Ik heb autisme – Weet jij wat dat is?

Wanneer vertel je aan iemand dat je autisme hebt?!

Ik heb autisme, ik vertel het ook tegen mensen en daar heb ik dan heel heel lang over nagedacht omdat je je ‘eigenaardigheden’ niet zomaar voor de voeten van iemand anders gaat gooien.

Je hebt nooit de controle wat ‘andere’ met uw ‘eigenaardigheid’ gaan doen.

Mensen die ‘geen eigenaardigheid’ hebben doen rare dingen met uw uiting van uw bijzondere eigenaardigheid…

Ik doe dat, omdat het mijn werk is, mijn werk brengt het met zich mee dat ik ervoor heb gekozen om mijn eigenaardigheid – kwetsbaarheid – in kracht om te zetten en ermee naar buiten te komen om mensen te laten mee beleven dat ik ook – gewoon maar en mens ben zoals u en ik – wel met een verschil in de manier van denken.

Zo simpel is’t.

Of niet?!

Nee hoor toch niet hé !

Ik heb ooit geleerd dat mensen niet goed kunnen onthouden – niet zoals wij met autisme – en dus heel snel vergeten zijn… bv, een politieker roept het van de daken waarvoor hij staat – dàt kunnen mensen maar zolang onthouden omdat ze het nodig hebben om te gaan stemmen, en misschien even nadien nog, maar vraag het na drie maanden nog eens en dan moeten ze het al gaan opzoeken – dus met andere woorden, ik weet dat en dus durf ik me wel kwetsbaar op te stellen en te zeggen – ik heb autisme -.

Maar goed, we verschillen niet zoveel van elkaar, maar net dat klein verschil valt dus wel op, op bepaalde specifieke momenten in het leven van iemand met autisme en iemand zonder autisme. Er is dus wel een verschil!

Dàt verschil is wel degelijk een ‘verschil’ waar zowel mensen met autisme de nadelen van merken en het best kunnen leren hoe ze met mensen zonder autisme moeten omgaan & zeker ook andersom, mensen zonder autisme hebben de mogelijkheden om te leren wat autisme is en hoe ze kunnen leren hoe ze kunnen omgaan met iemand met autisme.

Dàt is zo belangrijk in de neurodiversiteit in het algemeen, wie ervan bewust is van zijn ‘verschil’ kan zeker een groot verschil maken bij mensen die het ‘verschil’ kunnen herkennen, erkennen en daardoor actie gaan ondernemen.

Jij kan het verschil maken door te vertellen in het gepast kader, in het gepast moment, aan de gepaste persoon dat je autisme hebt!

Wanneer doe je dat dan? Ik krijg die vraag wel eens, wanneer vertel jij dat je autisme hebt?

Eerst en vooral ga bij jezelf goed na dat er altijd een consequentie is die je niet onder controle hebt als je je kwetsbaar gaat opstellen en in je openheid gekwetst kan worden.

Jij hebt geen controle over het gedrag en de meningen van een ander – ook al denk je dat je die mensen goed kent! – (helaas)…

Maar laat dit ook niet de overhand nemen om niets te zeggen en jezelf te blijven ‘pijnigen’ doordat je het niet verteld in de omgeving waarin je dagdagelijks leeft. Daar komen heel veel autistic burn-out’s van die zelfs op jonge leeftijd zich kunnen voordoen.

Nee! Zo ziek worden omdat jij je in bochten aan het wringen bent om je aan te passen in de de omgeving waar je elke dag in leeft, dàt is niet nodig!

Dus denk goed na als je ‘uit de kast komt’ en weeg zeker de voordelen met de nadelen af, liefst even af getoetst bij je ouders, je huisdokter misschien? Toets dat zeker af bij iemand die je helemaal kan vertrouwen – iemand die je al van kleins af kent en die je redenering ook kan volgen – Dat kan ook bij een goeie coach die iets van autisme kent!

Ik vertel dikwijls op de vraag – wanneer doe ik het dan? – ;

  • wanneer je je mentaal uitgeput voelt en je meer naar begrip gaat hunkeren van andere en een ander vervolg wenst in je leven
  • wanneer je je fysiek uitgeput voelt en je rust wenst en meer naar begrip gaat hunkeren van andere.
  • wanneer je in een gepaste omgeving – een goed referentiekader – je verhaal doen in verband met een studie om een gepaste en goed begeleiding te krijgen – in educatief en informatief kader om andere zich te laten inleven in ‘hoe het is om autisme te hebben’.
  • wanneer je gepaste hulpverlening gaat opzoeken!

Hoe doe je dat dan?

Ga voor jezelf altijd na waarom je je open gaat stellen! Heel belangrijk is als je het aan iemand, of in groep gaat vertellen dat je autisme hebt dat altijd – zonder de emotionele ladingen erbij – te doen. Mensen onthouden heel goed dat je een emotie hebt laten zien, maar zijn dan de boodschap kwijt en dat is niet de bedoeling! Breng je boodschap altijd feitelijk, herkenbaar en behapbaar!

123, stop, 123, stop en dan een sluitstuk en een vraag en wens rondje.

Bepaal zelf goed je doelstelling en je ‘hunkeringen’ die je hebt naar het publiek toe waar je je verhaal aan gaat vertellen!

Ga bij jezelf goed na als je je toch gekwetst gaat voelen tijdens het vertellen van je het verhaal, wat je kan doen om die ervaring toch te kunnen transformeren!

  • bij kinderen is dit belangrijk als ze een spreekbeurt geven over hun autisme! De interactie vooraf tussen leerkracht, leerling, ouders en het educatief uitgekozen materiaal is van zeer groot belang.

Geef jezelf altijd een schouderklopje een dàdà moment, want jij hebt de kracht gehad om je verhaal te vertellen en zo kan je op meer begrip en ondersteuning krijgen om in alle vrijheid je talenten verder te kunnen ontwikkelen.

Wat kan de uitkomst zijn?

  • meer zelfvertrouwen
  • meer begrip
  • meer veiligheid
  • meer…

Iedereen heeft een verhaal van bijzondere eigenaardigheden, de ene zijn tenen groeien krom, de andere zijn darmen rommelen op ongepaste momenten, de andere…

We zijn allemaal uniek, we hebben allemaal een bijzondere hersenkronkel, en dat maakt onze leefomgeving zo boeiend en zo divers!

Dus uw verschil kan echt HET VERSCHIL maken in de goede richting – al zeker in de richting – we leven allemaal samen op deze wereld, ook al is die wereld klein – de klas, op het werk, in de familie…-

JIJ KAN HET VERSCHIL ZEKER MAKEN !

Ga maar, ga je verhaal vertellen! Je kan het!

(c) Esther Cuyvers

Tips voor kinderen – Alle katten hebben asperger –

Tips voor volwassenen – Mind maps – moodboard – maken…

Meer info via assinbeeld@gmail.com – voor workshops

https://www.facebook.com/groups/278064919809355/?ref=bookmarkshttps://www.facebook.com/inzichtenuitzicht/

Advertenties

11 reacties op ‘Ik heb autisme – Weet jij wat dat is?

  1. Wanneer denk dat dit heel moeilijk is. Vertel je het weet je niet in welk hokje wordt geplaatst. Vertel je het niet en je wordt getriggerd dan is het ook weer moeilijk, ja zeg ik ben autist hoor.
    Denk zelf dat dit heel moeilijk is zowel voor kinderen als voor volwassenen.
    Vaak is het ook niet alleen autisme dat voordoet maar spelen er nog andere factoren mee.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

  2. dat zal zeer zeker moeilijk zijn Esther
    ik denk dat de vooroordelen en het in hokjes plaatsen , je er van weerhoud

    ja wandelen is mijn hobby
    maak mooie wandelingen door het land , van plaatst naar plaats
    nu wil ik binnenkort Zeeland gaan ontdekken , en dan wel de kust 🙂
    ik kan het wandelen je aanraden hoor , doet goed aan het gemoed
    fijne avond groet

    Liked by 1 persoon

    1. idd – ik vergelijk het als – ik ben aan het koorddansen – maar het brengt wel op als je de regels van het wiebelen en de koord beoefend hebt …
      Mensen zijn ermee bezig hoor!
      – mijn blog is op fb maar liefst 1900 x bekeken – dàt had ik wel niet verwacht!?!
      Namasté shivatje
      nog een fijne dag gewenst!

      Liked by 1 persoon

  3. Ik heb een neef met autisme. Iedereen in de familie wist dat ‘iets aan de hand was’ met die jongen, maar niemand wou het erover hebben met de ouders. Op zijn zestiende pas werd de afwijking officieel vastgesteld en heeft de vader het kenbaar gemaakt in de familie. Tegen de zin van de moeder eigenlijk, want die wou het liever stilhouden.
    Autisme bestaat in verschillende vormen. De jongen waarvan ik spreek is moeilijk in de sociale omgang. Om één of andere reden slaag ik er wel in een deftig gesprek met hem te voeren, waarvoor ik heel dankbaar ben. Het is mooi te ontdekken hoeveel talenten hij heeft naast dat ‘anders zijn’.
    Heel mooi stukje, Esther. Ik vond het raar dat je nog niet op mijn reading-lijst stond, maar dat heb ik direct geregeld!

    Liked by 1 persoon

    1. Dankjewel voor uw bericht Thomas, je schrijft het al, als je het gaat zeggen gaan de mensen de kans hebben om actie te ondernemen en om zo het leven van iemand met autisme aangenamer te maken. veel ouders leven wel met een gevoel van – falen – vanuit de opvoeding of vanuit het gevoel van onmacht… net dat is bij autisme minder nodig het is een dna kwestie en dat weten veel mensen nog niet echt.

      een gesprek hebben met iemand met autisme zoals uw neef is voor hem wel belangrijk hoor, misschien ga je het niet meteen merken, maar zijn sociale vaardigheid – ook al is die moeilijk voor hem – gaat er altijd een beetje op vooruit!
      ik ben dankbaar voor uw berichtje, en doe zo voort !
      dankjewel om te volgen, ik mis je voorwerpen in de boom!
      tot lees!
      maak er een fijne week van!

      Like

Laat een reactie achter op Rebbeltje Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s