het vervolg is …

Mama! riep hij van boven naar beneden
Ik wil niet naar de sportdag!

Hij had het eergisteren ook al gezegd…
Ik had hem gevraagd waarom niet en hij haalde een compleet misgelopen gebeurtenis van de scholencross naar boven.
Wij hadden het al regelmatig herhaald – nee het gaat zo niet zijn, nu zijn er alleen maar 3 klasjes van uw school…

Maar nee, deze morgen
Mama! ik heb een snotneus en ik moet hoesten – waarop een stel geforceerde hoesten vanuit zijn slaapkamer kwamen…

Ik wist het al, maar in mijn hoofd vlogen allerlei scenario’s door mijn hoofd…
Ik kon mezelf vasthouden aan mijn mantra – we gaan voor zoveel als kan te laten beleven –

Dus ik naar boven, en met hem op de bedrand – ik ga een cake bakken voor u – ach mama ik moet geen cake hebben – oei dacht ik wat nu –

Ik geef je nog een knuffel – zei ik en ik bel naar school, ik breng je wel naar het zilvermeer en dan kunnen we samen kijken wat er gaat gebeuren…

Ik sta recht en bel, ik heb een super goeie juf aan de telefoon en ik vertel – hij denkt dat het… de juf verteld zelf aan hem wat er gaat gebeuren, en toen ging hij lachen!

Ik vertrek met hem naar het zilvermeer en alles gaat gewoon vanzelf!

Dit zijn momenten waar ik ook mijn autisme voel, ik kan niet zo flexibel reageren en heb het toch moeilijk om ineens van plan te veranderen, maar ik doe het wel, ook al is mijn voormiddag dan weer – wankel – en moet ik veel moeite doen om alles weer in organisatie orde te krijgen voor de zoon terug komt, omdat ik weet ‘zo een dag waarover hij het vervolg en de voorspelbaarheid niet kent’ zijn gedrag toch onvoorspelbaar kan zijn en ik het best rustig kan blijven…

Dus vandaag is het een zo zo dag aan het worden… ik heb nog niets geschreven, wel een wandeling gedaan en een klapke met de buurvrouw over jawel perfectionisme.

En dat is toch meestal een dag waar ik in verwarring en frustratie kan gaan, en dit ook kan uitwerken op mijn man.

Nu leer ik vandaag één hele grote les, ik mag het allemaal loslaten, en ik ga zo meteen doorwerken met dat waar ik deze morgen nog niet aan toe gekomen ben en de woorden van mijn vroegere psychiater ook uitvoeren…

“Elke dag iets ondernemen” zei hij toen ik volledig verkrampt in de zetel lag met chronische vermoeidheid ongeveer 20 jaar gelden!

En dat herhaal ik nog elke dag! In mijn tempo !

5 reacties op ‘het vervolg is …

Laat een reactie achter op shivatje Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s