Pesten en gepest worden…

We zijn beide slachtoffer, wist je dat?

Nooit is pesten en gepest worden zo complex geworden als in deze tijd.

Vroeger was het alleen als je buiten kwam, nu kan je in je eigen veilig bedje al heel erg geraakt worden.

Dat is niet van alle tijden!

ZEKER niet!

Waar het mee te maken heeft, er zijn zoveel redenen en 1 van de redenen is – anders zijn – als gepeste. We voelen dat met onze zintuigen, zien dat aan kleine lichaamstaal kenmerken.

Wanneer ga je als pester aan de slag om te gaan pesten?

Wanneer je je ergens niet goed in je vel gaat voelen en dit het pesten als groot masker gaat gebruiken om je eigenste gekwetste kind te gaan beschermen.

Zo simpel is het zo ingrijpend is het eveneens doorheen het hele leven van iemand die gepest is en als pester is doorgegaan.

En niemand ontsnapt eraan! NIEMAND !

Nee niemand!

We spreken wel over onze gevoeligheden en die gevoeligheden gaat niemand graag op de tafel leggen.

Omdat we nog steeds op die essentiële gevoeligheden worden – of kunnen afgerekend – worden.

Net dat is wat zo nodig is, en net daar komt ons welzijn in zicht en net daar is de sleutel om zowel op scholen en verenigingen aan de slag te gaan met STIP IT voor kinderen, net om naar elkaar te luisteren en onze empathie aan te spreken.

Net dat is wat zo nodig is en net daar ben je als volwassenen verantwoordelijk voor, om je eigen welzijn je eigen innerlijk geluk en je eigen inzichten als mens en als ouders voor je kinderen eens goed in beeld te brengen en te kijken wat jij met STIP IT kan doen voor je eigen welzijn en voor je kinderen hun welzijn.

Want, jawel zowel de gepeste als de pester zijn slachtoffers!

Voor volwassenen onder ons die pesten en die gepest zijn geweest, laat je stem ook horen en deel daarom deze foto!

en natuurlijk

volg mijn vlogs deze week via mijn kanalen…

https://www.facebook.com/inbeeldcoach/?modal=admin_todo_tour

aanhoudende dip

jawel, ik zit met een aanhoudende energie dip.

nu al meer dan 14 dagen aanhoudend.

het gaat op en af, en is sterk fluctuerend.
mentaal gaat het wel, het komt best in orde.
het is ook niet de eerste keer dat ik het meemaak.

wat ik nu doe is toch bezig blijven, en nog alles blijven doen maar daar veel meer tijd voor uit trekken.

en ook hier weer, wat heb ik toch allemaal meegemaakt de laatste 3 jaar.
4 keer in spoed opgenomen en twee zware operaties, plus meteen de menopauze in…
dan mijn voet omzwikken en een chronische achillespees ontsteking eraan over houden jawel met verdikking natuurlijk!

met dan mijn auto immuunziekte erbij die toch heel wat invloed heeft op de hormonen.

en dan zeer heftige intense maanden achter de rug waar letterlijk alles op zijn kop heeft gestaan.

ja, ik ben nog steeds van plan om de hele innerlijke ‘rotzooi’ ook ineens eens even onder de loep te nemen, en ook dat vraagt energie!
– en nee niet vanuit een boek van één of andere goeroe, maar goe tot in de kleinste teen…

dus ja ik zit met een energie dip waarvan andere – volgens mij zouden zeggen een burn out – en ik ga doen waar ik zin in heb de komende maanden.

ik ga nog workshops geven, nu vrijdag daar kijk ik enorm naar uit! – dus wie wil kan zeker nog komen!
maar dan is het weer rust, en ja mala’s maken en zo van die fijne dingen…

trouwens ik dacht dat vanaf het begin van 2020 er echt voor was om te starten met dat waar ik veel in heb geïnvesteerd – mijn model en mijn methode – maar nee, ik moet het eerst even loslaten om terug te beginnen –
dàt is toch al wel mijn les van deze twee maanden van 2020

en nu wachten op mijn tassels…

Een speciale dag vandaag!

In deze blog 4 tips wat je op deze speciale dag kan doen!

wie me kent die weet dat ik met stenen bezig ben.
nu door het maken van mijn mala’s en andere juweeltjes, maar ook al van vroeger ben ik er mee bezig.

vroeger voor mijn gezondheid, nu vooral vanuit intuïtie en de communicatie met de stenen.

maar ik gebruik ze ook in mijn werk.

om de éénvoudige reden; alles is energie en dus ook de energie die in een steen zit heeft een wijsheid waar we wel wat mee kunnen als mens.

wat edelstenen doen is net dat dàt waar jij het gaat voelen, en net daar waar de steen zelf krachtig in is.

als je met uw intuïtie aan de slag gaat, ga je na heel wat oefening ook aangetrokken worden door bepaalde energieën.
energieën die je kunnen versterken vanuit je intuïtie uitzoeken is echt een meerwaarde in je leven, dat kan ik je verzekeren.

niet alleen de stenen die je van nature aantrekken zijn voor u de juiste, maar ook de stenen die – daar tegenover staan – ying en yang – zijn belangrijk.

dat werkt zo in de chakra wielen, bij ying en yang en in de diepte psychologie – de schaduwkant –

zo ook met de kleuren en de werking van de edelstenen.

alles is energie!

de meeste mensen zijn aangetrokken door de lichtere edelstenen – rozenkwarts – bergkristal – angeliet – maar ook de donkere kleuren hebben we nodig.

persoonlijk draag ik altijd mijn intuïtieve kleuren die ik nodig heb – anders had ik ze niet blind gekozen – maar ook bewust de andere kleur op mijn huid en dat is nu obsidiaan. onyx, tijgeroog.

in combinatie met mijn mala is deze combi ideaal…

zo zie je dat alles energie is en alles heeft een invloed op je eigen gezondheid en welzijn…

zo ook de maan heeft invloed op ons welzijn, onze creativiteit en ons creëren.

nu het volle maan is geweest, met de storm die zo meteen over ons land komt kan het zijn dat je ‘er wel last van kan hebben’ mentaal.

nee ik overdrijf niet hoor, kinderen zijn gevoelig aan wind, en wij zijn door ons primitief brein nog steeds in deze conditionering!

en als je sensitiever bent dan de gemiddelde mens ga je hier zeker een ‘verandering’ bij voelen, bewust maar zeker ook onbewust.

wat je kan doen is bij deze verandering zijn deze 4 tips;
1 – schrijf al je bedenkingen op op een heel klein papiertje. en geef het mee met de wind, vergeet niet van ze visueel ook uit je zelf te laten waaien

2 – als je weet wie en wat je gidsen voor je kunnen doen tijdens deze dag dan kan je aan je gidsen vragen voor extra hulp en stuur je zelf extra liefde naar hen toe – voor de mensen die hier iets over weten is het nu echt van belang te weten dat wind en volle maan allerlei spirits mee brengt, die je extra kunnen helpen maar ook andere die voor je minder belangrijk zijn en waar je achteraf werk mee hebt.

3 – deze tijd is ideaal om in jezelf te keren en te gaan ‘opruimen’ . niet fysiek maar emotioneel. hoe je dat doet is, neem een papier – blanco – en begin gewoon te schrijven over dat wat je ziet, voelt en opmerkt, en dit max 3 A4tjes lang.

4 – ga een creëren van iets – met je handen – je doe dat volledig op je gevoel. met je handen werken is zeer essentieel, je gaat het zintuig voelen aanraken en dit brengt je meteen bij je intuïtie, al zal je dat ij het begin niet meteen bewust merken, het is wel zo.

wie meer wil weten kan al eens kijken naar mijn workshops.
nu vrijdag heb ik al een netwerk en creatie moment.

wie een vriend-in- meebrengt krijgt een vrienden korting!

https://www.facebook.com/events/113573256741073/

Zoals mijn blogvriend me heeft attent gemaakt, niet iedereen heeft het zelfde gevoel, en kan niet in 123 dezelfde tekenen voelen en zelf de tips echt volgen.

Iedereen is anders, en dat is helemaal ok!

Podcast kijk zelfkennis!

Hulpverlener, klopt uw blik naar mensen met autisme nog?

Mensen zonder autisme over mensen met autisme in de hulpverlening;
– hoe is de ervaring van iemand met asperger
– wat zijn de verhalen van de hulpverlening naar mensen met autisme als hulpverlener

Wat is het verschil eigenlijk?
Hoe zit het met de typische kenmerken van iemand met autisme bij mensen zonder autisme?
Hoe belangrijk is zelfkennis!
Hoe belangrijk is zelfkennis ten opzichte kennis naar trauma …

Een asperger slaat de bal even terug!
Wat is er nu?
Hoe gaat het worden?

De kwaliteit van de cursussen over autisme zit in de nuance.
Dé kwaliteit van de trainingen over en met autisme zit in de ervaringsdeskundigheid met de nodige kennis van psychologie en levenskennis.
Dé kwaliteit van een hulpverlener zit in de zelfkennis.

podcast- duur 1 – 18 minuten.
meer info assinbeeld@gmail.com

Blind voor de context

De context is de totale omgeving waarin iets zijn betekenis krijgt.

Hierbij kan zowel letterlijk “tekst” worden bedoeld als een situatie of betrokken personen. De context is de achtergrond of referentie van een uitdrukking, idee of gebeurtenis waaraan het zijn betekenis ontleent. Taalkundig wordt met context de zinsdelen, het hoofdstuk of de publicatie bedoeld waarin een woord of passage voorkomt en waaraan het zijn specifieke betekenis ontleent. Wikipedia

blind voor de context is het eigenlijk helemaal niet hoor!

blind zijn voor MOGELIJKHEDEN is het!

ZAL IK JE NU EENS EEN VRAAG STELLEN?

EN JE GAAT DAAR EERLIJK OP ANTWOORDEN!

WAAR LIGT DE ZINVOLHEID IN UW LEVEN? VOOR UW LEVEN?

ok vraag je je nu af, waarom deze vraag zo op deze 5 februari in de morgen, je denk – oei dit gaat een lange blog worden -.

nee geen nood zolang gaat deze niet worden, maar ergens ga ik wel een spiegel voorhouden, want “er klopt iets niet” in het niet autistisch brein – glimlachje –

ik heb je 2 bovenste vragen gesteld, als je goed mee hebt gevolgd heb je die antwoorden ongeveer NU in je hoofd hangen.

kijk eens naar de betekenis van die antwoorden.

de context dus van deze blog.

wat is de zinvolle betekenis van deze vragen?

  • ik wil je even laten voelen hoe het voelt om – van iets abstract maar toch essentieel in een leven – naar iets contextueel te gaan.
  • ik wil je even laten voelen hoe verwarrend dat is voor een brein ZONDER autisme
  • ik wil je hiermee even uit evenwicht brengen en tegelijkertijd een inzicht bij geven

zo dat is de cotext van deze vragen.

nu jij over je antwoorden!

  • je antwoorden zijn nog steeds geen geheel
  • je antwoorden zijn flarden van gevoelens gedachten en ideeën
  • je antwoorden bevatten geen rode draad en zitten nog niet in uw gepaste context
  • de woorden zinvolheid en uw leven moeten nog doordringen

juist ja het is een hoopje van zelfbedachte en gevoelde woorden.

dàt noemen ze dus context blindheid.

het zelfbedacht hoopje is een eigenheid van de mens.

en toch leven mensen graag – naar een bepaalde liefst zo voorspelbaar mogelijke context –

hmmmmmmm

daar gaat mijn asperger brein dus mee aan de slag, want klopt dat wel eigenlijk?!

hebben mensen zonder autisme ook geen context blindheid?

en dan bedoel ik niet – je krijgt een opdracht van je baas – en deze is besproken en jij gaat deze zoals ze besproken zijn gewoon uitvoeren naar de wensen van uw baas – niet naar die van u –

want dàt is ook een context natuurlijk! de betekenis is duidelijk, die opdracht, wie wat wanneer en hoe.

zo, context bepaald.

— voor een asperger met een progressief temperament is dit al zo een opdracht uitvoeren wel duidelijk, maar niet vanzelf sprekend, want als mijn baas detaillies heeft vergeten te vertellen en niet geheel duidelijk is geweest, gaat deze asperger de opdracht juist groter maken door – jawel – er zelf van alles bij te steken – dàt dus idd niet meer in de context past van de baas… —-

en dàt noemen ze dus – context blindheid –

ik noem dat persoonlijk, creatief denken, voelen, onderzoeken en handelen.

de andere noemt dat complex.

van context blindheid naar complexiteit

dat zijn de zwaarden van iemand met autisme en asperger – die gewoon is van abstract te denken en handelen – naar de buitenwereld toe.

naar mensen die de context nodig hebben om de zinvolheid aan hun leven te geven, zodat hun leven behapbaar & gecontroleerd in die bepaalde gekozen context zonder al te veel complexiteit kan blijven lopen!

hoe saai is dat!

hahahaha…

nee alle gekheid op een stokje, hierin heb ik totaal geen saai leven!

de gekheid begint bij mij met het – te bestuderen hoe en waarom DE MENS zo graag een context heeft, en wat die dat precies betekend – !

ik moet zeggen, dit is voor mij een levenslange studie en een boeiend gegeven waar ik dagen, uren en levensjaren al mee bezig ben.

op het neurotische af.

want wat is die context dan juist – hahahahahahaha –

yes je hebt hel natuurlijk!

terug bij af hé !

ja en we waren niet eens zover geraakt.

als ik naar de mens zonder autisme kijk, dan zie ik

een neurotische dwangmatig handelende en denkbare mens die verslaafd is aan controle en een volgzaam type is dat zonder nadenken zomaar doet wat hij moet doen.

dan voel ik in mezelf de eerste gedachten opkomen

ocharme

dan denk ik ook nog;

  • daar moeten we iets aan doen
  • hoe kunnen we daar iets aan doen
  • ja ik zal er een model voor ontwerpen
  • ja ik ga ze leren te communiceren vanuit hun intuitie
  • ja dat ga ik doen!

en dat heb ik gedaan!

ja ik heb dat gedaan, en toen en toen en toen en toen…

kwam de kat op de koord

want net dàt communiceren, WAT ik dan had gemaakt en HOE ik dat aan de man ging brengen en… en … en… en…

nee het lukte me langs geen kanten.

er kwam geen diepgang in heel mijn verhaal. wél in mijn hoofd, ook in de praktijk maar niet in – het verhaal waarin de context staat wat de methode is en wat het model gaat doen –

nee!

het bracht me overal naartoe maar niet naar het papier, een A4tje voor de mensheid waarvoor het ontworpen is.

waar het me wel heen bracht is naar het moment dat ik als kleuter op de speelplaats stond – de hoop – te observeren met mijn handen in een vuistje omdat ik natuurlijk de context van spelen niet begreep…

waar het me wel heen bracht is naar de momenten waarbij mijn leerkrachten – de jury – mijn werken moesten beoordelen en weer vertelde – dat was eigenlijk de opdracht niet – maar het is wel zeer creatief.

waar het me wel heen bracht is toen de juf het plots ineens uitriep – och ze kan het toch! – en ik zo blij was die dag dat ik geen evenwichtsproblemen had.

waar het me wel heen bracht is toen…

toen ik gisteren 1 uur en 15 minuten lang reed in de gietende regen en uiteindelijk ook nog in de sneeuw om bij mijn eigenste oude vertrouwde therapeut te gaan vragen – help me nu eens met de communicatie van mijn model – alstublieft.

in no time had hij daar een kleuter zitten. helemaal verloren in de wereld van de andere.

in no time was dat wat wij op tafel hadden liggen, dat maar waard voor wat het waard was, maar toch voor een deel gereduceerd naar dat waar ik het in eerste instantie niet voor gemaakt had.

in no time zat ik daar BIJ mijn eigen model en kreeg de de muur van onmacht tegen mijn gezicht waar ik weer eens moest zien over te klimmen.

wel met hulp deze keer, wel met hulp deze keer, wel met hulp deze keer…

het bewust worden van je eigen onmacht, je eigen beperking, je eigen trauma is hartverscheurend.

alleen door daar nu ook door te gaan, daarvan leer je je leven zinvol te maken.

ik persoonlijk zie eigenlijk het meest af van deze dingen.

dat heeft mijn leven zo grondig bepaald dat het een echt trauma is waar ik telkens tegenaan loop omdat ik altijd – uitzoek – waar het beter kan. Ik kijk de pijnpunten in de ogen en kan goed voorspellen waar de mens in zijn eigen stront trapt.

ik zie dat, maar vergeet dat voor de andere de context zo belangrijk is.

dat vergeet ik, ik zie ze wel hoor, maar voor mij is het niet zo belangrijk, omdat ik gewoon ben om buiten de context te leven, en nét dat maakt dat ik creatief ben en verder ben gaan ontwikkelen.

ontwikkelen van dingen die niet te verstaan zijn voor andere.

wat ben je daar in godsnaam mee?

mijn therapeut zuchtte.

ik vroeg hem of het moeilijk was?

nee zei hij, niet moeilijk maar voor mij is het wel sneu omdat ik voel dat je je al zoveel hebt geïnvesteerd in dat wat andere zo moeilijk gaan verstaan.

ik zei hem met tranen in de ogen;

dat maakt ik al mijn hele leven mee Sander!

hij knikte en zei, dat weet ik…

we gaven een knuffel, namen afscheid.

hadden 2 uur geworsteld met de context vanuit mezelf te laten komen, hadden vriendschappelijk bezig geweest als volwassenen en hadden een kleuter ontmoet met een trauma van hier tot in Tokio.

wel die kleuter is als volwassen vrouw naar buiten gestapt en heeft gezegd, ik ga dit katje eens aanpakken en gaat nu beginnen aan de moeilijkste reis van haar leven.

de context beschrijven van haar levenswerk!

Amen! – glimlachje –

en toch, er blijft een zweem van miselijkheid hangen, want het is maar hoe je dat – mijn beschreven context en rode draad – gaat bekijken…

Noot – ik heb deze blog al wenend geschreven voor het grootste deel, ik zal er nog wel de fouten uithalen later –