijd alleen nodig heeft en die met ouder te worden meer en meer in zichzelf terug keert.

je hebt een dochter die nooit echt de moeder dochter relatie heeft ‘begrepen’ en altijd individueel is doorgegaan en zonder al te veel poeha een relatie heeft met u.

maar moeke, ik draag wel je kleren! de mooiste stuken in mijn kast zijn van u, en ja er hangen er van vele jaren geleden.

het liefste heb ik elke dag een zelf gebreide trui aan, dan voel ik je liefde, de zachtheid en ben je zo elke dag bij mij…

zo zit je in mijn hart, ik trek je aan, in de vorm van een trui, sjaal, uw jas uw broeken, uw hemdje gewoon omdat je er meer van kent dan ik…

de zachtheid van moederschap zit voor mij in de truien die je maakt – er loopt een traan over mijn wang nu –

mijn moeke die uit eindelijk een kleinzoon in haar handen mag nemen, een kleinzoon die zijn eerste lachje vanuit zijn wiegje naar u geeft, een kleinzoon die je jong kan houden nu je de 70 gepasseerd bent, een harte’lief’…

mijn moeke, je bent een anker, nog steeds sta je altijd klaar, ook als ik pas mama was deelde je zowat in twee om te zorgen voor uw pas gevallen moeder en je kleinzoon die kroelde langs je dochters borst.

het leven van de moeders in onze familie is compleet veranderd in die bijna 7 jaar dat onze zoon er is.

alles is op zijn kop gezet. het moederschap is in die jaren heel sterk uitgekleed tot op het bod van het menselijk skelet.

de organen zijn aangetast, weg schildklier gewoon omdat je dochters haar lichaam het zo wenste – overkill – aan moederschap, maar om u te sparen moeke heb ik je dochter zo op haar tanden gebeten en het zelf ondergaan.

natuurlijk is zoals je weet het niet makkelijk om je dochter te zien wroeten om toch kinderen te kunnen krijgen, maanden achter elkaar…

en nee het is geen goed nieuws geweest die vele operaties aan de bron van ‘het moederschap’ bij je dochter. ook dat is weg, alleen de schoot blijft over.

in die schoot blijft de alles overheersende liefde over, van moeder naar dochter, van dochter naar zoon, van zoon naar mama, dochter naar moeke…

vandaag is het moeder dag, dag moeder – zwaai zwaai zwaai – ik zwaai met het icoontje zoals die op mijn smartphone, naar de kinderen die ik heb gedragen en die er niet zijn hier op deze aarde, ik lach en denk dat de zoon ze nog in zichzelf draagt, hij telt namelijk voor ze allemaal tegelijkertijd, knipoog – mijn lang leven – knipoog –

dag zeg ik stil als moeder naar de plekjes in mijn hart, vol van liefde en verbondenheid dag, lieverds in mijn hart!

dag moeder, oh lieve mama, zei de zoon gisteren als strelend langs mijn hals, je bent zo een lieve mama, nadat hij me een lesje in ‘levenskunde’ had geleerd, mama ik ben eeuwig met je verbonden, nadat wij een hele dag samen met een groep en samen in Plopsaland rond kuierde en alleen maar naar de plaatsen gingen die we al kende omdat we het zelfde graag doen als we met zijn twee zijn, wij en ons brein we kennen het, maar zijn niet hetzelfde.

oh lief mama’tje, hij die met zijn ‘oren diadeem’ bij zijn tijgersnuit, in slaap viel en ik hem zo vond net voor ik ging slapen en lachte…

dankjewel mama, moeke, zoon, het moederschap heeft me doen daveren op zijn grondvesten, heeft moeke hard rond haar oren geslagen, en heeft ons alleen maar steker gemaakt in de zachtheid vanuit ons hart…

Dankjewel, moeder der aarde, kinderen vanuit mijn hart, moeke nu met breinaalden aan de slag, dankjewel voor jullie moederhart!

Liefs xxx

tot straks…

dankjewel Tante die het moederhart gaf aan haar veel jongere broer, mijn vader, dankjewel tante, moemoe …

dankjewel.

dankjewel ma, mijn moeder trek heel erg veel op u, ik denk veel aan u, ik mis je nog steeds heel veel ma. je bent dan ook in de 90 mogen worden, je woont in mijn en ons moeke haar hart verder…

dankjewel, voor de harde lessen die we hebben moeten doorstaan, vanwege blindheid en het niet wensen te horen, dat heeft het moederschap alleen nog maar meer ‘essentie’ gegeven en ons verbonden in het moeder zijn.

dankjewel mijn kinderen, nooit zal ik ten volle moeder dag kunnen vieren, ik zal er altijd een paar missen ja dat is zo en ja het is dan echt dubbel, en nee het is nog steeds niet makkelijk, omdat het moederschap toch voor mij niet echt makkelijk is, maar mijn kinderen daar, jullie zijn altijd in mijn hart…

dankjewel!

dag moeder, tot straks voor moederdag!

Advertenties

4 reacties op ‘moeder dag,

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s