ILMA Rosewood LEEFT

soms gebeurd het!

je zit al een aantal maanden op een spoor…

je denk aan samen…

je zet iets op….

omdat je denkt – niet meer alleen –

je gaat wel alleen, en je beleefd dat alleen ook gaat, zelfs kracht geeft…

je gaat alleen maar wel met de juiste steun!

een steun van vlees en bloed…

en dat is alleen, alleen maar wel met een zacht welzijns kussen dicht bij je en een dekentje van wijsheid over je.

dan ga je op trainingsdag

je gaat voor een antwoord

even later krijg je het antwoord

je bent ook hier weer niet alleen

en dan beslis je

ik ga toch alleen

en later samen

maar eerst alleen!

en dan kom je thuis

je slaapt die nacht echt minder goed

je staat op, je begint de reis – de aanpassingen – de oefeningen in te vullen en aan te vullen –

de aanpassingen zetten zich door

je gaat opruimen, je gaat opruimen en blijft opruimen

de stapstenen die je hebt aangelegd liggen achter je

je gaat de stapstenen hergebruiken ze meer op maat maken en weer voor je aanleggen

om op nieuw op te stappen

en dan krijg je een ommezwaai

nee niet zomaar

maar gewoon

omdat je jarig bent

geweest

en nu weet

nu is het tijd

om te vertrekken

met dat wat je hebt en wat je bent…

geboren worden…

binnen een uur zit ik in de wagen op naar een avontuur…

Maar vandaag is wel de dag dat het avontuur al 46 jaar geleden begon.

Ik heb veel verloren de laatste jaren, op heel veel vlakken, ik heb ook veel geleerd en heb heel sterk moeten gaan staan in mijn schoenen om verder te doen en mijn kop niet te laten hangen.

In die jaren heb ik 1 ding geleerd LEEF en daarvoor kies ik.

Er is geen grens, alleen de grens die jij in je gedachten laat doorspelen, er is geen grens aan la je mogelijkheden, alleen die die je moet overwinnen.

Al die overwinningen die maken dat je er kan ‘gaan staan’, en dat kan niemand meer afnemen.

Ik heb het afgelopen jaar het allerbeste van mezelf gegeven, zeer uitdrukkelijke keuzes gemaakt en niet altijd de gewenste voor mijn omgeving.

Maar wel die waarvan ik het beste in mezelf kon laten zien.

Ik moet eerlijk zeggen, deze verjaardag is er toch ééntje in mineur, ik heb echt té veel verloren. Dierbare, lichamelijke essentiële organen, en dit door gewoon zeer veel van mezelf te vragen en mezelf op fysiek vlak uit te putten.

Maar ik heb ook veel gekregen, dankjewel voor die prachtige dingen!

Ik ben 10 vandaag en dit wil echt zeggen dat ik helemaal terug opnieuw mag beginnen met LEVEN –

En ja ik vier niet echt vandaag, maar ik ga met alles wat ik heb en kan wel een nieuw avontuur te gemoed !

Ook dat avontuur zal niet over rozen gaan, maar elke roos en elke prik zal ik wel BELEEFD hebben deze keer!

Wat wel is – die levenslessen – die nemen ze nooit meer af!

vandaag is een dag zoals gisteren

ik heb de laatste weken kei hard gewerkt aan de twee andere websites die ik beheer en kei hard gewerkt aan de fb pagina die ik beheer en waarmee ik de warmste week – in mijn geval maanden – aan het invullen ben.

ik heb een ebook geschreven – wat na een diagnose autisme – vorige week, ik heb de sites aangepast omdat ik een coach onder de arm heb genomen om mijn methode en mijn model goed op de markt te kunnen brengen.

ik heb de afgelopen weken al training gegeven over – wat is autisme – en heb in de training met mijn model gewerkt, en ook hier weer, het werkt !

ik heb verschillende schrijnende verhalen gehoord en heb HOOP opgestart en ben van start gegaan met twee prachtige vrouwen waarmee ik een educatieve, professionele en gezellige toekomst wil mee opbouwen.

ik heb verschillende artikels geschreven over praten over gevoelens met kinderen, en heb een artikel geschreven over isolement.

ik heb vandaag een heel waardevol artikel – in het klad – geschreven over emotie regulatie en nog eens praten met kinderen & jongeren…

ik heb een wonderlijke verbonden ontmoeting gehad met ResetT een prachtvrouw die met ass jongeren en volwassenen de Sahara en de bergen van Marokko in trekt, het klikt ongelooflijk! joepie!!!!

en we hebben een huwelijksverjaardag – gisteren 12 jaar getrouwd en vandaag de verjaardag van mijn man – 52 jaar – we zijn 19 jaar samen volgende maand –

maar weet je wat, ik wil er zo graag gaan staan met wat ik kan, omdat ik rond me verschillende mensen rond me zie beginnen – met mensen werken – en ik mijn bedenkingen heb van zoveel…

ik hoor van mijn dierbare vrienden die ook met mijn onderwerpen bezig zijn dat ik het ook kan, wat andere doen, en dat is toch dubbel omdat ik niet als auti coach wil starten maar het wel doen in die zin – ik door mijn specialisatie – psycho educatie – ook wel goed moet weten wat coachen is en dus ook wel door dit te doen een coaching vraag krijg, dàn ga ik het dus wel doen!

ik ga wel voor kwaliteit, en kwaliteit kost geld, de voorbereidingen, de zelf training en het eigen inzicht voor je gaat beginnen vind ik nog steeds zo belangrijk dat ik er soms mee bezig blijf en niet naar buiten kom met dat wat ik weet, ken, kan en heb ervaren…

ja het punt is nu dat ik een goeie zeer gespecialiseerde business coach onder de arm heb genomen. die kost me handen vol geld, maar brengt me ook veel.

ondernemen met autisme is niet niks, ik moet de taal leren, het is niet zo vanzelfsprekend voor mij, maar het is nét die taal dat me sterk maakt en die mijn eigen kracht is.

communicatie, alles is communicatie! alles echt alles.

zichtbaar en onzichtbaar.

ik werk ook met de vergeten taal om daardoor de communicatie op gang te brengen, en zo een taal te spreken die je inzichten geeft en met die inzichten aan de slag kan in de rol waarin je ze wenst te gebruiken en dan die inzichten verbreden naar uitzichten en dit proces alsmaar te versterken.

return on investment op lange termijn, ja op lange termijn, ga daar maar eens mee naar een bedrijf. want daar wil ik naartoe met mijn model!

het is echt tijd om ook in euro’s te zien wat ik waard ben en wat mijn model waard is. het is echt tijd dat mijn methode op de markt komt en door coachen en begeleiders gaat gebruikt worden.

het is tijd om mijn licht door te geven!

en dat is iets waar ik nu al heel hard heb aan gewerkt en in 2020 heb ik een hoop materiaal dat ik in het afgelopen jaar heb ontwikkeld, gefinancierd, bestudeerd en heb uitgewerkt tot iets dat werkt dat ik in de eerste maanden van 2020 alleen daarvan kan ‘leven’ en dat met wat ROI voor mezelf.

ja want nu weet ik dat het goed genoeg is en dat mijn drive me toch verder gaat drijven naar daar waar ik wens te stappen en te gaan staan.

waardevol en kwaliteitsvol, ja ook eigenzinnig en heel creatief, heel zeker dat, als mezelf en met autisme.

en als ze me weer afwijzen dan geven ze me alleen nog meer drive om verder te gaan …

dat is wat ik ga doen, nu maar zeker de komende maanden!

en wie zicht nu afvraagt wat ik heb geschreven hier kan je alles vinden!

mijn professionele website
mijn educatieve website

en hier blijf ik bloggen!

helaas met wat minder tijd om jullie blogs te lezen maar ik lees wel mee hoor, ik maak nog tijd voor me -time –

veel liefs allemaal!

Sander schreef me dit;

Woorden zijn maar woorden tot ze je verder brengen.

Sander Videler

Woorden zijn maar woorden, tot ze je verder brengen.

Mijn lijf viel stil, mijn oren hoorden de woorden.

Ja als ik luisterde en ging goed luisteren, dan hoorde ik die woorden, maar van waaruit dan?

Beyond the horizon of the place we lived when we were young

In a world of magnets and miracles

Pink Floyd

Sander schreef me ook wat hij wenste in de laatste maanden van dit jaar en de eerste maanden van volgend jaar.

Hij luisterde, schreef, beschreef de woorden die hem deden veranderen.

Ik las die woorden, ik hoorde van hem die woorden, ik gaf hem een knuffel en deed een virtuele knuffel en een warme groet.

In de hoop dat al die woorden iets gingen veranderen, in mezelf en in hem tegelijkertijd.

Zoals het universum ze kan doorgeven.

Ik ken mezelf, ik weet het vandaag, maar wat is er dan morgen?

Sander schreef me;

Kom je mee ontdekken Esther?

The grass was greener
The light was brighter
When friends surrounded
The nights of wonder

Pink Floyd

Ik keek naar zijn verhaal in 10 delen!

En ik schreef;

Ja!

The grass was greener
The light was brighter
The taste was sweeter
The nights of wonder
With friends surrounded
The dawn mist glowing
The water flowing
The endless river

Forever and ever

Pink Floyd

Sander schreef

Dankjewel!

https://www.sandervideler.com/zelfontwikkeling/

Ben je nu nieuwsgierig ga eens kijken op zijn website!

http://www.sandervideler.com – zelfontwikkeling.

En daar ga je mij ook tegenkomen!

En verder geniet van

High Hopes – mijn lijflied heel veel jaren –

het is tijd!

ik heb een coach onder de arm genomen, een coach die me leert hoe ‘wij’ in 2020 de wereld in gaan als ondernemer.

ja ik ga nu 4 maanden ondergedompeld worden in hoe je – je zaken – in de wereld gaat zetten.

en ja wie me kent weet dat ik ambitieus ben, ook als dat een woord dat een bijklank heeft, yes ik weet het, maar ik kan dat niet onder stoelen of banken steken dat ik een drive heb en die drive van authenticiteit wil ik in de wereld zetten.

mijn rugzak zit al tallen jaren vol van alles wat er op mega mindy gewijs wil uit komen…

stapje voor stapje zei iemand me vanmorgen. ze is vergeten dat ik al meer dan 20 jaar stapjes ben aan het zetten en in die tijd heb ik de rugzak gevuld met dat waarmee ik nu naar buiten ga komen.

wel IN stapjes maar niet meer MET stapjes… knipoog –

daarom is het hier zo rustig maar via de andere kanalen via sociale media druk !

en dus vrienden en volgers hier

HET IS MIJN TIJD ik ga!

knipoog