Verbinding, verbonden levensles…

Eén van de stenen waarmee ik nu werk is chrysocolla.

Ik heb die stenen – waarmee ik armbanden maak – niet voor mezelf besteld en uitgekozen, maar wel voor andere.

Gisteren maakte ik armbanden, proefmodellen om te laten ‘kiezen’ wat ‘ze’ mooi kunnen vinden zodat ik een richting heb dat de armbanden ook echt gedragen worden.

Want daar maak ik ze voor, om te dragen, zodat ze hun werking kunnen afgeven en dus het een versterkende cirkel gaat worden voor de mens en de natuur.

Gisteren was een dag die me op het einde van de dag – hondsmoe heeft gemaakt, maar ook gelukkig ‘moe’ heeft gemaakt.

De kracht van de stenen, de kracht van het creëren, de kracht van die verbondenheid, de mooie verbinding die ik plots mocht ervaren – ja de dieren – en ons Fien hielp even mee – waren zo mooi, zo krachtig en zo zinvol, dat ik nu vandaag na alweer meer dan een uur dagboek schrijven, weet dat met wat ik nu bezig ben niet alleen onbeschrijfelijk is maar ook bijzonder krachtig is.

Ik schreef net in mijn dagboek die ik de afgelopen 3 weken begin met – Lieve Fien – dat “je hebt me in je leven laten voelen hoe verbonden we samen waren tijdens onze wandelingen, hoe het geluk van samen te zijn er af spatte en wij samen en de natuur één geheel vormde – de tranen stromen weer – dàt heb je me laten voelen toen, daarbuiten Fien, wel NU je er niet meer bent laat je net DAT voelen in mezelf.

Lieve Fien, dit is een pracht cadeau, en jij wist het jij wist het al zo lang, dat we samen die kracht hadden, en dat wat ik gisteren heb mogen beleven nog krachtiger is in mijzelf dan ooit …

Ooit, ooit moet je het eens gaan voelen hé, ooit.
OOIT komt die tijd…

Op mijn tafel liggen alle stenen die ik nodig heb.
Malachiet, onyx, obsidiaan, tijgeroog…
Maar vooral chrysocolla …

Wel Fien, straks als ik de huiszwaluwen weer boven ons huis hoor vliegen, de gierzwaluwen weer hoor en jij voel terwijl ik een mannen armband draag met een onyx vierkantje in het midden, dan dan maak ik een hele diepe buiging, als ik tussen mijn pelargoniums sta om die te verpotten en nieuwe te verwelkomen.

Dan maak ik een diepe buiging van herkenning, voor dat wat jij in mijn leven hebt gebracht.

En ja Lieve Fien, dan streel ik ook heel speels onze nieuw westie teefje die ergens westie streken aan het uithalen is in de tuin die jij zo goed kende.

Vandaag is OOIT lieve Fien, 3 weken na je sterven heb jij me doen inzien dat het vandaag de dag is!
Juist een maand voor je 9ste verjaardag.

Dankjewel Fien DANKJEWEL🙏🥰😍🥰

All-focus

de aanvaarding omarmen

gisteren kreeg ik plots een kantelpunt.

ik was de aquarium aan het zuiver maken – een klusje dat ik maar vooruit schoof – omdat het zwaar is en hulp voor nodig heb – ik begon eraan met de ramen open en in de stilte van de dag –

plots bij het besef dat het hier de komende tijd weer terug allemaal een beetje zoals ‘vroeger’ ging worden omdat onze achterburen – ja die dat ons 6 jaar lang goed veel stress hebben gegeven en me ooit zo kwaad hebben gekregen dat ik niet wist dat ik zo kwaad kon worden – ja die die zijn nu effectief verhuisd.

plots besefte ik – nadat ik had lopen te kniezen dat ons Fien deze mooie tijd niet meer mocht meemaken – dat dit weer heling tijd ging worden.

en kantelpunt was heel bewust, het diepe verdriet is weggevallen in aanvaarding.
aanvaarding.
aanvaarding geeft ruimte en die ruimte die krijg ik omdat de achterburen nu vroeger dan voorzien zijn vertrokken.

de ruimte om mezelf meer te ontplooien op dàt vlak wat ons Fientje haar boodschap is – doe iets met die verfijnde gevoeligheid –

zonder het te weten was ik daar al mee bezig toen ze nog leefde, namelijk met mijn stenen, edelstenen en het maken van mala’s.
zonder ik het goed en wel besefte – tot nu – ben ik bezig met dat waar ik – door toe doen van de boodschap van ons Fien – goed in ben van nature.

in dat waar ik mijn hele leven al heb moeten mee – dealen – want ja die eigenschap is ook niet altijd zo makkelijk om mee te leven – maar nu kan ik ze gericht gaan inzetten.

ik ga die boodschap niet aan de wind meegeven, ik ga dus ook effectief deze ‘omarmen’ en ja dus aanvaarden.

en zoals het in het leven gaat, als je het hebt van nature en je kan het doen door middel van dat wat ik al in de wereld had gezet namelijk KA SRY en ik kan dit ook naar dieren toe brengen, dan heb je ook de mensen bij je die je coaching kan geven om zowel het huisdier als de baasjes zich goed te laten voelen.

en dàt is echt wel een kantelpunt.
het diepe verdriet van ons Fien haar sterven heeft plaats gemaakt voor een mooie verbindende toekomst, voor mens en dier, door middel van KA SRY.

dàt is aanvaarding, voor net dat wat ooit zo moeilijk was in mijn leven en dat wat zo moeilijk was omdat ons Fien is gestorven en je haar niet wenste te laten gaan.

en weet je wat zo mooi is, onze poes Fio is gisteren avond weer bij me komen knuffelen!

ja, dankjewel dankjewel lieve Fien, florijn, flora, fie…

en start!

ik wens jullie allemaal een zeer mooie dag, en geniet van je huisdieren…

Ethisch ondernemen

Ethisch ondernemen.

ik zal het je nu al voorspellen!dat gaat de titel worden van snelle Edies in marketing land binnen x aantal maanden.het enge nadeel van die snelle Edies is dat ze denken dat ze weten wat ondernemen is.wat is dat dan Ethisch ondernemen?

het is heel simpel, ondernemen zoals we moeten gaan leven als we dit niet meer willen meemaken!of heel kort door de bocht – als je nu mentaal in uw kot blijft – dan leer je je lesje niet – !en net die les is mega belangrijk om te leren.

ik vroeg aan de 7.5 jarige van mij die in de zetel een heel park aan het bouwen was in minecraft wat er nu volgens hem aan de hand is en zijn antwoord was heel kort en zo waar

  • DE NATUUR IS KWAAD

meer is het niet, zo waar is het op dit moment, te veel, te veel en veel te weinig respect en ethiek voor de wereld waarin we wonen.

ok het is heel kort door de bocht gezegd en geschreven, maar de mens is in deze omstandigheden zo, ja hoe moet je dat nu op een fatsoenlijke manier beschrijven, lomp.ja gewoon lomp

we blijven denken dat het ons niet kan overkomen, we blijven denken dat – als we vegan worden – ethisch goed bezig zijn en we blijven denken dat en dat en dat…het is heel simpel, eigenlijk heel simpel, ethiek heeft te maken met ‘maten’.

wat we nemen gaan we ook geven, en niet alleen van mens tot mens maar geef het wat je genomen hebt.daarmee wil ik niks zeggen in een oordeel naar de lezers van mij epistel, maar wil ik wel zeggen dat

  • als jij de straks als het mag de deur uit stapt als ondernemer je eens kan nadenken over je levensstijl en dus ook over je ondernemersstijl.
  • als jij als mens en ondernemer echt gaat bewust worden van je eigen – blik op ethiek – dat je anders GAAT ondernemen
  • als jij nu deze periode een DURFT af te stappen van dat wat je al altijd hebt gedaan, dat je een grote stap hebt gezet naar de echte toekomst.
  • als jij dat gaat doen, komen er nog andere die het ook gaan doen en zo verder en zo voort.

eigenlijk is het zo simpel als wat ALS je er bewust van bent.als we blijven eten van bushmeat in de wereld – het eten van dieren vanuit de natuur – dan gaan we niet alleen deze crisis moeten over leven maar nog zovelen na deze cirsis.en dan stel ik me de vraag;

  • gaan we dan alle dieren die de mens kunnen ziek maken ook in één klap wegvegen en zo de biodiversiteit weer om zeep helpen?

wel deze zienswijze verschilt echt niet veel van ondernemen.de taal die de marketing ons in heeft gefluisterd is er al helemaal in gebakken en we lopen allemaal als een kudde schapen mee achter de herder van ons leven.

  • met veel respect voor de prachtige schapen maar is dit echt wel de les die we nu moeten leren?

hoe dom kan je zijn als ondernemer!daar kàn je het verschil nooit in maken!

  • of je hebt geluk als ram als je herder je aanzien heeft voor een ooi en je bij de hele bende ooien heeft gezet die je allemaal hebt kunnen bezwangeren en nu alle andere rammen aan de kant heeft geschoven – bron Kemp vzw

wanneer je als een schaap gaat ondernemen kan dat voor een tijdje en dan zal je weer moeten herzien door de parasieten en virussen die in je pels gaan wonen…dàt is wat er nu gebeurd.wij als mens, ja u en ik, hebben gedacht dat we het allerbeste en slimste waren en hebben ons met al ons ‘ondernemen’ en ons menselijke ego boven de natuurkrachten gezet.wie maakt zich nu echt druk dat in de noordpool de permafrost in snel snel snel snel snel tempo is aan het smelten?

  • dat is wel letterlijk de grond onder je voeten zien wegzakken hé

wie oh wie?wie oh wie is nu bezig met zijn energetische eigenheid af te stemmen op net dat wat de natuur ons nu in ons gezicht smijt?wie oh wie heeft eens verder dan zijn neus nagedacht die vernieuwend hij/zij kan gaan ondernemen zonder wat extra euro te geven aan een goed doel met de centen die hij heeft verdiend?wie oh wie gaan in de toekomst echt met zijn energetische kwaliteiten iets ethisch ondernemen vanuit zijn of haar ethische visie en missie – en niet als schaap in de grote wereldse kudde? kijk dàt zegt de natuur ons, omdat ze kwaad is op ons.en ik zal je nog eens wat verklappen;

  • als we het nu niet leren dan volgt er op korte termijn de volgen ramp
  • als we het dan niet leren de volgende
  • als we het dan niet leren nog ééntje
  • als we het dan niet leren nog en nog ééntje
  • als we het dan…

NIET LEREN!zo simpel ist!ethisch ondernemen doe je door eens diep in jezelf te gaan – zien, voelen, proeven, ruiken, voelen, horen – om je evenwichtig te kunnen voortbewegen en met jezelf in het reine te komen staan in het ondernemerschap.en als we dat kunnen, dan kunnen we weer op een normale manier kijken naar ik en jij en wij en de natuur.ONS LEVEN ALS WE….

Mala’s maken voor…

All-focus

het verhaal om een mala te maken en te gebruiken is zo bijzonder.

neem dan ook nog eens de betekenis van de stenen erbij en het maakt me nog blijer.

elke mala die door mijn handen gaat heeft een verhaal.

deze bruine is volgens de ‘regels van de kunst’ en het gevoel voor schoonheid van de maker gemaakt.

All-focus

Deze idem.

All-focus

deze is ook volgens de regels van een polsmala gemaakt, maar ik heb er iets extra aan toegevoegd.

Door hem ook verstelbaar te maken kan je er je hoofd doorkrijgen – allé mijn hoofd toch – en kan je deze ook gebruiken als ketting.

en zo blijven we doorgaan…

zo boeiend om te doen!

& allemaal geknoopt, ook de armbandjes en zelf gemaakt natuurlijk!

Goeie morgen

NU schijnt de morgen zon weer op mijn werktafel – de living tafel die ik heb ingepalmd
het plekje aan de achterraam met uitzicht op de achtertuin(tje)

ik verheug me er elke morgen op.
elke morgen een sprankel, elke morgen een vleugje zonneschijn op mij en mijn werktafel.

en elke morgen een ‘goeie dag groet’.

ik heb net al een uur dagboek schrijven achter de rug, iets dat mij enorm maar dan ook enorm helpt met verwerken, want dat is het toch nog hoor, zo een westie moeten afgeven verdomme het hakt er diep in. Het is behoorlijk intens en het is net alsof het rouwen veel ‘dieper’ gebeurd als een mens.

sorry dat ik het zo schrijf, ons Fien was er dan ook altijd bij! en dat heb je niet met je familie, zelfs niet met je partner en zelfs niet bij je kinderen.

dieren waarvoor je kiest, die je heel bewust in huis haalt om bij je te zijn en er zo veel als je kan voor doet, die dan wegvallen, ja het is voor mij persoonlijk een heel heel intens rouwen.
– maar dat komt waarschijnlijk ook door mijn asperger aspect –

gisteren vertelde ik over het hondje – Joyceke – dat bij ons is geweest en waar ons Fientje me ‘beelden’ van geeft.
dankzij Mickey heb ik gisteren gehoord dat Joyceke – ons Joycke – waarschijnlijk volgende week moet bevallen, en dus niet naar hier kan komen.

al zijn alle hondjes die we in huis hebben gehad nabij aan mijn hart, Joyceke, Sterre, Lovertje en als laatste Angie. Joyce en Sterre hebben we 2x 8 weken bij ons gehad en dat schept een band hoor. Als ze me nu zien – vooral Sterre met haar explosief karakter vliegt op me af en wil alleen maar heel dicht bij mij zijn. Joyceke had een rustig karakter, zo als ons Fientje meer, die twee hadden meteen een klik!

(ik persoonlijk had een enorme klik met Sterre, goh Sterre toch😉… tot snel meisje)

en nu – na de crisis – als de grenzen weer open gaan en we weer kunnen rijden gaan we dus een meisje halen die we nu nog niet kennen!
een meisje van NU 3 maanden oud.

over de naam is hier nog wel wat over en weer gepraat. Fenna valt af, een Fiona wat – wit – betekend kan ook niet want zo noemt onze poes – dat we niet wisten dat het die betekenis had – dus ja, nog even kijken hoe haar kennelnaam is, misschien houden we die wel?!

maar één ding is heel zeker, ons Fien heeft me – verfijnd – in alle alle zin – zelfs mijn voedingspatroon is aan het veranderen!

dan vraag je je soms toch af, waarom had ze daarvoor moeten sterven?! – tja het hoort bij het leven hé.

nu sluiten we dus ook echt een periode af.
en begint er een nieuwe, een hele nieuwe periode.
er is meer dan ooit een voor en een na periode.

en dat zal voor altijd zo zijn.
en dat hoort erbij, voor altijd in mijn hart.

Lieve Fien, ik dank je zo erg voor alles wat je me hebt gegeven en wat je mij nu nog steeds geeft.
op een heel andere manier maar even intens als toen je er nog was.

Veel liefs Fientje…
xxx

Voelen in verfijning – dankjewel Fienemientje xxx

ik ben geen thee mens, ik heb het nu al zo dikwijls geprobeerd en nee, het lukt niet…

maar daar schrijf ik niet voor op deze mooie morgen.

ik schrijf je omdat er iets moois aan het gebeuren is;
maar misschien heb ik daar hulp voor nodig die ook Jo en Maria kennen van de kennel van ons Fientje.

ons Fientje stuur me namelijk al een 10 dagen door welk ‘hondje’ we het best zouden nemen.
JA IDD.
JA IDD

en het is Joyce!
– ja het beste vriendinnetje van ons Fien toen ze hier in huis waren –

Joyce is nu al ongeveer 4 jaar en leeft bij Jo en Maria.
ik weet nu niet goed hoe ik dit moet vertellen misschien kan iemand me helpen die Jo en Maria kent…

ik zal je zeggen wat er eigenlijk gebeurd is na het overlijden van ons Fien.
ons Fien heeft me laten voelen wat voor mij als baasje van dieren en als mens zo belangrijk is en dat is LUISTEREN !

door de ontmoeting van Liliane van Laudire heb ik een soort ‘bevestiging’ gekregen van dat wat ik al kon, maar nu blijkbaar ook voor en door ons Fientje.

het is hier ook echt zo dat ik dichter bij mijn LUISTEREN ben gekomen door te rouwen – en vandaag is het even zwaar weer, ik ben stil aan het rouwen en heb er hartpijn van – het rouwen werpt je terug naar je pure eigenheid en dat is voor mij al geweten, maar nu maakt ons Fientje er een soort – verfijnde – horen en voelen van.

als ik het voel, en ik ga het uitzenden dan heb ik al een paar dagen – soms maanden – erover gevoeld en nog eens gevoeld tot het werkelijk blijft in mijn zijn en dàn pas ga ik het vertellen.

dus nee het is niet van vandaag.

maar je weet ook als je die ‘dingen’ aanvoelt, hoort en ook zo beleefd dat er een universele wet is die mee gaat spelen en dus hier ook zo, mensen geloven dat dikwijls niet en dus moet je dit in mensen taal aanpakken hé…

wij gaan een nieuw hondje kopen… en het is Joyceke die hier een plaatsje heeft en ons Fien geeft me er dagdagelijks beelden van…

Ja en nu?
Universum kan je me helpen?
en nee het is niet de bedoeling om met Joyce te gaan kweken, tenzij als Jo het wenst, maar ik heb die intentie niet…

pfffwww het is er uit.
toch wel heftig als je zo ineens gaat uitkomen voor dat wat je kan, maar toch niet zo alledaags is…

ik dank Liliane van Laudire voor de steun en de bevestiging, en nu op naar het toeval…

https://www.facebook.com/laudire.eu/

BREATHING LIFE INTO THE LIVING

BREATHING LIFE INTO THE LIVING

“Death is creeping closer than usual right now. It is filling our minds, our ears and our screens. Many people are passing, Ebola [corona] fear is raging, systems and structures are crumbling. If you have felt depressed, heavy, confused or irritated, it is a natural response.

This is our great underwater passing, this is the plunge into the dark sea. We will be born again from these sacred waters, but first we must face our fears. Loss, change, endings — these are all forms of death, and they all do one clear thing: they remind us that we are not in control. This terrifies us, doesn’t it? To think that there are forces greater than us over which we have no power?

This is why close proximity to death brings up so much from the subconscious. It is happening now. It is calling out our shadows. You would do well to sit quietly and listen. Be with your feelings. Don’t deny them and don’t run from them. Do not label yourself as broken or wrong. Just be present to what is happening. In our avoidance of death, we have lost an important part of life. We have lost an intimate understanding of our natural selves.

The death cycle will take you closer to your wild parts, the ancient ones, the parts that know death well. And they will tell you more about yourself than any book or master. What else but death can make you so fiercely aware of what truly matters?

Let it shake you from your slumber. Let it remind you that you are part of a great and grand design, something much, much bigger than you alone. Let it teach you gratitude. Let it teach you love. Let it press deeply into your heart the blessing of each breath, each embrace, each moment we are here. It is this that death does best: It breathes life into the living.”

~Jessica Hesser

https://www.facebook.com/Nunqui.soulcoaching/