Mijn beeld van morgen

mijn morgen in beeld.

ik deel dit omdat vanaf deze week veel gaat ‘veranderen’…voor jullie niet echt zichtbaar voor mij persoonlijk wel voelbaar en binnen x aantal maanden wel zichtbaar. alles gaat voorbij.

zo heb ik gisteren mijn mala uit elkaar geknipt, bepaalde edelstenen zijn door mezelf opgebruikt om nog verder te dragen.de tassel klopt van kleur niet meer, mijn mala heeft en geeft nog steeds zijn sterkte af, maar nu in een iets andere verbondenheid.

eigenlijk is het allemaal zo simpel!

ik heb nu 6 maanden heel actief aan het revalideren geweest op veel verschillende niveaus – mentaal, fysiek en in mijn energetisch lichaam – dat alles heel aards in het NU een eenheid is geworden. nog fragiel maar wel sterk – aanwezig – vanuit mijn bekken en mijn heup – = mijn nectar – zoals mijn healer het gisteren benoemde.

– OHHHHH Esther welk werk heb jij gedaan?! welke stroming heb jij bij?! 🥳

– van een hoger bewuste en hoog aanvoelende soms zelfs verdwalende ziel – naar een hele aardse zelfbewuste vanuit eigen bron levende – vanuit eigen nectar – vrouw in het NU levend. met het behouden van mijn eigenschappen in het hoger bewuste hoog aanvoelende en vertalende eigenschap – die ik in mijn mala’s gebruik – maar dit wel vanuit een sterke geaardheid en met bewust energetisch aanvoelen van de energetische wereld om ons heen.

DAT is werk van een leven! Dit KAN je niet doen op 123!

Het is veel investeren, letterlijk en figuurlijk. gecombineerd met de nodige kennis en bewustzijn en vooral van ZIJN…maar ook zoals Jung het beschrijft – van de hergeboorte – in de leeftijdsgroep waar ik in zit.

wat heeft dit nu met mijn werk als mala maker te maken?

wel vorig jaar verkocht ik op 4/03/2020 mijn eerste bohoketting. zo noemde ik die ketting toen.

vorig jaar verkocht ik de eerste ‘mala’.🥰

toen!

toen was ik wie ik was en was ik inderdaad de weg ingeslagen die ik graag nog lang bewandel. maar toen is nu helemaal niet meer!

nu ben ik nog steeds in een transformatie & weet van mezelf dat ik aan het einde ben van één van de belangrijkste reizen in een mensenleven.

mijn laatste mala was in het begin veel te krachtig voor mij, ik heb hem ongeveer een half jaar gedragen en nu krijgt hij vandaag een nieuw begin. hij heeft me mee gebracht op mijn reis naar dit doel en me zelfvertrouwen gegeven op die weg naar mijn eigenste ZIJN.

niets meer niets minder.

maar zoals je weet – alles gaat voorbij -onze dieren spiegelen heel goed wat er aan de hand is hier in huis.

verbroedering in het samenzijn, maar niet in het samen ZIJN –

🥰
😇
🙏

de korte halsketting is er ééntje van granaat, morganiet en robijn.

gisteren moest ik aan de slag met zijden draad omdat mijn knoopdraad veel te dik was om door het geboorde gaatje te duwen van de prachtige granaat parels.

🙏

dat alleen al zegt boekdelen en is een absolute synchronie waarom ik die korte halsketting moest maken. de zijden rijgdraad is zacht en heel fijn, glad en prachtig glinsterend, met een fijne naald reeg ik en knoopte ik mijn korte halsketting. heel andere benadering in het maken van een edelstenen juweel als een Chinese of Japanse knoopdraad.

ik worstelde even met de zachtheid, met de gladheid en moest meermaals diep ademen om bij mezelf te blijven en heel gericht te blijven rijgen. op een uurtje was het af.ik wenste echt NU – bijna een week na de aankoop van de granaat parels en robijn hanger – echt over te gaan tot het dragen van mijn juweel.

maar iets lukte niet echt, het einde…

het einde

het einde van een nieuw begin…

ik heb deze nacht gedroomd dat ze vanuit Spanje mij kwamen interviewen over mijn mala werk en waarom ik mala werk doe.er kwam van alles tussen ik begon aan mijn verhaal en moest weer stoppen omdat ‘ze gingen eten’ en dan weer opstarten en dan weer stoppen…snel wat foto’s nemen zonder mooie kleding aan – in mijn beleving – en dan vertrokken ze zonder een volledig verhaal van mij als mala maker maar wel met prachtige uitvoerig uitgekozen foto’s van mijn werken als mala maker…

wel dàt zegt nu echt alles!

het is allemaal niet voor niks dat dit allemaal binnen een aantal dagen zich afspeelt.

of beter

” Waar jouw angst is daar ligt jouw taak.”

CG Jung

levensadem

vorige week woensdag zat ik op een strandduin te kijken naar de hond en onze zoon. hij rollend van de duin af, onze hond springend naar hem toe.

ik keek en zat en keek en zat daar gewoon op de duin…geen enkel gevoel van opgejaagdheid geen enkel moment dat ik door de wind, de schaduw, het koude zand onder mijn poep, geen enkel moment had ik iets in me dat me deed opstaan.

ik stond niet op.

ik zat daar, dacht aan niets alleen daar waar ik zat en wat ik zag. dàt moment is voor mij waarschijnlijk achteraf gezien een kantelmoment geweest.

ergens onderweg naar ‘huis’ ben ik veranderd van ‘zijn’. het zijnspunt van leven, van innerlijk leven, heel diep innerlijk leven, een eenheidsgevoel zelfs.

éénheid met de natuur, diep in me zo noodzakelijk om me mezelf goed te voelen. ik voelde me mezelf zijn, simpel en heel eenvoudig tegelijkertijd zo veel ‘omvattend’. onbewust ben ik daar toen – ook al was dat de bedoeling van me om aan de zee weer even te ‘her – programmeren’ te voelen vooral TE VOELEN wat ik nodig heb, dàt vooral, niet denken – want dat is er een andere klank te horen, met andere woorden – maar wel te voelen, diep in de ademhaling en diep met de voeten in de aarde – ook al zaten ze in mijn fanatische Walkin Shoes met nieuwe steunzolen – dààr heb ik mijn nieuwe ‘oude’ adem gevonden!

het heeft weer veel te maken met wat ik als klein kind wenste te worden – schrijver – .toen ik leerde ‘schrijven’ zagen de meeste leerkrachten en mijn ouders en de bijlesleerkrachten en de hulpverleners dat ik – niet kon schrijven – toch is dit altijd een stem geweest die in me bleef roepen, en telkens als ik rustig ben en een natuurlijke éénheid in de natuur beleef hoor ik die stem in me en zegt mijn lichaam dàt wat het beste bij me past.de schrijver in me schrijft over het leven beleven in de natuur, de zee, die bijzondere ontmoeting met dàt goed gesprek, die kraanvogelbeleving van 1000den kraanvogels te spotten met verrekijker en telescoop samen met mijn man in een diepe verbondenheid zonder woorden…

dààr ligt mijn leven, dààr wil ik leven, met alles wat ik al doe, met de mensen waarvoor ik wil werken, met de woorden, de natuur, de vogels en mijn gezin bij me en in mijn levensadem.

reizen hoort erbij, al gaat het niet echt ver meer en heeft het steeds een rode draad, kraanvogels, zwaluwen, roofvogels, vlinders, libellen…kortom alle natuur elementen die ik meeneem in mijn werk als mala maker, als schrijver, als mama, als echtgenoot en als vrouw.

wie ik ben innerlijk is niet diegene die ik ben geweest een paar maanden geleden.- om het in Jungiaanse termen te zeggen ‘de hergeboorte tijd’ is aan het uitbollen. we gaan tenslotte naar de 50 ik heb die hergeboorte tijd heel intens en zeer bewust in mijn zijnsbewustzijn geïmplementeerd en uitgepuurd in alle mogelijke vormen.

20 jaar geleden zag ik voor het eerst de kraanvogels in Lac du Der, samen met mijn man, en nog andere mensen…ik kocht nadien alle boeken die ik kon vinden over kraanvogels, ik knipte alles uit over de kraanvogel en vogels. ze doen iets me me.nu ik een periode van 8 jaar heel bewust aan het afsluiten ben voel ik waar ik mijn tijd aan ga besteden.

dit weekend rij ik terug, naar de kraanvogels.

maandag zit ik hier weer op deze plaats en ga ik beginnen aan dat waar ik al mee bezig was, alleen iets anders en alleen als ik overtuigd ben dat ik – een rivier kan verleggen – in iemand zijn leven, dàn alleen kom ik buiten als coach en mentor -.en verder schrijf ik mijn boek…

Kraanvogels in de lucht

https://www.ostbelgien.eu/nl/beleven/ontdekken/panorama-borden/medell-depertzberg

Ik kwam van de zee met de zoon en ging de dag daarna met ons samen naar de kraanvogeltrek.

In de Oostkantons

Weet je wat de afgelopen dagen zo bijzonder hebben gemaakt?

een aantal dingen,

1 de natuur

2 de beleving

3 de passie

4 samen

5 de ontmoetingen

Dàt is de samenvatting van de hele vakantie.

Het is bijzonder te noemen, wandelaars aan zee met honden krijgen contact, maar ook twitchers onder elkaar zijn plots een gemeenschap als er zoals bij de kraanvogeltrek de afgelopen dagen.

We hadden nooit zoveel kraanvogels op trek kunnen zien als we niet aangesloten waren bij verschillende groepen die waarnemingen posten, kleinere groepen die samen allerlei vogels spotten en dit delen, en ook voorspellingen doen.

Zo zijn er mensen die zeer professioneel vrijwillig bezig zijn met vogeltrek en dus ook de afgelopen week zeer actief waren vanaf 7 uur in de morgen – je kon je klok er op juist zetten zo stipt waren ze https://www.facebook.com/kraanvogeltrek.

Die groep heeft ons zoveel al gegeven nu we niet naar Frankrijk kunnen en ook niet naar Duitsland kunnen wat we normaal wel doen maar niet elk jaar.

Zo hebben we elke dag een studie gedaan, jawel zelfs met kompas in een pracht gebied dat we nog moeten leren kennen.

De Oostkantons.

Via mijn man zijn Geelse vogelvrienden konden we een prachtige plaats leren kennen en zo hebben we dit weekend op 2 prachtige plaatsen waarnemingen van kraanvogels mogen beleven om letterlijk U tegen te zeggen.

We hebben Büllingen leren kennen en Amel, schitterende waarnemingen. Op zaterdag hebben ik en mijn man ongeveer 500 à 600 waarnemingen gehad, waaronder een groep vlak boven ons hoofd. Op zondag had ik een pracht waarneming bij de auto – aan het inladen bij onze overnachtingslodge https://snowview-lodge.business.site/ van een klein groepje kranen maar je kon wel het geluid van hun vleugelslag horen, niet alleen hun typische geroep.

Op weg naar huis hebben we nog verschillende grote groepen gezien over de autostrade en toen we thuis kwamen bijna recht over ons huis een 60tal in een prachtige V.

Het is leven voor mij, ik voel altijd heel erg dat ik puur LEEF, de hele beleving van de trek van de kraanvogels – en sommige andere vogels ook – maar vooral de kraanvogels dat is toch iets dat je je blijft herinneren.

De eerste keer was 20 jaar geleden met mijn man en zijn broer en onze nieuwe Skoda – toen – een 6 uur durende rit naar Lac du Der voor een paar dagen.

Een langgerekte beleving van puur natuurlijke waarnemingen.

Dàt is mijn leven, nu weer en wat het nu zo bijzonder maakt, je leert je eigen land beter kennen, wouw ik ben verliefd aan het worden op de Ooskantons. – ik kon er al iets van proeven door vaak in Schimmert, Heerlen en Wittem te zitten, dus ik kende het begin van de streek al vanuit Nederland, maar nu al een paar keer in de Oostkantons te zijn geweest, dan ben je gewoon verkocht!

Ik heb genoten van alles, van ALLES !

HEERLIJK de kraanvogeltrek in de Oostkantons en de overnachting bij een Nederlandse Fries – knipoog – die ook veel wist over d Tibetaanse mala’s en de reizen naar Tibet en de Himalaya…

Of hoe de vogels ons de wereld laten zien – knipoog –

Nee eerlijk, heb jij een idee wat dat met me doet?

met deze muziek in je achterhoofd

Dan weet je waarom ik LEEF!

Noot

ja ik heb een fantastische week achter de rug, dicht bij de natuur en met mijn gezin, mijn zoon mijn man en onze westie, het was een herinnering om nooit te vergeten…

Loslaten, veel niet meer bedenken…

Na 8 maanden en na 6 maanden revalidatie ben ik niet meer die die ik was voor mijn val.

nee helemaal niet.

ik heb op professioneel vlak zoveel losgelaten, je kan je dat moeilijk voorstellen als je me kent.

ik ben gedoken in het – waarom – het gedrag er was.

dat heeft me inzichten gegeven om U tegen te zeggen.

ik was zo ambitieus en liet me drijven in die onrealistische drive, die misschien wel realistisch was, maar wel betekende dat mijn lijf er onderdoor ging.

ik was zo misnoegd over de wereld waarin ik professioneel mijn plaats in wilde ‘veroveren’ dat het vechten werd en dat ondermijnde helemaal mijn mentale gezondheid.

ik was zo verbolgen over de ‘uitgekraamde’ teksten en filmpjes die ik van ‘collega’s’ zag – en ook soms moest gaan oplossen als het over autisme ging trouwens – dat ik me zo kon opwinden van miserie en onverklaarbare oogklep werkende coachen…

ik was, en dat ben ik nu niet meer…

ik ben rustiger geworden na mijn val op 8 juli 2020 en nu na een hele intense revalidatie van enkels, knie en vooral heup.

  • als je weet dat je bekken en heup de ‘kelk’ is die je draagt maar ook die waarin je moederkracht zit, je levenskracht, dan weet je wel wie je moet gaan helen om verder te kunnen in je leven met een fijne balans voor lichaam, mind en geest…

ik moest gaan waar mijn pijn zat, ik moest de pijn beleven tot op het bot, ik moest aanvaarden en ik moest alles wat ik had en wat ik heb en wat ik met me meedraag en uitrol in de ogen kijken, fysiek beleven, de achterkant ervan bestuderen en integreren, ik moest mijn eigen kracht inzetten, moest dat ik balans doen en ik heb het gedaan!

ook al ben ik ervoor sterk in mijn nieuwe wandelschoenen moeten gaan staan! – nee ik heb geen last gehad van zand in mijn schoenen en tussen mijn tenen – door de zorgvuldige uitgekozen wandelschoenen die ik vrijdag kocht om vanaf maandag aan het strand de wandelingen te doen die zo nodig waren…

ik deed gisteren morgen een gesprek met geven maar ook met een vraag tot compensatie.

ik vertelde de feiten – koud – geen internet – niet voldoende warm water om te douchen – en vandaag leverde mij dit gesprek 50€ compensatie op.

ik vertelde de feiten – zeer goed gepoetst – rustig heel rustig verblijf – aangenaam vakantiepark – vlak bij de zee aan het prachtig strand in Bredene.

de vrouw achter de bali was vriendelijk, ook al bracht ze me even uit evenwicht door heel persoonlijk te reageren, ik somde gewoon op wat was en aantoonbaar was.

zo, niks meer niks minder.

ik ben exact 8 jaar geleden begonnen met Jungiaanse therapie bij Sander, en nu door de coachingen bij Ann kan ik zeggen, ik heb vorm aangenomen.

8 jaar training in vorm aannemen, grenzen stellen, loslaten, aanvaarden en veel schaduwwerk kan ik nu de vruchten ervan plukken, ik doe het op mijn manier en ja op een heel menselijke manier, zoals ik de mens zie, eender wie.

ik kan zeggen dat ik nu begin aan het – nieuwe begin – waaraan ik al jaren werk – kei hard werk – en nu kan ik eindelijk zeggen LEEF Esther leef dicht bij je hart en vanuit je hart…

hoe schoon is dat, ik voel vrede en een soort éénheid in mijn diepere laag van zijn…

ja zoiets – ik moet glimlachen bij de bovenste zin, want ik schrijf het hier zwart op wit en dat doet wel iets met mezelf.

vandaag heb ik nog een coaching, met een mama, een vriendin en een zoon omdat ik goed weet dat het werk dat ik doe werkelijk vanuit mijn hart komt en ik graag mee werk aan hun welzijn.

en dàn pak ik opnieuw in om naar de kraanvogels te trekken die hier even overvliegen naar hun broedgebieden.

zonder een grens over te steken – hahaha inside joke – en knipoog…

nieuwe maan 11/02/2021

ik moest weer veel boeken hebben gisteren rondom me om deze blog te schrijven – van mezelf – alsof ik een studie moest afronden om deze blog te schrijven.

ik liet het vandaag even los met boodschappen doen en een bezoekje bij mijn ouders – mijn enige contact buiten mijn bubbel -ik ging onze zoon halen aan de school, klapte de pc open na het thuiskomen en schreef uit te losse pols deze blog!

yes ik ben best trots!

https://kasrymalas.com/2021/02/11/nieuwe-maan-11-02-2021/