Wat is dat dan – anders zijn – ?!

Ik ben nu aan het schrijven over het moment dat andere zagen dat ik anders ben.

Het anders zijn voelen mensen intuïtief aan en reageren ook vanuit de groepsdruk op het anders zijn , maar ook uit zelfbescherming en angst voor de andere die anders is gaan mensen vreemde dingen doen.

Het anders zijn in mijn geval is toch wel een rode lap op een grote stier geweest en die stier heet – pesten -.

Ik schrijf vandaag de leeftijdsjaren van 6 tot 10 jaar uit, en heel mijn lijf trilt mee…

Tjonge, het anders zijn heeft toch een grote impact gehad op wie ik was toen, en heeft me gemaakt wie ik ben nu.

Maar hoe anders is anders zijn?

Wij die nu meer en meer in een wereld terecht zijn gekomen, die op het nieuws horen dat een Palestijnse jongen zomaar kan vermoord worden in een asielcentrum en wij die meer en meer mensen met verschillende – andere – origine en anders denkende en anders voelende mensen omringt worden dan pakweg 40 jaar geleden…

Hoe anders ben jij nu als 6 tot 10 jarige met autisme op een speelplaats in een middelgroot dorp?

Hoe anders ben jij vandaag?

We kennen allemaal wel HSP kinderen en hoog gevoelige kinderen en kinderen van gescheiden ouders, kinderen met verschillende labels, kinderen in een andere moeder taal, kinderen die in een minder welvarend gezin worden grootgebracht, kinderen die ….

Mensen die anders zijn, en het niet laten blijken schrik om uitgestoten te worden…

Hoe anders is anders en is de kwetsbaarheid een sterkte of een valkuil?

De speelplaats is een weerspiegeling van de maatschappij waarin we wonen.

Op sommige vlakken is er veel veranderd en op vele ook niet.

Ik ben benieuwd naar uw ervaringen met kinderen die ‘anders’ bij u overkomen’ en mensen die anders zijn, hoe kan jij je anders zijn beschrijven?

Hoe anders is anders?

Zit het anders zijn in je uiterlijk?

Of zit het anders zijn ergens anders?

Advertenties

32 reacties op ‘Wat is dat dan – anders zijn – ?!

  1. Even een paar andere zaken afwerken en dan vermoed ik dat ik met een reactie op deze tekst zal komen! Mijn tentamen gisteren is overigens niet doorgegaan omdat ik meende mij ingeschreven te hebben, maar dat foutief bleek te hebben gedaan en dus bleek na een telefoontje aan Heerlen (Limburg) dat ik niet op de lijst stond en ik de volgende gelegenheid op 10 juli moet opdraven. Ik ga dus nu weer gewone maatschappelijke blogs op aquariuspolitiek schrijven. Groetjes, Jan Willem

    Like

      1. Naar Heerlen is voor mij verder dan naar Antwerpen of zelfs Brussel vermoed ik, want diagonaal door het land heen rijden (minstens 3 of 4 uur rijden denk ik) en daar kom ik ook nooit omdat daar alleen het centrale kantoor van de Open Universiteit staat en ik doe mijn tentamens en examens in Utrecht. Maar wij zullen op een ander moment nog eens een kopje koffie drinken!

        Liked by 1 persoon

  2. Wat is anders zijn. Kleuren, lichaam, man-vrouw. En zijn we anders nee. Want we zijn allemaal stoffelijk met een lichaam om ons te beschermen. We zijn anders in denken en onze gedachten. En dat begint bij de geboorte. Een baby een peuter en kleuter is niet anders dan de anderen, maar hun denkpatroon kan anders zijn. Maar dan nog kan men zeggen die of die is anders? Nee want op een moment als we elkaar gedachten bij elkaar gaan leggen komen tot een mooi punt.

    Hier zou ik ook weer lang over kunnen schrijven. Maar ook dit is iets dat iedereen voor zichzelf moet gaan uitzoeken.

    Esther hier ga je heel wat mensen aan het denken zetten. 😉 🙂

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

    1. Ja uiteindelijk heb je altijd een gemeenschappelijk gegeven hé – het leven – de geboorte en de dood…

      en dat ik iedereen aan het denken breng, daar hunker ik stiekem toch van, ik heb toch 2 jaar filosofie gedaan als hobby…
      Knipoog!

      Namasté shivatje

      Liked by 1 persoon

  3. Reagerend op jouw zinnen Esther:

    Misschien heb ik het geluk gehad dat bij mijn eerste jaren al zichtbaar was dat ik mogelijk een Mongooltje was en dat het later is weggetrokken toen ik eenmaal op de lagere school zat. En op school liep ook alles veel trager dan bij leeftijdgenoten zodat ik voelde dat iedereen mij zielig vond. Dat schept best een heleboel rust, want ik wilde ook liever alleen zijn.

    Ik ben mijn hele leven tamelijk eenzaam geweest omdat ik zo anders was dan alle anderen en dat is ook mijn redding geweest omdat ik mijn eigen gang kon gaan en daarom eenmaal vanaf mijn 14 alleen met spiritualiteit bezig was. Daar had ik niemand bij nodig (nietwaar!)

    Ik heb wonderlijk nooit last gehad van pesten omdat het bij mij te zichtbaar was dat er aan mij geen ‘plezier’ te beleven was, want ik deed er toch niet aan mee. Maar vermoedelijk vertoonde ik ook geen slachtoffer bedrag want meestal het effect van plezier bij anderen sorteert.

    En als ik de leeftijdsgrens van 6 tot 10 jaar zie staan, herinner ik me niets van die periode. En op mijn 10e kwam ik op dat internaat waar ik eerder over schreef terecht, zodat ik mij daar vanuit noodzaak veel erg lichamelijk moest gaan ontwikkelen vanwege alle dagelijkse gevechten (jongens-worstelen op basis van de wet van de sterkste geeft de grootste status). Daar ben ik ook zo krachtig worden dat ik later in militaire dienst en als docent werkzaam in het onderwijs, duidelijk was geworden dat ik iedereen de baas was. Ik vertelde in een van mijn klassen zelfs dat als er 4 leerlingen mij tegelijkertijd zouden aanvallen, zij de klos waren (of zouden zijn) en dat werd 1 keer inderdaad uitgeprobeerd: ik had die jongen binnen een 10e seconde op de vloer gelegd. Misschien is dat het voordeel van jongens boven meisjes waar het pestgedrag mogelijk/waarschijnlijk anders is.

    Achteraf is het voor mij ook winst geweest dat ik zo’n gevoelige aanleg had omdat ik mijn tijd wel beter kon besteden dan alleen kattenkwaad uithalen.

    Anders culturen brengen ook andere gedragingen!

    Ik heb heel sterk het gevoel dat ik vanwege mijn zeer vele levens op aarde en deze wereld daarom al eigenlijk zo goed kende, dat ik me niet kon laten verrassen.

    Ik heb dus wonderlijk genoeg nooit de angst of schrik gekend om buitengesloten te zijn, want dat begrip kende ik niet eens. Liever buitengesloten dan ‘ingesloten’, zo zal ik het n u kunnen zeggen. Nooit een angst voor uitgesloten-zijn meegemaakt. Dat geeft veel rust én kracht. Ik heb dus via mijn moeilijke weg – jeugd zonder vreugde en plezier – alleen maar mijn kracht en sterkte ontdekt.
    Voor mij een factor van sterkte die spontaan ontstaan is.

    Ik heb nooit een speelplaats meegemaakt.

    Nee dus, in het innerlijk die niet in overeenstemming is met de eigen traagheidsfactor vergeleken bij anderen. Ik heb ervaren als je ‘niet-zo-nodig-mee-wilt-doen-met-anderen’, je ook niet buitengesloten voelt. Ik heb erg veel levens op aarde in kloosters (Oost en West) meegemaakt en daardoor is er een structurele vorm van contemplativiteit in mij ontstaan en dat maakt dat je per definitie nooit eenzaam voelt.

    Groetjes, Jan Willem

    Liked by 2 people

    1. Je doet me plots nadenken over het ‘buitensluiten’ wat dat met me doet als ik er nu over nadenk…
      Nu kan ik idd zeggen dat ik het ook niet zo erg meer ga vinden om er niet bij te horen, maar toch vraag ik me af waarom mensen zo reageren op een ander dat een ‘ander gedrag laat zien dan hun gewoonte en normen’ .

      Als ik er terug aan denk had ik dat ‘kleine meisje van toen gezegd waardoor het kwam en wat ze had moeten doen’…

      Dat is een geruststellend en helend gevoel, en net dat is voor zovele met mij met autisme dat het niet zichtbaar is, het niet zichtbaar zijn van je ‘anders’ zijn is toch wel een ‘handicap’, al zie ik het nu ook wel anders, innerlijk ben ik wel zover dat ik niet echt pas in een groep en dus daarover liever de leiding van een groep neem dan een deelnemer zijn van een groep.

      Ik ben extravert als ik voor een groep sta, maar wel altijd in een gepast referentie kader en steeds zo goed als ik kan afgestemd op de groep zijn noden en gevoeligheden…

      Ik ken mijn levens nog niet, maar ik weet wel dat ik altijd zeer sensitief ben geweest, en dat zal wel vanuit vorige levens zijn over gekomen, ik heb daarin nog iets te leren – ik ben het vol op aan doen denk ik!

      En eenzaamheid geeft mij ook rust, ik heb wel altijd een dier bij me, die geven mij enorm veel liefde, ik kan niet meer zonder…

      Ja ik voel het al hier kan ik ook blijven over schrijven…

      Tot schrijfs
      Groetjes Esther

      Liked by 2 people

      1. ‘Waarom mensen zo reageren op een ander dat een ‘ander gedrag laat zien dan hun gewoonte en normen’: Omdat mensen nu eenmaal kuddedieren zijn en als je dat is aangeleerd (‘vooral zorgen dat je vrienden hebt en je sociale contacten’ dan ben je volgens de maatschappelijke etiketten veilig en verzekerd van ‘geborgenheid’.

        ‘Het niet zichtbaar zijn van je ‘anders’ zijn is toch wel een ‘handicap’, al zie ik het nu ook wel anders, innerlijk ben ik wel zover dat ik niet echt pas in een groep en dus daarover liever de leiding van een groep neem dan een deelnemer zijn van een groep’: Dat gevoel van ‘toch wel een handicap’ te ervaren is een inbeeldingskwestie volgens mij, althans zo heb ik dat ervaren, of juist niet ervaren, want ik was er nooit mee bezig. Een heel ander probleem is volgens mij dat je niet echt past in een groep en daarom liever de leiding neemt; die twee zaken passen niet logisch samen en daarom denk ik dat je daarover nog eens nader mag gaan nadenken, hoe dat precies in elkaar steekt, althans waarom het zo voelt bij jou.

        ‘Dat je extravert bent als ik voor een groep staat, maar wel altijd in een gepast referentie kader en steeds zo goed als ik kan afgestemd op de groep zijn noden en gevoeligheden…’: Vind ik ook niet zo bij autisme/Asperger passen (in mijn gevoel weer, want autisten zijn altijd wat teruggetrokken of extreem reagerend, maar dat laatste heeft volgens mij met ongecontroleerd gedrag te maken en dat is mogelijk een uiting van machteloosheid. Dus mijn logica zegt me dat autisten eerder introvert zijn dan extravert, omdat ze juist hun rust en teruggetrokkenheid nodig hebben om hun ideeën en invallen te kunnen ontvangen. In feite zijn het ideale monniken. Als je begrijpt wat ik bedoel.

        ‘Ik ken mijn levens nog niet, maar ik weet wel dat ik altijd zeer sensitief ben geweest’: In mijn ervaring kan geen enkel mens alleen maar sensitief zijn geweest, want ieder stoffelijk mens begint onderaan (1D) en klimt vervolgens leven na leven omhoog en je wordt alleen sensitief als je voldoende geestelijke bagage hebt ontwikkeld om de multidimensionale zintuigen geactiveerd hebt. Maar ik voel dat je meer vrouwelijke levens achter de rug hebt dan mannelijke, want anders zou de gevoelsmatige meer in evenwicht en balans zijn met he verstand, de ratio. Elk mens ontwikkelt zich immers naar een hermafrodiet, dus de perfecte balans tussen man/vrouw of vrouw/man, zoals we allemaal in 5D zullen zijn. Extra sensitiviteit heeft óók met je levenstaak te maken en als het de bedoeling is om een gevoelsfunctie te vervullen, dan word je automatisch als autist geboren, zeker met heel specialistische functies als computerprogrammeurs en kunstmatige intelligentie. Gewone techneuten kunnen dat werk niet doen. Daarom zijn autisten ook een speciale aanpassing vanuit de natuur (DNA) om je uitvindingen te laten doen en ander geniaal werk te doen wat gewone mensen niet kunnen.

        ‘Je denkt dat eenzaamheid (geeft mij ook rust), je altijd een dier bij je wilt hebben (die geven mij enorm veel liefde, ik kan niet meer zonder…), maar dat is naar mijn gevoel ook inbeelding. Let maar eens op wat mijn ervaring mij voor problemen stelde: opgevoed met honden, omdat ik Spaans benauwd was voor dieren (en waarom weet ik ook niet) en daar kom ik ook nooit meer achter omdat ik te dol ben op honden en katten, maar iedere keer dat ik afgelopen jaren een kat (vanwege nierkwalen bij perzen) een spuitje moest geven, was ik daarvan zo van streek dat ik me voornam nooit meer een kat in huis te halen, zeker ook niet vanwege de hittegolf van vorig jaar, waar katten het ook heel moeilijk mee hadden. Juist mijn liefde voor katten maakt mij huiverig om met deze klimaatveranderingen nog in huis te nemen want ieder afscheid doet teveel pijn. Ook al weet ik dat de katten allemaal weer in mijn volgende leven bij me zullen zijn want ze worden eeuwig familieleden van je. Dat zie je aan hun ogen namelijk. Tot zover, prettig weekend! Jan Willem

        Liked by 2 people

      2. Ja idder zitten zeker illusies in, het onzichtbaar zijn van je handicap is alleen maar hinderlijk als jij het ook zo beleefd. Ik beleef geen hinder van mijn autisme als ik in mijn bubbel zit en kan doen wat ik doe zonder met iemand te moeten communiceren!
        Communiceren is niet zo aangenaam voor me op sommige momenten…
        Ik voel me nooit geborgen in de ‘handen’ van een groep…

        Idd autisme en in een groep staan is niet vanzelfsprekend, idd zelf leiding nemen over een groep is iets anders, ik zet dan een andere ‘ik’ neer en die ik is daarin geoefend en krijgt er zelfs energie van ALS IK DE LEIDING kan nemen, anders ben ik in een groep kijker vanuit een hoekje of ben ik gewoon lichamelijk aanwezig in het slechtste geval…

        Eigenlijk is het toch een misvatting denk ik dat de meeste mensen met autisme een introvert zijn, ja ze hebben een introverte inborst maar hebben extraversie nodig om ‘hun ding aan de buiten wereld voor te stellen’ want idd het zijn meestal kunstenaars in de manier van handelen en werken.
        Natuurlijk hebben mensen met autisme meer – tijd alleen – nodig om ‘hun ding’ te doen.
        Ik denk nu ook wel dat introvert zijn meer voorkomt bij mensen met autisme dan extraversie.

        Dat we daarvoor geboren zijn met autisme dat denk ik ook als ik uw tekst lees Jan Willem, al is het ook heel persoonlijk, de man van Appel kon goed om met publiek, hij deed wel achter de schermen ook fantastisch innovatief werk….

        Ja die vorige levens, daar ben ik nieuwsgierig naar, dankjewel voor dit mooi stukje, je maakt de sluier wat doorzichtiger en herkenbaarder!
        Dat mensen met autisme een duidelijke boodschap hebben daar ben ik ook al achter…

        Ja idd, ik kan heel goed helemaal alleen zijn, ik ervaar toch dat ik meteen ‘leven’ ga opzoeken in de natuur met de natuur omgeven.
        – dan zijn de kerstomaatjes in de 4kante groentetuin ineens tomaten, als ik alleen ben is het leven ‘grootser’ en knuffel ik ons Fien ‘plat’…

        Ja afscheid nemen is helaas lastig, zo heb ik ons Florijn bij me nu ik je tekst over de liefde voor perzen lees…
        ik herken je gevoel…

        Ja je hebt me idd aan het denken gezet, wat is een illusie…
        Hmmm ik neem het zeker mee…

        Like

  4. Esther en Shivatje,

    Ik krijg nu de impuls te voelen dat autisme in feite neerkomt op het verschijnsel van de transformatie zelf dat je in een overgangsperiode brengt dat je je eigen transformatie-evolutie helpt doordat je meer met je ‘kompasgevoel’ gaat werken, dan de gemiddelde mens die alleen zijn verstandsintelligentie gebruikt om zich ‘door het leven heen te slaan’ met alle overlevingsstrategieën vandien. Weer wat denkstof over autisme!

    Liked by 2 people

    1. Zo kan je het stellen. Want aards zijn er ooit veranderingen geweest die nu nog dieper gaan. De mens heeft geen besef wat er aan de hand is. En juist deze die wel een besef hebben, weten dat iets niet echt anders is. Maar gewoon zijn denkwijze zijn doen doet. Die er leren mee om te gaan, zullen het niet moeilijk hebben met deze. En die het niet kunnen moet nog iets leren.
      Daar zit het juist in. Het leren dat de aarde en de mens die erop leeft gelijk zijn maar soms op een andere manier door het leven gaan.

      Aum Shanthi

      Liked by 2 people

      1. Shivatje, even een reactie op jouw antwoord: ‘En juist deze die wel een besef hebben, weten dat iets niet echt anders is.’ * Mijn vraag is wat je hiermee bedoelt want ik begrijp je formulering ‘weten dat iets niet echt anders is’ niet. Ik weet dat het anders is voor geestelijk bewuste mensen omdat zij bewust uit 3D kunnen stappen, ook al staan ze met hun 5D geheel alleen in hun omgeving. Om het concreet te maken met als voorbeeld autisme, heb ik proberen duidelijk te maken dat je je zonder meer gezegend kunt voelen als autist, die ik ook nog steeds ben, maar onzichtbaar voor anderen omdat ik me heel normaal kan gedragen, terwijl ik me met mijn autisme buiten proportie gevoeliger ben dan andere mannen, die mij vanzelfsprekend niet kunnen volgen omdat ik mijn intuïtie en gevoeligheid gebruik om mijn verstand bij te sturen. Ik laat me dus sturen door intuïtie en gevoeligheid om te bepalen wat ik moet doen. Daarom voel ik me alleen onder mannen, maar dat interesseert mij geen klap omdat ik weet dat zij in 3D leven waarvan ik mij bevrijd heb. Daarom ben ik in workshops de enige van de deelnemers, die ook sneller dan vrouwen onder de deelnemers mijn tranen laat zien als ik pijnen bij anderen voel. Die gevoeligheid is uitzonderlijk, maar omdat ik rationeel ook mijn mannetje kan staan en iedere wetenschapper onderuit kan halen als zij met 3D-comcepten iets proberen te verklaren, is het voor mij een fluitje van een cent om met dimensies uit te leggen dat hun verklaring ondeugdelijk is. Daarmee zet ik iedere opponent schaakmat. Dankzij mijn vorm van autisme, waarvan ik me heel erg bewust ben. Daarom ben ik een soort nerd geworden die nu alleen met spirituele aangelegenheden bezig hou om de mensen een ander paradigma aan te leren. Als je begrijpt wat ik bedoel 😉

        Liked by 2 people

      2. Ja dat kan ik je idd zien doen – knipoog – maar dit is zeker niet voor iedereen zo.
        Niet iedereen kan voelen wat er is en waarom het zo is ook al voelen ze het – de energie van de verschillende D’s…

        Ik moet zeggen ik heb je tekst 3 keer herlezen om je goed te kunnen ‘bevoelen’ en er een gepast antwoord op te geven (ook al twijfel ik nu weer of dit het ook is )
        ik ervaar mijn autisme soms als een grote meerwaarde en soms wil ik een pilletje nemen om ervan af te zijn omdat het zo hinderlijk is!
        het is en blijft een oefening en een heel leven lang leren!

        Liked by 2 people

    2. ik heb de reacties van shivatje nog niet gelezen – ik wil zo onbevangen als kan reageren –

      je impuls wijst idd ook naar de manier zoals ik mijn puurheid beleef en kan begrijpen.
      je bent niet voor niets met autisme geboren, dat weten we ook!
      Een transformatie proces kan voor mij alleen maar plaats vinden als men ervan bewust is geworden hoe en wie hij is en waarom – in een holistisch kijkpunt gezien – iemand hier is op aarde.

      Ik ervaar wel dat niet iedereen met autisme op hun – kompasgevoel – leeft, ermee gaat werken en er dus ook verstandelijk iets mee gaat doen.
      Wat ik zeker is dat de intelligentie – zowel IQ als EQ als spirituele intelligentie een hele grote rol speelt in – hoe en wat je gaat en kan doen met uw autisme binnen het spectrum –

      De overlevingsstrategieën die men heeft gemaakt zijn meestal gekenmerkt aan een heel complex soms verkeerd – verbonden – in beleving en kennis – ervaringen dat het toch moeilijk blijft om een goede – verbetering van het welzijn en innerlijke groei – te bekomen.

      Transformatie door mensen met autisme in de wereld Ja!
      Transformatie in de mens met autisme ALS het verstandelijk in het kompasgevoel en hoger bewustzijn bewust kan ervaren worden ook Ja!
      Anders is het moeilijker in mijn aanvoelen…

      Liked by 2 people

  5. Iemand met een beperking of weet ik wat is toch niet anders als ik of iemand anders.
    Als ik even autisme neem. Deze zijn even gelijk als ik, juist zijn het bepaalde prikkels die kunnen triggeren. Maakt dat ze anders nee, want ik wordt hierop aarde ook door bepaalde prikkels getriggerd. Juist kan ik het plaatsen en zal de andere persoon het weer op zijn manier plaatsen.
    Even het stukje over je emoties daar je al eens over schreef op je blog. Ik begrijp gewoon weg niet dat men dit niet mag tonen al is iemand sneller met ze te tonen dan het ander geslacht.
    En dan krijgen weer het stukje aards. Alleen hier wordt dat niet aanvaard zoals vele dingen niet.
    Wie weet wat zou er aan het licht komen als ik bepaalde testen zou laten doen.

    Aum Shanthi

    Liked by 2 people

    1. ja wie weet, als je een sensorisch profiel testen loslaat op het merendeel van de mensen in je omging ga je zien dat ook deze mensen zeer sensorisch gaan scoren en dat laat zijn sporen na op alle emoties, gedachten en gedragingen, daar kom je niet onderuit.

      Wat je daarmee gaat doen, dat maakt een groot verschil.

      Nog groter gaat het verschil worden als je er bewust van bent…

      Liked by 1 persoon

  6. Weet je Esther ik ben al blij dat ik bewust ben van wie ik ben hoe ik ben. Al zouden testen zeker nog heel wat aan het licht kunnen brengen misschien. Maar los van dat is het van belang bewust te zijn van wie je bent nu.

    Vind alle stukjes onder je tekst gewoon goed. Het zet lezers misschien aan het denken, maar het belangrijkste hoop ik dat het gelezen wordt. Als het gelezen wordt dan wordt er ook over nagedacht.

    Aum Shanthi

    Liked by 1 persoon

    1. Ja we zijn goed zoals we zijn, testen zijn ook maar moment opnames, dat vergeten veel mensen…

      Dankjewel over de teksten, ik heb niet veel lezers, ik ben benieuwd of iemand me er ooit over gaat aanspreken…

      Ik ben aan het ‘bijlezen’ vandaag, straks misschien nog wat verder schrijven…

      Nog een fijne zondag shivatje
      Namasté

      Liked by 1 persoon

    1. ja dat hoor ik dikwijls, als ik iets op fb schrijf dat de mensen die me kennen me ook lezen en de lezers die me lezen ook weten waarover ik schrijf…

      ja als ik die moment opnames niet had gehad zag er deze blog ook anders uit… knipoog –

      namasté shivatje

      Liked by 1 persoon

      1. Dat kan je nooit zeggen of het er anders had uitgezien. 😉 Dat had je misschien in de zorg gestaan van mensen met …
        En ging je schrijven nog over prachtige leerzame artikels.

        Aum Shanthi

        Liked by 1 persoon

      2. ja idd, het is toch nie zo makkelijk om een moeilijke levensfase te beschrijven, ik voel weerstand, maar het mag, morgen ga ik verder want ik weet hoeveel plezier het doet achteraf!
        Ja schrijven hé, mooi, maar ook confronterend !
        waarschijnlijk wel leerzaam voor andere mensen die het gaan lezen!
        wie weet?

        Namasté shivatje

        Liked by 1 persoon

      3. Confronterend omdat het uit jezelf en van jezelf komt. Jouw eigen leven leg je een stukje bloot. En dat maakt dat er weerstand voelbaar kan en mag zijn.

        Aum Shanthi

        Liked by 1 persoon

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s